2.Chönigi 10 vo 25

2.Chönigi 10 vo 25

10:1 Ạ ha itz 70 Söhn in Samạria gha. Jẹhu het Briefe gschribe u het si uf Samạria a di füehrende Manne vo Jẹsreël, d Älteschte u d Betreuer vo Ạ hebs Chind. Drin isch gstande:

2 "Wenn euch der Brief erreicht, sin d Söhn eures Herrn bi äich. Usserdäm hän ihr Kriegswage, Ross, Waffe un e befeschtigti Stadt.

3 Suechet nech der Bescht u geignetschte vo de Söhn eure Herr uus u hocket ne uf e Thron vo sim Vatter. Denn kämpft fürs Huus eure Herrn."

4 Doch si heis mit dr Angst z tüe u gseit "Überleit mau: We scho zwöi Chönige nid hei chönne acho, wi söue mers da schaffe?"

5 Druf hän dr Ufseher vom Palast gschickt, dr Stadtvorsteher, d Älteschte und d Betreuer folgendi Botschaft a Jẹhu: "Wir stöhnd dir zu Dienst und tüend alles was du seisch. Wird niemmer zum König mache. Tu was i dine Ouge guet isch."

6 Da het Jẹhu ihne e zwöite Brief gschribe, wo s gheisse het: "We dir uf mire Site sit u mir ghörche, de bringt mir morn um die Zyt d Chöpf vo de Söhn eure Herr nach Jẹsreël."

D 70 Söhn vom Chönig si bi de agsehne Manne vor Stadt gsi, wo si erzoge worde si.

7 Sobald de Brief acho isch, hei si di 70 Königssöhn umbrocht. Si hei ihri Chöpf i Chörbe gleit und si zu Jẹhu uf Jẹsreël gschickt.

8 Der Bote isch inecho u mäudet: "Sie hei d Chöpf vo de Chönigssöhn brocht." Jẹhu befor: "Legen sie in zwei Huufe an Igang vom Stadttor und lass sie bis zum Morge dert ligge."

9 Woner am Morge usegange isch, het er sech vor ds Volk gsteut u gseit: "Eu trifft ke Schuld. Ja, i ha mi gege mi Herr verschworfe u ne umbrocht. Aber wer het die hie alli umbrocht?

10 Ihr chönt dran gseh, dass keis einzigs Wort Jehovas, nüt wo Jehova übers Huus Ạhabs vorusgseit het, unerfüllt blibt. Jehova het ta, was är dür si Diener Elịa akündet het."

11 Jẹhu het usserdem alli us em Huus tötet Ạhabs, wo in Jẹsreël si gsy, sowie aui sini agsehne Manne, sini Vertroue u sini Prieschter – bis keine me am Läbe isch gsy.

12 De het är sich uf e Wäg uf Samạria gmacht. Am Wäg isch ds Bindhuus vor Hirte gläge.

13 Dert het Jẹhu uf d Brüeder vom König troffe Ahạsjaj von Juda. "Wer sind ihr?", het er gfragt. Si hei antwortet: "Mir si d Brüedere vo Ahạsja. Mir si ungerwägs zum üs erkundige, obs de Söhn vom Chönig u de Chönigmueter guet geit."

14 "Ergreift sie lebendig!", befahl er. Do ergriffe si se u tötet si bi de Zischterne vom Bindhus – 42 Maa. Är het ke einzige vo ihne am Läbe gloh.

15 Won är vo dert sy Wäg fortgsetzt het, isch ihm Jọnada, dr Sohn Rẹchabs cho, entgäge. Jẹhu het ne begrüesst und gfragt: "Häbsch dü vu ganzem Härze zu mir, so wi i vu Herze zue dir hebe?"

"Ja", het Jọnada gantwortet.

"Denn gib mer dini Hand."

Jọnada het ihm d'Hand entgäge gstreckt und d'Jẹhu het ne ufe Wage zoge.

16 "Chum mit mir den gsesch das i niemer dulde wo sech gäg Jehova stellt" het d Jẹhu gseit u het ne uf sim Chriegswage mitgnoo.

