GTranslate Wähle deine Sprache

Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 412

2.Moses 5 von 40

 

2.Moses 5 von 40

5:1 Danach sy Moses und Aron zum Pharao inne gfahre und hei ihm mit teile: "Das sagt Jehova, der Gott Israels: 'La mi Volk ga, damit's i der Wildnis es Fäscht für mi cha fiire.'"

2 Aber dr Pharao het erwideret: "Wer isch Jehova, dass i uf sini Schtimm ghöre und Israel goh sött? I kenne d Jehova nid und usserdem wird i Israel nid goh."

3 Doch si hei gseit: "De Gott der Hebräer het Kontakt mit üs ufgno. Mir möchte bitte drü Tagereise wit i d Wildnis ga und Jehova, üsem Gott, opfere, süsch wird er üs mit Krankheit oder Schwert bestrafe."

4 Der König vo Ägypte het ihne entgägnet: "Moses und Aaron, warum hebed ihr ds Volk vor Arbeit ab? Gönd zrügg a Öii Arbeit!"

5 Witer het der Pharao gseit: "Gseht, wie viu Lüt hie im Land sy! Und Dir weit, dass sy ihri Arbet ungerbräche?"

6 No am gliche Tag befahl vo de Pharao de Arbeits-Triiber und ihrne Vorarbeiter:

7 "Gäbet de Lüt kes Stroh meh zum Hersteue vo Ziege. Si söue säuber ga und Stroh sammle.

8 Verlangt aber vo ihne di glich Mängi Ziegel wi vorher. Setzt d Mängi nid abe, denn d Lüt sind fuul. Drum schreie si: 'Mir wei ga, mir wei üsem Gott opfere!'

9 Lönd si schwererer schaffe, und haltet si beschäftiget, damit si nid uf lüge lose".

10 Da sy d Arbeits-Arbeiter und ihri Vorarbeiter zum Volk gange und hei gseit: "Der Pharao lässt euch mitteile: 'I gib euch kei Stroh meh.

11 Geit u sammlet säuber Stroh wo dir was finget. Aber dir müesst ämu di gliichi Mengi Ziegel abliferä.'"

12 Druf het sech ds Volk i ganz Ägypte verteilt und sammleti Stopple zum Stroh ha.

13 D Arbeits-Arbetriiber hei si ständig drängt: "Jede vo euch muess jede Tag so viu schaffe wi früecher, woner no Stroh hei becho!"

14 Üsserdem sin di Israelitische Vorarbeiter wore, de vu de Arbeitsantreiber vum Pharao igsetzt wore sin, gschlage worde. Me het si gfragt: "Warum heit der nid di vorgschribnigi Mängi Ziegel gmacht wi bishär? Das isch scho gester so gsy und hüt wider!"

15 Do si di israelitische Vorarbeiter zum Pharao inne gange u hei sich beklagt: "Warum behandlisch dini Diener so?

16 Dini Diener bechöme kes Stroh meh, und trotzdem verlangt me: 'Macht Ziegel!' Dini Diener werded gschlage, aber dini eigete Lüüt sind schuld."

17 Er het erwideret: "Ihr sind fuul! Fuul sind ihr! Drum seit ihr: 'Mir wend ga, mir wend Jehova opfere.'

18 Geit itz! Zrüg ad Arbeit! Ihr bechömet ke Stroh, aber dir müesst trotzdem di glich Ziegelmäng herstelle."

19 Da hei di Israelitische Vorarbeiter gmerkt, dass si i ärnscht Schwirigkeite si gsi, wöu me befohle het: "Ihr dörfet die tägliche Mängi a Ziegel uf kein Fall abesetze."

20 Wo si vom Pharao usecho hei, hei si Moses und Aron troffe, wo das gstande hei u uf si warte.

21 Si hei sech bi ihne beklage: "Jehova söu ne gseh und öie Richter si. Ihr heit üs bim Pharao und siine Diener in Verruef brocht, u ihr heit ne ä Schwert i d'Hang gä um üs z'töte."

