GTranslate Wähle deine Sprache

bibel Bärndütsch

Rico Loosli 6934 Bioggio
in bibel Bärndütsch
Zugriffe: 420

1 Könige 2 vo 22

 

1 Könige 2 vo 22

2:1 Als Davids Tod nöcher grüert hed, hed er sim Sohn Sạlomo folgendi Aawiisige geh:

2 "I wird gli sterbe. Drum bisch stark und bewis das en Maa bisch.

3 Chum dini Verpflichtig gägenüber Jehova, dim Gott, naa. Gang uf si Wäg u beachte sini Bestimmige, Gebot, Urteilsprüch u Erinnerige wi si im Gsetz vo Moses stöh. De wirsch immer u überau Erfoug ha.

4 Und Jehova wird das Verspreche halte, won er mir gäh het, won er gseit het: 'Wenn dini Söhn uf ihre Wäg achte, indem sie mit ganzem Härze und ganzer Seel treu vor mir gönd, denn wird immer eine vo dine Nachkomme uf em Thron Israels hocke.‘

5 Du weisch o genau was Zerụjas Sohn Jọab mir atue het was er mit Ạbner, em Sohn Ners, und Amạsa,g em Sohn Jẹthers, zwöi Heerfüehrer Israels, gmacht het. Är het se umbrocht u i Friedenszyte Bluet vergässe, aus wär Krieg. Är het der Gürtel um sini Hüfte u d Sandale a syne Fess mit em Bluet vom Krieg beschmutzt.

6 Handle jitz hei gschlage u la sini graue Hoor nid z Friede ids Grab cho.

7 De Söhn vo Barsịllaij us Gịlead aber zeige loyali Liebi. Si sölle mit dim Tisch esse, denn so hei si mi understützt woni vor dim Brüeder Ạbsalom floh.

8 Dann ist hier noch der Benjaminịter Schịmeï aus Bạhurim, der Sohn Gẹras. Er het mi an däm Tag woni uf Mahanạjim bi ga übel verfluecht. Als sa aba zue ma an Jordan kummt, ha i nem bi Jehova gschwore: 'I wird di nit mit däm Schwert umbringe.'

9 Lah ne nid ungstraft, denn du bisch e wise Maa u weisch was mit ihm ztüe hesch. Söttsch sini graue hoor mit bluet is grab bringe."

10 Schliesslich gstorbe David und isch in dr Stadt David begrabe worde.

11 David het 40 Johr lang über Israel regiert: In Hẹbrons het er 7 Johr regiert und z Jerusalem 33 Johr.

12 Sạlomo het sich denn uf de Thron vo sim Vater David gsetzt und sini Königsherrschaft isch allmählich gfestigt worde.

13 Nach einiger Zeit ist der Adonịa, der Sohn von Hạgith, zu Sạlomos Mutter Bathsẹba. "Chunsch i friedlicher Absicht?", het sie welle wüsse. "Ja", het er gantwortet

14 u het denn gmeint: "I ha dr öppis z säge" "Red", het si ne gforderet.

15 Erklärt: "Wie du ja wisst, sollte ich die Königsherrschaft bekommen, und ganz Israel hat erwartet, dass ich Kenig wird. Aber iz bi nid i uf e Thron cho, sondern mi Brüeder – wüu Jehovas so het welle.

16 Nun hetti e einzigi Bitte a di. Weis mi nid ab." "Red" "Rede", het si ne gforderet.

17 Druff hetter gseit: "Sprich bitte mit König Sạlomo, dass er mir Ạbischag us Sụnem zur Frou git – er wird di nid abwiise."

18 Bathsẹba antwortet: "Guet, ich werde mit dem König rede."

19 Also isch Bathsẹba zum König Sạlomo ine gangä um mit ihm wäge Adonịa z'rede. Dr König isch sofort ufgstande, isch ihre entgäge gange und het sich vor ihre verbreitet. Dann het er sich uf si Thron gstellt und het au ä Thron zu sinere Muetter lost, damit sie an sinere rechte Site hocke het kenne.

20 Si het gseit: "Ich hätt e chliini Bitte an di. Weise mi nid ab." "Was möchtisch, mini Muetter?", het der König gfragt. "Ich werde dich nid abwiise."

