GTranslate Wähle deine Sprache

bibel Bärndütsch

Rico Loosli 6934 Bioggio
in bibel Bärndütsch
Zugriffe: 364

2.Chönigi 7 vo 25

 

2.Chönigi 7 vo 25

7:1 Elịsa het jetzt erklärt: "Hört auf die Wort Jehovas! Das seit Jehova: 'Morgen um diese Zeit wird im Tora von Samạria es Sea Feinmehl ein Schekel wert sein und 2 Sea Gerste ein Schekel.'"

2 Der Adjutant, wo der König vertrout het, het zum Maa vom wahre Gott gseit: "Sälbscht we Jehova d Schleuse vom Himmel würd öffne – wie söu da müglech sy?" Druf het Elịsa erwideret: "Du wirsch es mit eigene Auge gseh, aber du wirsch nüt drvo ässe."

3 Am Iigang vom Stadtor hei vier Ussätzigi gsässe, wo zunenang hei gseit: "Warum hocke mir hie, bis mir stärbe?

4 Wemer üs entschliesse, i d'Stadt z'gah, iz wo Hungersnot isch, de stärbe mer dert. U wemer hie sitze blibe, stärbe mir o. Gömer doch zum Lager vo de Syrer. We si üs am Läbe löh, läbe mer. U we si üs töte, de stärbe mer äbe."

5 Am Obe wo's dunku isch gsy, hei si sech uf und schlächte zum Lager vo de Syrer. Wo si am Rand vom Lager hei acho, isch keine ume gsi.

6 Jehova het nämlich d Syrer im Lager dr Lärm vo Kriegswage und Ross lose, dr Lärm vomene riese Heeres. Da hei si zuenang gseid: "De König vo Israel het sech mit de Könige vo Hethịter und de Könige vo Ägypte zämetah! Si griife üs a!"

7 In dr Obedämmerig ergriffe sie denn d Flucht. Si hän des ganze Lager mit d Zelte, Ross un Esel so zruck glo, we`s war, un hän um ihres Läbä gschwätzt.

8 Wo d Ussätzige am Rand vom Lager aacho hei, si i eis vo de Zäut u go ässe u trinke. Si hei vo dert Silber, Gold u Chleidig mitgnoh u aues versteckt. När si si no einisch häre gange u hei us emne andere Zelt Sache furt trage u hei si äbefaus vrsteckt.

9 Schliesslech hei si zuenang gseit: "Was mer tüe, isch nid richtig. Hüt isch e Tag mit guete Nachrichte! We mer zögere u bis am Morge warte, mache mer üs schuldig. Chömet itz, mir gäbed im Huus vom König Bscheid!"

10 Auso si si zur Stadt gange u rüefe de Torwächter zue: "Mir sy im Lager vo de Syrer gsy, aber es isch läär gsy – mir hei ke Mönsche ghört. Nume d Ross u d Esel sy aagebunde da. D Zelte sy eifach verloh gsy."

11 Sofort het d Torwächter d Neuigkeit usgrüfe und me hets im Huus vom König brichtet.

12 Obwohls Nacht isch gsy, isch der König sofort uufgschtande u het zu syne Lüt gseit: "Lönd mi bitte erkläre, was d Syrer vor hei: Sie wüsse, dass mir hungere. Deswäge hei si das Lager verlah und sech im Gländ versteckt. Si säge: "Wenn si us der Stadt chöme, griife mer se läbig u dringe id Stadt i."

13 Eine vo syne Lüt het denn vorgschlage: "Lass bitte es paar Männer fünf vo de letschte Ross i de Stadt näh. Letschtendlech wird's ne genauso ga wie aui Israelite, wo da bliibe. Sie werde genauso ändet wie au die Israelite wo umcho sind. Schickemer sie los und gsehnd was passiert."

14 Da hei si zwöi Wage mit Ross gno, u der König het si zum Lager vo de Syrer use gschickt. "Goht u luege nach", befaut er ne.

