GTranslate Wähle deine Sprache

1.Moses 22 vo 50

von Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 433

 

1.Moses 22 vo 50

22:1 Der wahre Gott het Abraham spöter uf d Probe gstellt. "Abraham!", het er gheisse. "Hier bin ich!", het Abraham zur Antwort geh.

2 Gott het ne de mau forderet: "Nimm bitte din Sohn Isaak, din einzige Sohn wo du so liebsch reis is Land Morịa, u opfere ne dert aus Brandopfer uf eim vo de Bärge woni dir zeige."

3 Do isch Abraham früeh am Morge ufgstande, het sy Esel gsattlet u het zwöi Diener u sy Bueb Isaak mitgnoo. Är het ds Houz gspaltet für ds Brandopfa u het zu däm Ort ufbrocht, wo der wahre Gott gredt het.

4 Am dritte Tag het Abraham ufgluegt und de Ort vo Wiitem gseh.

5 Abraham het zu syne Diener gseit: "Dir bliibe mit em Esel hie. I ga mit däm Buebe dert übere. Mir bätte Gott ah u chöme wieder zrügg."

6 Denn het Abraham ds Holz gno für ds Brandopfer u hets sim Sohn Isaak uf d Schultere gläse. Usserdäm nimmt da des Fiir un des Mässer in d Hand un de beide gehn wiet.

7 Isaak het denn zu sim Vater Abraham gseit: "Vater!" Er het Antwortet: "Ja, my Bueb." Druf het Isaak gseit: "Hie isch ds Füür und ds Holz. Aber wo isch ds Schaf für ds Brandopfer?"

8 "Gott wird fürs Opferschafe sorge, mi Sohn", het Abraham zur Antwort geh, u die beide si zäme wyter gange.

9 Schliesslich erreichte sie d Platz, den dr wohr Gott nem zeigt het. Abraham het dert ä Altar bäut un het s Holz druf gschichtet. Er fesselt si Bueb Isaak a d Händ un Fess un legt nen uf d Altar, oba uf d Holz.

10 De griff Abraham nachem Messer um sin Sohn z töte.

11 Doch Jehovas Engel reft nem vom Himmel us: "Abraham, Abraham!" "Hier bin ich", het er gantwortet.

12 Der Engel het gseit: "Duem Junge nüt, tue ihm überhoupt nüt, denn itz weiss i dass du Ehrfurcht vor Gott hesch, wöu du mir din Sohn, di einzige Sohn, nid vorenthalte hesch."

13 Da het Abraham ufgluegt und ganz i de nöchi e Schoofbock gseh, wo sich mit de Hörner im Gstrüpp verfange het. Är isch ane gange, het dr Schafbock gno u het ne opferet statt sim Sohn aus Brandopfer.

14 Abraham het de Ort Jehọva-Jirẹa gheisse. Drum heissts no hüt: "Ufm Berg Jehovas wird dafür gsorgt werden."

15 Jehovas Ängel het Abraham de es zwöits mau vom Himmu usgruefe

16i u het gseit: "Wil du das getan hesch", so erklärt Jehova, 'u mir din Sohn din einzige Sohn nid vorenthalte hesch, schwöre i bi mir sälber:

17 Ig wird di ganz bestimmt sägne u dini Nachkomme ganz bestimmt so viu la wärde wi d Sterne am Himmu u d Sandkörner am Meeresufer. U din Nachkomme wird ds Tor sire Feind i Bsitz näh.

18 Will du uf mini Stimm ghört hesch, wärde alli Völker vo de Erde dür din Nachkomme gsägnet wärde.'"

19 När isch Abraham wider zu sy Diener gange, u si hei sich zäme uf e Rückweg uf Beërschẹba gmacht, won är wyter gwohnt het.

20 Abraham het denn d Nachricht übercho: "Mịlka het dim Brüeder Nạhor o Söhn gebore:

21 Uz, dr Erschtgeborene, sy Brüetsch Bus, när Kẹmuël, dr Vater vo Ạram,

22 usserdem Kẹsed, Hạso, Pịldasch, Jịdlaph u Bẹthuël."

23 Bẹthuël isch der Vater vom Rebẹkka worde. Di acht Söhn het Abrahams Brüeder Nạhor vo Mịlka becho.

24 Si Näbefrau Reụma het äbefaus Söhn zur Wäut bracht: Tẹbach, Gạham, Tạhasch und Maacha.