bibel Bärndütsch

Lukas 2 vo 24

2:1 Zu dere Zyt het de Cäsar Ougụstus aa, alli Bewohner vom Riich z registriere.

2 (Diä ersti Registrierig isch dürgführt worde, wo Quirịnius Statthalter vo Syrie isch.)

3 Aui hei sich ufgmacht zum sech la registriere, jede i sini eigeti Stadt.

4 Natürlech isch ou dr Joseph vo dr galilạ̈ischen Stadt Nạzareth us ufe nache go id Heimatstadt David, Bẹthlehem gnennt, denn er het usem Huus und dr Familie David gstammt.

5 Er het sich zäme mit dr Maria uf e Wäg gmacht, zum sech la registriere. Me het si ihm inzwüsche wi versproche zur Frou gä

 u si isch hochschwanger gsy.

6 Während si sech dert hei ufghaute, isch für d Maria d Zyt vo de Entbindig cho.

7 Si het ihre Sohn, de Erschtgeborene, zur Wäut bracht u het ne mit Stoffbänd umwicklet. De het si ne i e Fuetterchrippe gleit wüu si i dr Ungerkunft ke Platz hei gfunge.

8 In des gliche Gegend ware au Hirte, de drusse im Freie läbt un in dr Nacht ihri Herde bewachte.

9 Plötzlich isch Jehovas Engel vor ihne gstande und Jehovas Herrlichkeit het sie umstrahlt. Das het ihne grossi Angst gmacht.

10 Doch dr Engel het zue nene gsait: "Häb ke Angst! Denn lueg, i verkünd äich ä gueti Botschaft, wo däm ganze Volk grossi Fräid bringe wird.

11 Hüt isch nämlich in David Heimatstadt für euch e Rätter gebore worde, dr Christus, dr Herr, isch.

12 Das wird z Zeiche für euch sii: Ihr werdet es neusgebornigs Chind finde, wo mit Stoffbänd umwicklet ire Fuetterchrippe liegt."

13 Plötzlich isch bi däm Engel ä grosses himmlisches Heer gsy, wo Gott pries un sait:

14 "Herrlichkeit Gott obe i de Höhe u Friede uf der Erde unger Mönsche, wo sini Anerkennig hei."

15 Wo d Engel i Himmel zruggkehrt si, hei d Hirte zunenang gseit: "Lönd üs unbedingt nach Bẹthlehem ga und luege was da passiert isch, was d Jehova üs mitteilt het."

16 Si hei sofort ufbroche und hei d Maria dr Joseph und ds Neugeborene gfunge wo ir Fueterkrippe isch.

17 Wo si das hei gseh hei hei si brichtet was ne übers chind gseit worde isch.

18 Alli wo das ghört hei, si gstunne übere Bricht vo de Hirte,

19 doch Maria het aui die Wort i ihrem Innere bewahrt u het schlussfolgerige i ihrem Härz zoge.

20 D Hirte sy de widr zrugg gangä. Si verherrlicht u priise Gott für alles wo si ghört hei u hei gseh. Alles isch eso gsi wies ihne mitteilt worde isch.

21 Noch acht Tag, wo's Zyt isch gsy, ds Chind z beschnide, het me ihm der Name Jesus – der Name, wo der Ängel scho vor em Empfängnis gsy het.

22 Dann kummt de Ziit vum Reinigungsopfa, des im Gsetz vu Moses vorgschriebe war, un Maria un Josef hän Jesus nohch Jerusalem brocht, um nen Jehova z präsentiere,

23 so wies im Gsetz Jehovas steit: "Jedi männlech Erstgeburt söu aus öppis Heiligs für Jehova bezeichnet wärde."

24 U si hei es Opfer dar brocht, wies ds Gsetz Jehovas vorschribe het: "es Paar Turteltoube oder zwöi jungi Toube".

25 Damals häts z Jerusalem ä rechte und tüüfgläubige Maa namens Sịmeon gä. Är het uf dä Trost für Israels und Heiliger Geischt gwartet.

