bibel Bärndütsch

Aposchtelgschicht 4 vo 28

4:1 Während die beide zum Volk sprache si d Prieschter cho, dr Hauptmaa vor Tempelwach und d Sadduzạ̈er uf se zue.

2 Si si verarscht gsy, wüu d Aposchtel ds Volk hei glehrt und d Uferschtehig Jesus vo de Tote offe verkündet hei.

3 Auso si die beide ergriffe u hei si bis zum nöchschte Tag z Haft gnoh, denn isch scho Obe gsi. 4 Doch vieli vo dene, wo der Red zueglost hei, si gläubig worde, u d Zahl vo de Manne het sich uf öppe 5000.e

5 Am nächste Tag hei sich ihri Vorsteher versammlet, Älteschte u Schrift¬gelehrte in Jerusalem,

6 o der Oberpriester Ạnnas sowie Kaiphas, Johạnnnes, Alexander und alli Verwandte vom Oberprieschter.

7 Si hei der Petrus und em Johạnnnes i ihri Mitti gloffe und hei si agfange z'befröge: "Durch weli Kraft oder i wem Name heit der das gmacht?

8 Druf het dr Petrus gseit, mit heiligem Geischt erfüllt, zue nene: "Ihr Vorsteher des Volk un ihr Älteschte!

9 Mir wärde hüt wäge ere guete Tat amene gelähme Mönsch verhört, u dir wei wüsse wär dä Maa gsund gmacht het.

10 Drum sollt ihr alli u das ganze Volk Israel wüsse: Im Name vo Jesus Christus, em Nazarẹner, woner ame Pfahl higrichtet händ, dä Gott aber vo de Tote uferweckt hät, ja durch ihn staht dä Maa da gsund vor eu.

11 Er isch 'de stei wo vo eu baulüt mit verachtig behandlet worde isch, wo aber zum haupteckstei worde isch.

12 Usserdem kummt durch ke andere Rettig, denn es git ke andere Name unda däm Himmel, wo d Mensche ge isch, durch den ma grettet wäre solle.

13 Wo si itz hei gseh wie offe Petrus und Johạnnes hei gredt und gmerkt, dass si gwöhnlechi Lüt ohni bsundrigi Biudig si gsi, hei si sech gwunderet. O hei si erkennt das si mit Jesus zäme gsi si.

14 Da si dr gheilt Ma bi ihne hei gseh, hei si nid gwüsst was si druf antworte sötte.

15 Daher hei si se usem Saal vom Sanhedrịn usegschickt und si hei agfange z berate.

16 Si hei gseit: "Was söue mer mit dene Lüt tue? Tatsach isch ja, dass dür sie es bemerkenswerts Zeiche gscheh isch, wo für alli Iwohner Jerusalems dütlich sichtbar isch, und mirs nid lügnet.

17 Damit sech das unger em Volk nid witer usbreitet, müesse mir ihne drohe und ihne verbiete, mit irgendöpperem unger Bruefig uf dä Name z rede.

18 Drufabe het me se g'ruefe u befau ne, uf ke Fall öppis unger Bruefigä uf ä Namä Jesus z'sägä oder z'lehrä.

19 Petrus und Johạnes hei ne jedoch erwideret: "Ob's i de Auge Gottes richtig isch uf euch z ghöre statt uf Gott, das beurteilt säuber.

20 Mir aber chöi nid ufhöre über das z'rede wo mir gseh und ghört hei."

21 Nochdem ma ne wyter droht het, het ma se frei gloh, wel ma ke Grund gfunde het, sie z bestrafe, un wäge däm Volk, denn alli vuherrlicht Gott wägä däm Gschähe.

22 Immerhin isch dä Maa gsi, wo dür das Wunder gheilt worde isch, über 40 Jahr alt.

23 Nach ihrer Freilassig si si zu de andere Jünger gange und hei brichtet, was d Oberprieschter und di Äutischte zu ihne hei gseit.

24 Wo si das ghört hei bätte si zu Gott u hei gseit:

"Souveräne Herr, du hesch dr Himmel u d Ärde u ds Meer gmacht u aues wo derzue ghört,

25i und du hesch dür heilige Geist durs Muul vo üsem Vorfahre David, dim Diener, gseit: 'Warum sy d Natione i Ufruhr grote und hei d Völker über Leeres nachedänkt?