15 Si hei dr Syrer bis zum Jordan gfolgt. Uf dr ganze Strecki si Chleider u Gägeständ verstraut, wo die fliehende Syrer i ihrer Panik hei wäggworfe. D Manne sy zum Chönig zrugg cho u hei Bricht erstattet.

16 Denn si d Lüt zum Lager vo de Syrer use gloffe und hei es usgruebt. So isch es cho, dass es Sea Feinmehl schlüsslich en Schekel wert gsi isch und 2 Sea Gerste en Schekel, so wie Jehova es gseit het.

17 Dr König het em Adjutante, sim Vertrauensmaa gha, wo Ufsicht über ds Tor übertrage. Doch är isch im Tor totramplet worde, genauso we der Maa vum wahre Gottes gseit het, wo der Kenig zu ihm isch cho.

18 Es isch e so cho, wi de Maa vom wahre Gott wo's em König akündet het: "Morgen um die Zit werde 2 Sea Gerste im Tor vom Samạria es Schekel wert sy und es Mea Feinmehl e Schekle."

19 Aber dr Adjutant het zu däm Maa vom wahre Gott gseit: "Sälbscht we Jehova d Schleuse vom Himmel würd öffne – wie söu so öppis müglech sy?" Druf het Elịsa erwideret gha: "Du wirsch es mit eigete Auge gseh, aber du wirsch nüt drvo ässe."

20 Genau das isch mit ihm gsi: Är isch im Tor vo de Lüt zu Tode tramplet worde.

Rico Loosli 6934 Bioggio
in bibel Bärndütsch
Zugriffe: 388

2.Chönigi 6 vo 25

 

2.Chönigi 6 vo 25

6:1 D'Söhn vo de Prophete hei zu Elịsa gseit: "Wie du gsehsch isch der Ruum, wo mir mit Dir zäme si, z äng.

2 Lönd üs bitte zum Jordan gah. Det cha jede vo üs e Baumstamm näh u när boue mir üs da öppis womer chöi bliibe." "Goht", het Elịsa gmeint.

3 Eine vo dene het gseit: "My Herr, chunsch bitte mit?", woner antwortet het: "Ich chume mit."

4 Auso isch är mit ihne an Jordan gange, und si hei agfange Böim z fälle.

5 Derby isch eim d Klinge vo de Axt is Wasser gfalle. Är het gschribe: "Ach, my Herr, sy isch usglyche!"

6 "Wo isch se häregfalle?", het der Maa vum wahre Gott wösse. Är het ihm d'Stell zeiget. Da schnitt Elịsa es Stück Holz ab, es isch dert här gheit und het d Klinge zum Schwümme bracht.

7 Är het gseit: "Hol se use." Dä Maa het när grifft und het se use gholt.

8 Der König vu Syrie isch etze gege Israel in Krieg zoge. Er het sich mit syne Lüt beriut u het gseit, wo er het wölle mit ihne lagere.

9 Do het dr Ma vum wahre Gottes däm Kenig vu Israel usrichte lo: "Zieh nit a däm Ort verbi, denn do kumme d Syrer abe."

10 Also het dr Kenig vu Israel d Lüt a däm Ort informiert, vor däm dr Maa vum wahre Gott nä gwarnt het. Dr König isch immer wider gwarnt worde u het sech vo settige Orte färn ghebt. Ds isch mehreri Mau passiert.

11 Dr König vo Syrie isch drum hässig worde und het sini Lüt zu sich gruefe. Är het gfragt: "Wär steit dä hie uf dr Siite vom König vo Israel? Redet!"

12 Do het eine vo sine Diener gsait: "Niemer, min Herr und König! Elịsa, de Prophet in Israel, teilt em Kenig vo Israel mit, was du i dim Schlofzimmer seisch."

13 "Goht u findet use wo er isch", befahl der König. "Denn schick i Männer häre u lass ne gfange näh." Spöter isch d Meldig cho: "Er isch in Dọthan."

14 Sofort het är ä grossi Heer mit Ross u Chriegswage dert häre gschickt. Si sy i der Nacht cho u hei d Schtadt umgschteut.