26 Usserdäm het Gott ihm durch ä heilige Geischt mitteilt, dass är nid würd stärbe, ohni dr Christus Jehova gseh z ha.

27 Unger däm Iifluss vum Geischt kummt er etze zum Tempel, un sobald d Eltere d kliine Jesus innebrocht hän, um a nem dr übliche Gsetzesbruch z erfülle,

28 het er ds Chind id Arme gno, pries Gott u het gseit:

29 "Jetzt, Souveräner Herr, entlohsch din Sklave in Friede wie dus versproche hesch.

30 Wüu mini Ouge hei ds Mittu zur Rettig gseh,

31 für das gsorgt hesch, damits für alli Völker sichtbar isch:

32 es Liecht zum de Schleier vo de Völker wegneh und e Herrlichkeit für dis Volk Israel."

33 Der Vater und d Mueter hei gstunke, was alles über das Chind gseit worde isch.

34 Sịmeon het se gsegnet u het zu dr Maria gseit, dr Muetter: "Dis Chind isch derzue bestimmt, z Israel vil gheie und wider ufstah z'loh, und es söll es Zeiche si, gege das me rede wird

35 – ja, dich wird es langs Schwert durebohre damit d Überlegige viel Härze enthüllt werded."

36 Denn isch da no d Anna gsi, d Tochter vo Phạnuël, us em Stamm Ạscher, e Prophetin i vorgrücktem Alter. Nach ihrem Hüürat het si sibe Johr mit ihrem Ma gläbt.

37 Si isch e Witwe gsi u isch inzwüsche 84 Jahr alt gsi. Nie het si im Tempel gfäut, sondern si het Tag und Nacht unger Faschte verrichtet u Flehe heilige Dienscht.

38 Genau i dere Stund isch si nöcher gange u het agfange, Gott zdanke u mit allne, wo uf d Befreiig Jerusalems warted, über das Chind z rede.

39 Wo si de aues nachem Gsetz Jehovas usgfüehrt hei, hei si nach Galilạ̈a i ihri Stadt Nạzareth zrügg kährt.

40 Des Kind isch gresser un schtercher wore, het an Wisheit zue gnumme un het witerhin Gottes Anerkennig gha.

41 Si Eltere hei d Gwohnheit gha, jedes Johr ds Passahfest z Jerusalem z bsueche.

42 Wo Jesus zwölf Jahr alt isch gsi, hei si auso ufegzoge wies bi däm Fäscht Bruch isch gsy.

43 Nach de Feschttäg hei si sech ufe Heiwäg gmacht, aber dr jung Jesus isch z Jerusalem zrugg bliebe, ohni das sini Eltere es gmerkt hei.

44 I der Anahm, är syg bi de andere Reisende, sy si e Tagereis wit gange u hei denn aagfange, unger de Verwandte u Bekannte nach ihm z sueche.

45 Als sie nen aba nit gfunde hän, hän sie nohch Jerusalem zruggkährt un hän ibaall nach nem gsuecht.

46 Noch drü Däg hän si ne ändlig im Tempel gfunde, we er mitts unger d Lehrer gsässe het, ne zueglost un Frage gstellt het.

47 Alli wo ihm zueghört hei, hei di ganz Zyt über sis Verständnis u sini Antworte gschtuunt.

48 Wo sini Eltere ihn gseh hei, sy si fassigslos gsy u sini Mueter het gseit: "Ching, wie hesch du üs das nume chönne atue? Lueg mau, di Vater und i hei di ganz verzwiiflet gsuecht."

49 Doch är het si gfragt: "Warum heit dir mi gsuecht? Wüsstisch nid dasi im Huus vo mim Vater muess si?"

50 Doch si begriffe nid was er dermit gmeint het.

51 Er het jetzt mit ihne nach Nạzareth zrugg gchährt und sich ne wiiter unterordnet. Sini Mueter het alli die Wort i ihrem Herz bewahrt.

52 Jesus het a Wisheit u Körpergrössi zue gno u het immer meh Anerkennig bi Gott u de Mensche gfunge.

Lukas 1 vo 24

NACH LUKAS

1:1 Scho vieli hei sech dran gmachd, e Bricht über d Fakte zämmezstelle, wo mir völlig überzügt si.

