1 Könige 22 vo 22

1 Könige 22 vo 22

22:1 Drü Jahr hets ke Chrieg zwüsche Syrie und Israel gä.

2 Im dritte Jahr isch dä König Jọsaaphat vo Juda zum König vo Israel gange.

3 Da het de Kenig vo Israel zu sine Manne gseit: "Wüssed Ihr eigentlich, dass Rạmoth-Gịlead üs ghört? Und doch zögere, es üs vom König vo Syrie zrüggzhole."

4 Denn het er Jọsaaphat gfragt: "Ziehst du mit mir in Krieg nach Rạmoth-Gịlead?" Jọsaphat het em König vo Israel gantwortet: "Ich bin wid du. Mini Lüüt sind wie dini Lüüt. Mini Ross sind wie dini Ross."

5 Jọsaaphat hät jedoch zum König vo Israel gseit: "Erkundig dich bitte zerst was Jehova dezue seit."

6 Do het de König vo Israel d Prophete zäme gruefe – öppe 400 – u het si gfragt: "Söll i gäge Rạmoth-Gịlead i Chrieg zieh oder nid?" Si antwortet: "Zieh los! Jehova wirds id Hand vom Chönigs gäh."

7 "Gits hier nicht einen Propheten Jehovas?", wollte Jọsaaphat wüsse. "Befragen wir Gott doch auch durch ihn."

8 Druf het de König vo Israel zu Jọsaaphat gseit: "Es isch scho no öpper da, womer chönd Jehova befrage,h aber ich hasse ihn. Er prohezit nie Guets über mich, nume schlächts. Es isch Michạja, de Sohn vo Jịmla." Jọsaaphat entgägnet: "So öppis söttsch als König nid säge".

9 Do het de König vo Israel e Hofbeamte gruefe und bewegt: "Schnell, hol Michạja, dä Sohn vom Jịmla!"

10 Dr König vo Israel und Jọsaaphat, dr Juda König, wo in königleche Gwänder jede uf sim Thron uf em Dreschplatz am Toreingang vo Samạria gsässe, u alli Prophete prophezyte vorne.

11 Zedekịa, dr Sohn Kenaanas, het sich denn Hörner us Iise gmacht und verkündet: "Das seit Jehova: 'Damit wirsch die Syrer aufspiessen bis sie ausgrottet hast.'"

12 Alli andere Prophete prophete z Gliche. Si hei gseit: "Zieh nach Rạmoth-Gịlead. Du wirsch Erfolg ha. Jehova wirds id Hand vom König gäh."

13 Der Bote, der Michạja sett hole, rietet ihm: "D Prophete kündigen dem König durchweg Guetes ah. Machs bitte o so u säg öppis guets."

14 Michạja entgägnet jedoch: "So wahr Jehova läbt: I gibe nume das witer, wo Jehova mir seit!"

15 Won er vor em König erschient, het ihm dä d Frag gstellt: "Michạja, söue mer nach Rạmoth-Gịlead i Chrieg zieh oder nid?" "Zieh los! Du wirsch Erfolg ha", het di prompt Antwort glut. "Jehova wirds id Hand vom Chönigs gäh."

16 Druf het ne dr König gfragt: "Wie oft mues ig di la schwöre, dass du mir im Name Jehovas nüt aus die reini Wahrheit seisch?"

17 Michạja het gantwortet: "I gseh aui Israelite uf de Berge zerstreut wi Schaf, wo ke Hirte hei. Jehova het gseit: 'Sie hei ke Herr. Si söue aui z Friede hei gah.'"

18 Da het de König vo Israel zu Jọsaaphat gmeint: "Hani dr nid gseit, dass er nie guets über mi profezyt sondern nume Schlächts?"

19 Michạja het wyter gseit: "Hört drum d Wort Jehovas: I ha Jehova uf sim Thron gseh, u ds ganze Heer vom Himmu rächts u links vo ihm schtah.

20 Jehova fragt denn: 'Wer wird Ạha düüsche das er nach Rạmoth-Gịlead zieht und det gheit?' Der eint het das vor, dr anger das gschlage.

21 Da isch e Geist vor Jehova gstande u het gseit: 'I wird ne tüüsche.' 'Wie wosch das mache?', het Jehova gfrögt.

22 Er het antwortet: 'I wird anegah und en irreführende Geischt im Mul vo sine Prophete wärde.' Druf het er gseit: 'Du wirsch ne tüüsche. Und du wirsch o Erfolg ha. Gang u mach das.'

23 Wi'd gsehsch het Jehova e irrefüerende Geist is Muul vo aune dine Prophete hie gleit. Aber Jehova het beschlosse unglück über di z'bringe."

24 Dann isch Zedekịa, der Sohn Kenaanas, zu Michạja, ihm is Gsicht gschlage u het gsait: "Wie isch denn Jehovas Geischt vo mir zu dir gange, um mit dir z rede?"

