bibel Bärndütsch

2.Chönigi 10 vo 25

10:1 Ạ ha itz 70 Söhn in Samạria gha. Jẹhu het Briefe gschribe u het si uf Samạria a di füehrende Manne vo Jẹsreël, d Älteschte u d Betreuer vo Ạ hebs Chind. Drin isch gstande:

2 "Wenn euch der Brief erreicht, sin d Söhn eures Herrn bi äich. Usserdäm hän ihr Kriegswage, Ross, Waffe un e befeschtigti Stadt.

3 Suechet nech der Bescht u geignetschte vo de Söhn eure Herr uus u hocket ne uf e Thron vo sim Vatter. Denn kämpft fürs Huus eure Herrn."

4 Doch si heis mit dr Angst z tüe u gseit "Überleit mau: We scho zwöi Chönige nid hei chönne acho, wi söue mers da schaffe?"

5 Druf hän dr Ufseher vom Palast gschickt, dr Stadtvorsteher, d Älteschte und d Betreuer folgendi Botschaft a Jẹhu: "Wir stöhnd dir zu Dienst und tüend alles was du seisch. Wird niemmer zum König mache. Tu was i dine Ouge guet isch."

6 Da het Jẹhu ihne e zwöite Brief gschribe, wo s gheisse het: "We dir uf mire Site sit u mir ghörche, de bringt mir morn um die Zyt d Chöpf vo de Söhn eure Herr nach Jẹsreël."

D 70 Söhn vom Chönig si bi de agsehne Manne vor Stadt gsi, wo si erzoge worde si.

7 Sobald de Brief acho isch, hei si di 70 Königssöhn umbrocht. Si hei ihri Chöpf i Chörbe gleit und si zu Jẹhu uf Jẹsreël gschickt.

8 Der Bote isch inecho u mäudet: "Sie hei d Chöpf vo de Chönigssöhn brocht." Jẹhu befor: "Legen sie in zwei Huufe an Igang vom Stadttor und lass sie bis zum Morge dert ligge."

9 Woner am Morge usegange isch, het er sech vor ds Volk gsteut u gseit: "Eu trifft ke Schuld. Ja, i ha mi gege mi Herr verschworfe u ne umbrocht. Aber wer het die hie alli umbrocht?

10 Ihr chönt dran gseh, dass keis einzigs Wort Jehovas, nüt wo Jehova übers Huus Ạhabs vorusgseit het, unerfüllt blibt. Jehova het ta, was är dür si Diener Elịa akündet het."

11 Jẹhu het usserdem alli us em Huus tötet Ạhabs, wo in Jẹsreël si gsy, sowie aui sini agsehne Manne, sini Vertroue u sini Prieschter – bis keine me am Läbe isch gsy.

12 De het är sich uf e Wäg uf Samạria gmacht. Am Wäg isch ds Bindhuus vor Hirte gläge.

13 Dert het Jẹhu uf d Brüeder vom König troffe Ahạsjaj von Juda. "Wer sind ihr?", het er gfragt. Si hei antwortet: "Mir si d Brüedere vo Ahạsja. Mir si ungerwägs zum üs erkundige, obs de Söhn vom Chönig u de Chönigmueter guet geit."

14 "Ergreift sie lebendig!", befahl er. Do ergriffe si se u tötet si bi de Zischterne vom Bindhus – 42 Maa. Är het ke einzige vo ihne am Läbe gloh.

15 Won är vo dert sy Wäg fortgsetzt het, isch ihm Jọnada, dr Sohn Rẹchabs cho, entgäge. Jẹhu het ne begrüesst und gfragt: "Häbsch dü vu ganzem Härze zu mir, so wi i vu Herze zue dir hebe?"

"Ja", het Jọnada gantwortet.

"Denn gib mer dini Hand."

Jọnada het ihm d'Hand entgäge gstreckt und d'Jẹhu het ne ufe Wage zoge.

