1 Könige 8 vo 22

1 Könige 8 vo 22

8:1 Damals versammlet Sạlomo die Ältiste vo Israel, alli Oberhäupter vo dr Stämm, d Vorsteher vo dr Grossfamilie Israels. Si si zum König Sạlomo nach Jerusalem cho, um d Bundeslade Jehovas us dr Stadt David, das heisst Zion ufzbringe.

2 Alli Manne Israels händ sech zum Fäscht im Ẹthanim versammlet, em sibte Monet, vor König Sạlomo.

3 Wo aui Ältiste vo Israel cho si, hobe d Prieschter d Bundeslade ufe.

 4 Si hei d Bundeslade Jehovas, ds Zelt vo dr Zämekunft u aui heilige Gägeständ bracht, wo im Zelt si ufe. D Prieschter und d Levị hei si ufe bracht.

5 König Sạlomo und di ganz Gmeind Israels wo zämegrüefe worde isch um sech mit ihm z treffe, si vor der Bundeslade versammlet gsy. Es si so viu Schoof und Rinder gopferet worde, dass me se nid het chönne zeue.

6 Denn händ d Prieschter d Bundeslade Jehovas a ihrem Platzzi i innerschte Ruum vom Huus gstellt, s Allerheiligschte, under d Flügel vo de Chẹrubim.

7 D Flügel vo de Chẹrubim sy über der Stell usbreitet gsy, wo d Bundeslade isch, so dass si d Bundeslade und ihri Stange überschpannt hei.

8 D Stange sy so lang gsy, dass d Ändi vom Heilige us – vor em innere Ruum – z gseh sy. Vo drusse het me se aber nid chönne gseh. Si befindet sech hüt no dert.

9 In der Bundeslade hei nume die beide Steintafle, wo Moses am Họreb inegleit het, wo Jehova mitm Volk Israel bim Uszug us Ägypte e Bund gschlosse het.

10 Wo d Prieschter usem Heiligtum si usecho, het d Wolke s Huus Jehovas erfüllt.

11 Wäg de Wolke hei d Prieschter nid chönne dört stah und ihre Dienscht verrichte, will d Herrlichkeit Jehovas het s Huus Jehovas erfüllt.

12 Damals het Sạlomo gseit: "Jehova, du hesch gseit du würdisch i tüüfer Dunkelheit wohne.

13 I ha für di es prächtigs Huus boue, e feschte Ort demit für immer dört wohnsch."

14 Dann het sich dr Kenig umdräit und het di versammlete Israelite afa segne während alli gstande sind.

15 Er het gsait: "Jehova, der Gott Israels, soll priese si. Är het mit syre eigete Hand wahr gmacht, was är my Vater David mit sym eigete Mul versproche het, won är erchlärt het:

16 'Sit däm Tag woni mi Volk Israel us Ägypte usefüehrt ha, hani i keim vo de Stämme Israels e Stadt usgwählt zum dört es Huus baue lah wo mi Name söll bliebe. Aber i ha David usgwählt, damit er über mim Volk Israel steit.'

17 Es isch dr Herzenswunsch gsi vu minem Vater David, ä Hus zue d Ehri vum Name Jehovas, vum Gott Israel, z baue.

18 Aber Jehova het zu mim Vater David gseit: 'S isch di Herzenswunsch gsy, es Huus zur Ehri vo mim Name z'boue und es isch guet gsi, dass du dä Wunsch gha hesch.

19 Allerdings wirsch nid du ds Huus zur Ehre vo mim Name baue, sondern di Sohn wod no bechunnsch.'

20 Jehova het sys Wort ghaute, denn i hocke itz aus Nachfolger vo mim Vater David uf em Thron vo Israel, so wi jehova's versproche het. Au ha i des Hus zue d Ehri vum Name Jehovas, vum Gott Israel, bäut

21 u e Platz für d Bundeslade vorbereitet, wo dr Bunda enthaltet, dr Jehova mit üsne Vorfahre gschlosse het, woner si us Ägypte usegfüehrt het."

22 De het sech Sạlomo vor de versammlete Israelite vor de Altar Jehovas, erhob d Händ zum Himmel

23 u bätte: "O Jehova, Gott Israels, es git weder obe im Himmel no unde uf dr Ärde e Gott wi di. Du hebsch di a Bund u zeigsch dine Diener, wo mit ganzem Härz ihre Wäg vor dir gö, loyali Liebi.

24 Du hesch ds Verspräche ghalte wo du mim Vater, dim Diener David ge hesch. Was du ihm mit dim Muul hesch versproche, hesch hütt mit dinere eigete Hand wahr gmacht.

