bibel Bärndütsch

2.Moses 16 vo 40

16:1 Spöter bringeds vo Ẹlim uf. Am 15. Tag im 2. Monet nach ihrem Uszug us Ägypte isch di ganz Gmeind vo Israelite schliesslich zur Wildnis cho, wo zwüsche Ẹlim und Sịnai liegt.

2 De het di ganzi Gmeind vo Israelite ir Wildnis agfange, sech über Moses und Aron z beklage.

3 Die Israelite hei jammeret: "Hätt Jehova eus doch nume in Ägypte la stärbe während mir a de Fleischtöpf sasse und üs mit Brot satt ässe. Itz heit Der üs hie i d Wildnis bracht damit di ganz Versammlig verhungeret."

4 Da het Jehova zu Moses gseit: "Ich lahn für euch Brot vom Himmel rägne. Jede vom Volk söll usegah und ufsammle, was er für e jewilig Tag brucht. So wird ig se uf d Prob steue u gseh ob si sech a mi Gsetz haute oder nid.

5 Doch we si am sechste Tag zubereite was si hei ufgsammlet söu das dopplet soviu si wi si a jedem angere Tag ufläse."

6 Da hei Moses und Aron zu allne Israelite gseit: "Am Obe werdet ihr ganz bestimmt erkenne, dass es Jehova isch, wo eu us Ägypte usegfüehrt het.

7 Und am Morge werded dir Jehovas Herrlichkeit gseh, denn Jehova het eui Murre, wo gäge ihn grichtet isch, ghört. Wer sind mir scho, dass ihr eu über üs beklaget?"

8 Moses het witer gseit: "Wenn Jehova euch am Abe Fleisch z ässe git und am Morge Brot bis dir satt sit, wärdet dir merke, dass Jehova ghört het, wie ihr eu über ihn beklagt hend. Wer simmer scho? Euri Murre richtet sich nid gege üs sondern gege Jehova."

9 Dann het Moses Aaron de Uftrag geh: "Sag zur ganze Gemeinde der Israelite: 'Tretet vor Jehova, denn er het eui Murre ghört.

10 Nochdem Aron das zur ganze Gmeind vo Israelite gseit het, hei si sech z Richtig Wildnis umtreit. Uf einisch erschient Jehovas Herrlichkeit i de Wolke.

11 Jehova het witer zu Moses gseit:

12 "Ich ha das Murre vo Israelite ghört. Teile ihne mit: 'In der Abigdämmerig werdet ihres Fleisch esse und am Morge werdet ihr eu mit Brot satt esse. Und dir werdet ganz bestimmt erkenne, dass ich Jehova, eure Gott bi.

13 Am Abe si denn Wachte cho u hei ds Lager bedeckt. U am nächschte Morge isch rund um ds Lager e Schicht Tau gläge.

14 Wo d Tuschicht verdunscht het, isch ufem Bode vo de Wildnis öppis Feins, Flockigs lige, so fein wie Reif blibe.

15 Wo Israelite s gseh het, hei si zuenand gseit: "Was isch das?" Si hei nämlech nid gwüsst was es isch. Moses het ne erklärt: "Es isch ds Brot, ds Jehova euch z'esse git.

16 Jehova git euch folgendi Aawiisig: 'Jede söll so viel ufsammle wie er cha ässe. Nehmed für jede es Gọmer nach der Zahl vode Persone wo bi jedem vo euch im Zelt sy.'"

17 Da hei sech d Israelite as Sammle gmacht – mängs läse vil uf u mängi wenig.

18 Wo sies mitem Gọmer hei abmasse, het de gha wo viu gsammlet het, nid zviu u dä wo wenig gsammlet het, nid z'wenig. Jede het so viu ufgläse wiener het chönne esse.

19 Moses het denn zu ihne gseit: "Niemer soll öppis dervo bis zum Morge übrig lassen."

20 Aber si hei nid uf Moses ghärt. Als einigi öppis bis zum Morge übrig hei läse, hei sich Würmer drin bildet, u es isch Stank, u Moses isch zornig uf sie worde.

21 Morge für Morge het jede so viu sammlet, wiener het chönne esse. Sobald d Sunne heiss schiesse, schmolz es.

22 Am sechste Tag hei si dopplet so viu Brot uf sammlet: 2 Gọmer pro Person. Aui Gmeindvorsteher si zu Moses cho u heis ne brichtet.