21 Si het gseit: "Ạbischag us Sụnem söll dim Brüeder Adonịa zur Frau gäh werde."

22 Druf het dr König Sạlomo vo sinere Muetter gantwortet: "Warum bittisch du für Adonịa, dass er Ạbischag us Sụnem bechunnt? Da chasch für ihn o grad um d Königsherrschaft bitte. Schliesslich isch er mi ältere Brüeder, u dr Prieschter Ạbjathar u Jọab, dr Sohn vo Zerụja si uf sire Siite."

23 König Sạlomo schwor den bi Jehova: "Gott sölls mir dopplet zruggzahle we di Bitte Adonịa nid ds Läbe chostet.

24 U nun, so wahr Jehova läbt, wo mi wi versproche ufe Thron vo mim Vater David gsetzt, mini Herrschaft gfestigt und für mi es Huus errichtet het:d Adonịa wird hüt sterbe!“

25 König Sạlomo het sofort dr Benạja los, dr Sohn Jehojadạs. Er isch use gange u het de Adonịa niedera sodass er gstorbe isch.

26 Zum Prieschter Ạbjatharg het de König gseit: "Gang nach Ạnathoth zu dine Fälder! Du verdiensch de Tod. Doch i wirde di hütt nid umbringe, wüu du zur Zyt David, mi Vater, d Bundeslade vom Souverän Herr Jehova treit hesch und wöu du mit mim Vater aues hesch müesse düremache."

27 Sạlomo lah Ạbjathar denne nümme als Priester für Jehova diene. Dadurch het sich erfüllt, was Jehova in Sịlok übers Huus Ẹlis gseit het.

28 Als Jọab d Nochricht übercho het, floh er zum Zelt Jehovas und ergriff d Hörner vom Altar (Jọab het nämlich de Adonịa unterstützt gha, nid jedoch Ạbsalom).

29 König Sạlomo isch mitteilt worde: "Jọab isch zum Zelt Jehovas gflohe und isch dert bim Altar." Da het Sạlomo benạja, em Sohn Jehojadạs, dä Uftrag: "Gah, schlag nen nieder!"

30 Also isch dr Benạja zum Zelt Jehovas gange u het zu Jọab gseit: "Chum uuse! Das isch es Befehl vom König!" "Nei!", het Jọab gantwortet. "Ich werde hier sterben." Druf isch dr Benạja zum König zrug gange u het ihm brichtet, was Jọab gseit het.

31 Der König befahl ihm: "Du, was er sagt. Schloht nen a un begrabe nen, un entfern des Bloet, des sa ohni berechtigte Grund vugesse het, vu ma un vum Hus vu minem Vater.

32 Er isch vor Jehova für sin Tod selber verantwortlich. Är het ohni Wüsse vo mim Vater David zwöi Manne, wo grächter u besser si gsi aus är, mit em Schwärt niedergschlage u tötet, nämlech Ạbner, dr Sohn Ners, dr Heerführer vo Israel, u Amạsa, dr Sohn Jẹthers, dr Heerführer vo Juda.

33 D Verantwortig für ihre Tod söll für immer uf Jọab und sin Nochkomme latte.au Doch David, sin Nochkomme, sim Huus und sim Thron wett Jehova für immer Friede gä.“

34 benạja, dä Sohn Jehojadạs, isch dänn ufegange, hät Jọab nieder gschlage und hät en umbracht. Är isch bi sim Huus i dr Wildnis begrabe worde.

35 Der König het druff Benạja, em Sohn Jehojadạs, a Jọabs Stell dr Befehl über ds Heer, u dr Prieschter Zạdokw het är a d Stell vo Ạbjathar gsetzt.

36 Denn het de König Schịmeï loh hole und het zue nem gseit: "Bau der es Huus in Jerusalem und wohn dert. Gang niene angersch ane.

37 am Tag wod wäg gosch unds Kịdrontal durchquersch wirsch ganz sicher sterbe. Du wirsch für din Tod selber verantwortlich sii."

38 Schịmeï hät em König gantwortet: "Mi Herr und König, was du gseit häsch, isch guet. Ig, di Diener, wirde mi dra hebe." Schịmeï isch auso ä ganzi Zyt lang in Jerusalem bliebe.

39 Noch drü Jahr hei jedoch zwöi vo Schịmeïs Sklave zu Ạchisch, em Sohn Maachas, em König vom Gath. Als me Schịmeï mälde het: "Dini Sklave sind in Gath",

40 het är uf dr Schteu sy Esel sattlet u ritt zue Ạchisch nach Gath um sy Sklave z sueche. Als Schịmeï mit syne Sklave us Gath zrügg isch,

41 het me Sạlomo mitteilt: "Schịmeï het Jerusalem verloh. Är isch z Gath gsy u isch itz wider zrügg."