17 Schliesslech isch är uf Samạria cho u het aui vom Huus tötet Ạhabs wo no übrig si gsi bis si usglöscht si – wie Jehova s zu Elịa gseit het.

18 Jẹhu ha denn ds ganze Volk zämegloh und gseit: "Ạhab het Baal chli verehrt, aber ich, Jẹhu, wird ihn viel meh verehre.

19 Rueft alli Prophete Baals zue ma, alli sini Aabeter un alli sini Prieschter. I wirde Baal ä grosses Opfa darbringe, un do soll keina fähle. Wer nid chunnt, mues sterbe." Doch das ganze isch e gschickti Tüschig gsi. Jẹhu het d Baalsanbeter wölle vernichte.

20 Jẹhu het wiiter gseit: "Kündigt eine feierliche Versammlung für Baal an." Das hei si gmacht.

21 Jẹhu het denn ganz Israel benachrichtige gloh und alli Baalsanbeter si cho – ohni Usnahm. Si hei sich im Huus Baals versammlet, bis es vomene Endi bis zum andere volle Mönsche isch gsi.

22 Är het zu däm Maa gseit, wo für die Chleider zueständig gsy isch: "Bring für alli Baalsanbeter Gwänder use." Da het är Gwänder für si bracht.

23 Jẹhu isch de mit Jọnada, em Sohn Rẹchabs, i ds Huus Baals und het zu de Baals gseit: "Lueget nech guet um und sorgt drfür, dass hie nume Abeter vo Baal sy und ke Anbeter Jehovas."

24 Schliesslech sy si inecho, zum Brandopfer und angeri Opfer darzbringe. Jẹhu het druss 80 Maa ufgstellt gha und gseit: "Wer eine vo de Manne, wo i i eui Hand gib, la entcho, wirds mit sym Läbe z zahle."

25 Sobald er mitem Brandopfer fertig gsi isch, befahl Jẹhu de Wache u Adjutante: "Chömet ine, tötet si! Löt kene entcho!" Do tötte d Wache un Adjutante sie mit däm Schwert un werfe d Liche üsä. Si dranget bis ins inneri Heiligtumb vum Baal vor.

26 De hei si di heilige Süüle usem Huus Baals use gschafft und hei si verbrönnt.

27 Si risse di heiligi Süüle vo Baal u sys Huus nieder u hei druus es öffentlechi WC gmacht, wo's no hüt git.

28 So löscht Jẹhu de Baalskult in Israel us.

29 Doch vo de Sinde, zu dene Jerọbeam, dr Sohn Nẹbats, Israel het verleitet, het er sich nid abgränzt. Er het di goldige Chälber z Bẹthel gla u Dan bestah.

30 Jehova het zu Jẹhu gseit: "Du hesch alles usgfüehrt was ich mit dem Huus Ạhabs im Sinn gha han. Damit hesch guet ghandlet und tue was i mine Auge richtig isch. Drum werded vier Generatione vo dinere Söhn uf em Thron vo Israel hocke."

31 Jẹhu het jedoch nid druff gachtet, s Gsetz Jehovas, vum Gott Israels, vu ganzem Herze z halte. Er het sich nid vo de Sinde ab gwandlet, zu dene Jerọbeam Israel het Israel verleitet.

32 Vo dr Zyt a het Jehova Israel Stück für Stück chliiner lah. Hạsaël griff Israel im ganze Gebiet immer wieder a,

33 östlech vom Jordan im ganze Land Gịlead – uf em Stammesgebiet vo Gad, Rụbe u Maạsse, vo Ạroër am Ạrnontal bis Gịlead u Bạschan.

34 Alles Witeri über d Gschicht Jẹhus, alli syni Tate u sy Macht, schteit i der Chronik der Könige vo Israel.

35 Schliesslich gstorbe Jẹhu u me het nen z Samạria begraubt. Nach ihm isch si Sohn Jehoahạs König worde.

36 Jẹhu het z Samạria 28 Jahr lang über Israel regiert.