23 Drufabe hetter zue nene gseit: "S isch wi Jehova's gseit het. Morn wird völlig Rueh si, en heilige Sabbat für Jehova. Backt und chochtet, waser bruchet. Was übrig bliibt, hebed er bis zum Morge uf."

24 Da holeds es bis zum Morge uf, so wies dr Moses agordnet het. Es stank nid und es si o kei Made drin gsy.

25 Moses het denn gseit: "Esst es heute, denn hüt isch e Sabbat für Jehova. Hüt werdedder dusse nüt finde.

26 Sächs Täg werdet Der's ufläse, aber am sibte Tag, am Sabbat wird's nüt geh."

27 Aus einige am sibte Tag trotzdäm usegange um öppis z sammle, hei si nüt gfunge.

28 Da het Jehova zu Moses gseit: "Wie lang weigere ihr euch no mini Gebote u Gsetz z halte?

29 Dänkt dra, dass Jehova euch dr Sabbat gä het. Drum git är öich am sächste Tag Brot für zwei Täg. Am sibte Tag söll jede a däm Ort blibe wo er isch. Niemer söll ne verloh."

30 Da het ds Volk am siebte Tag dr Sabbat ghalte.

31 Das Huus Israel hat des Brot Manna geisst. Es war weiss wie Korianderssamen und hat gschmöckt wie Flachkuchen mit Honig.

32 De het dr Moses gseit: "Jehova git euch die Aawiisig: 'Füllt es Gọmer devo ab und bewahrts für die kommende Generatione uf. So chöi si ds Brot gseh, won i Nech ir Wildniss z ässe gäh ha, won i euch us Ägypte usefüehrt ha.'"

33 Da het dr Moses zum Aron gseit: "Nimm e Krug, füll es Gọmer Manna inne und stells vor Jehova ane. Es söll für die kommende Generatione ufbewahrt werde."

34 Wie Jehova Moses beuftragt het, het dr Aron es vor ds Zügnis gstellt, zum s ufbewahre.

35 D Israelite ässe d Manna 40 Jahr lang bis si i bewohnte Land si cho. Si ässeds, bis si d Gränze vom Land Kạnaan erreiched.

36 E Gọmer isch e Zehntel vomene Ẹpha.

2.Moses 15 vo 40

15:1 Damals singe Moses und d Israelite dieses Lied für Jehova: "Ich will für Jehova singe, denn er isch hoch erhöht worde. Ds Ross u der Ryter het er i ds Meer gschluderet.

 2 Mini Stärchi u mini Macht isch Jah, denn er isch mini Rettig. Des isch mi Gott, i wär nen priise, der Gott vu minem Vater, i wär nen ruehe.

 3 Jehova isch e mächtige Chrieger. Jehova isch sin Name.

 4 D Wage u ds Heer vom Pharao het är i ds Meer gworfe, sini beschte Chrieger sy im Rote Meer versunke.

 5 Ds Wogende Wasser het si zuedeckt, si sanked i tüüf wienes Stei.

 6 Dini rechti Hand o Jehova, het grossi Macht. Dini rächti Hand o Jehova, cha en Feind zerschmettere.

 7 Majestätisch, wi Du bisch, chasch jede niederwörfe wo sech gäg dech erhebt. Du schicksch di glühende Zorn, är frisst se wie Stoppele.

 8 E Hauch us dinere Nase het Wassermasse türmet uuf, si si still gstande wi ne Damm. Das wogende Wasser isch mitte im Meer erstarrt.

 9 Der Fäind sagt: 'Ich jag ihne nache! I hole si ih! I verteile büetz bis i gnue ha! I zieh mis Schwert, mini Hand wird se bezwinge!'

10 E Atemstoss vo dir u ds Meer het se zue deckt. Si versanke wi Blei i majestätische Fluete.

11 wer vo de götter isch wie du o Jehova? Wer isch der glich wo di mächtig erwiest in heiligkeit, dä mit Ehrfurcht z Lieder z preise isch wo Wunder tuet?

12 Du strecksch dini rechti Hand uus u d'Erde het se verschlanget.

13 I dinere loyale Liebi hesch du ds Volk gfüehrt, dass du erlöst hesch. Mit dire Chraft leitsch se zu dire heilige Wohnig.

