bibel Bärndütsch

2.Chronika 7 vo 36

7:1 Sobald Sạlomo z Änd het bätetet, isch Füür vom Himmel cho und het ds Brandopfer und di andere Opfer verbrennt, u dr Jehovas Herrlichkeit het ds Huus erfüllt.

2 D Prieschter händ s Huus Jehovas nid chönne beträte, will s Huus Jehovas vo Jehovas Herrlichkeit erfüllt gsi isch.

3 Aui Israelite hei zueglah wie ds Füür abchoo isch u d Herrlechkeit Jehovas überem Huus isch gsy. Si hei sech töif mit em Gsicht zum Steinpflaster verbüügt, uf e Bode gheie u hei danket Jehova, "denn er isch guet, sini loyali Liebi bliebt für immer".

4 De hei der König bracht u ds ganze Volk vor Jehova Opfer darbrocht.

5 König Sạlomo het 22 000 Rinder und 120 000 Schoof opferet. So hei dr Kenig gwichtet und s ganze Volk s Huus vom wahre Gott ii.

6 D Prieschter hei ihri Dienstposte iignoh, u o d Levị hei sech mit de Instrument ufgschteut, wo d Lieder für Jehova begleitet si worde. (König David het die Instrument gmacht um Jehova drmit z'danke, wenn geng er Gott het wöue mit ihne prise – "denn sy loyali Liebi bliebt für immer".) D Prieschter blibe vor de Levị si lut d Trumpete wo aui Israelite gstande si.

7 Denn het Sạlomo d Mitte vom Vorhof vor em Huus Jehovas gheiligt, denn er het dert d Brandopfer und d Fettstück vo de Gmeinschafts¬opfer müese darbringe. Dr chupfer Altar, won er gmacht het, isch nämlech für d Brandopfer gsy, d Getreideopfer u d Fettstück z chlii gsy.

8 Damals het Sạlomo siebe Däg s Fäscht mit allne Israelite gfiiret, ere sehr grosse Mängi Mänsche, wo us em ganze Land – vo Lẹbo-Hạmath bis abe zum Wadi vo Ägypte –n zämecho sy.

9 Am achte Tag hei si de e fyrlichi Versammlig abghaue, wöu si si sibe Täg lang d Iweihig vom Altar gfyret hei und när ds sibetägige Fäscht gha.

10 Am 23. Tag vom 7. Monet het är ds Volk schliesslech wäg gschickt. Si si glücklech u mit Fröid im Heim hei gange, wüu dr Jehova David u Sạlomo u sym Volk Israel soviu guets het gmacht.

11 So het dr Sạlomo dr Bau vom Huus Jehovas u vom Palascht vom König beändet. Alli sy Plän für ds Huus Jehovas u sy eiget Palast het är erfougriich chönne vrwürkleche.

12 Jehova isch Sạlomo denn i de Nacht u het zue nem gseit: "I ha dis Gebet ghört u das Huus aus Opferstätte für mi usgwählt.

13 Weni dr Himmel verschlüsse unds ke Räge git, wenni ds Land vo Grashüpfer kahl la fresse und mim Volk d Pest schicke

14 u mi Volk, wo mi Name treit, sech de demüetigt u betet, we's mi suecht u sini schlächte Wäg verlaht, de wird i vom Himmel här ghöre. I wirde sini Sünde vergäh u ds Land heilä.

15 I wirde itz uf die luege, wo a däm Ort bätte, und es offnigs Ohr für si hei.

16 I ha das Huus usgsuecht u es gheiligt, damit mi Name uf Duur dert isch, u i wirde mit mine Ouge u mim Härz immer dert si.

17 U was di agoht: We du di Wäg vor mir geisch wi di Vater David u au mini Gebot hebsch u dich nach myne Vorschrifte u Urteilsprüch richtisch,

18 wirdi de defür sorge das de Thron wod als König sitzisch bestah bliibt. I ha ja mit dim Vater David e Bund gschlosse und zu ihm gseit: 'S wird immer eine vo dine Nachkomme über Israel regiere.'

19 Aba wenn ihr äich abwändet un mini Bestimmige un Gebot, de i äich ge ha, nit hebet un ihr wäg gehn un andere Götta dient un äich vor ne vuborge,

20 de wirdi d Israelite us mim Land woni ihne gäh ha usehaue. I wirde das Hus, wo i zur Ehri vo mim Name gheiligt ha, kes Blick me würdige, und es söll vo allne Völker verachtet und verspötet wärde.

