bibel Bärndütsch

Chlagelieder 1 vo 5

CHLAGELIEDER

א (Aleph)a

1 Wi einsam si doch dasitzt, d Stadt, wo's vo Mönsche het gwimmlet! Wi isch si doch zur Witwe worde, si, d Bevölkerigsrich isch unger de Natione gsi! Wi isch si, einisch e Fürschtin unger de Provinze, doch zur Zwangsarbeit verpflichtet worde!

ב (Bet)

 2 Nacht vergisst si viu Träne, si loufe ihre d'Wange abe. Kene vo ihre Liebhaber isch da, um se z'tröschte. Aui ihri Gfährte hei si hingergange. Itz sy si ihri Find.

ג (Gimel)

 3 In Elend und grausamer Sklaverei isch Jud id Gfangeschaft zoge. Si mues unger de Völker wohne, ke Ruehort findet si. Zmitzt i ihrem Chummer isch si vo aune ihrne Verfolger ihgholt worde.

ד (Dalet)

 4 D Wäg nach Zion trauerä wüu niemer zum Fäscht chunnt. Aui ihri Tore si verloh, wo Prieschter süüfze. Ihri Jungfraue si untröschtlech, Zion liidet bittere Schmerz.

ה (He)

 5 Ihri Gegner sind jetzt ihre Herr, ihri Find sind unbesorgt. Denn Jehova het Kummer über sie bracht wäg ihrne vile Iberträtige. Ihri Chind sind vor em Gägner här i d Gfangeschaft zoge.

ו (Waw)

 6 Di ganz Pracht isch vor Tochter Zion gwiche. Ihri Fürschte sy wi Hirsche, wo ke Weid gfunge hei. Erschöpft loufe si vor em Verfolger här.

ז (Zajin)

 7 In de Däg vu ihrem Chummer un ihrer Heimatlosigkeit erinneret sich Jerusalem a all des Kostbara, was ihr in längscht vergangene Däg ghärt hän. Als ihr Volk in d Hand vum Gegner flegt, un sie keini Helfer hän, gsähne d Gegner sie un lache iba ihre Zsämmebruch.

ח (Chet)

 8 Jerusalem het schwer gsündet. Drum isch si zu öppisem abscheulichem worde. Aui, wo si früecher ghandlet hei, behandle si itz verächtlech, wöu si ihri Nacktheit hei gseh. Si säuber suufzt u wändet sech us scham ab.

ט (Tet)

 9 Ihri Unreinheit isch a ihrne Süüme. An ihri Zuekunft het si ke Gedanke verschwendet. Ihres Ungergang het Stune usglöst. Si het niemer wo se tröschtet. O Jehova, lueg min Chummer denn de Find het gross ta.

י (Jod)

10 Der Gegner het sini Hand uf alli ihri Schätz gleit. Ja, si het Vouch i ihres Heiligtum idringe gseh, die wo du verbote hesch i dini Versammlig zcho.

כ (Kaf)

11 Ihr ganze Volk suufed, es suecht nach Brot. Sini Kostbarkeite hets für öppis zum Esse heregäh, nume zum am Läbe blibe. Lueg mau häre Jehova u gseh dasi itz e wertlose frau glich.

ל (Lamed)

12 Isch euch das glichgültig, ihr alli wo ihr uf dr Stross verbii ziehnd? Lueget her und gsehnd! Gits irgend e Schmärz wie dä, wo mir zuegfüegt worde isch, d Jehova mi erliide het am Tag sinem glühende Zorn?

מ (Mem)

13 Us dr Höchi het är Füür i mini Glieder gschickt und är bezwingt si aui. Er het es Netz für mini Füess usbreitet, mi zwunge kehrzmache.  Zunere verlassene Frau het er mi gmacht. De ganz Tag bini chrank.

נ (Nun)

14 Mini Überträtige sy feschtbunde wi ne Joch, befestigt mit syre Hand. Si si mir ufe Nacke gleit worde u mini Chraft het vrseit. Jehova het mi id Hand vo dene gä wo i nid cha standhaute.

ס (Samech)

15 Alli starche Männer i minere Mitti het Jehova bisi gworfe. Er het e Versammlig gege mi ibrüefe zum mini junge Männer z zerschmettere. Jehova het di jungfraulichi Tochter Juda i de Weinkelter trette.