42 Drufabe het der König Schịmeï hole u het zue ihm gseit: "Ha i di nid bi Jehova unger Eid gstellt u di gwarnt: 'A däm Tag wo du vo hie irgendwo angersch ane geisch wirsch ganz sicher sterbe'? Und hesch nid gantwortet: 'Was du seisch, isch guet. I wirde mi dra haute'?

43 Wieso hesch du de di Eid vor Jehova broche u mini Anordnig nid befolgt?"

44 Wiiter het der König zu Schịmeï gseit: "Du weisch ganz genau was min Vater David alles atah hesch. Jehova wird dich defür zur Verantwortig ziehena.

45 König Sạlomo aber wird gsägnet und de Thron David wird für immer vor Jehova feste Bestand ha."

46 Dr König het druff Benạja, dr Sohn Jehojadạs, los. Är isch use gange u het schịmeï nieder sodass er gstorbe isch.

Sạlomo het denn d Königsherrschaft fescht ir Hand gha.

Rico Loosli 6934 Bioggio
in bibel Bärndütsch
Zugriffe: 478

1 Könige 1 vo 22

 

1 Könige 1 vo 22

DS ERSCHTE BUECH VO DE KÖNIGE

1:1 König David isch itz aut worde, a Jahre fortgschritte, u obwou me ne mit Decke zudeckt het, isch ihm nid warm worde.

2 Da hei sy Diener zue ihm gseit: "Euse Herr u König, erloubt üs, dass mir für di es Meitli, e Jungfrau, sueche. Si söu di bediene u pflege. Si söu i di Arme lige, damit's dir, üsem Herr u König, warm wird."

3 Me het im ganze Gebiet vo Israel nach me hübsche Meitli gsuecht. Schliesslich het me Ạbischag us Sụnem gfunde und het sie zum König brocht.

4 Das Meitli isch wunderschön gsi. Si isch d Pflegerin vom König worde und het ne bedient. Der König het aber kei sexuelli Beziehige mit ihre gha.

5 Inzwüsche verkündeti Adonịa, dr Sohn vo Hạggith, überheblich: "I wird König sy!" Är het sich e Wage la mache u het Riter u 50 Ma gha, wo vor ihm gloffe hei.

6 Sy Vater het ihn nie zur Red gstellt gha und gfragt: "Warum tuesch du das?" Dä Adonịa het übrigens sehr guet usgseh. Sini Mueter het ihn nach Ạbsalom gebore.

7 Adonịa berietet sich mit Jọab, em Sohn vo Zerụja, und mitem Prieschter Ạbjathar.fSie botet Adonịa Hilf und Unterstützig aa.

8 Der Prieschter Zạdok Jehojadạs Sohn Benạja, dr Prophet Nathan, Schịmeï, Rẹi und Davids starchi Chrieger unterstützt Adonịa jedoch nid.

9 Schliesslich opferte Adona Schof, Rinder und Mastvieh am Stei vo Sohẹleth bi En-Rọgel. Er ladt alli sini Brüeder, de Bueb vum Kenig, eina un alli Männa vu Juda, de im Denscht vum Kenig gschtande sin.

10 Der Prophet Nathan Benạja, di starche Chrieger u sy Brüder Sạlomo het er allerdings nid iiglade.

11 Da het d Nathann zu Sạlomos Muttero Bathsẹba: "Hesch nid ghört? Adonịa, dr Sohn vom Hạgith, isch König worde und üse Herr David weiss nüt drvo!

12 Chum lah dr bitte en Rot gä damit dis Läbe u ds dim Sohnesa Sạlomo chasch rette.

13 Gang zu König David und säg zu ihm: 'Min Herr und König, hesch nid du mir gschwore: "Din Sohn Sạlomo wird nach mir König werde und er wird uf mim Thron hocke"? Werum isch de Adonịa König worde?'

14 No währendd mitm König redsch, wird o i inecho u dini Wort bestätige."

15 Da isch Baths gangeẹba zum König i sin Schlofraum. Dr König isch sehr aut gsi und Ạbischag us Sụnem het ne bedient.

16 Bathsẹba het sech töif vor em König verbügt u sech vor ihm nieder gworfe, woruuf der König het gfragt: "Was möchtisch du?"