25 O Jehova du Gott Israels, du hesch zu minem Vater, dim Diener David au gseit: 'Wenn dini Söhn nume uf ihre Wäg achte und so vor mir gah wie dus tah hesch denn wird immer eine vo dine Nachkomme vor mir uf em Thron Israels hocke."Halte doch auch dieses Verspräche.

26 O Gott Israels, bitte lass dieses Verspräche, wo du minem Vater, dim Diener David ge hesch, wahr werde.

27 Doch wirsch, o Gott, würklech uf dr Ärde wohne? Sälbscht d Himmu, ja d Himmu vo de Himmu chöi di nid fasse, wie viu weniger das Huus woni bout ha!

28 O Jehova, min Gott, ich, din Diener, bitte dich: Los uf mis Gebet u uf mini Bitte um Gunscht. Los doch mi Hilferuf u erhör das Gbet wo i hüt a di richte.

29 Lah doch das Huus Tag u Nacht nid us de Ouge, dä Ort wo du gseit hesch: 'Min Name wird dert si', u erhör das Gbet, wo di Diener zu däm Ort hi richtet.

30 Hör uf d Bitte vo dim Diener um Gunst und uf die Bitte wo dis Volk Israel zu däm Ort hi richtet. Los vo dim Wohnort im Himmel us. Ja höre doch u vergib.

31 Wenn öpper beschuldigt wird, gege sine Mitmensche gsündigt z ha, und vo ihm es Eid verlangt wird und er wägem Eid zu dim Altar i däm Hus chunnt,

32 de lose doch vom Himmel us. Handle u seg dr Richter vo dine Diener, indem du de Böse schuldig redsch u das woner gmacht het uf ihn zrüggfalle loht. Erklär de Grächt für unschuldig und belohn ihn nach sinere Grechtigkeit.

33 Wenn di Volk Israel vomene Feind besiegt wird wills ständig gäge di gsündigt het u när zu dir zrugg chunnt, di Name verherrlicht, betet u i däm Hus zu dir um Gunst fleht,

34 de hör doch vom Himmel us u vergib d Sünde vo dim Volk Israel. Bring se i das Land zrugg, wo du ihre Vorfahre hesch gä.

35 We dr Himmel verschlosse isch u ke Räge fallt, wüu si immer wider gäg di gsündiget hei u se när zu däm Ort häre bäte, di Name verherrliche u nümme sündige, wüu si gmüetetet hesch,

36 de los bitte vom Himmel us und vergib d Sünde vo dinere Diener, dis Volk Israel. Zeig ne dr guete Wäg – dr Wäg, wo si söue ga. U lahs über em Land wo dim Volk als Erbe hesch gä regne.

37 Fäll im Land e Hungersnot oder e Pescht usbricht, falls Hitz d Ärnte vernichtet, falls Mehltau, Heuschreckeschwärmi oder gfrässigi Grashüpfer uufträtte, falls dr Find e Stadt im Land belageret oder süsch irgend e Plag oder Chrankheit git,

38 us wellem Grund o immer e einzelne oder dis ganze Volk Israel bätet oder um Gunst fleht – denn jede kennt der Chummer i sym eigete Härz – we si d Händ zu däm Huus häre erhebe,

39 de lose bitte vom Himmel, dim Wohnort, us. Vergib ne u handle. Belohne jede nach aune sy Wäge, denn du kennsch sy Härz – du bisch dr einzig, wo aui Härz würklech kennt –,

40 drmit si di ganz Zyt wo si i däm Land läbe, wo du ihre Vorfahre gä hesch, Ehrfurcht vor dir hei.

41 O we e Usländer wo nid zu dim Volk Israel ghört, wäge dim Name usemene färne Land chunt 42 u zu däm Huus häre bätet – denn me wird vo dim grosse Name, di schtarche Hand u dim usgstreckte Arm erfahre –,

43 den hör bitte vom Himmel, dim Wohnort, uus und tue alles, worum dich de Usländer bittet, damit alli Völker vo de Erde di Name kenne und wie dis Volk Israel Ehrfurcht vor dir hei u damit si erkenne, dass dieses Haus woni bout ha din Name treit.

44 Falls dy Vouch gäge dr Fäind i Chrieg schicksch – ganz glych wohär – und es zu dir, Jehova, in Richtig vor Stadt bätet, wo du usgwählt hesch, und zu däm Huus häre, wo i zur Ehri vo dim Name ha bout,

45 de los vom Himmel us ds Gäbet vo dim Volk u sy Fleie um Gunscht u verhilf ihm zum Rächt.

