2.Chronika 32 vo 36

2.Chronika 32 vo 36

32:1 Nochdem Hiskịa das alles treu usgfüehrt het, het der König Sạnherib vo Assyrie z Juda iigfloge. Er het di befestigte Schtädt belageret – fescht entschlosse, si iizneh.

2 Als Hiskịa het gseh, dass Sạnherib mit Kriegsabsichte ufem Weg nach Jerusalem gsi isch,

3 het er nach Beratig mit sine füehrende Manne und sinene Chrieger beschlosse, d Quelle usserhalb vor Stadt z verstopfe. Si hei sis Vorhabe ungerstützt.

 4 Es si viu Lüt zämeghout worde, u si hei aui Quelle und dr Wasserlouf verstopft, wo dür ds Land gfüehrt het. Si hei gseit "Wieso söue di Könige vo Assyrie viu Wasser finde we si chöme?"

5 Hiskịa het sech entschlosse dran, di iigrisseni Muur komplett widr ufboue und Türm druf z'errichte. Use umme ischer e zwöiti Muur zoge. Er het au d Walla vu dr Schtadt David gschideret und het e Mengi Waffe und Schilde afründe loh.

6 De het är Militärberschte über ds Volk iigstellt und het alli ufem öffentliche Platz am Stadtor zämegloh. Är het si aagspornet:

7 "Seid muetig u starch. Het ke Angst u gratet nid in Panik vor em König vo Assyrie u sim grosse Heer. Uf üsere Siite sy meh aus uf sinere Siite.

8 Er cha sich nur uf d Chraft vo Mensche stütze, aber mir hend euse Gott Jehova uf eusere Siite. Er hilft üs und kämpft für üs i de Schlacht."Damit het dr Kenig Hiskịa vom Juda em Volk Muet gmacht.

9 König Sạnherib vo Assyrie, wo sich mit sinere gsamte Riichsmacht vor Lạchischi befunde het, het denn Abgsandte nach Jerusalem zum König Hiskịa vo Juda und de Judạ̈ern i de Stadt gschickt und ne usrichte loh:

10 "Das seit König Sạnherib von Assyrien: 'Woruf vertraut ihr, dass ihr in Jerusalem bliebt, wo es doch belageret isch? 11 Füehrt euch Hiskịa nid id Irre, wenn er eu ireded: "Jehova, euse Gott, wird üs us de Hand vom Chönigs vo Assyrie rette"? Am Ändi werded ire verhungere und verdurschte.

12i isch es nid grad Hiskịa gsi, wo d Höhe und Altären eure Gottes bsitigt und denn zu Juda und Jerusalem gseit het: "Ihr sötted eu nume vor emene einzige Altar verbüüte und nume druf eui Opfer i Rauch lah ufga"?

13 Wüsseder denn nid wasi u mini Vorfahre mit aune Vöuker i de angere Länder hei gmacht? Hei ihri Götter ires Land öppe us mire Hand chönne befreie?

14 Keine vo de Götter vo de Völker, wo vo mine Vorfahre räschtlos vernichtet worde sy, het sy Volk us minere Hand chönne rette. Wieso sötts eure Gott chönne?

15 Lönd euch vom Hiskịa nid so tüüsche und id Irre füehre! Glaubt ihm nid. Bisher het ke Gott irgende es Volk oder Königrich us mire Hand und us dr Hand vo minere Vorfahre chönne rette. De cha öie Gott doch no viu weniger!

16 Si Männer hei wyter über Jehova, dr wahre Gott, u si Diener Hiskịa gschpottet.

17 Au schribt er Brief, in däne er Johva, d Gott Israels, beleidigt un agrifft. Drin isch gstande: "D Götter vo de Völker in andere Länder hend ihres Volk ned chönne us minere Hand rette. Genauso wenig wird Hiskịas Gott si Volk us minere Hand rette."

18 Ständig hei si d Lüt vo Jerusalem grüfe, wo uf dr Muur gstande si, i dr Sproch vo de Jude lut zue. Si heis wöue angst u schrecke versetze um d stadt chönne iineh.

19 Sie schwätze gege d Gott Jerusalems genauso wie gege die vo Mensche gmacht hend Götter dr andere Völker dr Erde.

20 König Hiskịa u dr Prophet Jesaja, dr Sohn vo Ạmoz, bätte drum jedoch immer wider und schreie zum Himmel um Hilf.

21 Da het Jehova ä Ängel gschickt u het sämtlichi tapfere Chrieger, Füehrer u Oberschte im Lager vom Chönig vo Assyrie tötet. Dä het mit Schimpf u Schand i sys Land zrugg gchährt. Won är speter i däm Tempel vo sym Gott isch, hei ne sini eigeti Söhn mit däm Schwert umbrocht.

22 So rettet Jehova Hiskịa und d Iwohner vo Jerusalem us dr Hand vom Assyrerkönig Sạnherib und auem angere gsorgt u het drfür gsorgt, dass si ringsum Rueh hei.

23 Vieli hei Gabe für Jehova nach Jerusalem und kostbari Gschänk für dä König Hiskịa vo Juda. Alli Völker hei vo da a Hochachtig vor ihm gha.

24 Zu derä Ziit isch Hiskịa todkrank wordä. Är bätet zu Jehova, wo ihn denn erhört het und ihm es Zeiche gäh het.

25 Hiskịa isch jedoch für's Guete gsi, won er er gläbt het, nid dankbar. Si Herz isch überheblich worde, sodass Gott uf ihn un uf Juda un Jerusalem zornig wore isch.

26 Hiskịa demüetigt sich jedoch, will sy Härz überheblich gsi isch – är und d Iwohner vo Jerusalem. Drum het si Jehovas Zorn nid zur Zyt Hiskịas troffe.

27 Hiskịa hets schliesslich zu grossem Richtum bracht u Herrlichkeit. Är het Hüüser zum Ufbewahre vo Silber, Gold, kostbare Stei, Balssamöl, Schilde und allne andere wertvolle Gägeständ bout,

28 usserdäm Vorratsröim für dä Ertrag a Getreide, nöie Wy u Öl sowie Ställ für au die verschidene Arte Vieh u Ställ für d Herde.

29 Är het o Städt für sech bout u het ä Mengi Vieh, Kleinvieh- u Grossviehherde erwartet, denn Gott het ihm sehr viu Bsitz gä.

30 Hiskịa isch es o gsy, wo dr obere Ustritt vo dr Gịhonquelle zueschüttet het und s'Wasser nach Weste zur Stadt David abgleitet het. Alles, was Hiskịa het gmacht, glanget.

31 Wo d Fürschte vo Babylon Abgsandte zu ihm hei gschickt, um sech nach em Zeiche z erkundige, wo im Land z gse isch, het ne dr wahre Gott jedoch sech säuber überlah. Är het ne wöue uf d Prob steue u gseh, wies i sim Härz usgseh het.

32 Alles Witeri über d Gschicht Hiskịas und was er us loyaler Liebi ta het, stoht i de Vision vom Prophet Jesaja, vom Sohn vo Ạmoz, im "Buech der Könige von Juda und Israel".

33 Schliesslich isch dr Hiskịa gschtorbe un ma het nen am Ufgang zue d Grabschtätte vu dr Söhn David begruefe. Ganz Juda un d Iwohner vu Jerusalem erwiese nem bi sinem Dod Ehre. Nach ihm isch si Sohn Manạsse König worde.