16 "Chum mit mir den gsesch das i niemer dulde wo sech gäg Jehova stellt" het d Jẹhu gseit u het ne uf sim Chriegswage mitgnoo.

17 Schliesslech isch är uf Samạria cho u het aui vom Huus tötet Ạhabs wo no übrig si gsi bis si usglöscht si – wie Jehova s zu Elịa gseit het.

18 Jẹhu ha denn ds ganze Volk zämegloh und gseit: "Ạhab het Baal chli verehrt, aber ich, Jẹhu, wird ihn viel meh verehre.

19 Rueft alli Prophete Baals zue ma, alli sini Aabeter un alli sini Prieschter. I wirde Baal ä grosses Opfa darbringe, un do soll keina fähle. Wer nid chunnt, mues sterbe." Doch das ganze isch e gschickti Tüschig gsi. Jẹhu het d Baalsanbeter wölle vernichte.

20 Jẹhu het wiiter gseit: "Kündigt eine feierliche Versammlung für Baal an." Das hei si gmacht.

21 Jẹhu het denn ganz Israel benachrichtige gloh und alli Baalsanbeter si cho – ohni Usnahm. Si hei sich im Huus Baals versammlet, bis es vomene Endi bis zum andere volle Mönsche isch gsi.

22 Är het zu däm Maa gseit, wo für die Chleider zueständig gsy isch: "Bring für alli Baalsanbeter Gwänder use." Da het är Gwänder für si bracht.

23 Jẹhu isch de mit Jọnada, em Sohn Rẹchabs, i ds Huus Baals und het zu de Baals gseit: "Lueget nech guet um und sorgt drfür, dass hie nume Abeter vo Baal sy und ke Anbeter Jehovas."

24 Schliesslech sy si inecho, zum Brandopfer und angeri Opfer darzbringe. Jẹhu het druss 80 Maa ufgstellt gha und gseit: "Wer eine vo de Manne, wo i i eui Hand gib, la entcho, wirds mit sym Läbe z zahle."

25 Sobald er mitem Brandopfer fertig gsi isch, befahl Jẹhu de Wache u Adjutante: "Chömet ine, tötet si! Löt kene entcho!" Do tötte d Wache un Adjutante sie mit däm Schwert un werfe d Liche üsä. Si dranget bis ins inneri Heiligtumb vum Baal vor.

26 De hei si di heilige Süüle usem Huus Baals use gschafft und hei si verbrönnt.

27 Si risse di heiligi Süüle vo Baal u sys Huus nieder u hei druus es öffentlechi WC gmacht, wo's no hüt git.

28 So löscht Jẹhu de Baalskult in Israel us.

29 Doch vo de Sinde, zu dene Jerọbeam, dr Sohn Nẹbats, Israel het verleitet, het er sich nid abgränzt. Er het di goldige Chälber z Bẹthel gla u Dan bestah.

30 Jehova het zu Jẹhu gseit: "Du hesch alles usgfüehrt was ich mit dem Huus Ạhabs im Sinn gha han. Damit hesch guet ghandlet und tue was i mine Auge richtig isch. Drum werded vier Generatione vo dinere Söhn uf em Thron vo Israel hocke."

31 Jẹhu het jedoch nid druff gachtet, s Gsetz Jehovas, vum Gott Israels, vu ganzem Herze z halte. Er het sich nid vo de Sinde ab gwandlet, zu dene Jerọbeam Israel het Israel verleitet.

32 Vo dr Zyt a het Jehova Israel Stück für Stück chliiner lah. Hạsaël griff Israel im ganze Gebiet immer wieder a,

33 östlech vom Jordan im ganze Land Gịlead – uf em Stammesgebiet vo Gad, Rụbe u Maạsse, vo Ạroër am Ạrnontal bis Gịlead u Bạschan.

