Josua 22 vo 24
22:1 Dann het Jọsua d Rubenịter, d Gadịter und dr halb Stamm Manạsse zäme
2 und het zue nene gseit: "Ihr heit alles gmacht, was Moses, der Diener Jehovas, eu ufträit het. O uf mi hender immer ghört.
3 Ihr hend euri Brüedere di ganz Ziit über bis zum hütige Tag nid im Stich glah und ihr hend das Gebot euem Gottes Jehova ghalte.
4 Etze het aicha Gott Jehova airen Brüedere Rueh gschenkt, we er's ne versproche het. Drum chöit Der jitz hei zrügg, i das Land, wo Nech Moses, der Diener Jehovas, uf der andere Jordanseite als Bsitz gä het.
5 Achtet aba gwissehaft druf, d Gebote un Gsetz z folge, de äich Moses, dr Diena Jehovas ge het: Liebe aicha Gott Jehova, bliebt uf alli si Wäg, beachtet sini Gebot, klammeret äich a un dient nem mit äirem ganze Herze un mit äire ganze Seele.“
6 Danach het Jọsua si g'sägnet und het se hei la gah.
7 De einti Hälfti vom Stamme Manạsse het Moses in Bạschan es Erbe gha und dr andere Hälfti het Jọsua bi ihrne Brüedere westlich vom Jordan Land geh. Als Jọsua d Lüt hei gschickt, het är se gsägnet
8 un sait zue nene: Goht mit grossem Richtum heim zruck, mit viel Vieh, mit Silber un Gold, Küpfa un Ise un ä ganz grossi Mängi Gwand. Nähme äiri Ateil vu däm, was ihr vu äire Feind erbäut hän, ihr un äiri Brüeder.
9 Danach verlüüsse d Ruebeịter, d Gadịter und dr halb Stamm Manạsse di andere Israelite. Si hei vo Sịlo i Kạnaan uf Gịlead zrugg zoge, is land wo si besse und i dem si sech agsidlet hei wi Jehova es dür Moses agordnet het.
10 Als d Rubeịter, d Gadịter u dr halb Stamm Manạsse i d Jordangend vom Land Kạnaan si cho, hei si dert am Jordan e Altar – e grosse, imposante Altar bout.
11 Spöter hei die angere Israelite ghört, dass gseit worde isch: "Stellet euch vor! D Rubenịter, d Gadịter und dr halb Stamm Manạsse hei im Jordangend e Altar bout, ar Grenze vom Land Kạnaan, auf der Israelitischen Siite."
12 Wo Israelite das erfahre het sich di ganz Gmeind vo Israelite bi Sịlo versammlet um gege si Krieg z füehre.
13 Die Israelite hei denn Pịnehas gschickt, de Sohn vom Prieschter Eleạsar, zu de Ruebeịtere, de Gadịter und em halbe Stamm Manạsse is Land Gịlead.
14 Ihn hän zehn Vorschteher begleitet, eina üs jedem Grossfamilie vu Israels, jeda ä Oberhaupt vu sinere Grossfamilie unter d Dusigeschafte Israels.
15 Wo si zu de Ruebeịter, dr Gadịter und em halbe Stamm Manạsse nach Gịlead sy cho, hei si zu ne gseit:
16 "Die ganz Gmeind Jehovas will wissen: "Was ist das für ein Akt der Untreue gegen den Gott Israels? Hüt hän ihr äich vu Jehova abgwandt, indem ihr äich ä Altar bauet hän un gege Jehova rebelliert.
17 Isch ds Vergehe vo Pẹor nid scho schlimm gnue gsi? Mir träge immerno d Folge obwohl damals e Süüch über d Gmeind Jehovas cho isch.
18 U itz wet Der Nech vo Jehova abwände! We Der hütt gäge Jehova rebelliert, de wird morn sy Zorn die ganzi Gmeind Israel träffe.