15 Wo dr Diener vum Maa vum wahre Gott früehmorgä ufgstande isch uusegange isch, het er gseh, dass d Stadt vumene Heer mit Ross und Kriegswage umzinglet isch. Da het er gmerkt: "Ach, my Herr! Was söllemer nume mache?"

16 Elịsa het ihn beruhigt: "Häb ke Angst! Uf üsere Siite si meh aus uf ihrere Siite."

17 Dann bätte Elịsa: "O Jehova, öffne ihm bitte d Auge, damit er gseht" Uf der Stell het Jehova em Diener d Auge göffnet. Und da! D Berge rings um Elịsa si voll vo Ross u Chriegswage us Füür gsi.

18 Als d Syrer z Elịsa abe kumme, bätet er zu Jehova: "Schlag die Lüt bitte mit Blindheit." Da het er si mit Blindheit gschlage, wi Elịsa ne bätte het.

19 Elịsa het itz zue nene gseit: "Dir sit ufem falsche Wäg u das isch di falschi Stadt. Folgt mir, i wirde euch zum Maa bringe, woner suecht." Er het si jedoch nach Samạria gfüehrt.

20 Wo si z Samạria hei aacho, het der Elịsa gseit: "O Jehova, öffne ihne d Auge, damits gsehnd." Da het d Jehova ihne d Auge göffnet u si hei fest gsteut, dass si zmitzt z Samạria si gsi.

21 Wo de König vo Israel si gseh het, het är Elịsa gfragt: "Söll i si töte, mi Vater? Söll i se töte?"

22 "Töte se nid", het Elịsa erwideret. "Tötisch öppe die, wo du mit dim Schwert u dim Böög gfange hesch gno? Gib ne Brot u Wasser. Lö se la ässe u trinke u zu ihrem Herr zrügg."

23 Da het er es grosses Fescht verastaltet für si und si ässe u trinke. Aaschlüssend het er si wäggschickt u si geit zu ihrem Herrn zrügg. Nie meh faue d Plünderertrupps vo de Syrer is Gebiet vo Israel ih.

24 Nochane het der syrische König Ben-Hạdad sy ganzes Heer versammlet, zoge nach Samạria und het's belageret.

25 Dadurch isch es zunere grosse Hungersnot z Samạria cho. Es isch belageret worde, bis e Eselskopf 80 Silberstück kostet het und e vierte Kaba Taubenmist 5 Silberstück.

26 Wo der König vo Israel einisch uf der Muur entlang isch, het ihm e Frau zuegrüert: "Mein Herr und König, hilf mir!"

27 Är het erwyderet: "Wenn Jehova dir nid hiuft, wie söui dir häufe? Vilicht mit öppis vom Dreschplatz, vo dr Wychelter oder dr Ölpress?"

28 De het der König gfragt: "Was isch passiert?" Si het antwortet: "Di Frou het zu mir gseit: 'Gib di Sohn her. Mir wärde ne hüt ässe und morn ässe mir mi Bueb.'

29 Da hei mir mi Bueb kocht u gässe. Am nächschte Tag hani zu ihre gseit: 'Gib di Sohn her, damit mer ne chöi esse.' Aber si het ne versteckt."

30 Wo der König het ghört, was d Frau gseit het, zerriss är sini Chleider. Während är uf der Muur entlang isch, het ds Volk gseh, dass är unger sire Chleidig Sacktuech agha het.

31 Denne schwor er: "Gott sölls mir dopplet zrüg zahle, wenn ich Elịsa, em Sohn Schạphats, hütt nid der Chopf abschloh!"

32 Elịsa het grad mit de Ältiste i sim Huus ghocket wo der König e Bote vor sich här gschickt het. No bevor der Boot aacho isch, het der Elịsa zu de Ältiste gseit: "Heit dir gseh, dass dä Sohn vomene Mörder öpper losgschickt het, wo mir dä Chopf söll abschlah? Passet uf wenn er chunnt. Schlüssed d Tür und stecked eu degege. Ghöred ihr nid scho d Schritt vo sim Herr hinter ihm?"