21 Das Huus wird es Trümmerhuufe wärde. Jede wo dra verbi geit, wird entsetzt anestarre und frage: 'Warum het Jehova däm Land und däm Huus das aata?'

22 Me wird de antworte: 'Sie hei d Jehova, dr Gott vo ihrne Vorfahre, wo si us Ägypte usegfüehrt het, verloh und sech a angeri Götter klammeret, sech vor ne verbingt und ne dient. Drum het är das ganze Unglück über sie bracht.'"

2.Chronika 6 vo 36

6:1 Damals het Sạlomo gseit: "Jehova, du hesch gseit du würdsch i tüüfer Dunkelheit wohne.

2 I ha iz für di es prächtigs Huus boue, e feschte Ort, damit du für immer dert wohnsch."

3 Denn het sich de König umdräit und het di versammlete Israelite afa segne während alli gstande sind.

4 Er sait: "Jehova, der Gott Israels, soll gepriese si. Är het mit sine eigete Händ wahr gmacht, was är my Vater David mit sym eigete Mul versproche het, won är erchlärt het:

5 'Sit däm Tag woni mi Vouch us Ägypte usegfüehrt ha hani i keim vo de Stämme Israels e Stadt usgwählt zum dört es Huus baue lah wo mi Name söll bliebe. I ha o niemer drzue bestimmt Füehrer vo mim Volk Israel zsi.

6 Aber iz han i Jerusalem usgwählt, damit mi Name dört bliebt, u i ha David usgwählt, damit er über mi Volk Israel steit.'

7 Es isch dr Herzenswunsch gsi vu minem Vater David, ä Hus zue d Ehri vum Namens Jehovas, däm Gottes vu Israel, z baue.

8 Aber Jehova het zu mim Vater David gseit: 'S isch di Herzenswunsch gsy, es Huus zur Ehri vo mim Name z'boue und es isch guet gsi, dass du dä Wunsch gha hesch.

9 Allerdings wirsch nid du ds Huus zur Ehre vo mim Name baue, sondern di Sohn wod no bechunnsch.'

10 Jehova het sys Wort ghaute, denn i hocke itz aus Nachfolger vo mim Vater David uf em Thron vo Israel, so wi Jehovas versproche het. Au ha i des Hus zue d Ehri vum Name Jehovas, vum Gott Israel, bäut

11 und d Bundeslade inegstellt, wo de bund enthaltet, de Jehova mitem volk Israel gschlosse het."

12 Dänn het är sich vor de versammlete Israelite vor de Altar Jehovas gstellt und d Händ erhobet.

13 (Sạlomo isch ufeme Podest gstande, woner us Chupfer gmacht het und id Mitti vom Hof gstellt het. Es isch 5 Ellene lang gsy, 5 Ellene breit und 3 Ellene ufe.) Är het sech vor de versammlete Israelite ane knüpft, erhob d Händ zum Himmle

14 u bätet: "O Jehova, Gott Israels, es git weder im Himmel no uf dr Erde e Gott wie dich. Du hebsch di a Bund u zeigsch dine Diener, wo mit ganzem Härz ihre Wäg vor dir gö, loyali Liebi.

15 Du hesch ds Verspräche ghaute wo min Vater, dim Diener David ge hesch. Was du ihm mit dim Muul hesch versproche, hesch hütt mit dinere eigete Hand wahr gmacht.

16 O Jehova, du Gott Israels, du hesch zu minem Vater, dim Diener David au gseit: 'Wenn dini Söhn nume uf ihre Wäg achte, indem sie nach mim Gsetz läbe, u so vor mir gah wie dus gmacht hesch, de wird immer eine vo dire Nachkomme vor mir uf em Thron Israels hocke."Halte doch auch dieses Verspräche.

17 O Jehova, Gott Israels, lass dieses versprechen, das du dim Diener David geh hesch, wahr werde.

18 Doch wirsch, o Gott, würklech bi de Mönsche uf dr Ärde wohne? Sälbscht d Himmel, ja d Himmel vo de Himmel chöi di nid fasse, wie vil weniger denn das Huus, won i bout ha!

