2.Chronika 6 vo 36

2.Chronika 6 vo 36

6:1 Damals het Sạlomo gseit: "Jehova, du hesch gseit du würdsch i tüüfer Dunkelheit wohne.

2 I ha iz für di es prächtigs Huus boue, e feschte Ort, damit du für immer dert wohnsch."

3 Denn het sich de König umdräit und het di versammlete Israelite afa segne während alli gstande sind.

4 Er sait: "Jehova, der Gott Israels, soll gepriese si. Är het mit sine eigete Händ wahr gmacht, was är my Vater David mit sym eigete Mul versproche het, won är erchlärt het:

5 'Sit däm Tag woni mi Vouch us Ägypte usegfüehrt ha hani i keim vo de Stämme Israels e Stadt usgwählt zum dört es Huus baue lah wo mi Name söll bliebe. I ha o niemer drzue bestimmt Füehrer vo mim Volk Israel zsi.

6 Aber iz han i Jerusalem usgwählt, damit mi Name dört bliebt, u i ha David usgwählt, damit er über mi Volk Israel steit.'

7 Es isch dr Herzenswunsch gsi vu minem Vater David, ä Hus zue d Ehri vum Namens Jehovas, däm Gottes vu Israel, z baue.

8 Aber Jehova het zu mim Vater David gseit: 'S isch di Herzenswunsch gsy, es Huus zur Ehri vo mim Name z'boue und es isch guet gsi, dass du dä Wunsch gha hesch.

9 Allerdings wirsch nid du ds Huus zur Ehre vo mim Name baue, sondern di Sohn wod no bechunnsch.'

10 Jehova het sys Wort ghaute, denn i hocke itz aus Nachfolger vo mim Vater David uf em Thron vo Israel, so wi Jehovas versproche het. Au ha i des Hus zue d Ehri vum Name Jehovas, vum Gott Israel, bäut

11 und d Bundeslade inegstellt, wo de bund enthaltet, de Jehova mitem volk Israel gschlosse het."

12 Dänn het är sich vor de versammlete Israelite vor de Altar Jehovas gstellt und d Händ erhobet.

13 (Sạlomo isch ufeme Podest gstande, woner us Chupfer gmacht het und id Mitti vom Hof gstellt het. Es isch 5 Ellene lang gsy, 5 Ellene breit und 3 Ellene ufe.) Är het sech vor de versammlete Israelite ane knüpft, erhob d Händ zum Himmle

14 u bätet: "O Jehova, Gott Israels, es git weder im Himmel no uf dr Erde e Gott wie dich. Du hebsch di a Bund u zeigsch dine Diener, wo mit ganzem Härz ihre Wäg vor dir gö, loyali Liebi.

15 Du hesch ds Verspräche ghaute wo min Vater, dim Diener David ge hesch. Was du ihm mit dim Muul hesch versproche, hesch hütt mit dinere eigete Hand wahr gmacht.

16 O Jehova, du Gott Israels, du hesch zu minem Vater, dim Diener David au gseit: 'Wenn dini Söhn nume uf ihre Wäg achte, indem sie nach mim Gsetz läbe, u so vor mir gah wie dus gmacht hesch, de wird immer eine vo dire Nachkomme vor mir uf em Thron Israels hocke."Halte doch auch dieses Verspräche.

17 O Jehova, Gott Israels, lass dieses versprechen, das du dim Diener David geh hesch, wahr werde.

18 Doch wirsch, o Gott, würklech bi de Mönsche uf dr Ärde wohne? Sälbscht d Himmel, ja d Himmel vo de Himmel chöi di nid fasse, wie vil weniger denn das Huus, won i bout ha!

19 O Jehova, min Gott, ich, din Diener, bitte dich: Los uf mis Gebet u uf mini Bitte um Gunst. Los doch mi Hilferuf u erhör das Gbet das i di richte.

20 Lah doch das Huus Tag u Nacht nid us dä Ouge, dä Ort wo Du gseit hesch, dass din Name dermit verbunde sy söll, und erhör das Gedanke, wo di Diener zu däm Ort hi richtet.

21 Hör uf di idringleche Bitte vo dim Diener um Hilf und uf di idringliche Bitte vo dim Volk Israel wenn si zu däm Ort hii bätte. Los vo dim Wohnort, vom Himmel, us. Ja höre doch u vergib.