33 Während Elịsa no mit ihne gredt het, het der Bote iigleit und de König gseit: "Dis Unglück chunt vo Jehova. Warum söll i no länger uf Jehova warte?"

Rico Loosli 6934 Bioggio
in bibel Bärndütsch
Zugriffe: 402

2.Könige 5 vo 25

 

2.Könige 5 vo 25

5:1 Naaman, dr Heerführer vom König vo Syrie isch ä bedütende Ma gsi. Si Herr het sehr viu vo ihm gha, denn Jehova het Syrie durch ihn zum Sieg verholfe. Naaman isch e starche Chrieger gsy, doch är het Ussatz gha.

2 Bi eim vo ihrne Überfäll händ d Syrer in Israel es chlises Meitli gfange gnoh. Die chlii isch e Dienerin vo Naamans Frau worde.

3 Eines Tages het si zu irer Herrin gseit: "We my Herr doch nume zu däm Prophete in Samạria würd gah! Dä würd ne vo sym Uussatz heilä."

4 Da isch er zu sim Herrn gange u het ihm brichtet, was das Meitli us Israel gseit het.

5 Druf het de König vo Syrie gseit: "Mach di grad uf e Wäg! Und i wirde em König vo Israel e Brief schicke." Da isch Naaman los gange u het 10 Talänti Silber gno, 6000 Goldstück u 10 Gwänder mit.

6 Er het em König vu Israel dr Brief überbrocht, wo gstande isch: "Wenn dich dä Brief erreicht, isch min Diener Naaman bi dir. I schick ne, damit du ihn vu sim Ussatz heilsch."

7 Wo de Kenig vo Israel dr Brief gläse het, het är sini Chleider zerrisse und gseit: "Bin ich denn Gott, dass ich töte oder am Läbe chan erhalte? Är schickt dä Maa zu mir u verlangt, dass i ihn vo sim Ussatz heile! Da gseht me doch, dass är Striit mit mir suecht!"

8 Sobald Elịsa, de Maa vum wahre Gott, het ghört, dass de Kenig vu Israel sini Chleider zerrisse het, het er ihm lo mitteile: "Warum hesch dini Chleider zerrisse? Loh ne bitte zu mir cho, damiter erkennt, dass es e Prophete in Israel git".

9 Naaman isch auso mit syne Ross u Chriegswäge cho u het sich an Iigang vom Elịsas Huus gstellt.

10 Elịsa het em jedoch durch nes Bote la usrichte: "Gang an Jordan und wäsch di dert sibemol. Denn wird dini Huta wieder gsund wärde und du wirsch dri si."

11 Druf isch Naaman ärgerlech worde und het wöue wägg. Är het gseit: "Und i ha mir gmeint: 'Er chunt use, stellt sech hie ane und lütet dä Name vo sim Gott Jehova aa. Är bewegt sini Hand über ds Ussatz häre u heilt mi.'

12 Der Abạna und der Pạrpa, d Flüss vo Damạskus sind doch wohl besser als alli Gwässer in Israel! Chan ich mich ned det wäsche und ine werde?" Mit dene Wörter het er sech umdräit u isch hässig wäggange.

13 Da sy Naamans Diener zue ihm cho und hei gseit: "My Vater, we dr Prophet öppis ganz Bsundrigs vo dir verlangt hätt, würdsches da nid mache? De chasch doch ersch rächt uf ihn lose, wenn är nume zu dir seit: "Wäsch di und sig dri."

14 Druf isch er zum Jordan nabgange un het siebemol under taucht, we der Maa vum wahre Gott s agordnet het. Do isch sy Hut widr we di vomene chline Ching, u är isch drii worde.

15 Naman isch denn mit allne gange, wo ihn begleitet hend, zum Maa vum wahre Gott zrügg, het sich vor ihn gstellt und gseit: "Jetz weissi, dass es nume in Israel e Gott git, sunscht niene uf de Erde. Nimm doch bitte es Gschänkb vo mir aa, mi Herr."