19 O Jehova, min Gott, ich, din Diener, bitte dich: Los uf mis Gebet u uf mini Bitte um Gunst. Los doch mi Hilferuf u erhör das Gbet das i di richte.

20 Lah doch das Huus Tag u Nacht nid us dä Ouge, dä Ort wo Du gseit hesch, dass din Name dermit verbunde sy söll, und erhör das Gedanke, wo di Diener zu däm Ort hi richtet.

21 Hör uf di idringleche Bitte vo dim Diener um Hilf und uf di idringliche Bitte vo dim Volk Israel wenn si zu däm Ort hii bätte. Los vo dim Wohnort, vom Himmel, us. Ja höre doch u vergib.

22 Falls öpper beschuldigt wird, gege sine Mitmensche gsündigt z ha, und vo ihm es Eid verlangt wird und er wägem Eid zu dim Altar i däm Huus chunnt,

23 de lose doch vom Himmel us. Handle u seg dr Richter vo dinere Diener, indem dus em Böse heizahlsch u das woner gmacht het uf ihn zrüggfalle loht. Erklär de Grächt für unschuldig und belohn ihn nach sinere Grechtigkeit.

24 Falls dis Volk Israel vomene Feind besiegt wird wills ständig gäge dich gsündigt het u denn zruggchunnt, din Name verherrlicht, betet u i däm Hus vor dir um Gunst fleht,

25i de los doch vom Himmel us und vergib d Sünde vo dim Volk Israel. Bring sie is Land zrugg, wo du ihne und ihrne Vorfahre gä hesch.

26 We dr Himmel verschlosse isch u ke Räge fallt, wüu si immer wider gäg di gsündiget hei, u se när zu däm Ort häre bäte, di Name verherrleche u nümme sündige, wüu du se gmüetetet hesch,

27 de los bitte vom Himmel us und vergib d Sünde vo dinere Diener, dis Volk Israel. Zeig ne dr guete Wäg – dr Wäg, uf däm si sölle ga. U lahs über em Land wo dim Volk als Erbe hesch gä regne.

28 Fäll im Land e Hungersnot oder e Pescht usbricht, falls Hitz d Ärnte vernichtet, falls Mehltau, Heuschreckeschwärmi oder gfrässigi Grashüpfer uufträtte, falls Find e Stadt im Land belagere oder es susch irgend e Plag oder Chrankheit git,

29 us welem Grund o immer e einzelne oder dis ganze Volk Israel bätet oder um Gunst fleht – denn jede kennt sy eiget Chummer u Schmerz –,w we si d Händ zu däm Huus häre erhebe,

30i denn los bitte vom Himmel, dim Wohnort, us. Vergib ne. Belohne jede nach aune sy Wäge denn du kennsch sy Härz – du bisch dr einzig, wo ds Härz vo de Mönsche würklech kennt,

31 damit si di ganz zit wo si i dem land läbed dass du ihre vorfahre gä hesch Ehrfurcht vor dir hei und uf din Wäge gah.

32 O wenn ä Usländer, wo nid zu dim Volk Israel ghört, wäg dim grosse Name, di schtarche Hand u dim usgstreckte Arm us emene ferne Land chunt un zu däm Hus häre bätet,

33 den hör bitte vom Himmel, dim Wohnort, us und tue alles, worum dich de Usländer bittet, damit alli Völker de Erde din Name kenned und wie dis Volk Israel Ehrfurcht vor dir händ und damit sie erkenne, dass dieses Haus woni baut han din Name treit.

34 Faus du di Vouch gäg sini Fäind i Chrieg schicksch – ganz glych woane – u es zu Dir i Richtig dere Stadt betet, wo du usgwählt hesch, u zu däm Huus häre, das i zur Ehri vo dim Name bout ha,

35 de los vom Himmel us ds Gäbet vo dim Volk u sy Fleie um Gunscht u verhilf ihm zum Rächt.

