2.Chönigi 7 vo 25

2.Chönigi 7 vo 25

7:1 Elịsa het jetzt erklärt: "Hört auf die Wort Jehovas! Das seit Jehova: 'Morgen um diese Zeit wird im Tora von Samạria es Sea Feinmehl ein Schekel wert sein und 2 Sea Gerste ein Schekel.'"

2 Der Adjutant, wo der König vertrout het, het zum Maa vom wahre Gott gseit: "Sälbscht we Jehova d Schleuse vom Himmel würd öffne – wie söu da müglech sy?" Druf het Elịsa erwideret: "Du wirsch es mit eigene Auge gseh, aber du wirsch nüt drvo ässe."

3 Am Iigang vom Stadtor hei vier Ussätzigi gsässe, wo zunenang hei gseit: "Warum hocke mir hie, bis mir stärbe?

4 Wemer üs entschliesse, i d'Stadt z'gah, iz wo Hungersnot isch, de stärbe mer dert. U wemer hie sitze blibe, stärbe mir o. Gömer doch zum Lager vo de Syrer. We si üs am Läbe löh, läbe mer. U we si üs töte, de stärbe mer äbe."

5 Am Obe wo's dunku isch gsy, hei si sech uf und schlächte zum Lager vo de Syrer. Wo si am Rand vom Lager hei acho, isch keine ume gsi.

6 Jehova het nämlich d Syrer im Lager dr Lärm vo Kriegswage und Ross lose, dr Lärm vomene riese Heeres. Da hei si zuenang gseid: "De König vo Israel het sech mit de Könige vo Hethịter und de Könige vo Ägypte zämetah! Si griife üs a!"

7 In dr Obedämmerig ergriffe sie denn d Flucht. Si hän des ganze Lager mit d Zelte, Ross un Esel so zruck glo, we`s war, un hän um ihres Läbä gschwätzt.

8 Wo d Ussätzige am Rand vom Lager aacho hei, si i eis vo de Zäut u go ässe u trinke. Si hei vo dert Silber, Gold u Chleidig mitgnoh u aues versteckt. När si si no einisch häre gange u hei us emne andere Zelt Sache furt trage u hei si äbefaus vrsteckt.

9 Schliesslech hei si zuenang gseit: "Was mer tüe, isch nid richtig. Hüt isch e Tag mit guete Nachrichte! We mer zögere u bis am Morge warte, mache mer üs schuldig. Chömet itz, mir gäbed im Huus vom König Bscheid!"

10 Auso si si zur Stadt gange u rüefe de Torwächter zue: "Mir sy im Lager vo de Syrer gsy, aber es isch läär gsy – mir hei ke Mönsche ghört. Nume d Ross u d Esel sy aagebunde da. D Zelte sy eifach verloh gsy."

11 Sofort het d Torwächter d Neuigkeit usgrüfe und me hets im Huus vom König brichtet.

12 Obwohls Nacht isch gsy, isch der König sofort uufgschtande u het zu syne Lüt gseit: "Lönd mi bitte erkläre, was d Syrer vor hei: Sie wüsse, dass mir hungere. Deswäge hei si das Lager verlah und sech im Gländ versteckt. Si säge: "Wenn si us der Stadt chöme, griife mer se läbig u dringe id Stadt i."

13 Eine vo syne Lüt het denn vorgschlage: "Lass bitte es paar Männer fünf vo de letschte Ross i de Stadt näh. Letschtendlech wird's ne genauso ga wie aui Israelite, wo da bliibe. Sie werde genauso ändet wie au die Israelite wo umcho sind. Schickemer sie los und gsehnd was passiert."

14 Da hei si zwöi Wage mit Ross gno, u der König het si zum Lager vo de Syrer use gschickt. "Goht u luege nach", befaut er ne.

15 Si hei dr Syrer bis zum Jordan gfolgt. Uf dr ganze Strecki si Chleider u Gägeständ verstraut, wo die fliehende Syrer i ihrer Panik hei wäggworfe. D Manne sy zum Chönig zrugg cho u hei Bricht erstattet.

16 Denn si d Lüt zum Lager vo de Syrer use gloffe und hei es usgruebt. So isch es cho, dass es Sea Feinmehl schlüsslich en Schekel wert gsi isch und 2 Sea Gerste en Schekel, so wie Jehova es gseit het.

17 Dr König het em Adjutante, sim Vertrauensmaa gha, wo Ufsicht über ds Tor übertrage. Doch är isch im Tor totramplet worde, genauso we der Maa vum wahre Gottes gseit het, wo der Kenig zu ihm isch cho.

18 Es isch e so cho, wi de Maa vom wahre Gott wo's em König akündet het: "Morgen um die Zit werde 2 Sea Gerste im Tor vom Samạria es Schekel wert sy und es Mea Feinmehl e Schekle."

19 Aber dr Adjutant het zu däm Maa vom wahre Gott gseit: "Sälbscht we Jehova d Schleuse vom Himmel würd öffne – wie söu so öppis müglech sy?" Druf het Elịsa erwideret gha: "Du wirsch es mit eigete Auge gseh, aber du wirsch nüt drvo ässe."

20 Genau das isch mit ihm gsi: Är isch im Tor vo de Lüt zu Tode tramplet worde.