25 Michạja het antwortet: "Das wirsch a dem Tag gseh wo di im innerste Ruum verstecksch."

26 Der König von Israel befahl dann: "Bringt Michạja zu Ạmon, em Stadtoberste, und zu Jọas, em Sohn vom König.

27 Seit zu ihne: 'Steckt dä Bursche i ds Gfängnis u chürzt sy Brot- u Wasserration bis i z Friede zrüggchume. Das isch es Befähl vom König!'"

28 Michạja aber erwideret: "Wennd z Friede zrug chunsch, het d Jehova nid mit mir gredt." Und er het dezue gfüehrt: "Ihr Völker, nämed das alli zur Kenntnis!"

29 Dann isch dr König vo Israel mit Jọsaphat, em König vo Juda, nach Rạmoth-Gịlead zoge.

30 De König vo Israel het zu Jọsaaphat gseit: "Ich verkleide mi für d Schlacht und du ziesch dis Königsgwand a." Also het sich de Kenig vo Israel verkleidet und in d Schlacht zoge.

31 Der König vo Syrie het sy 32 Kriegswagekommandanta aagwiese: "Griift niemand an – ob klein oder gross – usser der König vo Israel."

32 Wo die Kommandante Jọsaaphat hei gseh, hei si gmeint: "Das muess der König vo Israel sy." Si hei uf ihn gstüret um ne azgriife, u Jọsaaphat gschribe um Hiuf.

33 Sobald di Kommandante hei gmerkt, dass es gar nid dr König vo Israel gsi isch, hei si d Verfolgig ufgäh.

34 Eine vo de Manne het jedoch e Pfil zuefällig so abgschosse, dass er de König vo Israel dür e Spalt i de Rüschtig het troffe. Da het dä König zu sim Wagelänker gseit: "Dreh um, bring mi us dr Schlacht wäg. I bi schwär verwundet."

35 Dr Kampf het dr ganz Tag tobt u dr König het müesse dr Syrer zuegwandt wärde im Wäge gstützt wärde. Ds Bluet us syre Wunde het i de Chriegswäge gschlage, u am Abe isch er gstorbe.

36 Bi Sunneuntergang isch der Ruef dur ds Lager gange: "Jede i sy Stadt! Jede zu sym Land!"

37 So isch dr König gstorbe, u me het nen uf Samạria brocht. Dert isch är begrabe worde.

38 Wo me der Kriegswage am Teich vom Samạria abwusch het, hei d Hünd sis Bluet uf gleckt, u di Prostituierte hei dert badet – wi Jehovas akündet het.

39 Alles Witeri über d Gschicht Ạhabs, alli sini Tate, de Palast us Elfebii woner errichtet het, und alli Städt woner baut het schteit i de Chronik de Könige vo Israel.

40 nachdem Ạ ha gstorbe isch, isch si sohn worde Ahạsjah König.

41 Im 4. Johr König Ạhabs vo Israel isch Jọsaaphat gsi, dr Sohn Ạsas, König vo Juda worde.

42 Jọsaaphat isch mit 35 Johr König worde und het 25 Johr in Jerusalem regiert. Sy Mueter het Asụba gheisse und isch d Dochter Schịlhis gsi.

43 Är isch uf em gliiche Wäg gange wie si Vater Ạsa. Är sich nid devo ab und het ta, was in Jehovas Ouge richtig gsi isch. D Höchi si aber nid besitigt worde. Ds Volk het dert nach wie vor opferet u het Opferrauch ufstiege lo.

44 Zwüsche Jọsaaphat und em König vo Israel hei friedlichi Beziehige bestande.

45 Alles Witeri über d Gschicht Jọsaaphats, sy grossi Erfolg und sy Chriege, schteit i dr Chronik vor Könige vom Juda.

46 Är het o di männleche Tempelprostituierte usem Land vertribe, wo no us dr Zyt vo sim Vater sy Ạsa übrig bliebe gsy.

47 Ẹdom het damals kei König gha, sondern isch vomene Stellvertreter regiert worde.

48 Jọsaaphat het o Tạrschisch-Schiff für dä Goldtransport us bout Ọphir, doch d'Schiff fahre nid wöu si bi Ẹzjon-Gẹber zerschellt hei.

49 Damals het gseit Ạhabs Sohn Ahạsja zu Jọsaaphat: "Lass mini Lüt mit dine Zeme uf de Schiff fahre", aber Jọsaaphat isch mit dem nid iverstande gsi.

50 Schliesslich gstorbe isch Jọsaphatt und me het ihn bi siine Vorfahre ir Stadt vo sim Vorfahre David begraubt. Nach ihm isch si Sohn Jọramu König worde.

51 Im 17 . Johr König Jọsaaphats vo Juda worre Ahạsja de Sohn Ạhabs, z Samạria König vo Israel. Er het zwei Johr über Israel regiert.

52 Är het immer wider ta, was z Jehovas Ouge schlächt isch gsy u isch uf em gliiche Wäg wie si Vater u sini Mueter u wi dr Jerọbeam, dr Sohn Nẹbats, wo Israel zum Sündige verleitet het.

53 Er dient Baal und het sich vor ihm verbüted. Damit het er Jehova kränzt, der Gott Israels, wie si Vater das gmacht het.