36 Faus se gäge di sündige – denn es git ke Mönsch, wo nid sündiget u du zornig uf sie bisch u se e Fäind überlaat u dr Fäind se aus Gfangene i nes Land verschleppt – öb nöch oder färn 

37 u we si i däm Land, wo si aus Gfangene verschleppt worde si, zur Vernunft cho, zu dir umchere u dich um Gunst afle u säge: 'Mir hei gsündiget u Fähler gmacht, mir hei schlächt ghandlet',

38 u we si i däm Land, wo si aus Gfangene verschleppt worde si, mit ganzem Härze u ganze Seel zu dir umcheere u i Richtig vom Land bätte, dass du ihre Vorfahre hesch gä, u zu der Stadt hi wo du usgwählt hesch, u zu däm Huus häre, das i zur Ehr vo dim Name bout ha,

39 härä vom Himmel, dim Wohnort, us ihre Gebät u ihr Fleie um Gunst un verhilf ne zum Recht. Vergib dim Volk, wo gege di gsündet het.

40 Nun, o mein Gott, bitte lueg doch und ha es offnigs Ohr für das Gedanke wo a däm Ort gredt wird.

41 O Jehova Gott, chum etzt zu dim Ruheort, du u d Bundeslade, ds Zeiche vo dinere Macht. Lah dini Priester mit Rettig la bekleidet si, o Jehova Gott und alli wo loyal zu dir halte sölle sich über dini Güte fröie.

42 O Jehova Gott, wis dine Gsalbte nid ab. Dänk doch a dini loyali Liebi zu dim Diener David."

2.Chronika 5 vo 35

5:1 So beendet Sạlomo sämtlichi Arbeite wo fürs Huus Jehovas ztue gsi sind. De het er alles ine bracht wo si Vater David gheiligt het. Ds Silber, ds Gold u alli Gägeständ het är i d Schatzchammere vom wahre Gott bracht.

2 Damals versammlet Sạlomo die Ältiste vo Israel, alli Oberhäupter vo de Stämm, d Vorsteher vo de Grossfamilie Israels. Sie kumme nohch Jerusalem, um d Bundeslade Jehovas üs dr Schtadt David, des heisst Zion, ufzbringe.

3 Aui Manne Israels hei sech zu dem Fäscht versammlet, wo im sibte Monet gfiiret wird, vor em König.

4 Wo alli Ältiste vo Israel cho sy, hobe d Levị sy d Bundeslade ufe.

5 Si hei d Bundeslade brocht, ds Zelt vo de Zämekunft u aui heilige Gägeständ, wo im Zelt si gsy, ufe. D Prieschter u d Levị hei si ufe bracht.

6 König Sạlomo und di ganz Gmeind Israels wo zämegrüefe worde isch um sech mit ihm z treffe, si vor der Bundeslade versammlet gsy. Es si so viu Schoof und Rinder gopferet worde, dass me se nid het chönne zeue.

7 Denn hei d Prieschter d Bundeslade Jehovas a ihre Platz i innerschte Ruum vom Huus, ds Allerheiligschte, unger d Flügel vo de Chẹrubim gstellt.

8 D Flügel vo de Chẹrubim sy über der Schteu usbreitet gsy, wo d Bundeslade isch, so dass si d Bundeslade und ihri Stange vo obe här bedeckt hei.

9 D Stange sy so lang gsy, dass d Ändi vom Heilige us – vor em innere Ruum – z gseh sy. Vo drusse het me se aber nid chönne gseh. Si befindet sech hüt no dert.

10 In der Bundeslade hei nume die beide Tafle, wo Moses am Họreb inegleit het, wo Jehova mitm Volk Israel bim Uszug us Ägypte e Bund gschlosse het.

11 D Prieschter si usem Heiligtum use cho (aui awesende Prieschter hei sech gheiligt gha ganz glich zu welem Gruppe si hei ghört),

12 u alli levịtische Sänger, wo zu Ạsaaph, Hẹman, Jẹduthunt u zu ihrne Söhn u Brüedere hei ghört, si i fiine Stoff gchleidet u hei Zimble, Saiteninstrument u Harfe ir Hand gha. Si si östlech vom Altar gstande, u bi ihne si 120 Priester gsi, wo Trumpete bliebe.

13 I däm Momänt wo d' Trompeter u Sänger Jehova gmeinsam priise u ihm danket hei, wo die Trumpete, Zimble u angerne Musikinstrument erklange u aui Jehova priise, "denn er isch guet, sini loyali Liebi bliebt für immer", da isch ds Huus, ds Huus Jehovas, mitere Wolke erfüllt worde.

14 Wäge dr Wulche hei d Prieschter nid chönne dört stah und ihre Dienscht verrichte, denn d Herrlichkeit Jehovas het s Huus vum wahre Gott erfüllt.