2.Könige 5 vo 25

2.Könige 5 vo 25

5:1 Naaman, dr Heerführer vom König vo Syrie isch ä bedütende Ma gsi. Si Herr het sehr viu vo ihm gha, denn Jehova het Syrie durch ihn zum Sieg verholfe. Naaman isch e starche Chrieger gsy, doch är het Ussatz gha.

2 Bi eim vo ihrne Überfäll händ d Syrer in Israel es chlises Meitli gfange gnoh. Die chlii isch e Dienerin vo Naamans Frau worde.

3 Eines Tages het si zu irer Herrin gseit: "We my Herr doch nume zu däm Prophete in Samạria würd gah! Dä würd ne vo sym Uussatz heilä."

4 Da isch er zu sim Herrn gange u het ihm brichtet, was das Meitli us Israel gseit het.

5 Druf het de König vo Syrie gseit: "Mach di grad uf e Wäg! Und i wirde em König vo Israel e Brief schicke." Da isch Naaman los gange u het 10 Talänti Silber gno, 6000 Goldstück u 10 Gwänder mit.

6 Er het em König vu Israel dr Brief überbrocht, wo gstande isch: "Wenn dich dä Brief erreicht, isch min Diener Naaman bi dir. I schick ne, damit du ihn vu sim Ussatz heilsch."

7 Wo de Kenig vo Israel dr Brief gläse het, het är sini Chleider zerrisse und gseit: "Bin ich denn Gott, dass ich töte oder am Läbe chan erhalte? Är schickt dä Maa zu mir u verlangt, dass i ihn vo sim Ussatz heile! Da gseht me doch, dass är Striit mit mir suecht!"

8 Sobald Elịsa, de Maa vum wahre Gott, het ghört, dass de Kenig vu Israel sini Chleider zerrisse het, het er ihm lo mitteile: "Warum hesch dini Chleider zerrisse? Loh ne bitte zu mir cho, damiter erkennt, dass es e Prophete in Israel git".

9 Naaman isch auso mit syne Ross u Chriegswäge cho u het sich an Iigang vom Elịsas Huus gstellt.

10 Elịsa het em jedoch durch nes Bote la usrichte: "Gang an Jordan und wäsch di dert sibemol. Denn wird dini Huta wieder gsund wärde und du wirsch dri si."

11 Druf isch Naaman ärgerlech worde und het wöue wägg. Är het gseit: "Und i ha mir gmeint: 'Er chunt use, stellt sech hie ane und lütet dä Name vo sim Gott Jehova aa. Är bewegt sini Hand über ds Ussatz häre u heilt mi.'

12 Der Abạna und der Pạrpa, d Flüss vo Damạskus sind doch wohl besser als alli Gwässer in Israel! Chan ich mich ned det wäsche und ine werde?" Mit dene Wörter het er sech umdräit u isch hässig wäggange.

13 Da sy Naamans Diener zue ihm cho und hei gseit: "My Vater, we dr Prophet öppis ganz Bsundrigs vo dir verlangt hätt, würdsches da nid mache? De chasch doch ersch rächt uf ihn lose, wenn är nume zu dir seit: "Wäsch di und sig dri."

14 Druf isch er zum Jordan nabgange un het siebemol under taucht, we der Maa vum wahre Gott s agordnet het. Do isch sy Hut widr we di vomene chline Ching, u är isch drii worde.

15 Naman isch denn mit allne gange, wo ihn begleitet hend, zum Maa vum wahre Gott zrügg, het sich vor ihn gstellt und gseit: "Jetz weissi, dass es nume in Israel e Gott git, sunscht niene uf de Erde. Nimm doch bitte es Gschänkb vo mir aa, mi Herr."

16 Elịsa het jedoch erwideret: "So wahr Jehova läbt, däm i diene: I nimm's nid a!" Obwohl de Naaman ihn drängt het, s aznäh, het er sich nid la umstimme.

17 Schliesslech het Naaman gseit: "Denn gib mer, dim Diener, bitte zwöi Multierladige Erde vo hie mit. Din Diener wird nie meh irgendwelche andere Götter en Brandopfer oder es anders Opfer darstelle, nume no Jehova.

18 Doch inere Sach bittet din Diener Jehova um Verzeihig: We my Herr i das Haus Rịmons geit zum sech dert z vrbüüge, de stützt är sech uf mi Arm u i muess mi o verbüge. Möge Jehova dim Diener bitte verzeihe, weni mi im Huus rịmons verbüüge."

19 Druf het der Elịsa zu ihm gseit: "Gang z Frieden." Nachdem Naaman wäggange isch u scho es Stück Wäg zrug gleit het,

20 het dänkt Gahạsi, dr Diener vo Elịsa, em Maa vom wahre Gott, bi sich: "Mi Herr het dä Syrer Naaman eifach la gah. Är het nüt vo däm agnoh wo er mitbrocht het. So wahr Jehova läbt: I lauf ihm na u la mir öppis vo ihm gä!"

21 Da rannte Ghạsi Naaman noche. Als Naaman öpper hinder sich het gseh, isch er vom Wage gstiege, isch ihm entgegegä u het gfragt: "Isch alles in Ordnig?"

22 Ghạsi het antwortet: "Alles isch guet. Mi Herr schickt mi und laht dir säge: 'Grad äbe zwöi Jungi Manne vo de Söhn vo de Prophete us em Bärgland vo Ẹphraim cho. Gib ne bitte es Talent Silber und zwöi Gwänder.''"

23 Naaman het gseit: "Chum, nimm 2 Talänt." Är het ihn regelrecht drängt und het 2 Talänti Silber i zwöi Büttel verpackt, usserdem zwöi Gwänder. Är het zwöi vo syne Diener mit gschickt, wo aues vor Ghạsi härätroue hei.

24 Als Ghạsi nach Ọphela isch cho, het är d Sache a sich gno, het si i ds Huus gleit und het d Männer furt gschickt. Nachdem si wäg gsi,

25 isch er zu sim Herr iigange. "Wo bisch du gsi, Gehạsi?", het Elịsa wölle wüsse. "Nirgends, min Herr", het er gantwortet.

26 Druf het Elịsa gseit: "isch mis Härz nid dert bi dir gsi, wo dr Maa vom Wage gstige u dr entgäge isch? Isch itz d Zyt, Silber oder Chleider aaznäh, Olivehaine, Wyberge, Schof, Rinder, Diener oder Dienerinne?

27 Naamans Ussatz wird iz für immer a dir u din Nachkomme hafte." Da isch gang Hạsi wäg – vom Ussatz wüsse wi Schnee.