bibel Bärndütsch

1.Moses 21 vo 50

21:1 Jehova het d Sara sini Ufmerksamkeit gschänkt, wieners gseit het, u d Jehova het für si gmacht was er versproche het.

2 Sara isch schwanger worde und gebare im Abraham in sinem hoche Alter zue dr feschtgleiti Ziit, wo Gott ihm gnennt het, e Bueb.

3 Abraham het sym nöiborene Bueb gäh, wo Sara zur Wält bracht het, der Name Isaak.

4 Wie Gott s agordnet het, bschnitt Abraham si Bueb Isaak im Alter vu acht Däg.

5 Abraham isch 100 Johr alt gsi, wo si Bueb Isaak uf d Welt cho isch.

6 Sara hät denn gseit: "Gott laht mi lache. Jede wo devo ghört wird mit mir lache."

7 Witer het si gmeint: "Wer hätt jemals zu Abraham gseit: 'Sara wird ganz bestimmt no Chinder stille'? Und itz hani ihm i sym höche Alter e Sohn gebore."

8 Des Kind drno wird gressa un brucht dann nimi gschtillt wäre. Abraham het an däm Dag vuschteckt, an däm Isaak entwanet wore isch, ä grosses Fescht.

9 Sara isch jedoch uufgfalle, dass der Sohn, wo die Ägypterin Hạgar Abraham gebore het, sich immer wider über Isaak lustig gmacht het.

10 Da het sie zum Abraham gseit: "Jag die Sklavin und ihren Sohn weg. Dä Sohn vo dä Sklavin wird nid zäme mit mim Bue Isaak Erbe sii!"

11 Doch Abraham het überhoupt nid gfaue, was si über si Sohn gseit het.

12 Gott het Abraham denn uf gforderet: "Ärgere di nid über das, wo d Sara dir immer wider über de Buebe und über dini Sklavin seit. Hör uf sie, denn durch Isaak werde di kumme, wo dini Nachkomme gnennt werded.

13 Aber o dr Sohn vor Sklavin wirdi zumne Volk mache wüu är din Nachkomme isch."

14 Abraham isch früeh am Morge ufgstande, het Brot gno und e Läderbütu voll Wasser gäh und hets Hạgar gä. Är hets uf d Schulter gleit und het se mit em Buebe furt gschickt. Si isch wäggange u isch ziilos dür d Wildnis vo Beërschẹba.

15 Schliesslech isch ds Wasser im Bütu ufbruucht gsy und si het de Junge unger eim vo de Strücher zrügg gloh.

16 Dänn isch si witergange u het sich öppe ä Böögeschuss wyt entfärnt häregsetzt. "Ich chas nid mit ahluege, we dä Bueb stirbt", het si gseit. Si het sech auso öppis entfernt ahgsetzt u het aagfange luut z brüele.

17 Da het Gott d Stimm vom Junge ghört, und Gottes Engel het Ruef Hạgar vom Himmel us zue: "Was isch mit dir, Hạgar? Ha ke Angst. Gott het d Schtimm vom Buebe dört, woner isch, ghört.

18 Schtei uf, heb de Buebe ufe u heb ne mit dinere Hand fescht, denn i werde ne zumene grosse Volk mache."

19 Denn het Gott ihr d Auge ufgmacht und sie het e Brunne gseh. Sie isch ane gange, het de Schiud mit Wasser gfüllt und het em Junge z trinke gä.

20 Gott isch dem Junge bi gstande während er ufwachset. Är het i dr Wildnis gläbt u isch e Bogeschütz worde.

21 Er het sech ir Wildnis Pạrans niederlah und sini Mueter het ihm e Frau us Ägypte gäh.

22 Zu der Zyt hei Abimẹlech und sy Heerführer Pịchol zu Abraham: "Gott steht der in allem, was du tuesch, be.

23 Drum schwör mir itz bi Gott, dass du mi, mini Söhn u ihri Nachkomme nid betrügsch u das du mi u ds Land wosch, mit em gliche loyale Liebi behandle wirsch, wieni si dir zeiget ha.“