26 D Könige vo dr Erde hei sech ufgschteut u d Herrscher vereinte sech gäg Jehova u gäge sine Gsalbt.

27 U tatsächlech hei sech sowohl Herodes aus o Pọntius Pilạtus i dere Stadt mit Lüt angerne Natione u mit Vöuker Israels gäge di heilige Diener Jesus wo du gsalbt hesch zämetah,

28 zum usfüehre, was durch dini Macht u din Beschluss im Vorus feschtgleit worde isch.

29 Un etze, Jehova, beachte ihri Drohige un gwährt uns, di Sklave, witter muetig un offe über dis Wort z schwätze,

30 während du dini Hand zum Heile usestrecksch u düre Name vo dim heilige Diener Jesus Zeiche u Wunder gscheh.

31 U wo si flehlech bätet hei, isch der Ort, wo si versammlet sy, verschütteret, u sie si aui mit däm heilige Geischt erfüllt worde u sprache muetig offe über ds Wort Gottes.

32 Ou sy die viune gsy, wo gloub hei, es Härz u e Seel. Ke einzige vo dene het irgendöppis vo sim Bsitz aus sys Eigetum betrachtet, sondern si hei aues gmeinsam gha.

33 D Aposchtel hei wyter mit grosser Chraft d Uferschtehig vom Herr Jesus bezügt und ufne aune het unverdiente Güte i höchem Mass.

34 Tatsächlech lit kene unger ne Not, denn alli, wo Fälder oder Hüser bsässe hei, verchouft u bracht der Erlös

35 und lege ne de Aposchtel z'Füess. Druf het jede entsprechend sin Bedürfnis en Teil erhalte.

36 O Joseph, wo d Aposchtel Bạrnabas nenne (was übersetzt "Sohn des Trostes" bedeutet), e Levịt, wo us Zype gstammt het,

37 het es Stück Land bsesse. Är het's vrchouft, bracht ds Gäud zu de Aposchtel u tuets ne a Füess lege

Apostelgschicht 3 vo 28

3:1 Petrus u Johạnnes itze si zur Stund vom Gebet gange, zur 9. Stund, i Tempel ufe.

2 Da het me e Maa herbi treit wo vo Geburt a glähmt isch gsi. Är isch jede Tag bir Templetür worde wo me di Schön het kennt, anegsetzt, damit er die wo id Tempel si cho um Almose bitte.

3 Wo er dr Petrus und dr Johạnes het gseh, wo grad i Tempel hei wöue ga, het er agfange um Almose bitte.

4 Doch Petrus und Johạnnes hei dr Blick uf ihn richtet und dr Petrus het gseit: "Sieh uns an!"

5 Da het är se erwartigsvoll agluegt wüu är het gmeint är würd öppis vo ihne becho.

6 Petrus het jedoch gseit: "Silber und Gold hani nid, aber was i ha, das gibi der. Im Name Jesus Christus, em Nazarẹner, gang umenand!

7 Dodrbi nimmt er nen a dr rechte Hand un richtet nen uf. Sofort sin sini Fess un Knöchel fescht wore.

8 Er het ufegumpet, het aagfange u het ne i Tempel gfolgt. Är isch umegloffe u het ghocket u pries Gott.

9 Aui Lüt hei gseh, wiener umeglofe u Gott pries.

10 Si hei i ihm dr Maa erkennt, wo immer am Schöne Tor vom Tempel gsässe het u uf Almose gwartet, u si völlig erstuunt gsi u über das gsy, wo mit ihm isch gsy.

11 Während sich dä Maa no a Petrus und Johạnes festghalte het, alli Lüt ganz verwunderet bi ihne am Ort zäme wo Sạlomos Säulehalle gnennt worde isch.

12 Wo der Petrus das gseh het, het är zu de Lüt gseit: "Männer vo Israel, werum stöhnder so? Warum startet Der üs a, als hätte mer us eigeter Chraft oder dür Gotttergäbäheit erreicht, dass er cha gah?

13 Der Gott Abrahams, Isaaks u Jakobs, der Gott üsere Vorfahre, het sy Diener, Jesus, verherrlicht, woner usgliferet u vor Pilạtus verlügnet hei – derby het dä beschlosse, ne freizulah.

14 Ja, dir heit dr Heilige u Grächte verlügnet u verlanget, dass me euch e Ma usegit wo e Mörder isch gsy.

15 D Hauptvermittler vum Läbä aba hän ihr umbrocht. Gott het nen jedoch vu d Dote uferweckt, vu däm ma Züg sin.

16 Durch sy Name u dür üsen Gloube a sy Name het der Ma, woner hie gseht u woner kennet, Chraft überchöme. Dä Gloube, wo düre chunt, het dä Maa vor euch allne völlig gsund gmacht.