34 Alles Witeri über d Gschicht Jẹhus, alli syni Tate u sy Macht, schteit i der Chronik der Könige vo Israel.

35 Schliesslich gstorbe Jẹhu u me het nen z Samạria begraubt. Nach ihm isch si Sohn Jehoahạs König worde.

36 Jẹhu het z Samạria 28 Jahr lang über Israel regiert.

2.Chönigi 9 vo 25

9:1 Der Prophet Elịsa het denn eini vo de Söhn vo de Prophete gruefe und het zue ihm gseit: "Steck di Gwand a der Hüfti fescht, nimm d Ölfläsche hie und gang schnell uf Rạmoth-Gịlead.

2 Wennd dert bisch, suech Jẹhu, de Sohn vo Jọsaaphat, em Sohn Nịmschis. Gang ine, hol ne usem chreis vo de andere Heerführer weg innerschte ruum.

3 Giess ds Öl us dr Fläsche uf si Chopf und säg ihm: 'Das seit Jehova: "Ich salt dich zum König vo Israel. Denn mach d Türe uf und lauf sofort weg."

4 Da het sech dr Diener vom Prophet uf e Wäg uf Rạmoth-Gịlead gmacht.

5 Wo er dert aacho isch, hei d Heerführer zäme gsässe. Är het gseit: "Heerführer, i ha e Nachricht für di." "Für wen vo üs?", het d Jẹhu gfragt. "Für di, Heerführer."

6 Da isch Jẹhu ufgschtande u isch i ds Huus gange. Dr Diener het nem des El uf d Kopf gossä u het erklärt: "Das sait Johova, dr Gott Israels: "Ich salb dich zum Kenig über Jehovas Volk, über Israel.

7 Söttsch das Huus vo dim Herr Ạhab uslösche. I wirde mi a Ịsebel fürs Bluet vo mine Diener, de Prophete, und s Bluet vo allne Diener Jehovas wo se het la umbringe räche.

8 S ganze Huus Ạhabs söll umcho. I wirde alli männliche Nachkomme Ạhabs uslösche, au de Hilflose und Schwache in Israel.

9 Ich wird mit dem Huus Ạhabs zgliche tue wi mit em Huus Jerọbeams,g vom Sohn Nẹbats, u em Huus Bạschas, vom Sohn Ahịjas.

10 Und Ịsebel wärde d Hünd ufem Fäld vo Jẹsreël frässe, kene wird se begrabe.'" När het dr Diener d Tür göffnet u isch wäg gloffe.

11 Aus Jẹhu zu de angere Heerfüehrer vom Chönig zrügg isch, hei si ne gfragt: "Isch aus i Ornig? Was het dä verruckt vo dir wöue?" Är het ne gantwortet: "Ihr kennet doch die Sorte Mensch und sini Art z'rede."

12 Si entgägnet jedoch: "Das isch nid d wohrheit! Säg üs bitte, was los isch!" Denn het är ne verzellt, was de Maa gseit het und dass är erklärt het: "Das seit Jehova: 'Ich salt dich zum König vo Israel.'''

13 Da het jede schnäu sis Gwand gno u hets vor ihm ufe blanke Stufe usbroche. Si hei ds Horn bliebe u rüefe: "Jẹhu isch König worde!"

14 De verschworfe sech Jẹhu, dr Sohn vom Jọsaaphat, em Sohn Nịmschis, gäg Jọram.

Jọram het zäme mit de Israelite gha wege König Hạsaël vo Syrie in Rạmoth-Gịlead Wach ghalte.

15 Später het dr König Jọram nach Jẹsreël zrugg gchährt. Är het sich vo de Verletzige welle erhole, wo ihm d Syrer zuegfüegt hei, won är gäge König Hạsaël vo Syrie kämpft het. Jẹhu het jetzt gseit: "Wenner uf minere site sit, lönd niemert us de stadt entcho und in Jẹsreël Bricht erstatte."