16 Elịsa het jedoch erwideret: "So wahr Jehova läbt, däm i diene: I nimm's nid a!" Obwohl de Naaman ihn drängt het, s aznäh, het er sich nid la umstimme.

17 Schliesslech het Naaman gseit: "Denn gib mer, dim Diener, bitte zwöi Multierladige Erde vo hie mit. Din Diener wird nie meh irgendwelche andere Götter en Brandopfer oder es anders Opfer darstelle, nume no Jehova.

18 Doch inere Sach bittet din Diener Jehova um Verzeihig: We my Herr i das Haus Rịmons geit zum sech dert z vrbüüge, de stützt är sech uf mi Arm u i muess mi o verbüge. Möge Jehova dim Diener bitte verzeihe, weni mi im Huus rịmons verbüüge."

19 Druf het der Elịsa zu ihm gseit: "Gang z Frieden." Nachdem Naaman wäggange isch u scho es Stück Wäg zrug gleit het,

20 het dänkt Gahạsi, dr Diener vo Elịsa, em Maa vom wahre Gott, bi sich: "Mi Herr het dä Syrer Naaman eifach la gah. Är het nüt vo däm agnoh wo er mitbrocht het. So wahr Jehova läbt: I lauf ihm na u la mir öppis vo ihm gä!"

21 Da rannte Ghạsi Naaman noche. Als Naaman öpper hinder sich het gseh, isch er vom Wage gstiege, isch ihm entgegegä u het gfragt: "Isch alles in Ordnig?"

22 Ghạsi het antwortet: "Alles isch guet. Mi Herr schickt mi und laht dir säge: 'Grad äbe zwöi Jungi Manne vo de Söhn vo de Prophete us em Bärgland vo Ẹphraim cho. Gib ne bitte es Talent Silber und zwöi Gwänder.''"

23 Naaman het gseit: "Chum, nimm 2 Talänt." Är het ihn regelrecht drängt und het 2 Talänti Silber i zwöi Büttel verpackt, usserdem zwöi Gwänder. Är het zwöi vo syne Diener mit gschickt, wo aues vor Ghạsi härätroue hei.

24 Als Ghạsi nach Ọphela isch cho, het är d Sache a sich gno, het si i ds Huus gleit und het d Männer furt gschickt. Nachdem si wäg gsi,

25 isch er zu sim Herr iigange. "Wo bisch du gsi, Gehạsi?", het Elịsa wölle wüsse. "Nirgends, min Herr", het er gantwortet.

26 Druf het Elịsa gseit: "isch mis Härz nid dert bi dir gsi, wo dr Maa vom Wage gstige u dr entgäge isch? Isch itz d Zyt, Silber oder Chleider aaznäh, Olivehaine, Wyberge, Schof, Rinder, Diener oder Dienerinne?

27 Naamans Ussatz wird iz für immer a dir u din Nachkomme hafte." Da isch gang Hạsi wäg – vom Ussatz wüsse wi Schnee.

Rico Loosli 6934 Bioggio
in bibel Bärndütsch
Zugriffe: 380

2.Chönigi 4 vo 25

 

2.Chönigi 4 vo 25

4:1 Eines Tages hat eine von den Frauen der Söhn der Prophete Elịsa luut angeflegt: "Dein Diener, mein Mann, ist tot. Du weisst doch, dass er immer Ehrfurcht vor Jehova hatte. Jetzt isch öpper cho, womer Schulde hei, u är wott mini beide Ching aus Sklave mitnäh."

2 "Wie kann ich dir helfen?", het Elịsa gfragt. "Säg mer: Was hast du im Haus?" Si het antwortet: "Mein Herr, ich ha gar nüt meh ussert eme Krug Öl."

3 Da heter gseit: "Gang use und bitte alli dini Nachbare um Gfäss, läri Gfäss. Bsorge dir so viu wie möglech.

4 Gang ine u schlüss d Türe hinger dir u dine Sohn. Füll alli Gfäss u stell di volle zur Site."

5 Druf isch se wäggange.

Nohchdem sie de Dire hinter sich un ihri Buebä gschlosse het, gän sie ihr d Gfäss ge, un sie fillt sie nohchänanda.