14 Volk sölled ghöre, sie werded vor Angst zittere. Quale wärde d Bewohner vo Philistạ̈a übercho.

15 Zu de Zyt werde d Scheiche vo Ẹdom entsetzt si. Di mächtige Herrscher vo Mọab wärde erzittere. Alli Bewohner Kạnaan wärde dr Muet verlüre.

16 Furcht u Schrecke wird se befalle. Wäg dim mächtige Arms wärde si schtarr wi Stei, bis dis volk verbizieht, o Jehova, bis ds volk verbizieht wo du füre bracht hesch.

17 Du bringsch es u pflanzisches uf em Bärg vo dim Erbe ii, a däm feschte Platz wo du dir als Wohnig vorbereitet hesch o Jehova, e Heiligtum o Jehova wo dini Händ errichtet.

18 Jehova wird für immer u ewig aus König regiere.

19 Aus d Ross u Chriegswage vom Pharao i ds Meer zoge, het Jehova s'Wasser vum Meer über sie zrugg lah. Das Volk Israel aber isch uf trochenem Bode mitte durchs Meer gange."

20 Aarons Schwöster Mịrjam, d Prophetin, het denn es Tamburin gno und alli Froue hei ihre tanzend mit Tamburine gfolgt.

21 Mịrjam het de Manne im Refrain gantwortet und gsunge: "Singt für Jehova, denn er isch hoch erhöht worde. Ds Ross u der Ryter het er i ds Meer gschluderet."

22 Nochane het dr Moses Israel vom Rote Meer wäggführt. Si hei zur Wildniss Schur zoge und drü Täg ir Wildnis witer gwanderet, hei aber ke Wasser gfunge.

23 De hei si nach Mạra cho, doch si hei ds Wasser vo Mạra nid chönne trinke, wius bitter isch gsy. Drum het är de Ort Mạra gheisse.

24 Ds Volk het agfange, über Moses beklage. "Was söue mer trinke?", hei si gseit.

25 Da het er z Jehova um Hilfek gredt u Jehova het ihm e Baum zeiget. Wo Moses ihn is Wasser gworfe isch, isch ds Wasser trinkbar worde.

A däm Ort het Gott e Vorschrift gha u e Prezedänzfau für si gha u dert het er se uf d Prob gstellt.

26 Är het gseit: "Wenn du genau uf d Schtimm vo dim Gott Jehova ghörsch u tuesch, was i sine Ouge richtig isch, we du sini Gebot beachtisch u alli sini Vorschrifte ihhaltisch, de wirdi keini vo de Chrankheite über di bringe, woni über die Ägypter bracht ha, denn i, Jehova, heil di."

27 Nachher si si nacher cho Ẹlim, wos zwölfi Quelle und 70 Palme gäh het. Dert hei si ihre Lager am Wasser gschlage.

2.Moses 14 vo 40

14:1 Jehova het itz zu Moses gseit:

2 "Teili de Israelite mit dass sie umchere und ihres Lager vor Pihahịroth zwüsche Mịgdol und em Meer sölle ufschlah. Dir söttet gegenüber vo Baal-Zẹphon am Meer lagere.

3 Der Pharao wird denn über d Israelite sage: 'Sie irre im Land ume. Si si i de Wildnis gfange.'

4 Ich wird zueloh, dass sich das Härz vom Pharao verhärtet. Är wird ihne nojagge, u i wirde mi duren Pharao und si ganz Heer verherrliche. Und die Ägypter werded ganz bestimmt erkenne, dass ich Jehova bin." Also hend Israelite es eso gmacht.

5 Später isch em König vo Ägypte brichtet worde, dass ds Volk wäggloffe isch. Sofort het dr Pharao u sini Diener berueht, dass si ds Volk hei la gah. Si hei gseit: "Was hei mir da gmacht? Warum hei mir Israel usem Sklavendeenst entlah?"

6 Dr Pharao het sini Chriegswage fertig laa und mit sine Lüüt los zoge.

7 Är het 600 usgsuechti Chriegswage mitgno und o alli andere Chriegswage Ägypte – jede einzelni mit Chrieger bsetzt.

8 So het Jhova zue glo, dass sich des Herz vum Pharao, vum Kenig vu Ägypte, vuhärtet. Er het d Israelite noochjagt während sie voll Zuversicht wegzoge.

9 Die Ägypter hei ne hingerhär gjagt. Alli Chriegswage vom Pharao, sini Riter und sin Heer hei si i gholt, während si am Meer bi Pihahịroth gägenüber vo Baal-Zẹphon hei lageret.

