bibel Bärndütsch

2.Chronika 31 vo 36

31:1 Nach em Fäscht hei alli Israelite zoge, wo derbii gsi si, i d Städt Judas. Si hei di heilige Süle vertrümmeret, hei di heilige Pfähle um ghaute und d Höche und Altäre überau z Juda u Bẹnjamin sowie in Ẹphraim u Meạesse nieder, bis alli völlig zerstört gsi si. Aaschlüssend hei d Israelite wider i ihri Städt zrügg gwehrt, jede zu sinem Bsitz.

2 Hiskịa het denn d Prieschter und d Levị nach ihrne Gruppe für ihri jewilige Ufgabe teilt. Si sötte d Brand und Gmeinschaftsopfer opfere u Gott i de Tore vorhöf Jehovas diene, ihm danke u ne priise.

3 Der König het e Teil vo sym Bsitz für d Brandopfer bi gstüürt, wo am Morge u am Obe, a dä Sabbatte, Neumondstäg u dä Fescht si gopferet worde, wi's im Gsetz Jehovas steit.

4 Usserdäm wies er d Bewohner Jerusalems a, d Prieschter u Levị hän ne zueschtändige Aateil z gäh, damit sich die genau as Gsetz Jehovas halte chönnte.

5 Nochdem d Awiesig ge war, hän d Israelite grossi Mänge vum erschte Ertrag vum Getreide, vum nöie Wi, vum Els, vum Honig un vu allem, was d Fälder abwarfe. Si hei vo auem es Zähntel gä u es isch sehr viu zämä cho.

6 Au d Lüüt vo Israel und Juda, wo in de Schtädt Judas gwohnt hän, hän e Zehntel vo ihrne Rinder glieferet und Schof ab sowie e Zehntel vo allem, wo für ihre Gott Jehova gheiligt worde isch. Si heis bracht u hei es zviu Huufe gschichtet.

7 Im 3. Mönet hei si aagfange, aues ufzhoufe, u im 7. Monet si fertig gsy.

8 Als Hiskịa u di füehrende Männer sy cho u hei gsäh, was ufghouft worde isch, priese si Jehova u hänn sy Volk Israel gsägnet.

9 Hiskịa het sech bide Priester u dr Levị nachem ufghoufte Gabe erkundigt.

10 De Oberpriester Asạrja us em Huus Zạdoks het antwortet: "Seit d Beiträg is Huus Jehovas bracht werdet, gits meh als gnue z ässe, und es isch no viel übrig, denn Jehova het sis Volk gsägnet. Das alles isch übrig bliebe."

11 Da het Hiskịa ihne d Aawiisig geh, im Huus Jehovas Lagerrüüm iizrichte, was de o gschehe isch.

12 D Biiträg, d Zehnte u aues Heilige sy sorgfältig dert häre brocht worde. Em Levịten Konạnja het me d Ufsicht über alles u si Brüetschịmeï isch sy Stellverträtter gsy.

13 Konạnja u sym Brüetsch Schịmeï gschtangä Jẹhiël, Asạsja, Nạhath, Ạsahel, Jẹrimoth, Jọsabad, Ẹliël, Jismạchja, Mạhath u Benạja aus Beouptrait het zur Site, wi König Hiskịa es aagordnet het. Asạrja het d Ufsicht übers Huus vom wahre Gott gha.

14 Der Levịt Kọre, der Sohn Jịmnas, der Torwächter am Osttor, isch für die freiwillig Gabe für e wahre Gott zueständig gsi. Är het verteilt, was als Biitrag für Jehova bracht worde isch, sowie di hochheilige Gabe.

15 I dä Priesterstädt händ em unterstande Ẹden, Mịnjamin, Jeschụa, Schemạja, Amạrja und Schechạnja, wo e Vertrauensstellig gha händ. Si sötte ihre Brüedere i Gruppe – Gross u Chli – der glych Aateil gä.

16 Derzue si d Aateil für di männleche Persone ab drü Jahr cho, wo im Abstammigsverzeichnis si iträge gsy, für aui wo täglech zum Huus Jehovas si cho, um dert z diene und d Ufgabe vo ihrne Gruppe z erfülle.

17 D Prieschter sy im Abstammigs¬verzeichnis gsy nach ihrne Grossfamilie iitreit, ebeso d Levịte ab 20 Jahr, nach de Ufgabe i ihrne Gruppe.

18 Im Abstammigsverzeichnis si aui ihri Ching, ihri Froue, ihri Söhn u ihri Töchter ufgfüert gsi, die ganzi Gmeinschaft – wüu si sech wäg ihrere Vertrauens-stellig für ihre heilige Dienscht ine ghaute.