2 Derbi hei si sech a das ghaute wo üs die überlieferet hei, wo vo Aafang a Ougzüg u Verkündiger vor Botschaft si gsy.

3 Auso ig ha ou beschlosse, di Fakte i logischer Reihefolg für di, hochverehrte Theọphilus, ufzschribe. I bi nämlech auem vo Afang ah genau nachegange.

4 Du wirsch de völlig sicher si, dass alles wo me di scho mündlich glehrt het zueverlässig isch.

5 Zur Zyt vom Herodes, em König vo Judạ̈a, het es Prieschter namens Sachạrja us dr Gruppe Abịjas gläbt. Si Frou het Elisabeth gheisse und vom Aron abgstammt.

6 Beidi ware in Gottes Augen grecht, denn sie hän sich nüt zueschulde lo un hän alli Gsetz un Vorschrifte Jehovas gfolgt.

7 Doch si hei ke Ching gha, wiu d Elisabeth unfruchtbar isch gsi, u beidi si scho i vorgrücktem Alter gsi.

8 Während Sachạrja vor Gott d Prieschterufgabe erfüllt, wo sinere Gruppe zuefiele,

9 isch är nach em prieschterleche Bruch ad Reihe cho, ds Heiligtum Jehovas z beträte u Röcherwärch darzbringe.

10 Zu de Stund, wo s Rüücherwärch darbrocht worde isch, bätet dusse di gsamte Mönsche.

11 Da erschine ihm Jehovas Engel; är isch rächts vom Röcheraltar gstande.

12 Aus Sachạrja ne het gseh, isch er beunruhigt gsi u d'Furcht übercho het ne.

13 Doch der Engel het zu ihm gseit: "Hab ke Angst, Sachạrja! Dis Flehe isch erhört worde, und dini Frau Elisabeth wird der en Sohn schänke, wo du Johạnnnes sellsch nenne.

14 Du wirsch di fröie, ja überglücklich si, und vili wärde sich über sini Geburt freue,

15 denn er wird in Jehovas Auge gross si. Er darf aber uf kei Fall Wii oder susch öppis Alkoholischs trinke. Scho vor syre Geburt wird er mit heiligem Geischt erfüllt sy,

16i u är wird viu vo de Buebe Israels zu ihrem Gott Jehova zrüggfüehre.

17 O wird er ihm mit Elịas Geischt u Chraft vorusgah um d Härze vo Vätere wider zu Härze vo Ching z mache u di Unghorsame zur praktische Wiisheit vo de Grächte zrüggzfüehre. So wird er für Jehova es Volk vorbereite."

18 Sachạrja het der Engel gfragt: "Wie chani da sicher sii? I bi doch scho alt und o mini Frou isch i vorgrücktem Alter."

19 Dr Engel het erwideret: "Ich bi Gạbriel, wo nah vor Gott staht, u i bi gschickt worde um mit dir z rede u dir die gueti Botschaft z bringe.

20 Aber wöu du mine Wort nid gloubt hesch, wo zur feschtgleiti Zyt wahr wärde, drum wirsch nümm chönne rede, sondern stumm blibe bis zu däm Tag wo das aues iitrifft.“

21 Inzwüsche hei d Lüt uf Sachạrja gwartet u sech gwunderet, werum er so lang im Heiligtum blibe isch.

22 Wo er denn usecho isch het er nid chöne zu ihne rede u de Lüt isch klar worde daser im Heiligtum grad e übernatürlichi Erschiinig gha het. Är het sech di ganz Zyt mit Zeiche vrschtändet u isch schtumm blibe.

23 Wo denn d Täg vo sim heilige Ziischt si abgloffe gsy, isch är hei gange.

24 Es paar Täg nachane isch sy Frou Elisabeth schwanger worde. Sie het sech fünf Monet lang zrügg zoge u het gseit:

25 "Das het Jehova für mi ta! Är het mir Beachtig gschänkt u mi vor Schand befreit."

26 I ihrem sechste Monet het Gott de Engel Gạbriel i e galilạ̈ische Stadt namens Nạzareth

27 zunere Jungfrau, wo mit emene Maa namens Josef us em Huus David verlobt gsi isch und d Maria gheisse het.

