2.Chönigi 4 vo 25

2.Chönigi 4 vo 25

4:1 Eines Tages hat eine von den Frauen der Söhn der Prophete Elịsa luut angeflegt: "Dein Diener, mein Mann, ist tot. Du weisst doch, dass er immer Ehrfurcht vor Jehova hatte. Jetzt isch öpper cho, womer Schulde hei, u är wott mini beide Ching aus Sklave mitnäh."

2 "Wie kann ich dir helfen?", het Elịsa gfragt. "Säg mer: Was hast du im Haus?" Si het antwortet: "Mein Herr, ich ha gar nüt meh ussert eme Krug Öl."

3 Da heter gseit: "Gang use und bitte alli dini Nachbare um Gfäss, läri Gfäss. Bsorge dir so viu wie möglech.

4 Gang ine u schlüss d Türe hinger dir u dine Sohn. Füll alli Gfäss u stell di volle zur Site."

5 Druf isch se wäggange.

Nohchdem sie de Dire hinter sich un ihri Buebä gschlosse het, gän sie ihr d Gfäss ge, un sie fillt sie nohchänanda.

6 Wo alli voll gsy sy, het si zu eim vo ihrere Sehn gseit: "Bring mer no e Gfäss." Er aba het gsait: "Mir hei keini meh". Do het der Öl uf z flüsse ghört.

7 Die Frau isch zum Maa vom wahre Gott cho und het ihm alles verzellt. "Gang, verkauf der Öl und zahl dini Schulde", het er gseit. "Vom Räscht chasch mit dine Söhn läbe."

8 Eines Tages isch Elịsa nach Sụnem gange. Dört het e agluegeni Frau gwohnt, wo ihn dezue drängt het, bi ihre z'esse. Soft är verbicho isch, het är bi ihre halt gmacht u gässe.

9 Drum het si zu ihrem Maa gseit: "Ich weiss, dass der Maa, wo hie regumässig verbii chunt, en heilige Maa Gottes isch.

10 Lönd üs bitte es chlys Dachzimmer iirichte und es Bett, e Tisch, e Stuehl und e Liechter für ihn inestelle. De cha är immer dert wohne wen er zu üs chunt."

11 Aus Elịsa eines Tages wider dert häre isch, isch er i ds Dachzimmer gange zum sech härelege.

12 Är het zu sim Diener Ghạsi gseit: "Rüef d Frou." Do het är se gschafft, u si isch zu ihm cho.

13 Denn het er zu Ghạsi gseit: "Bitte frag sie: 'Cha me öppis für dich tue, wo du dir für üs so viu Umständ gmacht hesch? Söll i bim König oder bim Heerführer es guets Wort für di ilege?'" D Frou het gantwortet: "I wohne doch hie unger mim Volk."

14 Da het Elịsa gmeint: "Was chame de für si mache?" Gangạsi het gseit: "Nöi, si het ke Sohn u der Maa isch alt."

15 "Rüef se her", het Elịsa nen ufforderet. Är het si gruefe, u si isch i dr Tür schtah.

16 Elịsa het zu ihre gseit: "Nächscht Jahr für die Zyt wirsch e Sohn i de Arme hebe." Sie aba erwideret: "Mein Herr, Mann des wahre Gottes, macht ma kei falsche Hoffnige!"

17 D Frou isch aber schwanger worde und het es Johr speter um die gliich Zyt e Bueb zur Wäut brocht, so wi Elịsa es ihre aakündet het gha.

18 Wo dr Bueb grössi isch, isch er eines Tages zu sim Vater use gange, wo bi de Erntearbeiter isch gsy.

19 Är het geng wider zu sym Vatter gseit: "My Grind, o, my Chopf!" Da befahl der Vatter em Diener: "Trag ihn zu syre Muetter."

20 Är het nen zu sinere Muetter zrügg bracht, u dr Bueb hockt bis zum Mittag uf ihrem Schoss. Denn isch er gschtorbe.

21 D'Mueter isch duruf gange, het ihn ufs Bett vom Maa vom wahre Gott gleit, het d'Türe hinger sich zue ta und isch weggange.

22 Sie het ihre Maa gruefe und bitt ihn: "Schick mir bitte ä Diener und ä Esel. Ig mues schnäu zum Maa vom wahre Gott. I bi gli wider zrügg."

23 "Warum gasch hüt zu ihm?", het er welle wüsse. "Es isch doch ke Neumond und ke Sabbat." Sie het antwortet: "Es isch alles in Ordnig."

