2.Chönigi 6 vo 25

2.Chönigi 6 vo 25

6:1 D'Söhn vo de Prophete hei zu Elịsa gseit: "Wie du gsehsch isch der Ruum, wo mir mit Dir zäme si, z äng.

2 Lönd üs bitte zum Jordan gah. Det cha jede vo üs e Baumstamm näh u när boue mir üs da öppis womer chöi bliibe." "Goht", het Elịsa gmeint.

3 Eine vo dene het gseit: "My Herr, chunsch bitte mit?", woner antwortet het: "Ich chume mit."

4 Auso isch är mit ihne an Jordan gange, und si hei agfange Böim z fälle.

5 Derby isch eim d Klinge vo de Axt is Wasser gfalle. Är het gschribe: "Ach, my Herr, sy isch usglyche!"

6 "Wo isch se häregfalle?", het der Maa vum wahre Gott wösse. Är het ihm d'Stell zeiget. Da schnitt Elịsa es Stück Holz ab, es isch dert här gheit und het d Klinge zum Schwümme bracht.

7 Är het gseit: "Hol se use." Dä Maa het när grifft und het se use gholt.

8 Der König vu Syrie isch etze gege Israel in Krieg zoge. Er het sich mit syne Lüt beriut u het gseit, wo er het wölle mit ihne lagere.

9 Do het dr Ma vum wahre Gottes däm Kenig vu Israel usrichte lo: "Zieh nit a däm Ort verbi, denn do kumme d Syrer abe."

10 Also het dr Kenig vu Israel d Lüt a däm Ort informiert, vor däm dr Maa vum wahre Gott nä gwarnt het. Dr König isch immer wider gwarnt worde u het sech vo settige Orte färn ghebt. Ds isch mehreri Mau passiert.

11 Dr König vo Syrie isch drum hässig worde und het sini Lüt zu sich gruefe. Är het gfragt: "Wär steit dä hie uf dr Siite vom König vo Israel? Redet!"

12 Do het eine vo sine Diener gsait: "Niemer, min Herr und König! Elịsa, de Prophet in Israel, teilt em Kenig vo Israel mit, was du i dim Schlofzimmer seisch."

13 "Goht u findet use wo er isch", befahl der König. "Denn schick i Männer häre u lass ne gfange näh." Spöter isch d Meldig cho: "Er isch in Dọthan."

14 Sofort het är ä grossi Heer mit Ross u Chriegswage dert häre gschickt. Si sy i der Nacht cho u hei d Schtadt umgschteut.

15 Wo dr Diener vum Maa vum wahre Gott früehmorgä ufgstande isch uusegange isch, het er gseh, dass d Stadt vumene Heer mit Ross und Kriegswage umzinglet isch. Da het er gmerkt: "Ach, my Herr! Was söllemer nume mache?"

16 Elịsa het ihn beruhigt: "Häb ke Angst! Uf üsere Siite si meh aus uf ihrere Siite."

17 Dann bätte Elịsa: "O Jehova, öffne ihm bitte d Auge, damit er gseht" Uf der Stell het Jehova em Diener d Auge göffnet. Und da! D Berge rings um Elịsa si voll vo Ross u Chriegswage us Füür gsi.

18 Als d Syrer z Elịsa abe kumme, bätet er zu Jehova: "Schlag die Lüt bitte mit Blindheit." Da het er si mit Blindheit gschlage, wi Elịsa ne bätte het.

19 Elịsa het itz zue nene gseit: "Dir sit ufem falsche Wäg u das isch di falschi Stadt. Folgt mir, i wirde euch zum Maa bringe, woner suecht." Er het si jedoch nach Samạria gfüehrt.

20 Wo si z Samạria hei aacho, het der Elịsa gseit: "O Jehova, öffne ihne d Auge, damits gsehnd." Da het d Jehova ihne d Auge göffnet u si hei fest gsteut, dass si zmitzt z Samạria si gsi.

21 Wo de König vo Israel si gseh het, het är Elịsa gfragt: "Söll i si töte, mi Vater? Söll i se töte?"

22 "Töte se nid", het Elịsa erwideret. "Tötisch öppe die, wo du mit dim Schwert u dim Böög gfange hesch gno? Gib ne Brot u Wasser. Lö se la ässe u trinke u zu ihrem Herr zrügg."

23 Da het er es grosses Fescht verastaltet für si und si ässe u trinke. Aaschlüssend het er si wäggschickt u si geit zu ihrem Herrn zrügg. Nie meh faue d Plünderertrupps vo de Syrer is Gebiet vo Israel ih.

24 Nochane het der syrische König Ben-Hạdad sy ganzes Heer versammlet, zoge nach Samạria und het's belageret.

25 Dadurch isch es zunere grosse Hungersnot z Samạria cho. Es isch belageret worde, bis e Eselskopf 80 Silberstück kostet het und e vierte Kaba Taubenmist 5 Silberstück.

26 Wo der König vo Israel einisch uf der Muur entlang isch, het ihm e Frau zuegrüert: "Mein Herr und König, hilf mir!"

27 Är het erwyderet: "Wenn Jehova dir nid hiuft, wie söui dir häufe? Vilicht mit öppis vom Dreschplatz, vo dr Wychelter oder dr Ölpress?"

28 De het der König gfragt: "Was isch passiert?" Si het antwortet: "Di Frou het zu mir gseit: 'Gib di Sohn her. Mir wärde ne hüt ässe und morn ässe mir mi Bueb.'

29 Da hei mir mi Bueb kocht u gässe. Am nächschte Tag hani zu ihre gseit: 'Gib di Sohn her, damit mer ne chöi esse.' Aber si het ne versteckt."

30 Wo der König het ghört, was d Frau gseit het, zerriss är sini Chleider. Während är uf der Muur entlang isch, het ds Volk gseh, dass är unger sire Chleidig Sacktuech agha het.

31 Denne schwor er: "Gott sölls mir dopplet zrüg zahle, wenn ich Elịsa, em Sohn Schạphats, hütt nid der Chopf abschloh!"

32 Elịsa het grad mit de Ältiste i sim Huus ghocket wo der König e Bote vor sich här gschickt het. No bevor der Boot aacho isch, het der Elịsa zu de Ältiste gseit: "Heit dir gseh, dass dä Sohn vomene Mörder öpper losgschickt het, wo mir dä Chopf söll abschlah? Passet uf wenn er chunnt. Schlüssed d Tür und stecked eu degege. Ghöred ihr nid scho d Schritt vo sim Herr hinter ihm?"

33 Während Elịsa no mit ihne gredt het, het der Bote iigleit und de König gseit: "Dis Unglück chunt vo Jehova. Warum söll i no länger uf Jehova warte?"