17Ne, Brüetsch, i weis, dass Der us Unwüsseheit ghandlet heit – genau wie euri Vorsteher.

18 So het Gott aber in Erfüllig la gah, was er scho vorher dur s Muul vo allne Prophete akündet het, nämlich dass si Christus würd liede.

19 Bereut auso u chehrt um, drmit öiri Sinde usglöscht wärde, sodass vo Jehova Zyte vo dr Erholig chöme

20 u är dä für euch bestimmte Christus schickt Jesus.

21 Dä muess dr Himmu bis zu de Zyte bi sich bhaute, wo aues widerhergstellt wird, worüber Gott dür sine heilige Prophete i alter Zyt gredt het.

22 Moses het ja gseit: 'Jehova, eu Gott, wird us de Mitti vo eure Brüeder en Prophete wie mich für eu bruefe. Höret uf alles was er seit.

23 Ja jede wo nid uf dene Prophete lost, wird us de Mitti vom Volk usegrottet wärde.

24 U alli Prophete vom Samuel a – alli wo gschnurrt hei – hei die Täg äbefaus dütlech akündet.

25 Ihr sin d Söhn vu d Prophete un vum Bundes, der Gott mit äire Vorfahre gschlosse het, als er zum Abraham gsait het: 'Durch di Nochkumme wärde alli Familie vu dr Erde gsägnet wärde.‘

26 Nochdem Gott si Diener bruefe het, het er ne zerscht zu euch gschickt zum säuber z'sägne, indem er jedem vo Öich hilft, sich vo sine schlächte Tate abzwände."

Apostelgschicht 2 vo 28

2:1 Am Tag vom Pfingstfescht itze si aui am gliche Ort zäme gsy.

2 Plötzlech isch es Grüsch vom Himmel cho wie ds Ruusche vo ere chräftige Briise und het ds ganze Huus erfüllt, wo si ghöcklet hei.

3 Zunge we us Füür erschine ne und verteilt sich. Uf jedem vo dene het sich e nieder gloh.

4 Si si alli mit heiligem Geischt erfüllt worde u fange a, i verschiedene Sprache z rede, so wi dr Geischt si derzue befähiget het.

5 Zu dere Ziit hei sech z Jerusalem tüüfgläubigi Jude us aune Vöuker ungerem Himmu ufghaute.

6 Wo jetzt das Grüsch entstande isch, het sech e Mönschemöngi versammlet u d Lüüt si fassigslos gsi, wöu jede si i sire eigete Sprach ghört het.

7 Ja, si si völlig verwunderet gsi und hei gseit "Gseht doch! Sind das nid alles Galilạ̈er wo da redet?

8 Wie chunnts de das jede vo üs sini Muetersprach ghört?

9 ạrther, Meder und Elamịter, d Bewohner vo Mesopotạmien, Judạ̈a u Kappadọzien, Pọntus u dr Provinz Asie,

10 ỵgie u Pamphỵlien, Ägypte u de Gegend Lịbyens bi Kyrẹne bsuecher us room, sowohl Jude aus o proselyte,

11 Kreter und Ạraber – mir ghöre si i üsne Sprache über die grosse Tate Gottes rede."

12 Ja, si si aui erstuunt gsi u verwirrt gsi u hei zuenang gseit: "Was het das z bedüte?"

13 Anderi jedoch schpottet über sie und sage: "Die hei zvill süesse Wi trunke."

14 Petrus aba isch mit d Elf ufgschtande un het gsait mit luter Schtimm zue nene: "Männa vu Judạ̈a un alli ihri Iwohner vu Jerusalem, es git öppis, wo ihr müesst wüsse. Höret mer guet zue.

15 Die Lüt sy nid öppe betrunke, wi Der vermuetet. Es isch ja ersch di 3. Stund vom Tag.

16 Hie erfüut sech viu meh ds, wo dür d Prophete Jọel akündigt worde isch:

17 '"I de letschte Täg", so seit Gott, "werde ich öppis vo mim Geischt uf Mensche aller Art usgiesse. Euri Söhn und eui Töchter werde prophezeie. Euri junge Männer wärde Visione gseh. Eui alte Manne werde Träum ha.

