1 Könige 20 vo 22

1 Könige 20 vo 22

20:1 König Ben-Hạdad vo Syrie het de sys ganze Heer mobilisiert u derzue no 32 wyteri Könige mit ihrne Ross und Kriegswage. Är het gäg Samạria i Chrieg zoge u het d Stadt belageret.

2 Denne het är Bote i d Stadt zu König gschickt Ạha vo Israel u het ihm mitteile lo: "Das seit Ben-Hạdad:

3 'Di Silber u dis Gold ghöre mir, o dini beschte Froue u Söhn.'''

4 Druf antwortet de König vo Israel: "Ganz wie du seisch, min Herr und König. I ghöre dir mit allem was i ha."

5 Schpeter sy d Bote mit der Noochricht zrugg cho: "Das seit dr Ben-Hạdad: 'Ich ha Dir zwar mitteile lo: "Du wirsch mir Dys Silber, di Gold, dini Froue u dini Söhn gä."

6 Doch morn um die Zyt wird ig mini Manne zu dir schicke, drmit si dis Hus und d Hüser vo dinere Diener gründlech düre sueche und aues Wertvolle wo du hesch, beschlagnahme u mitnäh.‘“

7 Druf dr König vu Israel alli Älteschte vum Land zämme gruefe und het gsait: "Näh bitte zur Kenntnis und gseht, dass dä Maa is Unglück wott stürze. Är het scho mini Froue wöue ha, mini Sohn, mis Silber und min Gold, und i ha ihm nid verweigeret."

8 Da hei ihm die Ältiste gä u aune angere dr Rot: "Hör nicht darauf, lass dich nicht darauf ein."

9 Auso het är zu de Ben-Hạdad gseit: "Richtet meinem Herr und König us: 'Alles was zersch vo mir, dim Diener verlangt hesch wirde i mache. Aber uf ds angere chani nid iigah.'" D Bote hei sich uf e Wäg gmacht u d Nachricht überbracht.

10 Ben-Hạdaddad het em de la säge: "D Götter sölleds mir dopplet zrüggzahle, we vo Samạria so vil Schutt übrig blibt, dass jede vo myne Lüüt e Handvoll bechunnt!"

11 Der König vo Israel het antwortet: "Seit ihm: "Wer die Rüstung alegt, soll sich nicht so rühmen wie der, wo die Rüstig ableit.

12 Ben-Hạdad u d Könige si grad i ihrne Zälte gsässe u trinke, won er d Nochricht het becho. Sofort bfahl er sy Manne: "Machet öich fertig zum Agriff!" So hei si sech fertig gmacht um d Stadt aazgriife.

13 Da isch e Prophet zu König cho Ạhabh vo Israel und het ihm teilt: "Das seit Jehova: 'Hesch die riesigi Mängi gseh? Gib si hüt i dini Hand u de wirsch erkenne dasi Jehova bi.

14 "Durch wen?", het Ạha, gfragt, woruf der Prophet erwideret het: "Das sagt Jehova: 'Durch die jungen Offizieren der Provinzstatthalter.'" "Wer wird der Kampf eröffnen?", het welle Ạhab wüsse. "Du!", het d Antwort glut.

15 Ạ ha denn d Offizier vo de Provinzstatthalter zählt. Es sind 232 gsi. Nochher het er alli Israelitische Soldate zellt: 7000 Ma.

16 Am Mittag hei si sech ufgmacht. Ben-Hạdad isch zur Zyt mit syne 32 verbündete Könige i Zältene gsässe u betrachte.

17 Aus d Offiziere vor Provinzstatthalter zersch usrückt hei, het Ben-Hạdad sofort Beobachter los gschickt. "Da chöme Lüt us Samạria", hei si gmäudet.

18 Är het aagordnet: "Öb si i friedlecher oder i fynlecher Absicht chöme – ergriift si uf jede Fall läbig!"

19 Doch aus d Offiziere vor Provinzstatthalter u ds Heer, wo ne gfougt het, us dr Stadt sy cho,

20er het jede si Gegner umbracht. Da ergriffe d Syrer d Flucht und d Israelite hei d Verfolgig ufgno. König Ben-Hạdad vo Syrie isch jedoch ufeme Ross zäme mit es paar Riter entstande.

21 Dr König vo Israel het usgrückt u het d Ross u Kriegswage vernichtet. D Syrer hei e schweri Niederlag erlitte.

22 Schpäter isch dr Prophet zum König vo Israel cho und het zu ihm gseit: "Gah, mobilisiere dini Kräfte, u überleg dr was wosch mache, denn aafangs nöchscht Johr wird dr König vo Syrie wider gege dich in Krieg zieh."

23 D Berater vom König vo Syrie hei itz zu ihrem König gseit: "Ihr Gott isch e Gott vo de Berg. Deswäge hei si üs bsiegt. Aber we mer uf em äbene Land gäge si kämpfe, gwünne mer.