16 Dänn isch Jẹhu uf si Chriegswäge gstiege und isch uf Jẹsreël gfahre, wo de verwundeti Jọram isch gsi. König Ahạsja vo Juda isch grad da gsi zum Jọram z bsueche.

17 Als de Wächter uf em Turm in Jẹsreël Jẹhus Männer hei cho, het er sofort gruefe: "I gseh e grossi Truppe Soldate!" Jọram befahl: "Schick ihne e Riter entgege! Er söll si frage, ob si z friede chöme."

18 Der Riter ritt zu ihne un het gsait: "Dä König laht frage, ob der in Friede chömet." "Was weisch du scho vo Friede?", het der Jẹhu erwideret. "Riit hinter mir her!"

D Wächter het brichtet: "Der Bote het d Männer erreicht, aber er chunnt nid zrug."

19 Da isch e zwöite Ryter losgschickt worde. Won er aacho isch het er gseit: "Der König laht frage, ob der in Friede chömet." "Was weisch du scho vo Friede?", het der Jẹhu erwideret. "Riit hinter mir her!"

20 Der Wächter het wider brichtet: "Er het d Männer erreicht, aber er chunt nid zrugg. Und ihre Aafüererer fahrt wienenen Wahnsinniger – wie Jẹhu, der Änkla von Nịmschi."

21 Druf befahl Jọram: "Spann an!", und sy Kriegswage isch aagspannt worde. König Jọram vo Israel und König Ahạsjas vo Juda fahre jede i sim Kriegswage Jẹhu entgegegä. Si hei mit ihm ufs Feld Nạbothst us Jẹsreël zäme troffe.

22 Als Jọram Jẹhu gseh, het er gfragt: "Chunsch z Friede, Jẹhu?" Är het entgägnet: "Wie chas Friede gäh, solangs d Prostitution und di viele Zauberei vo dinere Muetter Ịsebel git?"

23 Sofort het dr Jọram mit sim Wage umdreihe und het welle fliehe. Er het Ahạsja zu: "Me het üs hereingeleit, Ahạsja!"

24 Jẹhu griff nach sim Boge und isch dr Jọram e Pfili zwüsche d Schultere gschosse. Dr Pfili het sy Härz u dr Jọram zämebrocht.

25 Jẹhu het jetzt zu Bịdkar gseit, sim Adjutante: "Nimm ihn und wirf ihn ufs Feld vom Nạboth us Jẹsreël. Erinnerisch di no? Du und ig, mir si zäme hinger sim Vater Ạ ha hergfahre, wo Jehova akündige het loh:

26 ""So wohr ich das Bluet von Nạboth und sinen Söhn geschter ha gseh", erklärt der Jehova. "Ich werde mit dir auf diesem Feld abrächne", erklärt der Jehova."Auso nimm ne itz u wirf ne uf ds Fäud, so wi jehova es gseit het"

27 Als König Ahạsjab von Juda gmerkt het, was vor sich gange isch, floh er uf em Weg i Richtig Gartehuus. (Später het der Jẹhu ihn verfolgt und befahl: "Tötet ne o!" Da hends ihn i sim Wage verwundet, woner uf Gur bi Jịbleam het welle ufegfahre. Ahạsja floh jedoch witer bis Megịddo und isch dert gstorbe.

28 Sini Diener hän nen in nem Wage nach Jerusalem brocht un beerdige nen in sinem Grab bi sinene Vorfahre in dr Schtadt David.

29 Ahạsjae isch im 11. Jahr vom Jọram gsi, em Sohn Ạhabs, König vo Juda worde.

30 Jẹhu isch denn uf Jẹsreël cho und Ịsebel het devo ghört. Da het si sech d Ouge mit schwarzer Farb gschminkt, het ihres Hoor zrächt gmacht und usem Fänschter gseh.

31 Als Jẹhu dürs Tor isch cho, het si ihm zuegrüert: "Isch's mit Sịmri, wo sy Herr umbrocht het, guet usgange?"

32 Jẹhu het zum Fänschter ufe gseh und het gruefe: "Wer isch uf minere Siite? Wär?" Sofort hei zwöi oder drü Hofbeamte zu ihm abgluegt.