22 Falls öpper beschuldigt wird, gege sine Mitmensche gsündigt z ha, und vo ihm es Eid verlangt wird und er wägem Eid zu dim Altar i däm Huus chunnt,

23 de lose doch vom Himmel us. Handle u seg dr Richter vo dinere Diener, indem dus em Böse heizahlsch u das woner gmacht het uf ihn zrüggfalle loht. Erklär de Grächt für unschuldig und belohn ihn nach sinere Grechtigkeit.

24 Falls dis Volk Israel vomene Feind besiegt wird wills ständig gäge dich gsündigt het u denn zruggchunnt, din Name verherrlicht, betet u i däm Hus vor dir um Gunst fleht,

25i de los doch vom Himmel us und vergib d Sünde vo dim Volk Israel. Bring sie is Land zrugg, wo du ihne und ihrne Vorfahre gä hesch.

26 We dr Himmel verschlosse isch u ke Räge fallt, wüu si immer wider gäg di gsündiget hei, u se när zu däm Ort häre bäte, di Name verherrleche u nümme sündige, wüu du se gmüetetet hesch,

27 de los bitte vom Himmel us und vergib d Sünde vo dinere Diener, dis Volk Israel. Zeig ne dr guete Wäg – dr Wäg, uf däm si sölle ga. U lahs über em Land wo dim Volk als Erbe hesch gä regne.

28 Fäll im Land e Hungersnot oder e Pescht usbricht, falls Hitz d Ärnte vernichtet, falls Mehltau, Heuschreckeschwärmi oder gfrässigi Grashüpfer uufträtte, falls Find e Stadt im Land belagere oder es susch irgend e Plag oder Chrankheit git,

29 us welem Grund o immer e einzelne oder dis ganze Volk Israel bätet oder um Gunst fleht – denn jede kennt sy eiget Chummer u Schmerz –,w we si d Händ zu däm Huus häre erhebe,

30i denn los bitte vom Himmel, dim Wohnort, us. Vergib ne. Belohne jede nach aune sy Wäge denn du kennsch sy Härz – du bisch dr einzig, wo ds Härz vo de Mönsche würklech kennt,

31 damit si di ganz zit wo si i dem land läbed dass du ihre vorfahre gä hesch Ehrfurcht vor dir hei und uf din Wäge gah.

32 O wenn ä Usländer, wo nid zu dim Volk Israel ghört, wäg dim grosse Name, di schtarche Hand u dim usgstreckte Arm us emene ferne Land chunt un zu däm Hus häre bätet,

33 den hör bitte vom Himmel, dim Wohnort, us und tue alles, worum dich de Usländer bittet, damit alli Völker de Erde din Name kenned und wie dis Volk Israel Ehrfurcht vor dir händ und damit sie erkenne, dass dieses Haus woni baut han din Name treit.

34 Faus du di Vouch gäg sini Fäind i Chrieg schicksch – ganz glych woane – u es zu Dir i Richtig dere Stadt betet, wo du usgwählt hesch, u zu däm Huus häre, das i zur Ehri vo dim Name bout ha,

35 de los vom Himmel us ds Gäbet vo dim Volk u sy Fleie um Gunscht u verhilf ihm zum Rächt.

36 Faus se gäge di sündige – denn es git ke Mönsch, wo nid sündiget u du zornig uf sie bisch u se e Fäind überlaat u dr Fäind se aus Gfangene i nes Land verschleppt – öb nöch oder färn 

37 u we si i däm Land, wo si aus Gfangene verschleppt worde si, zur Vernunft cho, zu dir umchere u dich um Gunst afle u säge: 'Mir hei gsündiget u Fähler gmacht, mir hei schlächt ghandlet',

38 u we si i däm Land, wo si aus Gfangene verschleppt worde si, mit ganzem Härze u ganze Seel zu dir umcheere u i Richtig vom Land bätte, dass du ihre Vorfahre hesch gä, u zu der Stadt hi wo du usgwählt hesch, u zu däm Huus häre, das i zur Ehr vo dim Name bout ha,

39 härä vom Himmel, dim Wohnort, us ihre Gebät u ihr Fleie um Gunst un verhilf ne zum Recht. Vergib dim Volk, wo gege di gsündet het.

40 Nun, o mein Gott, bitte lueg doch und ha es offnigs Ohr für das Gedanke wo a däm Ort gredt wird.

41 O Jehova Gott, chum etzt zu dim Ruheort, du u d Bundeslade, ds Zeiche vo dinere Macht. Lah dini Priester mit Rettig la bekleidet si, o Jehova Gott und alli wo loyal zu dir halte sölle sich über dini Güte fröie.

42 O Jehova Gott, wis dine Gsalbte nid ab. Dänk doch a dini loyali Liebi zu dim Diener David."