2.Chönigi 9 vo 25

2.Chönigi 9 vo 25

9:1 Der Prophet Elịsa het denn eini vo de Söhn vo de Prophete gruefe und het zue ihm gseit: "Steck di Gwand a der Hüfti fescht, nimm d Ölfläsche hie und gang schnell uf Rạmoth-Gịlead.

2 Wennd dert bisch, suech Jẹhu, de Sohn vo Jọsaaphat, em Sohn Nịmschis. Gang ine, hol ne usem chreis vo de andere Heerführer weg innerschte ruum.

3 Giess ds Öl us dr Fläsche uf si Chopf und säg ihm: 'Das seit Jehova: "Ich salt dich zum König vo Israel. Denn mach d Türe uf und lauf sofort weg."

4 Da het sech dr Diener vom Prophet uf e Wäg uf Rạmoth-Gịlead gmacht.

5 Wo er dert aacho isch, hei d Heerführer zäme gsässe. Är het gseit: "Heerführer, i ha e Nachricht für di." "Für wen vo üs?", het d Jẹhu gfragt. "Für di, Heerführer."

6 Da isch Jẹhu ufgschtande u isch i ds Huus gange. Dr Diener het nem des El uf d Kopf gossä u het erklärt: "Das sait Johova, dr Gott Israels: "Ich salb dich zum Kenig über Jehovas Volk, über Israel.

7 Söttsch das Huus vo dim Herr Ạhab uslösche. I wirde mi a Ịsebel fürs Bluet vo mine Diener, de Prophete, und s Bluet vo allne Diener Jehovas wo se het la umbringe räche.

8 S ganze Huus Ạhabs söll umcho. I wirde alli männliche Nachkomme Ạhabs uslösche, au de Hilflose und Schwache in Israel.

9 Ich wird mit dem Huus Ạhabs zgliche tue wi mit em Huus Jerọbeams,g vom Sohn Nẹbats, u em Huus Bạschas, vom Sohn Ahịjas.

10 Und Ịsebel wärde d Hünd ufem Fäld vo Jẹsreël frässe, kene wird se begrabe.'" När het dr Diener d Tür göffnet u isch wäg gloffe.

11 Aus Jẹhu zu de angere Heerfüehrer vom Chönig zrügg isch, hei si ne gfragt: "Isch aus i Ornig? Was het dä verruckt vo dir wöue?" Är het ne gantwortet: "Ihr kennet doch die Sorte Mensch und sini Art z'rede."

12 Si entgägnet jedoch: "Das isch nid d wohrheit! Säg üs bitte, was los isch!" Denn het är ne verzellt, was de Maa gseit het und dass är erklärt het: "Das seit Jehova: 'Ich salt dich zum König vo Israel.'''

13 Da het jede schnäu sis Gwand gno u hets vor ihm ufe blanke Stufe usbroche. Si hei ds Horn bliebe u rüefe: "Jẹhu isch König worde!"

14 De verschworfe sech Jẹhu, dr Sohn vom Jọsaaphat, em Sohn Nịmschis, gäg Jọram.

Jọram het zäme mit de Israelite gha wege König Hạsaël vo Syrie in Rạmoth-Gịlead Wach ghalte.

15 Später het dr König Jọram nach Jẹsreël zrugg gchährt. Är het sich vo de Verletzige welle erhole, wo ihm d Syrer zuegfüegt hei, won är gäge König Hạsaël vo Syrie kämpft het. Jẹhu het jetzt gseit: "Wenner uf minere site sit, lönd niemert us de stadt entcho und in Jẹsreël Bricht erstatte."

16 Dänn isch Jẹhu uf si Chriegswäge gstiege und isch uf Jẹsreël gfahre, wo de verwundeti Jọram isch gsi. König Ahạsja vo Juda isch grad da gsi zum Jọram z bsueche.

17 Als de Wächter uf em Turm in Jẹsreël Jẹhus Männer hei cho, het er sofort gruefe: "I gseh e grossi Truppe Soldate!" Jọram befahl: "Schick ihne e Riter entgege! Er söll si frage, ob si z friede chöme."

18 Der Riter ritt zu ihne un het gsait: "Dä König laht frage, ob der in Friede chömet." "Was weisch du scho vo Friede?", het der Jẹhu erwideret. "Riit hinter mir her!"

D Wächter het brichtet: "Der Bote het d Männer erreicht, aber er chunnt nid zrug."