6 Wo alli voll gsy sy, het si zu eim vo ihrere Sehn gseit: "Bring mer no e Gfäss." Er aba het gsait: "Mir hei keini meh". Do het der Öl uf z flüsse ghört.

7 Die Frau isch zum Maa vom wahre Gott cho und het ihm alles verzellt. "Gang, verkauf der Öl und zahl dini Schulde", het er gseit. "Vom Räscht chasch mit dine Söhn läbe."

8 Eines Tages isch Elịsa nach Sụnem gange. Dört het e agluegeni Frau gwohnt, wo ihn dezue drängt het, bi ihre z'esse. Soft är verbicho isch, het är bi ihre halt gmacht u gässe.

9 Drum het si zu ihrem Maa gseit: "Ich weiss, dass der Maa, wo hie regumässig verbii chunt, en heilige Maa Gottes isch.

10 Lönd üs bitte es chlys Dachzimmer iirichte und es Bett, e Tisch, e Stuehl und e Liechter für ihn inestelle. De cha är immer dert wohne wen er zu üs chunt."

11 Aus Elịsa eines Tages wider dert häre isch, isch er i ds Dachzimmer gange zum sech härelege.

12 Är het zu sim Diener Ghạsi gseit: "Rüef d Frou." Do het är se gschafft, u si isch zu ihm cho.

13 Denn het er zu Ghạsi gseit: "Bitte frag sie: 'Cha me öppis für dich tue, wo du dir für üs so viu Umständ gmacht hesch? Söll i bim König oder bim Heerführer es guets Wort für di ilege?'" D Frou het gantwortet: "I wohne doch hie unger mim Volk."

14 Da het Elịsa gmeint: "Was chame de für si mache?" Gangạsi het gseit: "Nöi, si het ke Sohn u der Maa isch alt."

15 "Rüef se her", het Elịsa nen ufforderet. Är het si gruefe, u si isch i dr Tür schtah.

16 Elịsa het zu ihre gseit: "Nächscht Jahr für die Zyt wirsch e Sohn i de Arme hebe." Sie aba erwideret: "Mein Herr, Mann des wahre Gottes, macht ma kei falsche Hoffnige!"

17 D Frou isch aber schwanger worde und het es Johr speter um die gliich Zyt e Bueb zur Wäut brocht, so wi Elịsa es ihre aakündet het gha.

18 Wo dr Bueb grössi isch, isch er eines Tages zu sim Vater use gange, wo bi de Erntearbeiter isch gsy.

19 Är het geng wider zu sym Vatter gseit: "My Grind, o, my Chopf!" Da befahl der Vatter em Diener: "Trag ihn zu syre Muetter."

20 Är het nen zu sinere Muetter zrügg bracht, u dr Bueb hockt bis zum Mittag uf ihrem Schoss. Denn isch er gschtorbe.

21 D'Mueter isch duruf gange, het ihn ufs Bett vom Maa vom wahre Gott gleit, het d'Türe hinger sich zue ta und isch weggange.

22 Sie het ihre Maa gruefe und bitt ihn: "Schick mir bitte ä Diener und ä Esel. Ig mues schnäu zum Maa vom wahre Gott. I bi gli wider zrügg."

23 "Warum gasch hüt zu ihm?", het er welle wüsse. "Es isch doch ke Neumond und ke Sabbat." Sie het antwortet: "Es isch alles in Ordnig."

24 De het si der Esel gsattlet u het zu ihrem Diener gseit: "Louf schnäu! Mach nume langsamer wenn ig dir säge"

25 So het sie sich uf e Wäg zum Maa vom wahre Gott gmacht, wo am Berg Kạrmel isch gsi. Won er si vo Witem gseh het, het er zu sim Diener Ghạsi gseit: "Sieh mal! Dert äne isch d Frau us Sụnem.

26 Louf Der bitte entgäge u frage: 'Gaht's der guet? Gaht's dim Maa guet? Gaht's dim Chind guet?'Druf het si gantwortet: "Es isch alles guet."