10 Wo de Pharao nöcher cho isch, hei d Israelite ufblickt und gseh, dass die Ägypter si verfolgt hei. Da het si d Angst packt und si hei zu Jehova um Hilf gschroue.

11 Si hei zu Moses gseit: "Gits de keni Grabstätte in Ägypte? Hesch üs müese do härebringe, damit mir i de Wildnis sterbed? Wie hesch üs nume us Ägypte chönne usefüehre?

12 Hemmer dir nid scho in Ägypte gseit: 'Lass uns in Rueh, damit wir de Ägypter könne'? Besser mir di Ägypter aus das mir ir Wildnis stärbe."

13 Do het Moses zum Volk gsait: "Habt ke Angst. Sin schtandhaft, un sieht we Jehova äich hiit rettet. Denn ihr wäre de Ägypter, de ihr hütt sähn, nie me wieda aluege.

14 Jehova selber wird für eu kämpfe und ihr werdet ruhig abwarte."

15 Jehova het denn zu Moses gseit: "Warum schreibst du ständig zu mir um Hilf? Sag de Israelite dass sie ihres Lager sölled abbreche.

16 Hebsch di Stab ueche u streck dini Hand übers Meer us. Teils, damit d Israelite uf trochem Bode chönd mitte durchs Meer gah.

17 Ig wird zuelah dass sech ds Härz vo dr Ägypter verhärtet, so dass si ne fouge. So wird i mi durch d Pharao, si ganze Heer, sini Kriegswage un sini Riter vusorrliche.

18 Und d Ägypter wärde ganz bestimmt erkenne, dass i Jehova bi, wenn i mi dür dä Pharao, sini Chriegswage u sini Riter verherrliche.

19 Dann isch dr Engel vum wahre Gottes, der vor rem Lager vu Israelite herzogt, hinda sie, un de Wolkesäuli, de vor ne war, bewegt sich nohch hine un schtellt sich hinda.

20 So isch si zwüsche ds Lager vo de Ägypter und ds Lager vo Israelite cho. Uf dr einte Siite het d Wulke Dunkelheit erzügt, uf dr andere Siite het si d Nacht erlüchtet. Dur das isch ds einte Lager di ganz Nacht nid a ds angeri Lager härä cho.

21 Dr Moses het itz d Hand über ds Meer uus gstreckt, u d Jehova het ds Meer di ganz Nacht dür nä starche Ostwind zrugg tribe, so dass dr Meeresbode abtrochnet het. Ds Wasser het sech teilt.

22 Da hei d Israelite uf trockem Bode mitts durchs Meer zoge während das Wasser rechts und links e Muur bildet het.

23 Die Ägypter hei ihne nachegjagt. Aui Ross vom Pharao, syni Chriegswage u syner Ryter hei mitte is Meer gfougt.

24 Im Morgewach het d Jehova us dr Füür- und Wolkensäule uf ds Lager vo de Ägypter gseh und het se i Verwirrig bracht.

25 Er het ständig Räder vo ihrne Wage la abspringe, sodass si nume müehsam vorchöme. D Ägypter rüefe: "Wir müssen vor der Israeliten fliehen! Jehova kämpft für sie gegen die Ägypter!"

26 Jehova het denn zu Moses gseit: "Streck dini Hand über ds Meer us, damit s Wasser zruggkehrt und die Ägypter, ihri Chriegswage und Riter unger sech begräbt."

27 Sofort het dr Moses sini Hand über ds Meer uus gstreckt und ds Wasser het gägä Morge zu sim normale Stand zrug gchert. Wo d Ägypter vorane flohe, het Jehova si zmitzt is Meera gworfe.

28 Di zruggkehrende Wassermasse hend d' Chriegswage und d' Riter und s' ganze Heer vom Pharao, wo de Israelite is Meer gfolgt isch, unger sich. Nid ei einzige vo dene überläbt.

29 D Israelite jedoch zoge uf trochenem Bode zmitzt durs Meer und s Wasser het rächts bildet und links vo ihne e Muur bildet.

30 So rettet Johova Israel a dem Tag us de Hand vo de Ägypter und Israel het die Ägypter tot gseh am Meeresufer liege.

31 Au het Israel gsäh, mit welere grosse Macht Jehova gege d Ägypter vorgange isch, un s Volk het Ehrfurcht vor Johova kumme. Es het Johova agfange un sinem Diener Moses z vetraue.