17 Sie het antwortet: "Mein Herr, du hesch mer doch bi Jehova, dim Gott, geschwore: 'Di Sohn Sạlomo wird nach mir König werde und er wird uf mim Thron hocke.'

18 Aber itz isch dr Adonịa König worde! U mi Herr u König weiss nix dervo.

19 dr Adonịa het e Mengi Stiere, Mastvieh u Schoof gopferet u aui Söhn vom Chönig, dr Prieschter Ạbjathar u dr Heerführer Jọab iiglade. Aber din Diener Sạlomo het er nid iglade.

20 Min Herr und König, iz wartet ganz Israel druf dass du seisch wär nach dir uf de Thron cho wird.

21 Süsch stahni u mi Sohn Sạlomo als Verräter da sobald du, min Herr u König, gstorbe bisch."

22 Während si no mitem König gredet het isch dr Prophet Nathan inecho.

23 Dem König isch sofort mitteilt worde: "Der Prophet Nathan ist hier!" Nathan isch vor der König u isch sech mit em Gsicht zum Bode vor ihm nieder gworfe.

24 Denn het Nathan gseit: "Mi Herr und König, hesch gseit: 'Adonịa wird nach mir König wärde und er wird uf mim Thron hocke'?

25 Er isch hüt abegange zum e huufe stiere, mastvieh und schoof z opfere. Usserdäm het är aui Söhn vom Chönig, d Heerführer und de Prieschter Ạbjathar iiglade. Si ässe u trinke dert mit ihm u lüefe immer wider: 'Lang lebe König Adonịa!'

26 Aber mi dine Diener, het är nid iiglade, o nid dr Prieschter Zạdok, jehojadạs Sohn Benạjac und din Diener Sạlomo.

27 Mi Herr und König, hesch das agordnet ohni mir z sege wer nach dir ufm Thron söll hocke?"

28 Druf het König David gantwortet: "Rüeft mir Bathsẹba!" Da isch si inecho und isch vor e König gange.

29 Der König schwor dann: "So wahr Jehova läbt, wo mi us aller Not grettet het:

30 Ich ha dir bi Jehova, em Gott Israels, geschwore: 'Dein Sohn Sạlomo wird nach mir de König werde und er wird a minere Stell uf mim Thron hocke."Defür wird i hüt sorge."

31 Da het sich Bathsẹba tief mitem Gsicht zur Erde, isch vorem König nieder gworfe und het gseit: "Mein Herr, König David, soll für immer leben!"

32 Sofort het dr König David gseit: "Rüeft mir den Priester Zạdok, der Propheten Nathan und Jehojadạs Sohn Benạja." Da si si inecho u si vor de König gstosse.

33 Der König het zu ihne gseit: "Nämet mini Diener mit, lat min Sohn Sạlomo uf mim Multier riite und begleitet ne nach Gịhon abe.

34 Der Prieschter Zạdok un der Prophet Nathan werde nen dört zum König vu Israel salbe. Dann blast das Horn u rüeft: 'Lang lebe König Sạlomo!'

35 Aaschlüssend chehre ihr mit ihm zrügg. Är söu inecho u sech uf mi Thron setze. Er wird a mire stell König si und i wirde ihm d Füehrig über Israel und Juda übertrage."

36 Sofort het jehojadạs Sohn Benạja zum König: "Amen! Möge Jehova, der Gott meines Herrn und Königs, es bestätigen.

37 So, wi Jehova minem Herr u König biigstande het, so söll är o Sạlomo zur Site stah. Mög är Sạlomos Thron gröser mache aus dä Thron vo minem Herr, König David."

38 Der Prieschter Zạdok, der Prophet Nathan, jehojadạs Sohn Benạja, d Kerethịter u d Pelethịter si de abe, hei d Sạlomo ufem Multier vom König David ryte la und hei ne uf Gịhon brocht.

39 Der Prieschter Zạdok het ds Ölhorn usem Zeltr ghout u Sạlomo gsalbt. Me blyes ds Horn, u ds ganze Volk het afa rüefe: "Lang lebe König Sạlomo!"

40 När isch ihm s ganze Volk gfolgt u het mit ihm ufezoge. Si hei uf Flöte gspiut u gfreut sech so sehr, dass d Ärde vor Lärm bebt het.

41 dr Adonịa u aui syni Gescht hei es ghört, wo si mit em Ässe fertig sy gsy. Sobald dr Jọab der Ghörnerschall ghört het, het är gfragt: "Warum isch i der Stadt sones Lärm und Ufruhr?"