27 Wo si de bi däm Maa vom wahre Gott am Berg aacho isch, het si sofort sini Füess umklammeret. Ghạsi isch drzue cho und het si wöue abstosse, doch dr Maa vom wahre Gott het gseit: "Lass sie! Sie isch ganz verzwiflet. I weiss aber nid, werum. Jehova het mir nüt gseit."

28 "Mi Herr, hani di um nä Sohn bätte?", het si de gfragt. "Hani nid gseit du söusch mer kei falschi Hoffnige mache?"

29 Uf de Stell forderet Elịsa Gangạsi uf: "Steck dis Gwand a de Hüfti fescht, nimm min Stab u gang los. Wenn du öpper triffsch begrüessisch, begrüess ihn nid und we di öpper begrüesst, erwidere sin Grüess nid. Gang u leg mi Stab ufs Gsicht vom Junge."

30 Druf het d Mueter vom Buebe gseit: "So wahr Jehova läbt und so wahr du lebsch: I gang nid ohni di wäg." Also isch Elịsa mit ihre gange.

31 Gehạsi isch ne voruus gloffe und het em Junge dr Stab ufs Gsicht gleit, doch es isch kes Läbenszeiche cho. Da isch er zrugg zu Elịsa und het brichtet: "Der Bueb isch nid ufgwacht."

32 Als Elịsa in ds Huus isch cho, isch ds Chind tot uf sim Bett gläge.

33 Är isch zu ihm is Zimmer gangä, het d Tür zue gmacht u het zu Jehova bätet.

34 De het är sich über ds Chind uf em Bett beugt, sodass sys Muul, sy Ouge u syni Handfläche ds Muu, d Ouge u d Handfläche vom Buebe hei berüert. Är isch i dere Haltig bliebe u dr Körper vom Bueb isch langsam warm worde.

35 Danach isch der Elịsa im Huus hin und her gange. Won er wieder as Bett isch cho, het er sich no einisch über de Junge beugt. Der nägscht sibemol und het d Auge ufgschlage.

36 Elịsa rief nun Gehạsi u het ne gforderet: "Hol sini Mueter." Är het si ine gholt u der Elịsa het zu ihre gseit: "Nimm di Sohn mit."

37 Wo si inechoo isch, het si Elịsa z Füess gheit und het sich vor ihm bis zum Bode vrbügt. Denn het si si si Bueb gno u isch use gange.

38 Als Elịsa wider uf Gịlgal isch cho, het Hungersnot im Land gherrscht. Während d Buebe vu d Prophete einisch vor nem gsässe sin, het da zue sinem Diena gsait: "Setz d grossi Dopf uf un koch fir d Sueh vu d Prophete ebis z ässä."

39 Auso isch eine vo dene ufs Fäud gange um mauven z pflücke. Är het es Rankegwächs mit wildä Chürbiss gfundä u het so viu i sim Gwand sammlet, bis es vou gsi isch. Won er wider zrügg isch, het er se i Topf gschnitte ohni z wüsse was es isch gsy.

40 Schpeter het me de Männer s Ässe vorgsetzt. Doch wo si devo ässe hei, hei si gschreue: "Ma vom wahre Gott, i däm Topf isch der Tod!" Si hei's nid chönne ässe.

41 "Holt mir Mehl", het Elịsa verlangt. Är isch ds Mehl i Topf gworfe u het gseit: "Teilt das Esse aus." Jitz isch nüt schädlichs me im Topf gsi.

42 Eimal isch öper us Baal-Schalịschai cho und het em Maa vom wahre Gott 20 Gerschtebrot bracht und e Büttel Getreide vo de erschte riife Ernte.k Elịsa het gseit: "Gib das de Lüt z'ässe."

43 Sy Diener het jedoch iigwandt: "Wie söll das für 100 Männer länge?" Elịsa erwideret: "Teils trotzdem us, denn das seit Jehova: 'Sie werde ässe und es wird no öppis übrig blibe.''''

44 Druf het er's ne vorgsetzt. Si hei ässe u hei no öppis übrig gha – wi Jehova's gseit het.