18 U sogar uf mini Sklave u Sklavinne wirde i dene Täg öppis vo mim Geist usgiesse u sie werde Prophezeie.

19 U i wirde für Wunder obe im Himmu u für Zeiche unne uf der Ärde sorge – Bluet u Füür u Rouchwouke.

20 D Sunne wird sech in Dunkelheit verwandle u der Mond in Bluet bevor der gross u glanzvoll Tag Jehovas chunnt.

21 U jede wo dä Name Jehovas alütet wird grettet wärde.

22 Manne vo Israel ghört die Wort: Jesus, dr Nazarẹner, isch e Maa gsi, de Gott euch öffentlich zeigt het durch mächtigi Tate, Wunder u Zeiche wo Gott durch ihn i eurer Mitti het gscheh, wie ihr sälber wüssed.

23 Dä Maa, wo nach em entschiedene Wille und em Vorherwisse Gottes usgliferet worde isch, heit Der durch d Hand vo Gsetzlose a e Pfahl la schlah, u ihr heit ne umbrocht.

24 Aber Gott het ne uferweckt. Är het ne us dr Gwaut vom Tod befreit, denn es isch unmöglich gsi, dass ne dr Tod gfäut het.

25 David seit nämlich über ihn: 'I phaute d Jehova ständig vor Ouge, denn er isch a minere rächte Site, damit mi nüt erschütteret.

26 Deswege isch mis Herz fröhlich worde u mini Zunge jublet worde. U i wirde z Hoffnig läbe.

27 We du wirsch mi nid im Grab lah, no wirsch dä wo loyal zu dir steit, d Verwesig la gseh.

28 Du hesch mi d Wäg vom Läbe lo erkenne; du wirsch mi i dire Gägewart mit grosser Fröid erfülle.'

29 Manne, Brüedere, i darf offe über das Familie-oberhaupt David mit euch rede. Är isch gstorbe, isch begrabe worde u sis Grab isch bis zum hütige Tag bi üs.

30 Wül er ä Prophet isch gsy u het gwüsst, dass Gott ihm mit em ne Eid zuegsicheret het, eine vo sire Nachkomme uf si Thron z setze,

31 het är d Uferschtehig vom Chrischtus voruus gseh u het drüber gseit, dass är weder im Grab verlah isch no sy Körper d Verwesig het gseh.

32 Dä Jesus het Gott uferweckt u drvo simer aui Züg.

33 Da er etze a di rächti Site Gottes erhöht worde isch u der versprochene heilig Geischt vom Vater empfange het, het er das usegosse, was Der gset u ghört.

34 Denn David isch nid i Himmel ufgfahre, sondern är seit sälber: 'Jehova het zu mim Herrn gseit: "Setz di a mini rächti Siite,

35 bisi dini Find aus Schemel für dini Füess hange.

36 Drum söu ds ganze Huus Israel mit Gwüssheit erkenne, dass Gott ne sowohl zum Herrn als o zum Christus gmacht het, dä Jesus, woner am Pfahl anegrichtet hei.“

37 Wo si das jitz hei ghört, isch es ne wie es Stich dürs Härz, u si hei zu Petrus u de übrige Aposchtel gseit: "Männer, Brüedere, was söue mer mache?"

38 Petrus git ne zantwort: Bereut, un jede vu äich soll sich im Name Jesus Chrischtus daufe lo, dass äiri Sinde vuge wäre, un ihr den als Gschänk d heilige Geischt gregä.

39 Denn ds Verspräche gilt Nech u euchne Ching u aune, wo wyt wäg si, aune, d Jehova, üses Gott, zu sech rüeft."

40 Är het das no mit vilne andere Wort gründlech bezügt u het si geng wider ermahnt, idem er gseit het: "Lönd Nech us dere verkehrte Generation rette."

41 Da hei sech die wo sini Wort gärn aagnoh hei toufe, u a däm Tag si öppe 3000 Lüt derzue cho.

42 Sie widmet sich witer dr Lehr vu dr Aposchtel, hän Gmeinschaft mitänanda un assem un bäte gmeinsam.

43 Ja alli si vo Ehrfurcht ergriffe worde und dür d Aposchtel si vo jetzt a viu Wunder u Zeiche gsy.

44 Alli wo gläubig worde si, si zäme gsi u hei aues gmeinsam gha.

45 Si hei ihri Bsitztümer verchouft u ihres Eigetum verteile u dr Erlös unger aune so wi jede s nötig het gha.

46 Tag für Tag sinds immer wider vereint im Tempel awesend gsi. Sie nähmä in verschiedene Hiisa ihri Mahlziite i un teilte mit grosser Fräid un mit ufrichtigem Herz ihr Ässä.

47 Sie priese Gott un hän Anerkennig gfunde bim ganze Volk. Glichzitig het Jehova täglich witeri dozcho, wo grettet werde sötte.