1 Könige 19 vo 22

1 Könige 19 vo 22

19:1 Ạ han verzellt Ịsebel denn was elịa alles gmacht het u wie er alli Prophete mit em Schwert umbrocht het.

2 Druf het gschickt Ịsebel e Bote zu Elịa und het ihm la usrichte: "D Göter sölleds mir dopplet zrüg zahle, we bis morn um di Zyt mit Dir nid s gliche passiert wie mit ihne!"

3 Do het Elịa Angst übercho u het um sis Läbe rennt. Er isch nach Beërschẹba cho, wo z Juda ghört, u het dert sy Diener zrugg loh.

4 Er sälber isch e Tagerise wit i d Wildnis gange. Wo er zum ne Ginsterstrauch isch cho, het er sech drunger gsetzt u het nume no wöue stärbe. Är het gseit "Ich cha nümm! Ach Jehova, lass mi doch la stärbe! I bi nid besser aus mini Vorfahre."

5 Dann het er sech ane gleit u ungerem Ginsterstruuch iigschlafe. Plötzlech het ihn e Engel berüert u het zu ihm gseit: "Stah uf u iss öppis."

6 Näbe sim Chopf het er es Fladebrot uf heisse Schtei und e Krug Wasser gseh. Är ass u trank u legt sech widr häre.

7 Spöter isch dä Ängel Jehovas no einisch cho, het ihn berührt und gseit: "Stah uf, iss öppis, süsch hebsch d Reis nid düre."

8 Da isch er ufgstande und aess u trank. Ds Ässe het ihm so viu Chraft gäh, dass är 40 Täg und 40 Nächt lang gwanderet het, bis är zum Họreb, däm Bärg vom wahre Gott isch cho.

9 Won är dert inere Höhle übernachtete, het Jehova ihn plötzlich gfragt: "Was machsch du hier, Elịa?"

10 Er het antwortet: "Ich ha mi für Jehova, de Gott vo de Heere, voll Eifer igsetzt. Ds Volk Israel het nämlich de Bund mit dir broche. Si hei dini Altäre niedergrisse und dini Prophete mit em Schwert umbrocht. Nume i bi übrig bliebe und itz hei sys o uf mis Läbe abgseh."

11 "Gang use", het Gott gseit, "und stell di uf de Berg vor Jehova." Da isch d Jehova verbi gange, u ä starche Sturm het Berge gspaltet u zerschprängt Felse vor Jehova, aber d Jehova isch nid i däm Sturm gsi. Nach em Sturm hets es Erdbebe geh, aber Jehova isch nid i däm Erdbebe gsi.

12 Noch em Erdbebebe hets es Füür geh, aber Jehova isch nid i däm Füür gsi. Und nachem Füür isch e ruhigi, lisligi Stimm z'ghöre.

13 Sobald Elịa si het wahrno, het är sich sis Prophetegwand vor ds Gsicht ghebt, isch usegange u het sich an Igang vor Höhli gsteut. "Was machsch du hie, elịa?", het e Stimm gfragt.

14 Er het antwortet: "Ich ha mi für Jehova, dr Gott vor Heere, voll Eifer igsetzt. Ds Volk Israel het nämlich dr Bund mit dir broche. Si hei dini Altäre niedergrisse und dini Prophete mitm Schwert umbrocht. Nume i bi übrig bliebe und itz hei sys o uf mis Läbe abgseh."

15 Jehova het zu ihm gseit: "Mach di uf e Rückweg und gang id Wildnis vo Damạskus. Wenn achunnsch, salbi Hạsaël zum König vo Syrie.

16 Jẹhu, dr Enkel Nịmschis, gälbi zum König vo Israel, u Elịsa, dr Sohn Schạphats us Ạbel-Mehọla, salbi zum Prophet u zu dim Nachfolger.

17 Wer am Schwert Hạsaëls entchunnt, dä wird Jẹhu töte, u wär am Schwert Jẹhus entchunnt, dä wird Elịsa umbringe.

18 Usserdäm sy z Israel no 7000 übrig, wo sich keine vor Baal anekniet het und ne küsst het."

19 Da het sich Elịa vo dert uf e Wäg gmacht u het Elịsa gfunde, dä Sohn Schạphats, wo mit zwölf Rindergschpanne pflügt het. Elịsa isch ganz am Endi bim zwölfte Gspan gsi. Elịa isch zu ihm hi gange u het ihm si Prophetegwand übere gworfe.

20 Elịsa het d Rinder lah stah, lüft Elịa nache u het gfragt: "Chan i bitte no mi Vater u mini Mueter zum Abschiid küsse? Denn chum i mit dir." Elịa het gantwortet: "Göh nume, gang zrugg! Was hani gmacht zum di ufhalte?"

21 Elịsa isch auso zrugg gange, het es paar Rinder gno und het sie gschlachtet. Mit em Joch u de Houzteil vom Pflug het är es Füür gmacht, isch druf ds Fleisch choche und het's de Lüt z ässe gäh. När het är sich ufgmacht, het Elịa gfolgt u isch si Diener worde.