ע (Ajin)

16 Ig weine über au das, mini Ouge schwümme i Träne. Wüu wär immer mi chönnt tröschte oder ufläbe, isch wiit wäg vo mir. Mini Söhn si verloh, denn dr Find het gseit.

פ (Pe)

17 Zion het ihri Händ usgstreckt. Si het niemer wo se tröschtet. Jehova het e Befehl gäge Jakob erteilt a alli sini Gegner ringsum. Jerusalem isch für sie zu öppisem abscheulichem worde.

צ (Zade)

18 Jehova isch grächt – schliesslich han i mi ja gäg sini Gebot ufglehnt. Losed zue, all ihres Völker u gsehnd mi Schmerz. Mini Jungfraue u mini junge Manne sy i d Gfangeschaft zoge.

ק (Kof)

19 Ig ha min Liebhaber zuegreift, aber si hei mi hingergange. Mini Prieschter u mini Älteschte sy i der Stadt umcho, während si nach Ässe gsuecht hei, um am Läbe z bliebe.

ר (Resch)

20 Gsesch nume, Jehova, i ha grosse Chummer. Mis Inneres isch in Aufruhr. Mis Härz het sech i mir umdräit, wüu i ganz u gar rebellisch bi gsi. Dusse wütet des Schwert un dinne im Hus isch alles we dot.

ש (Schin)

21 Me het mi süüfze lose. Kene isch da zum mi tröste. Alli mini Find hei vo mim Unglück ghört. Si fröie sech well dus verursacht hesch. Doch du wirsch di aakündigte Tag herbiifüehre wo si so wärde wi ig.

ת (Taw)

22 Lah all ihri Schlächtigkeit vor di cho u verfahre sträng mit ne, so wi du mit mir sträng verfahre bisch wäg all mire Überträtige. Wüu mini Süfzer näme kes End u mis Härz isch chrank.

Esra 10 vo 10

10 Während Ẹsra betet und es Bekenntnis abgleit het, hüüle und usgstreckt vor em Huus vom wahre Gott, het sich e grossi Männer, Froue u Ching us Israel um ne ume. Ds Volk het sehr ghült.

2 Schliesslich het Schechạnja, dr Sohn Jẹhiëls vo de Söhn Ẹlams, zu Ẹsra: "Mir sind üsem Gott untreu worde, wo mir usländischi Froue vo de Völker vom Land ghürate hei. Trotzdem gits no Hoffnig für Israel.

3 Lönd üs etze e Bund mit üsem Gott schlüsse und verspreche, alli Froue u ihri Ching wägzschicke, nach der Awisig Jehovas u dene wo Ehrfurcht vor em Gebot üsem Gott hei. Lönd üs auso ds Gsetz befolge.

4 Schtei uf, wöu die Aaglegeheit ligt i dire Verantwortig, und mir unterstütze di. Bis muetig u handle."

5 Da isch Ẹsra ufgschtande und het di oberschte Prieschter d Levịte und ganz Israel la schwöre das ztue wo grad gseit worde isch. So hends eid abgleitet.

6 Denne verlüre Ẹsra dr Platz vor em wahre Gottes Huus gange und isch zum Ruuma Jehohanạns, vom Sohn Ẹljaschibs. Allerdings het da nigs dört gässe un het au kei Wassa trurt, denn na het wägä dr Untrau dr Gfangeschaft Zrügg gno.

7 Schliesslich het ma in ganz Juda un Jerusalem ä Ufruef an alli ehemals Verschleppte ergoh, sich in Jerusalem z vusammle.

8 Di füehrende Manne und di Ältiste entschiede: Wär nid innerhalb vo drü Täg chunt, däm si ganz Bsitz wird beschlagnahme, und är wird us dr Gmeindschaft wo us dr Gfangeschaft zurückgekehrte usgschlosse. 9 Do hei sich alli Manne Judas und Bẹnjamins innerhalb vo drü Täg in Jerusalem versammlet, und zwar am 20. Tag vom 9. Monet. Sie hocke alli in nem Vorhof vum wahre Gottes un zitterte wägä dr aschtändige Sach, aba au wel`s heftig rägnet het.