22 Moses wandlet sich dänn an Jehova und hät gseit: "Jehova, warum tuesch Du däm Volk so öppis a? Warum häsch mi gschickt?

23 Sitdem i zum Pharao inegange bi, um i dim Name mit ihm z rede, behandlet är ds Volk no schlächter, u du hesch dis Volk keineswegs befreit."

 

Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 436

2.Moses 4 vo 40

 

2.Moses 4 vo 40

4:1 Moses antwortet jedoch: "Aber agnoh, sie glaubet mir nid und loset nid uf mich. Si werde nämlich säge: 'Jehova isch dir nid erschine.'"

2 Druf erwideret Jehova: "Was hast du hier in der Hand?" Er hät gantwortet: "Ein Stab."

3 Gott het gseit: "Wirf ne uf d Erde." Wo Moses nen uf d Erde gworfe isch, isch er zunere Schlange worde, u Moses isch vor ire weg gloffe.

4 Jehova het jetzt zu Moses gseit: "Streck dini Hand us und pack sie bim Schwanz." Also het är se packt und si isch i sire Hand zumene Stab gsi.

5 Gott het denn erklärt: "So werde sie glaube, dass dir Jehova, der Gott ihre Vorfahre, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks un der Gott Jakobs, erschiene isch."

6 Wiiter het Jehova zu ihm gseit: "Steck bitte dini Hand obe i dis Gwand." Är het syni Hand obe i ds Gwand gschteckt, u won är se uszogä het, da isch si vo Ussatz befalle – wüsset wi Schnee.

7 Danach het Gott gseit: "Steck dini Hand nomal obe i dis Gwand." Auso het är sini Hand i ds Gwand gsteckt, u won är se usezoge het, isch si wider gsy wi dr Räscht vo sim Körper.

8 Gott het gseit: "We si dir nid gloube und em erschte Zeiche ke Beachtig schenke, de wärde si bestimmt s zweite Zeiche beachte.

9 Sötte si aber beidi Zeiche nid anerkenne u sich weigere, uf di z ghöre, de nimm chli Wasser usem Nil u güsses ufs trochne Land. Das Nilwasser wird ufem trochne Land zu Bluet werde."

10 Moses het jz zu Jehova gseit: "Tschuldigi, Jehova, aber i bi no nie e guete Redner gsi, weder früecher no sit du mit mir, dim Diener, redsch. Mir fallt ds Rede schwär und mini Zunge isch langsam."

11 Jehova entgägnet: "Wer het em Mönsch e Muul gäh und wär laht e Mönsch stumm oder ghörlos si, sehend oder blind? bin nicht ich es, Jehova?

12 Auso gang itz. I wirde bi dir si, we du redsch, u i wirde di ahwise was du seisch."

13 Är het erwideret: "Tschuldige, Jehova, schick bitte öpper andersch – we immer du wosch."

14 Da isch Jehova sehr zornig uf Moses worde und het gseit: "Was isch mit dim Brüeder Aaron, em Levịten? I weis, daser sehr guet cha rede. Er isch scho ungerwägs zu dir. Wen är di gseht, wird är sech vo Härze freue.

15 Sprich mit nem un lege nem de Wort in des Mul. Ich wär dir un däm bschtoh, wenn ihr schwätzt, un i wär äich awiese, was ihr den.

16 Er söu für di zum Volk rede u dini Sprächer si, u du wirsch ihm aus Gott diene.

17 U söttsch dä Stab ir Hand näh u drmit d Zeiche voubringe."

18 Da isch Moses zu sim Schwiegervater Jẹthro zrügg gange u het zu ihm gseit: "Ich möcht bitte goh. I wott zu mine Brüedere in Ägypte zruggkehre u gseh, öb si no am Läbe sy." Jẹthro erwideret: "Gah in Frieden."

19 Druf het Jehova zu Moses in Mịdian gseit: "Go, keh nach Ägypte zrugg, denn alli wo di hei welle umbringe si gstorbe."

20 Da het dr Moses syni Frou u sini Söhn gno, het si uf ä Esel gsetzt u het sich ufe Wäg zrügg uf Ägypte gmacht. Är het o der Schtab vom wahre Gott id Hand gno.