19 O d Nachkomme Aarons si drin gschtande, d Prieschter, wo userhaub vo ihrne Städt i de umliegende Weidegebiet gwohnt hei. I aune Städt si Männer namentlech derzue bestimmt worde, de männleche Persone us de Prieschterfamilie u aune Levịte wo im Abstammigsverzeichnis si iträge gsy, Ateil z gä.

20 Hiskịa isch in ganz Juda so vorgange. Är het gmacht, was Jehova, si Gott, aus guet u richtig betrachtet het, u isch ihm treu blibe.

21 Alles, won er undernah het, um sin Gott z sueche – öb's um de Dienscht im Huus vom wahre Gott isch oder um ds Gsetz u d Gebot – het är mit ganzem Härz gmacht, u är het Erfoug gha.

2.Chronika 30 vo 36

30:1 Hiskịa benachrichtiget ganz Israel und Juda und het o Briefe a Ẹphraim und Manạsse gschribe. Sie solle zum Hus Jehovas in Jerusalem kumme, um des Passah fir Johva, d Gott Israels z fiere.

2 Allerdings entschiede der König, syni füehrende Manne u alli in Jerusalem Versammlete, ds Passah im 2. Monet z fiire.

3 Si heis nämlech nid zur reguläre Zyt chönne feschte, wüu sich nid gnue Prieschter gheiligt hei und ds Volk no nid in Jerusalem zämecho isch.

4 Der König und alli Versammlete hän das Vorgehe für richtig ghalte.

5 Si beschlosse auso, in ganz Israel – vo Beërschẹba bis Dang – bekannt z'gäh, dass d'Lüt zum Passah für Jehova, de Gott Israels, nach Jerusalem sötte cho, denn me hets gmeinsam nid so gfiiret gha wies im Gsetz steit.

6 D Kuriere laufe mit de Brief vum Kenig un de fiehrende Männa durch ganz Israel un Juda un vukündete im Uftrag vum Kenig: "Ihr Israelite, kehrt zue Jehova um, däm Gott Abrahams, Isaaks un Israels, dmit er sich däm Überrescht, wo de Kenig vu Assyrien entkumme isch, wieda zuewändet.

7 Sin nit we äiri Vorfahre un äiri Brüeder. Sie ware Johva, däm Gott ihr Vorfahre un treu, un drum het da sie zum Bild vum Graue gmacht, we ihr ja gsähne.

8 Seid ned eigensinnig wie eui Vorfahre. Unterwerft euch Jehova. Kummt zue sinem Heiligtum, des er fir immer gheiligt het, un dient aicha Gott Jehova, dmit sich si glühende Zorn vu äich abwändet.

9 Wenn ihr zue Johva umkehrt, wäre de, de äiri Breda un Söhn gfange hebe, Erbarme mit ne hän, un sie wäre in des Land zruckkehre, denn Jehova, aich Gott, isch mittlerwiile un barmherzig. Wenner zu ihm umkehrt, wird er sis Gsicht nid vo euch abwände."

10 So hei d Kuriere vo Stadt zu Stadt zoge dür ds Gebiet vo Ẹphraim und Mäạsse, ja bis nach Sẹbulon. Aber me het sech über si lustig gmacht und het si verspotet.

11 Einzelne us Ạscher, Manạsse und Sẹbulon händ sich jedoch gmüetet und sind nach Jerusalem cho.

12 Die Hand vom wahre Gott isch au in Juda gsi, um sie z'vereine, dmit sie usfüehrt hei, was de Kenig und die füehrende Manne im Uftrag Jehovas agordnet hei.

13 Im 2. Monet het sich in Jerusalem e grossi Mengi Mensche versammlet, um s'Fäscht vo de ungsüürete Brot z' fiire. Es si sehr vil zäme cho.

14 Si hei sich dran gmachd, d Altärä in Jerusalem z bsitige, u si hei alli Röcheraltäre entfärnt u si is Kịdrontal wärfe.

15 Am 14. Tag vom 2. Monet hei si ds Passahopfer gschlachtet. Wüu sech d Prieschter und d Levịte schäme hei, hei si sech gheiligt u brandopfer zum Huus Jehovas bracht.

16 Si hei ihri gwohnte Plätz iignoh, we im Gsetz Moses, däm Maa vum wahre Gottes vorgschribe. De hei d Prieschter s Bluet gsproche, wo d Levị hei ne gä, an Altar.

17 Viu vo de Versammlige hei sech nid gheiligt gha und d Levị hei d Ufgab gha d Passahopfer für aui z schlachte, wo nid ine si gsi zum si für Jehova z heilige.

18 Vil us em Volk – vor allem us Ẹphraim, Manạsse, Ịssachar und Sẹbulon – ässe ds Passah, obwohl si sech nid greinigt hei. Das isch gäge d Vorschrifte gsi. Hiskịa betet jedoch für sie: "Möge Jehova, wo guet isch, Nachsicht hei mit

19 jedem, der si Herz vorbereitet het, Jehova, der wahre Gott, der Gott siine Vorfahre z sueche,c o wenn er nid nachem Massstab d Heiligkeit greinigt worde isch."