33 "Werft se abe!", befahl er. Da werfe si Ịsebel abe. Ihres Bluet het gäge d Muur und d Ross gsproche, und er het se vo de Ross lo ztrample.

34 Danach isch d Jẹhu ine gangä u gäss u trank. De het är gseit: "Kümmered eu doch bitte um die verfluechti Frau und begrabed si. Immerhin isch si e Königstochter."

35 Doch wo si hei wöue begrabe, hei si nume no ire Schädel u ihri Häng u Füess gfunge.

36 Wo si zrugg cho si und es ihm brichtet hei, het er gseit: "Damit erfülle sich d Wort Jehovas, won er dur si Diener Elịa us Tischbẹ het übermittele la: 'Hunde werden das Fleisch Ịsebels uf em Feld vom Jẹsreël fressen.m

37 U d Leiche Ịsebels wird ufem Feld vo Jẹsreël z Dünger wärde, damit niemer cha säge: "Das isch Ịsebel.

2.Chönigi 8 vo 25

8:1 Elịsa het zur Frou gseit, wo ihre Sohn er wieder lebendig gmacht het: "Mach di uf, zieh mit dinere Huusgmeinschaft weg i irgend es frömds Land. Jehova het e Hungersnot akündet, die sibe Jahr wird duure."

2 D'Frou het gmacht, was der Maa vom wahre Gott gseit het. Sie het sich mit ihrem Huusgmeinschaft uf e Wäg gmacht und het siebe Johr im Land vo de Philịster glebt.

3 Nach sibä Jahr isch d'Frou usem Land vo de Philịster zrug cho. Si isch zum König gange, um sech wäge ihrem Huus und ihrem Fäud a ihn z'wände.

4 Der König unterhaltet sech grad mit Gehạsi, em Diener vom wahre Gott. "Erzell mer doch bitte vo all dene grosse Tate Elịsas", het er gseit.

5 Als Ghạsi em König verzellt, wi Elịsa der Tote wider läbig gmacht het, isch d Frau zum König cho, zum sich wäg ihrem Huus und ihrem Feld a ihn z'wände. Sofort het gseit Gehạsi: "My Herr und König, das isch d Frou, u das isch ihr Sohn, der Elịsa wieder zum Läbe bracht het."

6 Da het sech dä König d Gschicht vor Frou säuber la vrzeue. De het är ihre e Hofbeamte gschickt u het ihm gfaut: "Gib der ihre Bsitz zrügg, u het ne d Ärnte für die Zyt erscht, wo si nid im Land isch gsy.

7 Elịsa isch uf Damạskus cho, wo Ben-Hạdad, dr König vo Syrie, krank isch gsi. Em König isch brichtet worde: "Der Mann des wahre Gottes ist hier."

8 Druf het der König zu Hạsaël gseit: "Nimm es Gschänk und gang zum Maa vum wahre Gott. Frage Jehova dur ihn ob i wieder gsund werde."

9 Da het sech Hạsaël uf e Wäg zu ihm gmacht u di verschidenschte guete Sache us Damạskus aus Gschänk mit – 40 Kameladige gno. Won er aacho isch, het er vor Elịsa gha u het gsait: "Dein Sohn, Ben-Hạdad, der König vo Syrie, het mi zu dir gschickt. Er möcht wüsse, ob er wider gsund wird."

10 Elịsa het antwortet: "Go, sag zu ihm, dass er ganz bestimmt wieder gsund wird. Jehova het mir aber zeigt, dass er ganz bestimmt sterbe wird."

11 Är schtarrt Hạsaël a, bis es ihm peinlich worde isch. Denn het dr Maa vom wahre Gott i Träne usbrocht.