21 Denn het Jehova zu Moses gseit: "Wenn du wieder in Ägypte bisch, lueg zue, dass du vor em Pharao aui Wunder vollbringsch, zu dene i di bevollmächtiget ha. I wirde jedoch zueloh das sis Härz hert wird und er wird s Volk ned gah lah.

22 Teil em Pharao mit: 'Das seit Jehova: "Israel isch min Sohn, min Erstgeborener.

23 I säg dir: La mi Sohn ga, damiter mir cha diene. We du di aber weigerisch, wirde i di Sohn, din Erstgeborene, töte.

24 Underwägs ir Ungerkunft het d Jehova ihm entgägegä u hetne probiert z'Tod z'bringe.

25 Schliesslich het dr Zippọray e Füürstei gno und het ihre Sohn beschnitt. Si het d'Vorhaut sini Füess la berüere u het gseit: "Das isch wüu du bisch es Bluetbräutigam für mi bisch."

26 Da het Gott ne goh. Damals het sie gseit: "Es Bluetbräutigam", wäg der Beschneidig.

27 Jehova forderet dr Aaron uf: "Gah in die Wildn, Moses entgegen." Do het er sech ufe Wäg gmacht. Är het dr Moses am Bärg vum wahre Gott troffe un het nen mit nem Kuss begrüesst.

28 Moses het der Aron alles brichtet, was Jehova nen gschickt het, gseit het, und verzellt ihm vo allne Zeiche, won er im Uftrag Gottes sett vollbringe.

29 Danach sy Moses und Aron los gange und d Älteschte vo Israelite zäme grüfe.

30 Aron het ne aues mitteilt, wo Jehova zu Moses gseit het, u är het d Zeiche vor de Ouge vom Volk vollbracht.

31 Da het ds Volk gloubt. Wo d Israelite ghöre hei das Jehova ihne sini Ufmerksamkeit zuegwandt u ihres Leid hei gseh, hei si sich verbütet u wärfe sich nider.

Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 417

2.Moses 3 vo 40

 

2.Moses 3 vo 40

3:1 Moses isch e Hirte worde u het d'Schof vo sim Schwiegervater Jẹthro, vom Prieschter vo Mịdian ghüetet. Eines Tages het er d Härde uf d Weschtsiite vo de Wildnis tribe und isch zum Họreb cho, em Bärg vom wahre Gott.

2 Da erschine ihm Jehovas Ängel inere Füürflamme zmitzt imene Dornbusch. Wo är der Dornbusch aagluegt het, het är fescht gstellt, dass är brennt het, aber nid verbrennt het.

3 Moses het sich gseit: "I wird anegah und mir das einisch gnauer gse. Es isch komisch, dass de Dornbusch nid verbrennt."

4 Wo Jehova sieht, dass Moses hingingäge isch zum nacheluege, het er ihm usem Dornbusch g'ruefe: "Moses! Moses! Moses!", wo Moses antwortet het: "Hier bin ich."

5 Druf het Gott gseit: "Chum nid nöcher! Zieh dini Sandale us, du stahsch uf heiligem Bode!"

6 Wiiter het da gsait: "Ich bi dr Gott vu dinem Vater, dr Gott Abrahams, dr Gott Isaaks un d Gott Jakobs." Do het dr Moses si Gsicht bdeckt, denn er het Angst drvor gha, dr wohr Gott azluege.

7 Jehova furt gfahre: "I ha sehr wohl gseh, wie schlächts mim Volk in Ägypte geit. I ha se wäge de Lüt wo se zur Arbeit aatriebe, ghöre schreie, u i weis genau wie sehr si liide.

8 Ig wirde abegah, um se us dr Hand vo de Ägypter z befreie und se us däm Land usezfüehre. I wirde se ines guets, wyts Land bringe, es Land wo Milch u Honig flüüsse – i ds Gebiet vo Kanaanịter, dr Hethịter, dr Amorịter, dr Perisịter, dr Hiwịter u dr Jebusịter.