10 Der Prieschter Ẹsra erhob sich etze un sait zue nene: "Ihr sin untreu wore, als ihr Usländerinne ghürate hän, un so hän ihr d Schuld Israels no grösser gmacht.

11 Leget itz vor Jehova, däm Gott eure Vorfahre, es Bekenntnis ab und füehrt sy Wille us. Träne Nech vo de Völker vom Land und vo eune usländische Froue."

12 Drufabe alli Versammlete lut: "Genau das müemer tue!

13 Aber mir si sehr viu und es isch Rägezyt – da cha me nid im Freie stah. Usserdäm laat sich d Aglägeheit nid ii, zwöi Täg regle, denn mir hei üs i dere Sach üsserscht rebellisch verhalte.

14 Lönd doch bitte üsi füehrende Männer di ganz Versammlig verträtte. Und alli i üse Städt, wo Usländerinne ghürate hei, sölle zu ere bestimmte Zyt zäme mit de Älteschte u de Richter jede Stadt härchöme, damit mir Gottes glüehende Zorn i dere Sach vo üs abwände.“

15 Jọnathan, dr Sohn Ạsahels, und Jachsẹja, dr Sohn Tịkwas, si auerdings drgäge gsy, u di Levịte Meschụllam u Schạbethaim hei sech ne agschlosse.

16 Doch die ehemals Verschleppte hei sech a das ghaute wo me sech einiget het gha. Der Prieschter Ẹsra u d Oberhäupter vor Grossfamilie – aui namäntlech ufgfüehrt – hei sech am erschte Tag vom 10. Monet trennt, um d Aglägeheit z ungersueche.

17 Bis zum erste Tag vom erste Monet hei si sech mit aune Manne befasst gha, wo mit Usländerinne verhürotet si gsi.

18 Me het feschtgstellt, dass o einigi Söhn vo Prieschter Usländerinne ghürate hei – vo de Söhn Jeschụas,o vom Sohn Jọzadaks, und syne Brüedere: Maasẹja, Eliẹja, Eliẹja, Jạrib und Gedạlja.

19 Aber si versproche, ihri Froue wägzschicke und wöu si sech schuldig gmacht hei, hei si für ihri Schuld e Schofbock vo dr Chliibhärde wöue opfere.

20 Vo de Söhn Ịmers wars Hạnani und Sebạdja;

21 u vo de Söhn Hạrims: Maasẹja, Elịja, Schemạja, Jẹhiël u Usịja;

22 u vo de söhn Pạschhurs: eljoẹnai, maasẹja, Ịsmael, Nẹthanel, Jọsabad u Eleạsa.

23 Vo de Levịt sinds gsi Jọsabad, Schịmeï, Kelạja (das heisst Kelịta), Pethạchja, Juda und Eliẹser;

24 u vo de Sänger: Ẹljaschib; u vo de Torwächter: Schạllum, Tẹlem und Ụri.

25 Und vo Israel sy es vo de Söhn Pạrosch gsy: Rạmja, jisịja, malkịjamin, eleạsar, malkịja u benạja;

26 u vo de Söhn Ẹlams: Mattạnja, Sachạrja, Jẹhiël, Ạbdi, Jẹremoth u Elịja;

27 u vo de Söhn Sạttus: Eljoẹnai, Ẹljaschib, Mattạnja, Jẹremoth, Sạbad u Asịsa;

28 u vo de Söhn Bẹbais: Jehohanạn, Hanạnja, Sạbai und Ạthlai;

29 u vo de Söhn Bạnis: Meschụllam, Mạlluch, Adạja, Jạschub, Schẹal u Jẹremoth;

30 u vo de Söhn Pạhath-Mọabs: Ạdna, Kẹlal, benạja, maasẹja, mattạnja, Bẹzalel, Bịnui und Manạsse;

31 u vom Söhn Hạrims:z eliẹser, jischịja, malkịja, malkịja, schemạja, Sịmeon,

32 Bẹnjamin, Mạlluch und Schemạrja;

33 vo de Söhn Hạschums:b Mạttenai, Mattạtta, Sạbad, Eliphẹlet, Jẹremai, Manạsse u Schịmeï;

34 vo de Söhn Bạnis: Maadai, Ạmram, Ụel,

35 Benạja Bẹdja, Kẹdja, Kẹluhi,

36 Wạnja, Mẹremot