42 Er het nonig usgredet, da erschient Jọnathan, de Sohn vom Prieschter Ạbjathar. "Chum here", het de Adonịa, "du bisch en guete Maa und bringsch bestimmt gueti Nachrichte".

43 "Nei!", het dr Jọnathan Adonịa zur Antwort geh. "Euse Herr, König David, het Sạlomo zum König gmacht.

44 Der König het mit ihm der Prieschter Zạdok, der Prophet Nathan Jehojadạs Sohn Benạja, d Kerethịter u d Pelethịter mitgschickt, u si hei ne uf em Multier vom Chönig la rite.

45 Dänn hei dä Prieschter Zạdok u dä Prophet Nathan ihn in Gịhon zum König gsalbt. Aaschlüssend sy alli jubelend ufecho u itz isch d Stadt i Ufregig. Das isch dr Lärm gsy, woner hei ghört.

46 Usserdäm het sech Sạlomo ufe Königsthron gsetzt.

47 Und no öppis: D Diener vum König sy cho, um üsem Herr, König David z'gratuliere. Si hei gseit: 'Dy Gott möchti Sạlomos Näme herrlicher mache als Din Name und sin Thron grösser als di Thron!' druf het sech der König ufem Bett verneigt.

48 Usserdäm het dr Kenig gsait: 'Jehova, der Gott Israels, soll priese si! Är het hüt öpper bestimmt, wo uf mim Thron söu hocke, u lahts mi mit eigete Ouge gseh.'"

49 Adonịs Gäscht si entsetzt gsi, si ufgstande u jede isch si Wäg gange.

50 Au de Adonịa häts wäge Sạlomo mit dr Angst z'tue übercho. Er isch ufgstande, isch zum Altar gange und het d'Hörner vom Altar ergriffe.

51 Sạlomo isch brichtet worde: "Adonịa het Angst vor König Sạlomo. Är het d Hörner vom Altar packt u verlangt: 'Mein Herr, König Sạlomo, söll mir ersch schwöre, dass er mi nid mit em Schwert töte wird.''"

52 Druf erwideret Sạlomo: "Wenn er sich entsprächend verhaltet, wird ihm keis Haar krüzt. Düet är aber öppis schlächts, mues er sterbe."

53 Da het dr König Sạlomo Adonịa vom Altar hole. Är isch inecho und het sech vor em König Sạlomo verbüüted, wo dä zu ihm gseit het: "Gang i dis Huus".

Rico Loosli 6934 Bioggio
in bibel Bärndütsch
Zugriffe: 567

2.Samuel 20 vo 24

 

2.Samuel 20 vo 24

20:1 Es het da e Unruehestifter gä mit Name Schẹba, Sohn vo Bịchri, e Benjaminịter. Är isch ds Horn bliebe u het gseit: "Mir hei ke gmeinsame Ateil mit David, kes gmeinsams Erbe mit em Sohn Ịsaïs. Jede zu seine Götter, o Israel!"

2 Da hei sech aui Manne Israels vo David los gseit u hei sech Schẹba aa, em Sohn Bịchris. D Manne Judas hei dergäge bi ihrem Kenig – vom Jordan bis uf Jerusalem bliebe.

3 Wo der David nach Jerusalem i sym Palast isch cho, het är die zehn Näbefroue bracht, won är zum Palasthüete zrug gloh het, ines bewachts Huus. Är het si mit Ässe versorgt, het aber ke sexuelli Beziehige mit ihne gha. Si hei ihres bewachte Huus dörfe bis zu ihrem Todestag nid verlah u läbe we Witwe, obwohl ihre Maa am Läbe gsi isch.

4 Der König het itz zu Amạsa gseit: "Ruef d Männer vo Juda innerhalb vo drü Täg zu mir und seg o du hie."

5 Amạsa het sech auso ufä Wäg gmacht, um Juda zämegrüefe, isch jedoch zur feschtgsetzte Zyt no nid zrugg gsy.

6 Druf het dr David zu Ạbischai gseit: "Schẹba, dä Sohn Bịchris, chönt üs meh Schade zuefüege als Ạbsalom. Nimm der mini Lüt und jag ihm nach dem er kei befestigti Städt für sich findet und üs entchunnt".

7 Also hend d Männer Jọabs d Kerethịter gno, d Pelethịter und alli starche Männer d Verfolgig uuf. Si hend Jerusalem verlüüse um Schẹba, em Sohn Bịchris, nochezjage.