20 Jehova het dr Hiskịa erhört u ds Volk vergab.

21 Die Israelite, wo in Jerusalem si gsi, hei auso siebe Däg lang ds Fescht vo de ungsäuerte Brot gfiiret u het sich sehr gfreut. Di Levịte u d Prieschter priise Jehova jede Tag u hei für Jehova lut uf ihrne Instrument gspiut.

22 Hiskịa het allne Levịten gredt wo Jehova mit Umsicht dient, Muet zue. Während em ganze siebetägige Fescht händs gässe, opferte Gmeinschafts¬opfer und händ danket Jehova, em Gott ihrne Vorfahre.

23 De hei aui Versammlige beschlosse, ds Fäscht zum sibä Täg z verlängere, u me het no einisch sibä Täg fröidig wyter gfiiret.

24 König Hiskịa vo Juda het für die Versammlete 1000 Schtiere und 7000 Schoof bi gstüürt und di füehrende Männer 1000 Schtiere und 10'000 Schof. E grossi Mängi Prieschter het sech gheiligt.

25 Alli Versammlete us Juda, d Prieschter, d Levịte und alli Versammlete us Israel fröit sich, au die asässige Fremde, wo us em Land Israel cho sy, und die wo in Juda gläbt hei.

26 In Jerusalem het grossi Fräid gherrscht, denn syt dr Ziit Sạlomos, vum Bueb David, vum Kenig vu Israel, het`s in Jerusalem nigs me ge.

27 Schliesslich sin die levịtische Prieschter ufgschtande un segnet s Volk. Gott het ihri Schtimm ghärt un ihres Gebet schtiegt zue sinere heilige Wohnig, zum Himmel, uf.

2.Chronika 29 vo 36

29:1 Hiskịaa isch mit 25 Johr König worde und het 29 Johr in Jerusalem regiert. Sy Mueter het Abịja gheisse. Si isch d Tochter vo Sachạrja gsi.

2 Wie si Vorfahr David het är gmacht, was z Jehovas Ouge richtig isch gsy.

3 I sym erschte Regierigsjohr, im erschte Monet het är d Türen vom Jehovas göffnet u het si repariert.

4 Denn het är d Prieschter und d Levịte zäme gholt und het si ufem Platz im Oschte versammlet.

5 "Ihr Levịten, hört mir zu", het er zu ihne gseit. "Heiliget euch jetzt. Heiligt ds Huus Jehovas, vum Gott eure Vorfahre, und schafft alles Unreine vum heilige Ort wäg.

6 Denn unseri Vädare sin untreu gsi un hän doe, was in d Auge vu unsrem Gott Jehova schlächt isch. Sie hän ne verloh un ihm d Rugge kährt. Vo dr Stiftshütte Jehovas hei si ihres Gsicht abgwandt.

7 Si hei o d'Türe vorhalle gschlosse und d'Lampe usglöscht. Si hei im Heiligtum kes Röcherwerk und kes Opfer me für de Gott Israels verbrennt.

8 Drum isch Jehova uf Juda un Jerusalem zornig wore. Er het si zu öppisem la werde, was Graue, Entsetze un Pfiffe hervorrueft, we ihr mit eigene Auge sähn.

9 Deswäge het me euri Vorfahre mit däm Schwert umbrocht, un euri Söhn, euri Töchter un Euri Froue sy in Gfangeschaft cho.

10 Nun isch es mi Herzenswunsch, ä Bund mit Jehova, däm Gott Israels, z schlüsse, damit sich si glühende Zorn vo üs abwändet.

11 Mini Söhn, itz isch nid d Zyt nachlässig z sy. Jehova het nech usgwählt, damiter vor ihm steit u sini Diener sit u damit ihr für ihn Opfer i Rauch löhnd la uf."

12 Da hei sech d Levịte ufgmacht: vo de Kehathịternt Mạhath, dr Sohn Ạmasais, u dr Jọel, dr Sohn Asạrjas; vo dr Merarịternu Kisch, dr Sohn Ạbdis, u Asạrja, dr Sohn Jehạllelels; vo dr Gerschonịternv Jọach, dr Sohn Sịmmas, u Ẹden, dr Sohn Jọachs;

13 vo de Söhn Elizạphans Schịmri und Jẹuël; vo de Söhn Ạsaaphsw Sachạrja und Mattạnja;

14 vo de Söhn Hẹmansx Jẹhiël u Schịmeï u vo de Söhn Jẹduthunsy Schemạja u Ụsiël.

15 Sie hän ihri Brüeder vusammelt, hän sich gheiligt un kumme um des Hus Jehovas z reinige, so we dr Kenig s nohch de Wort Jehovas agordnet het.

