bibel Bärndütsch

1.Chronika 21 vo 29

21:1 Eines Tages het sich dr Satan gäge Israel erhobe und het David dezue brocht, Israel z zelle.

2 David zu Jọab und de Oberste vom Volk gseit: "Goht und zellt Israel von Beërschẹba bis Dan, und erstattet mir denn Bricht, damit ich weiss, wieviel es sind"

3 Doch Jọab het gmeint: "Möge Jehova sis Volk 100-mal grösser mache! Sind das nid sowieso scho alles dini Diener, min Herr und König? Warum wott min Herr nor so eppis tue? Warum sött är Schuld uf Israel lade?"

4 Der König het sich jedoch mit sine Wort gege Jọab durch setzt. Also het sich Jọab uf d Wäg gmacht, ganz Israel dür ganz Israel zoge und het schlussendlich nach Jerusalem zruggkährt.

5 Jọab het David denn d zahl vode registrierte Männer mit: Ganz Israel het über 1 100 000 mit Schwerter bewaffneti Männer und Juda über 470 000 verfüegt.

6 D Stämm Lẹvi und Bẹnjamin si aber nid mit registriert worde, wöu Jọa dr Befehl vom Chönig zuwider isch gsi.

7 Die Sach gfalle däm wahre Gott ganz und gar nid und drum isch er gege Israel vorgange.

8 Do sait David zum wahre Gott: "Ich ha mit däm Tat schwer gsündigt. Un etze, bitte vergib d Vugoh vu dinem Dieners, denn i ha ä grossi Dummheit gmacht!"

9 Jehova het denn zu Gad gredt, em Visioneseher David:

10 "Geh und teil David mit: 'Das seit Jehova: "Ich gibe dir drei Möglichkeite. Suech dir us was ich dir atue söll.

11 Auso erschine Gad vor David und het ihm usgrichtet: "Das seit Jehova: 'Du chasch uswähle:

12 Sölls drü Jahr Hungersnot gä? Oder drü Mönet Niederlage durch dini Gegna, wo ihres Schwert über di chunt? Oder drü Däg lang ds Schwert Jehovas – das heisst Pest im Land, wobi Jehovas Engel vernichtung über das ganze Gebiet Israels bringt?"überleit der itz was i däm wo mi gschickt het söu antworte."

13 David erwideret Gad: "Das isch ganz furchtbar für mich. Bitte, lah mi id Hand Jehovas la gheie, denn sini Barmherzigkeit isch sehr gross. Doch lah mi nid ind Händ vo Mensche gheie."

14 Da het Jehova in Israel d Pest usbreche lo, sodass 70'000 Mensche us Israel gstorbe sind.

15 Üsserdem het dr wahre Gott ä Engel gschickt nohch Jerusalem, um`s z vurichte. Als dr Engel im Begriff war, däm z afange, sieht`s Johva un het des Unglück beduure. Da het är zu däm Ängel gseit, wo d Vernichtig brocht het: "Gnug! Lass dini Hand la sinke!" Der Engel Jehovas isch grad i der nöchi vom Dreschplatz vo Ọrnan gstande, em Jebusịter.

16 Als David ufblickt het, het är Jehovas Ängel zwüsche Erde u Himmel gseh – mit emene zückte Schwert i de Hand, won är gäge Jerusalem usgschtreckt het. David u die Ältischte hei sich gwarfe, z Sacktuech ghüllt, sofort nieder mit em Gsicht uf d Ärde.

17 David het zu dem wahre Gott gseit: "Sinds nid mi Befähl gsi ds Volk zeuä? I ha gsündiget, es isch mi Fähler gsi! Aber di Schäfli - was hei si de ta? Bitte, o Jehova, mi Gott, gang gäg mi u ds Huus vo mim Vater vor, aber bring die Plag nid über dis Volk."

18 Gad wies David im Uftrag vo Jehovas Ängel a, zum Dreschplatz vom Jebusịter Ọrnan uechezgah u dert e Altar für Jehova z'errichte.

19 david isch auso ufegange wi gad ihm im name Jehovas het uftragä.