8 Bi dem grosse Stei in Gịbeon isch ne amạsa entgägecho. Jọab het sini Chriegskleidig treit und het e Schwert um d Hüfti gschnallt, wo i de Scheide gsteckt het. Won är e Schritt füre gmacht het, isch ds Schwert use gheit.

9 Jọab het amạsa gfragt: "Gaht's der guet, min Brüeder?", u het nä mit der rächte Hand gfaschtet bim Bart, aus het er ne wöue küsse.

10 Amạsa het sich allerdings nid vor em Schwert in Jọabs Hand in Acht gno. Jọab het's ihm in Buuch gschmückt u d Därme quöled zu Bode. Är het kes zwöits Mal zuestosse – e Stoss gnüegt, um Amạsa umzbringe. Aaschlüssend hei Jọab und sy Brüetsch gno Ạbischai wider d Verfolgig vo Schẹba, em Sohn Bịchris, uf.

11 Eine vo Jọabs junge Männer isch bi Amạsa bliebe u het gheisse: "Wer uf Jọabs Siite isch u zu David ghört, dä söll Jọab folge!"

12 Die ganz Zyt het sich gwälzt Amạsa mitts uf dr Stross i sym Bluet. Wo dr Maa gseh het, dass aui stöh, het är gschafft Amạsa vor Strass uf ds Fäud. De isch är e Gwand über ihn gworfe, wüu är beobachtet het, dass jede wo verbii cho isch, bi ihm stah blibt.

13 Nachdem er ne vo dr Stross wäggschafft het, hei aui Manne gfolgt Jọab, um Schẹba, em Sohn Bịchris, nochezjage.

14 Uf sim Wäg dür alli Stämm Israels isch Schẹba uf Abel-Beth-Maachaa cho. D Bichrịter hei sech zäme ta und hei ihm dert häre gfolgt.

15 Drufhin si d Jọab und sini Männer uf Abel-Beth-Maach gange und ne dert iigschlosse. Si hei vor dere vomene Wau umgebene Stadt e Belagerigsrampe gschüttlet. Alli Manne bi Jọab untergrube denn d Stadtmuur zum si zum Isturz bringe.

16 Da het e klugi Frou vor Stadt usgruefe: "Höred her, hört her! Bitte seit Jọab, er söll hercho, damit ich mit ihm cha rede."

17 Won er nöcher isch cho, het d Frou en gfragt: "Bisch du Jọab?" – "Dä bin i." Druf het si ne gfragt: "Hör mi, dini Dienerin, a", wo er gseit het: "Ich ghöre."

18 Do het si witer gsait: "Früener het's immer gheisse: 'Me erkundiget sech z'Abel und dermit isch die Sach beändet.'

19 Ich verträtte di friedliche, treue Mönsche Israels. Du bisch druf us e Stadt z zerstöre wo wie e Mueter z Israel isch. Wotsch würklech z'Erbe Jehovas zuunichemache?"

20 Jọab erwideret: "Es isch für mi undenkbar, es zunichte z mache und z zerstöre.

21 Drum geits überhoupt nid, sondern ä Maa namens Schẹba, Sohn Bịchris, us em Bergland vo Ẹphraim het gege König David rebelliert. Lieferet mir dä ne Maa us u mir ziehnd vo dr Stadt ab!" Da het d Frou zu Jọab gseit: "Guet! Si Chopf wird der über d Muur zuegrüert."

22 Sofort het sech die klugi Frou a aui Lüt gwandlet, u me het Schẹba, em Sohn Bịchris, de Chopf ab und isch ihn Jọab zue gworfe. Drufabe isch är ds Horn bliebe u d Männer vrschtreut sech vor Schtadt wäg. Jeda isch hei gange u Jọab het zum Kenig nach Jerusalem zruggkohrt.

23 Ds gsamte Heer Israels unterstand nun Jọab, u d Kerethịter u d Pelethịter si vom Benạja, em Sohn Jehojadạs, agfüehrt.

24 Adọram het die zur Zwangsarbeit Iigzoge, u dr Gschichtsschryber isch Jọsaaphat gsi, dr Sohn vo Ạhilud.

25 Schẹwa isch dr Sekretär gsi, und Zạdoke und Ạbjathar si Prieschter gsi.

26 Au Ịra, dr Jaïrịter, isch e hoche Beamter David worde.