24 Abraham het gantwortet: "Ich schwör es."

25 Als sech Abraham bi Abimẹlech beschwärt het, wüu ihm däm si Diener gwautsam e Brunne hei wäggno,

26 het Abimẹlech gantwortet: "I weiss nid, wer das gmacht het. Du hesch mer nüt dervo verzellt und i ha bis hüt nüt dervo ghört"

27 Da het Abraham Schaf u Rinder gno u het se Abimẹlech gä u di beide hei e Bunda.

28 Als Abraham siebä wiblichi Lämmer vu dr Herde absunderet het,

29 het Abimẹlech vo Abraham wösse: "Warum hesch du die siebe Lämmer hie vo de andere trännt?"

30 Abraham het gantwortet: "Die siebe Lämmer söttsch vo mir als Bestätigunga defür näh, dass i dene Brunne grabe ha."

31 Wüu di beide dert e Eid gschwore hei, het är der Ort Beërschẹba gheisse.

32 So hei si z Beërschẹba ne Bund gschlosse, wonach sech Abimẹlech mit sym Heerführer Pịchol uf e Rückweg i ds Land vo dr Philịster gmacht het.

33 Dänn het Abraham in Beërschẹba e Tamariske pflanzt und het dert der Name vom ewige Gott Jehova aagrüert.

34 Abraham het langi Zyt im Land vo dr Philịster gläbt.

1.Moses 20 vo 50

20: Abraham het denn sy Lager vo dert is Nẹgebiet verleit und het sich zwüsche Kạdesch und Schuur nieder loh. Wo er in Gẹrar gwohnt het,

2 het Abraham sini Frau Sara wiederholt als sini Schwöschter uusgäh. Do het de Abimẹlech laa, de König vo Gẹrar, Sara zu sich hole.

3 Ein Nacht het Gott im ne Traum zu Abimẹlech: "Du bisch so guet wi tot! D Frou wo de hesch gno isch verhüratet u ghört e angere Maa".

4 Abimẹlech hetsech ehr jedoch nid gnöcheret gha. Drum hetter gseit: "Jehova, wirsch es Volk töte wo eigentlech unschuldig isch?

5 Är het se doch aus sini Schwöschter usgäh u si het gseit, är isch ihre Brüeder. I ha das us ehrlechem Härz u mit unschuldige Händ doh."

6 Da het ihm de wahri Gott im Traum gantwortet: "Ich weiss, dass du das us ehrlichem Härz do hesch. Drum han i verhinderet, dass du gäg mi sündigsch u dir nid erloubt, sie azrüere.

7 Gib em Maa itz sy Frou zrügg, denn är isch ä Prophet. Är wird für di flehe u du wirsch am Läbe bliibe. Wenn se aber nid zrugg gisch, chasch sicher sii, dassd stärbe wirsch – du u alli, wo zu dir ghöre."

8 Abimẹlech isch früech am Morge ufgstande u het sini Diener la rüefe. Won er ihne vo allem verzellt het, hei si grossi Angst becho.

9 Abimẹlich het denn Abraham zu sich gruefe und het gseit: "Was hesch du üs ahta? Was füres Unrächt han ig dir ta, dass du mi und mis Königrich ine so grossi Sünde hesch wöue stürze? Was du mit mir gmacht hesch, isch nid richtig gsi."

10 Wiiter het Abimẹlech Abraham gfragt: "Was häsch du demit wele bezwecke?"

11 Abraham het antwortet: "Nun, i ha mir gseit: 'Hier het bestimmt niemer Gottesfurcht. Sie werde mi wäg mire Frou umbringe.'

12 Usserdäm isch si würklech mini Schwöschter – d Tochter vo mim Vatter, aber nid d Tochter vo mire Mueter – und si isch mini Frau worde.

13 Wo Gott mi veralascht het, us em Huus vo mim Vater wägzzieh, hani zu ihre gseit: 'Zeig mir dini loyali Liebi, u säge überall wo mir häre chöme das i di Brüeder bi.

14 Abimẹlech het denn Schoof gno, Rinder, Diener und Dienerinne und het si Abraham gschänkt. O het er ihm sy Frou Sara zrugg gä.