46 Faus se gäge di sündige – denn es git ke Mönsch, wo nid sündiget – u du zornig uf sie bisch u se e Fäind überlaat u dr Fäind se aus Gfangene i sys Land verschleppt – öb nöch oder färn –

47 u we si i däm Land wo si aus Gfangnige verschleppt worde si, zur Vernunft cho, zu dir umcheere u dich um Gunst afle u säge: 'Mir hei gsündiget u Fähler gmacht, mir hei schlächt ghandlet',

48 u wenn si im Land vo ihrere Geinde, wo si als Gfangene vrschleppt worde si, mit ganzem Härze u ganze Seel zue dir umcheere un in Richtig vum Land bäte, wo du ihre Vorfahre hesch gä, un zue dr Stadt hi, wo du usgwählt hesch, un zue däm Hus hii, wo i zur Ehri vu dim Name bout ha,

49 härä vom Himmel, dim Wohnort, us ihrem Gebet un ihr Fleie um Gunscht un verhilf ne zum Recht.

50 Vergib dim Volk wo gäge di gsündiget het. Vergib ne aui Überträtige wo si gäg di hei begange. Du wirsch defür sorge das ihri feind mitleid hend. Und si werde mit ihne mitleid ha,

51 dus isch di Volk u dis Erbe, wo us Ägypte usegfüehrt hesch, zmitzt usem Iiseschmelzofe.

52 Sieh doch uf d Bitte vo dim Diener und das Flehe vo dim Volk Israel um Gunst, und erhöret sie wenn immer sie zu dir rüefe.

53 Denn du hesch se us aune Vöuker vor Erde aus dis Erbe usgsunderet, so wi dus dür din Diener Moses erklärt hesch, wo üsi Vorfahre us Ägypte usegfüehrt hesch, o Souveräner Herr Jehova.“

54 Sobald Sạlomo das ganze Gebet z Jehova z Änd gredt und um Gunst gfleht het, isch är vor em Altar Jehovas ufgschtande, wo är kniet het und sini Händ zum Himmel erhobe het.

55 Är het sech ane gstellt u alli versammlete Israelite gsägnet. Mit luter Stimm het är gseit:

56 "Jehova, wo sym Volk Israel wi versproche e Ruheort gäh het, söu gpriise si. Vo allem däm guete, den er durch si Diener Moses het la voruussäge, isch kes einzigs Wort unerfüllt bliebe.

57 Möge Jehova, euse Gott, üs biistah wiener üse Vorfahre biigstande het. Mög er üs nie verloh u üs nie ufgä.

58 Mög er üses Härz zu sich zie, damit mir uf allne si Wäg göh und syni Gebot, Vorschrifte u Urteilsprüch beachte, won er üse Vorfahre het gä.

59 U möcht Jehova, üse Gott, Tag u Nacht a die Wort dänke, mit däm i Jehova um Gunscht aagflegt ha, un sym Diener un sym Volk Israel Rächt vschaffe, we's jeda Tag erforderet,

60 damit alli Völker vode Erde wüssed, dass Jehova de wahri Gott isch. Es git ke anderi!

61 Drum sy d Jehova, üsem Gott, völlig ergebe, befolgt wyter sini Vorschrifte u hebet sini Gebot we Ders hütt düet."

62 De hei de König und aui Israelite vor Jehova viu Opfer dar bracht.

63 Sạlomo het 22'000 Rinder und 120'000 Schaf aus Gemeinschaftsopfer für Jehova. So hei dr König gwichtet und aui Israelite ds Huus Jehovas iigweiht.

64 Der König het a däm Tag d Mitte vom Vorhof vor em Huus Jehovas müesse heilige, denn er het dert d Brandopfer, d Getreideopfer und d Fettstück vo de Gmeinschaftsopfer darbringe. Dr chupfer Altar, wo vor Jehova stoht, isch nämli für d Brandopfer, d Getreideopfer und d Fettstück vo dr Gmeinschaftsopfer z chlii gsi.

65 Damals fyrt Sạlomo mit allne Israelite, ere grosse Mängi Mänsche, wo us em ganze Land – vo Lẹbo-Hạmath bis abe zum Wadi vo Ägypte – zämecho sy, ds Fäscht vor Jehova, üsem Gott, 7 Täg lang u de no einisch 7 Tag, insgesamt 14 Täg.

66 Am nächschte Tag het är ds Volk wäg gschickt. Sie hän d Kenig gsegnet un sin glücklich un mit Fräid im Heim hei gange, wel Jehova sinem Diener David un sinem Volk Israel soviel Guetes doe het.