24 De het si der Esel gsattlet u het zu ihrem Diener gseit: "Louf schnäu! Mach nume langsamer wenn ig dir säge"

25 So het sie sich uf e Wäg zum Maa vom wahre Gott gmacht, wo am Berg Kạrmel isch gsi. Won er si vo Witem gseh het, het er zu sim Diener Ghạsi gseit: "Sieh mal! Dert äne isch d Frau us Sụnem.

26 Louf Der bitte entgäge u frage: 'Gaht's der guet? Gaht's dim Maa guet? Gaht's dim Chind guet?'Druf het si gantwortet: "Es isch alles guet."

27 Wo si de bi däm Maa vom wahre Gott am Berg aacho isch, het si sofort sini Füess umklammeret. Ghạsi isch drzue cho und het si wöue abstosse, doch dr Maa vom wahre Gott het gseit: "Lass sie! Sie isch ganz verzwiflet. I weiss aber nid, werum. Jehova het mir nüt gseit."

28 "Mi Herr, hani di um nä Sohn bätte?", het si de gfragt. "Hani nid gseit du söusch mer kei falschi Hoffnige mache?"

29 Uf de Stell forderet Elịsa Gangạsi uf: "Steck dis Gwand a de Hüfti fescht, nimm min Stab u gang los. Wenn du öpper triffsch begrüessisch, begrüess ihn nid und we di öpper begrüesst, erwidere sin Grüess nid. Gang u leg mi Stab ufs Gsicht vom Junge."

30 Druf het d Mueter vom Buebe gseit: "So wahr Jehova läbt und so wahr du lebsch: I gang nid ohni di wäg." Also isch Elịsa mit ihre gange.

31 Gehạsi isch ne voruus gloffe und het em Junge dr Stab ufs Gsicht gleit, doch es isch kes Läbenszeiche cho. Da isch er zrugg zu Elịsa und het brichtet: "Der Bueb isch nid ufgwacht."

32 Als Elịsa in ds Huus isch cho, isch ds Chind tot uf sim Bett gläge.

33 Är isch zu ihm is Zimmer gangä, het d Tür zue gmacht u het zu Jehova bätet.

34 De het är sich über ds Chind uf em Bett beugt, sodass sys Muul, sy Ouge u syni Handfläche ds Muu, d Ouge u d Handfläche vom Buebe hei berüert. Är isch i dere Haltig bliebe u dr Körper vom Bueb isch langsam warm worde.

35 Danach isch der Elịsa im Huus hin und her gange. Won er wieder as Bett isch cho, het er sich no einisch über de Junge beugt. Der nägscht sibemol und het d Auge ufgschlage.

36 Elịsa rief nun Gehạsi u het ne gforderet: "Hol sini Mueter." Är het si ine gholt u der Elịsa het zu ihre gseit: "Nimm di Sohn mit."

37 Wo si inechoo isch, het si Elịsa z Füess gheit und het sich vor ihm bis zum Bode vrbügt. Denn het si si si Bueb gno u isch use gange.

38 Als Elịsa wider uf Gịlgal isch cho, het Hungersnot im Land gherrscht. Während d Buebe vu d Prophete einisch vor nem gsässe sin, het da zue sinem Diena gsait: "Setz d grossi Dopf uf un koch fir d Sueh vu d Prophete ebis z ässä."

39 Auso isch eine vo dene ufs Fäud gange um mauven z pflücke. Är het es Rankegwächs mit wildä Chürbiss gfundä u het so viu i sim Gwand sammlet, bis es vou gsi isch. Won er wider zrügg isch, het er se i Topf gschnitte ohni z wüsse was es isch gsy.

40 Schpeter het me de Männer s Ässe vorgsetzt. Doch wo si devo ässe hei, hei si gschreue: "Ma vom wahre Gott, i däm Topf isch der Tod!" Si hei's nid chönne ässe.

41 "Holt mir Mehl", het Elịsa verlangt. Är isch ds Mehl i Topf gworfe u het gseit: "Teilt das Esse aus." Jitz isch nüt schädlichs me im Topf gsi.

42 Eimal isch öper us Baal-Schalịschai cho und het em Maa vom wahre Gott 20 Gerschtebrot bracht und e Büttel Getreide vo de erschte riife Ernte.k Elịsa het gseit: "Gib das de Lüt z'ässe."

43 Sy Diener het jedoch iigwandt: "Wie söll das für 100 Männer länge?" Elịsa erwideret: "Teils trotzdem us, denn das seit Jehova: 'Sie werde ässe und es wird no öppis übrig blibe.''''

44 Druf het er's ne vorgsetzt. Si hei ässe u hei no öppis übrig gha – wi Jehova's gseit het.