9 Nun sieh! I ha ds Schreie vo Israelite ghört u o gseh, wie grausam die Ägypter si ungerdrücke.

10 Chum itz, ig schicke di zum Pharao, u du wirsch mis Volk, wo Israelite, us Ägypte usefüehre."

11 Moses het jedoch zum wahre Gott gseit: "Wer bin ich das ich zum Pharao gah und d Israelite us Ägypte sött usefüehre?"

12 Druf erwideret Gott: "Ich werde bi dir si. U das isch für di z Zeiche, dass i's gsi bi, wo di gschickt het: Nachdem d'Volk us Ägypte usegfüehrt hesch, werde ihr däm wahre Gott uf däm Bärg diene."

13 Doch Moses entgägnet däm wahre Gott: "Aagnoh, i gang zu Israelite und säge zu ihne: 'De Gott eune Vorfahre het mi zu öich gschickt', und si frage mi denn: "Wie isch sy Name?' Was söll i ihne antworte?"

14 Da het Gott zu Moses gseit: "I wird, was i will werde". Und är het agfügt: "Sag zu de Israelite: 'Ich werde" het mi zu euch gschickt.'"

15 Denne het Gott nomol zu Moses gseit:

Sag zue d Israelite: "Jehova, dr Gott äire Vorfahre, dr Gott Abrahams, dr Gott Isaaks un dr Gott Jakobs, het mi zue äich gschickt."Das isch mi Name für immer, und so söll me mi vo Generation zu Generation in Erinnerig phalte.

16 Gang etze, rüef di Älteschte vu Israel zämme un teile ne mit: 'Jehova, der Gott äiri Vorfahre, isch ma erschiene, dr Gott Abrahams, Isaaks un Jakobs. Är het gseit: "I ha öich ganz bestimmt beachtet und zur Kenntnis gno, was me Nech in Ägypte atuet.

17 Drum versprech i Nech: I wirde Nech vo däm Leid, wo d Ägypter euch zuefüege, befreie und euch i ds Land vo Kanaanịter, dr Hethịter, dr Amorịter, dr Perisịter, dr Hiwịter und dr Jebusịter bringe, i es Land wo Milch u Honig flüüsse.“‘

18 Si werde ganz bestimmt uf di ghöre. Gang de mit de Älteschte vo Israel zum König vo Ägypte und säg zu ihm: 'Jehova, dr Gott vo de Hebräer, het mit üs Kontakt ufgno. Lö üs drum bitte drü Tagereise wit i d'Wildnis zieh, damit mir dört Jehova, üsem Gott, opfere chöi.'

19 I weis jedoch genau, dass der König vo Ägypte euch nid wird la gah, es sig denn er wird dür e starchi Hand dezue brocht.

20 Ich wird mini Hand usstrecke und Ägypte mit allne usserordentliche Tate strofe wo ich dört vollbringe wirde. När wird er eu wegschicke.

21 Ig wird drfür sorge, dass ds Volk d Gunst vo de Ägypter gwinnt, u we Der geit, wärdeder bestimmt nid mit leere Händ ga.

22 Jedi Frou söu vo ihrere Nachbarin und vor Frou, wo mit i ihrem Hus wohnt, Gägeständ us Silber und Gold und Chleider verlange, und ihr söue si eurne Söhn u Töchtere azieh. Ihr werdet die Ägypter usplündere."

Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 450

2.Moses 2 vo 40

 

2.Moses 2 vo 40

2:1 Um die Zyt het e Maa usem Huus Lẹvi e Dochter Lẹvis ghürote.

2 D Frou isch schwanger worde und het e Bueb uf d Wäut brocht. Wo si gseh hei wi hübsch är isch gsy, het si ne drü Mönet lang versteckt.

3 Schliesslech het si ne nid lenger chönne verstecke. Da het si e Chorb us Papyrus gno, het ne mit Asphalt u Pech überzoge u het ds Ching ine gleit. De het si der Chorb i ds Schilf am Nilufer gsetzt.