20 Ọrnan isch grad drbi gsy, Weize z dräcke. Won er sech umdräit het, het er der Engel gseh. Sini vier Söhn, wo bi ihm si gsy, hei sech versteckt.

21 Wo Ọrnan ufgluegt het und David cho het, het er sofort dr Dreschplatz verlüre und het sich vor David mit em Gsicht zur Erde verbüüte.

22 David bat Ọrnan: "Verchouf mir dä Dreschplatz, damit ig dert ä Altar für Jehova boue cha. Verchouf ihn mir füre vou priis, damit d plag wo ungerem volk wüetet ufhört."

23 Doch Ọrnan het zu David gseit: "Nimm ihn dir. Min Herr und König söll mache was er für richtig haltet. Hie, i gibe dir d Rinder für d Brandopfer, de Dreschlitte als Brennholz und de Weize für es Getreideopfer. Das alles gib ich dir."

24 König David het jedoch zu Ọrnan gseit: "Nei ich bestah druff es für de volli Priis z chaufe. Denn ich wird nüt neh was dir ghört und es Jehova gä. I wirde ke Brandopfer opfere wo mi nüt choschtet."

25 David gäh Ọrnan also 600 abgwogeni Goldschekel fürs Grundstück.

26 Und David het dört für Jehova e Altar bout, opferte Brand- und Gmeinschaftsopfer und het Jehova aglütte, wo denn als Antwort Füür vom Himmel uf e Brandopferaltar gschickt het.

27 Aaschlüssend befahl Jehova dem Engel, ds Schwert widr i d Scheide z stecke.

28 Als David gmerkt het, dass Jehova ihn ufem Dreschplatz vom Jebusịters Ọrnan het er ghört, het er dert witeri Opfer dargstellt.

29 D Stiftshütte Jehovas wo Moses i dr Wildnis gmacht het, u dr Brandopferaltar si damals jedoch uf dr Höchi bi Gịbeon gstande.

30 David het allerdings nid chönne dört häre gah um gott z'befröge wüu ihm ds'Schwert vom Jehovas Ängel Angst gmacht het.

1.Chronika 20 vo 29

20:1 Am Afang vom Jahr – ir Zyt, wo d Chönige zu ihrne Fäudzüg usrücke – het Jọab ds Heer i Kampf gäge d Ammonịter gfüehrt u ihres Land verwüschtet. Während David in Jerusalem bliebe isch, het Jọab Rạbba, griff d Stadt a und zerstört si.

2 De het dr David d Chrone vo Mạlkams Chopf gno und si isch ihm ufgsetzt worde. Wi är feschtgsteut het, het si us em Talent Gold bestande u isch mit choschtbare Stei bsetzt gsi. Usserdem het David i de Stadt riichi Büt gmacht.

3 D Bewohner het är wäggführt, het si mit em Zersäge vo Stei beschäftigt und het se mit scharfe Iisewärchzüg und Äxte la schaffe. So het da David mit alle Schtädt dr Ammonịter gmacht. Schliesslich het er mit däm ganze Heer nach Jerusalem zruggkehrt.

4 När bi Gẹser e Chrieg gäge d Philịster us bracht. Derbi het der Huschatịter Sịbechai e Nachkomme vo de Rẹphaïm namens Sịppa. D Philịster si schliesslech ungerworfe worde.

5 U wider isch es zum Chrieg gäge d Philịster cho, u Ẹlhanan, Sohn vo Jạir, het Lạchmi tötet, dr Brüeder vom Gathịters Gọliath, sy Speer so dick isch gsy wi der Bauke vomene Webstueu.

6 Wider isch es bi Gathk zumene Chrieg cho. Dört hets e usergwöhnlech grosse Maa gä, wo a jedere Hand 6 Finger und a jedem Fuess 6 Zäh gha het, insgesamt 24. O är isch e Nachkomme vo de Rẹphaïm gsi.