24 U no öppis: Setze aui Könige ab u ersetze se dür Statthalter.

25 De steu e Heer uuf wi ds Heer, wo du verlore hesch – mit der glyche Zau Ross u Wage. Lö üs uf em äbä Land la gäge se kämpfe. So chömmer se ganz sicher besiege." Är het uf ihre Rat ghört u het ne usegfüehrt.

26 Aafang vom Jahr het Ben-Hạdad d Syrer sammlet u het si nach Ạphek zum Kampf gäge Israel gfüehrt.

27 Au d Israelite sy zämegzoge worde und mit verpflegig versorgt worde. De hei si dr Syrer entgägemarschiert und hei ne gegenüber ds Lager ufgschlage. Im Verglich zu de Syrer wo das ganze Land bedeckt hei, hei d Israelite wie zwöi winzigi Gehärde gwürkt.

28 Dann isch dr Maa vum wahre Gott zum Kenig vu Israel cho un het gsait: "Das sagt Jehova: 'Weil die Syrer behauptet haben: "Jehova isch e Gott vo de Berg und nid dr Ebene" wirdi die riesigi Mängi Soldate i dini Händ gä, u dir wärdet ganz bestimmt erkenne, dasi Jehova bi.

29 Sibe Tag hei si enand gägenüber glageret, u am sibte Tag het d Schlacht aagfange. D Israelite hei amene Tag 100 000 syrischi Fuesssoldate umbrocht.

30 Dr Räscht floh noch Ạphek. Doch d Stadtmuur het iigstürzt u 27 000 vo ihne unger sich begrubet. O Ben-Hạdad isch id Stadt gfloh u het sich im hingerschte Winkel vomene Huus versteckt.

31 Da hei sy Beroter ihm vorgschlage: "Wir haben gehört, dass die Könige des Hus Israel andere gut behandeln. Tragen wir doch Sacktuch um die Hüfte, legen wir uns ein Strick um den Hals und gehen zum König von Israel. Vielleicht loht er dich am Leben."

32 Da sy d Beroter mit Sacktuch um d Hüfte und eme Strick um e Hals zum König vo Israel gange u hei gseit: "Dein Diener Ben-Hạdad seit: 'Bitte, lass mi am Läbe.'" "Läbt er no?", het sech Ạha erkundet. "Er isch min Brüeder".

33 Die Manne hei das aus es guets Zeiche dütet u griffe sofort uf waser gseit het. "Ben-Hạdad isch di Brüeder", hei si bestätiget. Ạhab befahl: "Goht, bringed ne här" Da isch dr Ben-Hạdad zu Ạ ha usecho, u Ạha ne uf e Wage la schtige.

34 Ben-Hạdad het zu ihm gseit: "I wird dir d Städt wider zrügg gäh, wo mi Vater dim Vater wäggno het. Usserdem chasch i Damạskus Märkt iirichte, wie mi Vater es in Samạria het gantwortet." Ạha gantwortet: "Unter dene Bedingige lahni di gah" Nachdem är sich so mit em Ben-Hạdad het geinigt, het er ne la gah.

35 Uf Aawiisig Jehovas het eine vo de Sohn vo de Prophete zumene andere gseit: "Bitte schlag mi!" Dä Maa het sich jedoch weigeret.

36 Da het dä Prophet gseit: "Wöu du nid uf d Stimm Jehovas ghört hesch, wird di ä Löwe umbringe, sobald du hie wäg gosch." Nochdem er wäggange isch, griff nen ä Löwe a u het nen umbracht.

37 Der Prophet het de e angere Maa troffe u het ne gforderet: "Bitte schlag mi!" Da het ne der Maa gschlage u het ne verwundet.

38 Der Prophet isch wyter gange u het am Wäg ufe König gwartet. Zum nid erkennt wärde, het er e Verband über d Auge agleit.

39 Wo der König verbi isch, het er ihm zuegrüert: "My König, i bi zmitzt ir Schlacht gsy, wo mer öpper e Gfangene bracht het u gseit het: "Bewach dä Maa. Wenn är entchunnt wirsch a syre Stell ds Läbe verliere oder du zahlsch e Talent Silber.'

40 Denn bini abglänkt gsi, min König, u plötzlich isch de Maa verschwunde gsi." Der König vo Israel het erwideret: "Das wird dis Urteil si. Du hesch selber entschiede."

41 Druf het dr Prophet schnäu dr Verband vo sine Ouge gno u dr Kenig vo Israel het erkennt das es eine vo de Prophete isch gsy.

42 Er teilt hed Ạhab mit: "Das seit Jehova: 'Du hesch der Maa entcho lo, woni ha welle, dass er vernichtet wird. Drfür wirsch a syre Stell ds Läbe verliere u dis Volk anstatt sim Volk.'

43 Druf isch dr König mürrisch gangä u deprimiert nach em Samạria zu sim Huus.