12 "Warum weinst du, mein Herr?", wollte Hạsaël wüsse. Elịsa erwideret: "Will ich weiss was du de Israelite atue wirsch. Du wirsch ihri befestigte Städt i Brand stecke und ihri beschte Manne mit em Schwert töte, du wirsch ihri Kinder zerschmettere und ihri schwangere Froue ufschlitze.".

13 "Mein Herr, ich bin doch nur ein Hund" gwehrt Hạsaël ab. "Wie chönnt ich so öppis tue?" Elịsa entgägnet jedoch: "Jehova het mer zeigt dass du König vo Syrie wirsch."

14 Da isch Hạsaël vo Elịsaël wäggange und isch zu sim Herr zrugg choo. "Was het Elịsa zu dir gseit?", het sich dä erkundet. "Er het zu mir gseit dasd ganz bestimmt wieder gsund wirsch", het er gantwortet.

15 Doch am nächschte Tag het Hạsaël ä Decki gno, het si is Wasser taucht u het si em Chönig ufs Gsicht ghebt bis er gstorbe isch. De isch Hạsaël König worde.

16 Im 5 . Johr Jọram , em Sohn König Ạhabs vo Israel – Jọsaaphat isch damals König vo Juda – isch dr Jọram cho, dr Sohn König Jọsaaphats vo Juda uf e Thron.

17 Er isch 32 Johr alt gsi, won er Kenig worde isch, un het acht Johr lang in Jerusalem gregt.

18 Wie ds Huus Ạhabs isch er uf em Weg vo Israel gange, denn Ạhabs Tochter isch sini Frau worde. Är het immer wider gmacht, was i Jehovas Ouge schlecht isch gsy.

19 Jehova het Juda jedoch welle wäg sim Diener David nid vernichte. Er het ihm nämlich versproche gha, dass er ihm und sini Söhn immer e Lüücht würd gä.

20 I sinere Regierigszyt het sech Ẹdom gäge Juda uf glehnt und sälber e König iigstellt.

21 Deswäge isch Jọram mit allne siine Kriegswage nach Zaịr drüber zoge. Är het sich nachts ufgmacht und het d edomịter bsiegt, wo ihn und d chriegswagekommandante umzinglet hei. D truppene floh zu ihrne zäute.

22 Denoch leistet Ẹdom bis zum hütige Tag gege Juda Widerstand. O Lịbna het sich damals uufglehnt.

23 Alles Witeri über d Gschicht Jọrams, alli sini Tate, stoht ir Chronik vo de Könige vo de Juda.

24 Denn isch Jọram gschtorbe und me het ihn bi siine Vorfahre ir Stadt David begraubt. Nach ihm isch si Sohn Ahạsjae König worde.

25 Im 12. Jahr vom Jọram, em Sohn König Ạhabs vo Israel isch cho Ahạsja, de Sohn König Jọrams von Juda, uf de Thron.

26 Ahạsja isch 22 Johr alt gsi, won er König worde isch, und het es Johr in Jerusalem regiert. Sy Muetter het Athạlja gheisse und isch d Enkelin vo Ọmri gsi, em Kenig vo Israel.

27 Ahạsja isch uf em Huus gange Ạhabs, u wie das Huus Ạhabs het er immer wider ta, was z Jehovas Ouge schlecht isch gsy, denn er isch durch Hüürat mit em Huus gsi Ạhabs verbunde.

28 Er zoge mit Ạhabs Sohn Jọram nach Rạmoth-Gịlead zum gäge König Hạsaël vo Syrie Krieg z füehre. Jọram isch aber vo de Syrer verwundet worde.

29 Da kehrte König Jọram nach Jẹsreël zruck, um sich vo de Verletzige z erhole, won ihm d Syrer bi Rạma im Kampf gäge de syrische König Hạsaël zuegfüegt hei. Ahạsja de Sohn Jọrams, de König vo Juda, het de verwundeti gsuecht Jọram, de Sohn Ạhab