15 Usserdem het Abimẹlech gseit: "Mis Land steit der zur Verfüegig. Lah di nieder, wos der gfallt".

16 Zu Sara het er gseit: "I gibe dim Brüeder 1000 Silberstück. Es isch es Zeiche vo dire Unschuld für alli, wo bi dir si u für alli andere. U du bisch frei vo Vorwürf."

17 Do het Abraham agfange, de wahre Gott azflege, u Gott het Abimẹlech sowie sini Frou u sini Sklavinne gheilt u si hei wider Ching übercho.

18 Jehova het nämlich wege Abrahams Frau Sara alli Froue im Huus Abimẹlech lah unfruchtbar wärde.

1.Moses 19 vo 50

19:1 Die beide Engel sin am Obe in Sọdom acho. Lot isch grad im Stadtor vo Sọdom gsässe. Won er si gsäh het, isch er ufgschtande, isch ne entgegä u het sich mit däm Gsicht uf d Erde vrbuecht.

2 Er het gseit: Bitte mini Herre, chömet doch mit zu mir, eure Diener, hei u blibt über Nacht. Lönd oi d'Füess wäsche. Morge früeh chöit ihr euch denn ufmache und wiiterzieh." Si hei ab glehnt: "Nei, mir übernachten auf dem öffentlichen Platz."

3 Er het si jedoch so sehr drängt, dass si mit ihm i sys Huus si cho. De het är se feschtlich bewirtet. Är het ungsäuerts Brot gmacht u si ässe.

4 Bevor si sech hei chönne schlofe, hei sech d Manne vor Stadt um ds Huus drängt – aui Manne us Sọdom, vom Buebe bis zum alte Maa.

5 Luutstark hei si vom Lot verlangt: "Wo si d Manne, wo hüt Abe zu dir si cho? Bring si zu üs use, damiter mit ihne Sex chöi ha."

6 Lot isch denn zu ihne use gange u d Türe hinger sich verschlosse.

7 "Bitte, mini Brüedere", het er zu ihne gseit, "tuet doch nid so öppis schlächts.

8 Bitte! Hie hani zwöi Töchter, wo no nie sexuelli Beziehige mitemene Maa gha hei. Bitte, löh mi se zu öich usebringe, de chöit der mit ne mache waser wend. Aber tuet dene Manne nüt, denn si si unger mi Dach cho u stöh unger mi Schutza."

9 "Us em Wäg!", schreie si. "De Maa chunt allei als Frömde hie häre und wagt's sech aus üse Richter ufzspile. Jitz werde mir dir no schlimmer zuesetze aus ihne!" Si hei sech um Lot drängt und hei scho d'Türe wöue ufbräche.

10 Da griffe d Manne im Huus uf Lot, hei ne ine gholt u d Türe verschlosse.

11 Si hei d Manne am Huusigang mit Blindheit – vom Chlynschte bis zum Greschte – so dass si bim Sueche vom Iigang ermüdet hei.

12 De hei d Manne zu Lot gseit: "Hesch süsch no öpper hie? Schwiegersöhn, dini Söhn u Töchter u aui dine Lüt ir Stadt – bring se vo hie wäg!

13 Mir wärde dä Ort nämlech vernichte, wöu dä Ufschrei über d Iiwohner wo Jehova erreicht het isch ächt lut worde. Drum het d Jehova üs gschickt um d Stadt z vernichte."

14 Da isch Lot gange zu sine Schwiegersöhn, wo sy Töchter sölle hürate, u het immer wieder gseit: "Beilet euch! Geit wäg vo hie! Jehova wird d Stadt vernichte!" Aber sini Schwiegersöhn hei dänggt är macht Spass.

15 Bi Tagesaabruch het d Ängel Lot afa dränge: "Schnell! Nimm dini Frou u dini beide Töchter wo hie bi dir si, dass d'Stadt nid umchunsch, we d'Stadt wäg ihrem Vergehe bestraft wird!"