4 Sini Schwöschter het sich i einere Entfernig hii gstellt zum gseh was mit ihm würd passiere.

5 Schpeter isch d Tochter vom Pharao zum Bade a ds Nil cho und ihri Dienerinne si am Nilufer entlang gange. Uf einisch het si dr Chorb im Schilf gseh und het sofort ihri Sklavin los gschickt zum ne hole.

6 Wo si ne ufgmacht het, het si ds Ching gseh u dr Bueb het ghült. Är het ne liid gmacht, doch si het gseit: "Das isch es Ching vo de Hebräer."

7 Sy Schwöschter het dän d Tochter vom Pharao gfragt: "Söll i der e Hebräerin rüefe, dass si ds Chind für di stillt?" 8 "Geh!", befahl d Tochter vom Pharao. Uf der Schteu het sech ds Meitli uf e Wäg gmacht u het d Mueter vom Ching gholt.

9 D Tochter vom Pharao het zue ihre gseit: "Nimm das Chind hie mit und stills für mi. Ich wird dich zahle." Da het d Frou ds Chind mitgnoo u hets gchläbt.

10 Wo ds Chind äuter isch worde, het si es der Dochter vom Pharao bracht, wo s de aus ihre Sohn aagno het. Sie het ihm de Name Moses gä und het gseit: "Schliesslich han i ihn usem Wasser zoge."

11 Wo Moses erwachse isch, isch er eines Tages zu sine Brüedere, de Hebrädere, use gange und het gseh wie schwer si hei müesse schaffe. Är het beobachtet, wiene Ägypte vo syne Brüeder gschlage het.

12 Da het sech Moses nach allne Siite umgluegt, u woner niemer gseh het, umbracht er der Ägypter u vrbrucht ihn im Sand.

13 Am nächste Tag ischer use gange u het gseh wie zwöi Hebräer mitenand kämpft hei. Är het zu däm gseit wo im Unrächt isch gsy: "Warum schlosch öpper vo dim eigete Volk?"

14 Druf het är gwideret: "Wär het di aus Ufseher und Richter über üs igsetzt? Wetsch mi öppe o töte wi de Ägypter?" Da het's Moses mit der Angst z'tue u het sich gseit: "D Sach isch also usecho."

15 Wo de Pharao devo ghört het, het är wölle Moses töte, aber dr Moses floh vor ihm is Land Mịdian. Dert aacho, het är sich a Brunne ghockt.

16 Dr Prieschter vom Mịdian het sibe Töchter gha. Si si zum Wasserschöpf cho und hei wöue d Tränkrinne fülle um d Herde vo ihrem Vater z tränke.

17 Doch wie üblich sy d Hirte cho u triebe si wäg. Da isch Moses ufgschtande, hei de Froue ghulfe u gäh ihre Tier Wasser.

18 Wo si zu ihrem Vater Rẹuëla hei cho, het er gheisse: "Wie chunnts, dass der hüt so schnäu wieder da sy?"

19 Si hei antwortet: "Da isch ä Ägypter gsi, wo üs vor dä Hirte beschützt het. Är het sogar für üs Wasser gschöpft und d Herde tränkt."

20 Druf hetter zu sine Töchtere gseit: "Wo isch er denn? Werum heider de Maa nid mitbrocht? Holt ihn her. Er cha mit üs esse."

21 Moses isch de iverstande bim Maa z bliebe u dä het ihm sini Tochter Zippọra zur Frou gä.

22 Schpäter het si ä Sohn becho, u Moses het ihm der Name Gẹrschom gä, denn er het gseit "I bi e assässige Fremde imene fremde Land worde."

23 Noch langer Zyt isch dr König vo Ägypte gstorbe. Doch d Israelite hei gstöhnt und hei witerhin lut unger dr Sklavenarbeit klage. Ihr Hilferufuf wäge dr Sklaverei stiget ständig zum wahre Gott uf.

24 Gott het däne ihr Stöhn ghärt u het an si Bund mit Abraham, Isaak u Jakob denkt.

25 Gott het auso uf d Israelite gluegt u ihres Leid gseh.