19 Da isch e zwöite Ryter losgschickt worde. Won er aacho isch het er gseit: "Der König laht frage, ob der in Friede chömet." "Was weisch du scho vo Friede?", het der Jẹhu erwideret. "Riit hinter mir her!"

20 Der Wächter het wider brichtet: "Er het d Männer erreicht, aber er chunt nid zrugg. Und ihre Aafüererer fahrt wienenen Wahnsinniger – wie Jẹhu, der Änkla von Nịmschi."

21 Druf befahl Jọram: "Spann an!", und sy Kriegswage isch aagspannt worde. König Jọram vo Israel und König Ahạsjas vo Juda fahre jede i sim Kriegswage Jẹhu entgegegä. Si hei mit ihm ufs Feld Nạbothst us Jẹsreël zäme troffe.

22 Als Jọram Jẹhu gseh, het er gfragt: "Chunsch z Friede, Jẹhu?" Är het entgägnet: "Wie chas Friede gäh, solangs d Prostitution und di viele Zauberei vo dinere Muetter Ịsebel git?"

23 Sofort het dr Jọram mit sim Wage umdreihe und het welle fliehe. Er het Ahạsja zu: "Me het üs hereingeleit, Ahạsja!"

24 Jẹhu griff nach sim Boge und isch dr Jọram e Pfili zwüsche d Schultere gschosse. Dr Pfili het sy Härz u dr Jọram zämebrocht.

25 Jẹhu het jetzt zu Bịdkar gseit, sim Adjutante: "Nimm ihn und wirf ihn ufs Feld vom Nạboth us Jẹsreël. Erinnerisch di no? Du und ig, mir si zäme hinger sim Vater Ạ ha hergfahre, wo Jehova akündige het loh:

26 ""So wohr ich das Bluet von Nạboth und sinen Söhn geschter ha gseh", erklärt der Jehova. "Ich werde mit dir auf diesem Feld abrächne", erklärt der Jehova."Auso nimm ne itz u wirf ne uf ds Fäud, so wi jehova es gseit het"

27 Als König Ahạsjab von Juda gmerkt het, was vor sich gange isch, floh er uf em Weg i Richtig Gartehuus. (Später het der Jẹhu ihn verfolgt und befahl: "Tötet ne o!" Da hends ihn i sim Wage verwundet, woner uf Gur bi Jịbleam het welle ufegfahre. Ahạsja floh jedoch witer bis Megịddo und isch dert gstorbe.

28 Sini Diener hän nen in nem Wage nach Jerusalem brocht un beerdige nen in sinem Grab bi sinene Vorfahre in dr Schtadt David.

29 Ahạsjae isch im 11. Jahr vom Jọram gsi, em Sohn Ạhabs, König vo Juda worde.

30 Jẹhu isch denn uf Jẹsreël cho und Ịsebel het devo ghört. Da het si sech d Ouge mit schwarzer Farb gschminkt, het ihres Hoor zrächt gmacht und usem Fänschter gseh.

31 Als Jẹhu dürs Tor isch cho, het si ihm zuegrüert: "Isch's mit Sịmri, wo sy Herr umbrocht het, guet usgange?"

32 Jẹhu het zum Fänschter ufe gseh und het gruefe: "Wer isch uf minere Siite? Wär?" Sofort hei zwöi oder drü Hofbeamte zu ihm abgluegt.

33 "Werft se abe!", befahl er. Da werfe si Ịsebel abe. Ihres Bluet het gäge d Muur und d Ross gsproche, und er het se vo de Ross lo ztrample.

34 Danach isch d Jẹhu ine gangä u gäss u trank. De het är gseit: "Kümmered eu doch bitte um die verfluechti Frau und begrabed si. Immerhin isch si e Königstochter."

35 Doch wo si hei wöue begrabe, hei si nume no ire Schädel u ihri Häng u Füess gfunge.

36 Wo si zrugg cho si und es ihm brichtet hei, het er gseit: "Damit erfülle sich d Wort Jehovas, won er dur si Diener Elịa us Tischbẹ het übermittele la: 'Hunde werden das Fleisch Ịsebels uf em Feld vom Jẹsreël fressen.m

37 U d Leiche Ịsebels wird ufem Feld vo Jẹsreël z Dünger wärde, damit niemer cha säge: "Das isch Ịsebel.