16 D Prieschter si is Huus Jehovas ine gangä u hei d Reinigungs¬arbeite usführt. Si hei aus Unreine brocht, wo si im Tempel Jehovas gfunge hei, i de Vorhof vom Huus Jehovas. Die Levịte händs denn usegschafft zum Kịdrontal.

17 Si hei am erschte Tag vom erschte Mönet mit der Heiligung aagfange. Am 8. Tag vom Monet hei si d Vorhalle vom Jehovas erreicht. D Heiligung vom Huus Jehovas het acht Tag duuret. Am 16. Tag vom erste Monet si fertig gsi.

18 Danach sinds zu König Hiskịa ine und brichtet: "Wir haben das ganze Huus Jehovas reinigt, auch der Brandopferaltar mit alle derzueghörigen Gegeständ und der Tisch für die ufgschichtete Brot mit allem, was derzue ghört.

19 D'Gägeständ, de König Ạ has i sinere Regierigsziit woner untreu isch wäggschafft het, hei mr alli widerhärgrichtet u gheiligt. Si si vor em Altar Jehovas."

20 Früeh am Morge het sech König Hiskịa uf, het di füehrende Manne vor Stadt versammlet u isch mitne zum Huus Jehovas ufegange.

21 Si hei sibä Schtiier bracht, sibä männlechi Lämmer u sibe Ziegeböck aus Sündopfer für ds Chönigshuus, für ds Heiligtum u für Juda. Dr Hiskịa het dr Priester gseit dr Nachkomme Aarons, si sötte si ufm Altar Jehovas opfere.

22 Erscht si d Rinder gschlachtet worde, u d Prieschter hei ds Bluet gno u hei es ufe Altar gsprängt. Als nächschts schlachtet sie d Schofböckli un springe des Bluet uf d Altar un schliesslich di männliche Lämmer, dere Bloet sie ebefalls uf d Altar springt.

23 De hei d Prieschter d Ziegeböck fürs Sündopfer vorem König bracht u di Versammlete u hei ihri Häng uf si lege.

24 D Prieschter hei si aus Sündopfer gschlachtet und ihres Bluet uf e Altar gumpet um für ganz Israel Sühn z leischte. Ds Brandopfa und ds Sündopfer söttä nämlich wi dr König gseit het, für ganz Israel si.

25 Inzwüsche het er d Levịete mit Zimble, Saiten-Instrumänt u Harfe am Huus Jehovas Ufstellig näh, wie David u Gad, der Visioneseher vom Königs, sowie der Prophet Nathan's agordnet hei. Denn es isch ä Awisig Jehovas gsi durch sini Prophete.

26 D Levị si mit de Instrument David da gstande u d Prieschter mit de Trompete.

27 Den het Hiskịa d Brandopfer ufem Altar opfere. Wo me drmit agfange het, het au dr Gsang für Jehova agfange, und d Trompete si blase worde, gführt vo de Instrument Kenig David vo Israel.

28 Aui Versammlete hei sech verbüte während dr Gsang erklangt und d Trompete blase si worde. Das isch so lang gange, bis ds Brandopfer beändet isch gsy.

29 Gliich nachane verbüte sech der König u aui wo bi ihm si gsi, tief u wärfe sech nieder.

30 König Hiskịa und di füehrende Manne hei itz d Levịä ufgforderet, Jehova mit de Wort David und Ạsaaphs, vom Visioneseher, z'priise. Si prise ne vou Fröid, verbüüte sech u werfe sech nieder.

31 Schliesslich het de Hiskịa gseit: "Ihr sind jetzt für Jehova abgsonderet worde. Chömet und bringt Opfer und Dankopfer zum Haus Jehovas." Da hei di Versammlete Opfer u Dankopfer bracht, u jede wo vo Härze dr Wunsch het, het Brandopfer brocht.

32 Die Versammlete hei insgesamt 70 Rinder bracht, 100 Schafböck u 200 männlechi Lämmer aus Brandopfer für Jehova.

33 Di heilige Opfer hei sech uf 600 Stück Grossvieh gloube u 3000 Stück Chlivieh.

34 Da's aber nid gnue Prieschter het gä, zum aui Brandopfer z'hütte, hei ne ihri Brüedere, d'Levịte ghulfe, bis d'Arbet erledigt gsi isch und d'Prieschter sech hei chönne heilige. D Levị hei sech nämmlech gwüssehafter bemüeht gha sech z heilige aus d prieschter.

35 Zu de vile Brandopfer si no d Fettstück vor Gmeinschaftsopfer cho und die zu de Brandopfer ghörende Trankopfer. So isch dr Dienst im Huus Jehovas wieder ufgno worde.

36 Hiskịa u ds ganze Volk het sech über das gfreut, wo der wahre Gott fürs Volk ta het, wüu aues so schnäu isch gange.