16 Woner no zögeret het, hei ne d Manne, sini Frou u sini beide Töchter ad Hand gnoh, denn Jehova het Mitleid mit ihm gha. Sie bringe nen üsä u len nen üserhalb vor Schtadt schtah.

17 Sobald d Manne si a de Stadtrand bbracht hei, het eine vo ihne gseit: "Louf um dis Läbe! Lueg di nid um! Mach nirgends im ganze Bezirk halt! Rett di iz Bergland dasd nid umchunsch!"

18 "Bitte nicht dort, Jehova!", het Lot zu ihnen gseit.

19 "Bitte! Du hesch mir, dim Diener, dini Gunst gschänkt. Du zeigsch mir so grossi Güet u lahsch mi am Läbe – aber i ds Bärgland chani nid flüge. I ha Angscht, dass mir öppis schlimms passiert und i stirbe.

20 Bitte, di Stadt da isch nid wiit wäg. Derthi chani flüge. Es isch nume e chline Ort. Chani bitte det hii flüge? Es isch nume e chline Ort. Dann wird ich überleben."

21 "Guet", het er gantwortet, "ich nimm au drin Rücksicht uf di und wirde die Stadt wo du redsch, nid zerstöre.

22 Beil di! Flieh dert häre. I cha nüt mache bevor dört aacho bisch!" Deswege hät d Stadt de Name Zọar übercho.

23 Als Lot Zọar erreicht, isch d Sunne über em Land ufgange.

24 Jehova het denn Schwefel u Füür uf Sọdom u Gomọrra rägne – es isch vo Jehova usem Himmel cho.

25 So zerstört är die Städt, ja dr ganz Bezirk, aui Iwohner u d Pflanze ufem Bode.

26 Lots Frou het sech jedoch hinger ihm aagfange u isch zunere Salzsüüle worde.

27 Abraham etze het sich früeh am Morge uf e Wäg zu däm Ort gmacht, wo er vor Jehova gstande het.

28 Won är in Richtig Sọdom u Gomọrra u uf ds ganze Gebiet vom Bezirk abegluegt het, het sech em e usergwöhnleche Ablick bot: Dicker Rauch wi usemene Brennofe isch gstige vom Land uf.

29 Wo Gott d Schtädt vom Bezirk zerstört het, het er also an Abraham denkt: Är het Lot us de Schtädt gschickt, wo der gwohnt het, wägg.

30 Lot isch speter mit sine zwöi Töchtere i Bärgland ueche, wüu er Angscht het gha, z Zọar z'wohne. Är het mit ihne inere Höhli gläbt.

31 Die Erschtgeborene het denn zur Jüngere gseit: "Euses Vater isch alt, und es git ke Maa im Land wo mit üs Beziehige chönnt ha wies uf dr ganze Erde Bruch isch.

32 Chum, mir gäbed üsem Vater Wy z trinke und leged eus zu ihm, demit mir vo eusem Vater Nachkomme überchömed."

33 Auso hei si ihrem Vater a däm Abe immer wider Wy gä. De isch d'Erschtgeborene dri gangä u het sich zu ihm leit. Lot het jedoch nid gwüsst, wenn si sech higleit het und wenn si ufstand hei.

34 Am nächschte Tag het d' Erschtgeborene zu de Jüngere gseit: "I ha mi gester Nacht zu mim Vater gleit. Chum mir gäbe ihm hütt o wider Wy z'trinke. De geisch iine u legsch di zu ihm, damit mir vo üsem Vater Nachkomme überchöme."

35 Da hei si ihrem Vater o i dere Nacht widerholt Wy z trinke gä. Di Jüngerä isch de gange u het sich zu ihm leit. Är het aber nid gwüsst, wenn si sech higleit het u wenn si ufstand hei.

36 So si die beide Töchter Lots vo ihrem Vater schwanger worde.

37 Di Erstgeborene het e Sohn zur Wäut bracht u het ne Mọab nennt. Är isch dr Vater vo dr hütige Moabịter.

38 O di Jünger het e Sohn zur Wäut bracht u het ihm dr Name Ben-Ạmm gä. Är isch dr Vater vo de hütige Ammonịter.