19 We ds Land, wo euch ghört unrein isch, de chunnt übere i ds Land, wo Jehova ghört, wo d Stiftshütte Jehovas steit, u löhnech bi üs nieder. Nume rebelliert nid gäg Jehova und machet üs nid äbefaus zu Rebelle, indem ihr euch zuesätzlich zu däm Altar vo üsem Gottes Jehova ä wytere Altar bouet.
20 Als Ạchan, de Sohn Sẹrachs, en Akt wo Untreue het i Bezug uf das agfange wo restlos sött vernichtet werde, het da nid di ganzi Gmeind Israel Gottes Zorn troffe? Und är isch nid der einzig gsy, wo für sis Vergehe het müesse sterbe.
21 Druf hend d Rubeịter erwideret, d Gadịter und de halb Stamm Manạss de Oberhäupter vo de Tuusigschafte Israels:
22 "Der Gott der Götter, Jehova! Der Gott der Götter, Jehova! Er weiss es un Israel wird's au erfahre. We mer gäge Jehova rebelliert hei und ihm untreu worde si, de söu er üs hüt nid verschone.
23 Faus mir üs e Altar für Brand-, Getreide- und Gemeinschaftsopfer bout hei um üs vo Jehova abzwände, de wird Jehova d Straf vollstrecke.
24 Aber nei mir hei das gmacht wüu üs e angeri überlegig sorg parat het. Mir hän gsait: 'In Zuekunft werden airi Söhn zu üsne Söhn sage: "Was geit äich Jehova, der Gott Israels, an?
25 Jehova het dr Jordan aus Gränze zwüsche üs und euch Rubeịtere und Gadịter gsetzt. Ihr heit nüt mit Jehova z'tue." Und so werde euri Söhn üsi Söhn devo abhalte, Jehova azbete."
26 Drum hei mir üs gseit: 'Mir müesse öppis unternäh und e Altar boue – nid für Brandopfer oder anderi Opfer,
27 sondern aus ä Züge zwüsche euch und üs und üsne Nachkomme, dass mir wyter vor Jehova üse Dienst verrichte mit üsne Brand- und Gmeinschaftsopfere u de angere Opfer. De chöi euri Söhn speter nid zu üsne Sohn säge: "Ihr heit nüt mit Jehova ztüe."
28 Mir hei üs also überleit: 'We si das i Zuekunft zu üs und üsne Nachkomme sötte säge, de wärde mir erwidere: "Gseht Nechbildig vom Altar Jehovas ah, wo üsi Vorfahre gmacht hei – nid für Brandopfer oder angeri Opfer, sondern als e Züge zwüsche öich u üs."
29 Es isch für üs unenkbar, gäg Jehova z rebelliere und üs hüt vo Jehova abzwände, i däm mir zuesätzlech zu em Altar vor dr Stiftshütte vo üsem Gott Jehova e wytere Altar für Brand-, Getreide- und anderi Opfer boue!“
30 Der Prieschter Pịnehas, d Vorsteher vo dr Gmeind und d Oberhäupter vo dr tuusigschafte Israels bi ihm zfride gsi, wo si d Erklärig vo de Nochkomme Rụbens, Gads und Manạsses hei ghört.
31 Da het dr Pịnas gseit dr Sohn vom Prieschter Eleạsar, zu de Nachkomme Rụbens, Gads und Manạsses: "Jetz wüsse mir, dass Jehova i üsere Mitti isch, denn dir heit dä Akt vor Untreue gäge Jehova nid begange. Well heit dir d Israelite us dr Hand Jehovas grettet."
32 Pịnähas, dr Sohn vom Prieschter Eleạsar, u d Vorsteher hei druffhin d Rubeịter und d Gadịter, hei usem Land Gịlead uf Kạnaan zrügg kohrt und hei de angere Israelite Bricht erstattet.
33 Der Bricht hat Israeliten zufrieden. Si priese Gott u verlore kes Wort meh drüber i Chrieg zzieh u ds Land zerstöre wo d Ruebeịter u d Gadịter hei gwohnt.