7 Ständig het er Israel verspottet. Da het en Jọnathan tötet, de Sohn vom Davids Bruder Schimẹa.

8 Das si d Nochkomme vor Rẹphaïm z Gath gsi. Si si si dür d Hand Davids u siine Lüt gfloge.

1.Chronika 19 vo 29

19:1 Einigi Zyt speter, aus Nạhasch, dr König vo dr Ammonịter, isch gstorbe gsy und ihm si Sohn uf e Thron gfolgt gsy,

2 het David gseit: "I wird mi Hạnun, em Sohn vo Nạhasch, gegenüber loyal verhalte, denn o si Vater het sich mir gegenüber loyal verhalte." Är het auso Bote beuftragt, Hạnun sis Beileid uszspräche. Doch wo si is Land vo de Amonịter si cho zum ne tröschte,

3 hei di füehrende Manne vo de Ammonịter zu Hạnun: "Denksch du öppe, de David het Tröschter zu dir gschickt zum din Vater ehre? Sini Diener si doch nume cho zum aues genauischtens uskundschafte und di z'stürze und ds Land uszspioniere."

4 Drufhin packt Hạnun d Diener David, het si gschorbe, hetne d Chleider bis zur Hälfti abgschlosse, bis as Gsäss, und het si wäggschickt.

5 Aus David vor Sach mit de Manne erfahre het, het er ne sofort angeri Manne entgäge gschickt, wöu si schwär gmüetetet si worde. Dr König het ne la usrichte: "Blibt i Jẹricho und chunnt ersch zrugg, we öich Bart nachegwachse isch."

6 Dr Ammonịter isch klar worde, dass si sech bi David verhasst hei. Drum hei Hạnun und d'Ammonịter Bote mit 1000 Silbertalänte zum Wage und Riter us Mesopotạmie, us Ạram-Maach und us Zọba aazwerbe.

7 Si hei sech 32 000 Wage beschafft u si dr König vo Maacha mit sym Heer a warte, wo de sy Lager vor Mẹdeba ufgschlage het. D'Ammonịter hei sech us ihrne Städt sammlet, zum i d'Schlacht z'zieh.

8 Wo de David das ghört het, het er Jọab mit dem ganze Heer entsunde, isch er de stärchsti Chrieger.

9 Die Ammonịter hei usgrückt u sech vor em Igang vor Stadt formiert. Di Könige, wo sech ne hei agschlosse, hei sech drgäge gsunderet uf em offene Gländ i Stellig bracht.

10 Als Jọab gseh, dass d Agriff vo vorn und hinde si cho, het er e Uswahl vo de beschte Soldate Israels i Formation de Syrer entgägegführt.

11 Die übrige Manne sötte unger em Kommando vo sim Brüeder Ạbischai gäge d'Ammonịter ufmarschiere.

12 Er het gseit: "Wenn mir d Syrer z starch wärde, muesch mr z Hilf cho. Und wenn dr d'Ammonịter z'starch wärde, hälfi dir.

13 Mir müesse für üses Volk u für d Städt üsem Gott starch u muetig sy – u Jehova wird tüe, was i sine Ouge guet isch."

14 Dänn hät Jọab mit sine Manne gäge d Syrer vorgrüert und si flohred vor ihm.

15 Wo d Ammonịter hei gseh, dass d Syrer d Flucht ergriffe gha hei, flohne ou se vor Jọabs Brüetsch Ạbischai und hei sech id Stadt zrügg zoge. Aaschlüssend isch Jọab nach Jerusalem gange.

16 Als de Syrer ihri Niederlag gege Israel bewusst worde isch, hei si Bote entsunde, um d Syrer i de Euphratregion zämezlüefe. Si söttet ungerem Befehl vo Schọphach, em Heerführer Hadad·ẹsers, alüge.

17 David het Meldig devo erhalte. Drufhin isch er sofort ganz Israel zämme zoge, het de Jordan überquiert und ne entgäge marschiert. David het si Heer zur Schlacht gäge d Syrer formuliert und si hei gäge ihn kämpft.

18 Doch de floh d Syrer vor Israel. David het 7000 syrischi Wagelenker umbrocht, 40 000 syrischi Fuesssoldate u dr Heerführer Schọphach.

19 Wo d Manne, wo Hadad·ẹser unterstande hei, hei gseh, dass Israel sie bsiegt het, hei si uf dr Stell Friede mit David gschlosse und ihm ungerwarfe. Vo da aa si d Syrer nümme bereit gsi, de Ammonịter zhälfe.