28 Wo der Engel iechoo isch, het er gsait: "I grüess di, du überus gsägneti Frau. Jehova isch a dinere Siite."

29 Sini Wort hei d Maria sehr beunruhigt, u si het überleit, was dä gruess äuä z bedütä het.

30 Da het der Engel zu ihre gseit: "Ha ke Angst, Maria! Gott het dir sini Anerkennig gschenkt.

31 Du wirsch schwanger werde und ehn Sohn zur Welt bringe und du söllsch en Jesus nenne.

32 Er wird gross si un Bueb vum Hechschte gnennt wäre, un Johva Gott wird nem d Thron David ge, vu sinem Vater.

33 Er wird für immer als König übers Huus Jakob regiere und sis Königrich wird nie ändä."

34 Maria het däm Engel entgägnet: "Wie soll das geschrieben? I ha doch ke sexuelle Beziehige mit nem Maa."

35 Der Engel het ihr gantwortet: "Heiliger Geischt wird über di cho und d Chraft vom Höchschte wird uf der ruhe. Drum wird der, der uf d Welt kumme wird, heilig un Gottes Bueb gnennt wäre.

36 U steu dr vor! Dini Verwandti Elisabeth isch äbefaus mit em ne Sohn schwanger, u das obwou si scho äuter isch. Si, di sogenannti Unfruchtbari, isch itz im sächste Monet,

37 denn gits kei Ussag Gottes wo er nid cha wahr mache." 38 Maria het erwideret: "Hier bin ich: Jehovas Sklavin! Was du akündet hesch, söll mit mir gscheh." Drufabe het der Engel sie verlührt.

39 Damals het sech d Maria schnäu uf e Wäg i ds Bärgland gmacht, in e Stadt Judas,

40 het ds Huus Sachạrjas un begrüesst Elisabeth begrüesst.

41 Sobald Elisabeth Marias Gruess het ghärt, het des Baby in ihrem Buuch ghüpft, un d Elisabeth isch mit heiligem Geischt erfillt worde.

42 Si het lut gruefe: "Gesägnet bisch under de Froue, u gsägnet isch das Ching wo du zur Wäut wirsch bringe!

43 Wi chumi zu dr Ehr, dass mi d Mueter vo mim Herrn bsuecht?

44 Stell dr vor! I däm Momänt wo ig di Gruess ha ghört, het ds Baby i mim Buch vor Freud ghüpft.

45 Glücklech isch o d'Frou wo gloubt het wöus wird sech usnahmslos aues erfülle wo ihre vo Jehova gseit worde isch."

46 Maria het druff gseid: "Mini Seele preist Jehovas Grössi,

47 u mi Geischt cha nid andersch als über Gott, mi Rätter, überglücklech z si,

48 denn er het di niedrigi Stellig vo sinere Sklavin wahrgno. Sieh nur! Vo jetzt a werde mich alli Generatione für glücklich erkläre,

49 wüu dä Mächtig Grosses für mi ta het. Heilig isch si Name,

50 und vo Generation zu Generation schänkt är aune wo Ehrfurcht vor ihm hei, Barmherzigkeita.

51 Mit sym Arm het är machtvolli Tate vollbracht u wo zerstreut, wo sy Härz voller überheblicher Absichte isch.

52 Mächtigi het är vom Thron gstosse u Niedrigstehendi erhöht.

53 Hungrigi het är mit Guetem völlig gsättiget u Riiche mit leere Händ furtgschickt.

54 Er isch sim Diener Israel zu Hilf cho. Drbi het är sich a sini Barmherzigkeit erinneret,

55 so wi är's üsne Vorfahre, Abraham u sy Nachkomme, zuegseit het, uf ewig."

56 Maria isch öppe drü Mönet bi ihre blibe u het denn widr hei kohrt.

57 Drno isch für Elisabeth d Zyt vor Entbindig cho u si het e Junge zur Wäut brocht.

58 Als ihri Nochbere un Verwandte hän ghärt, was fir ne grossi Barmherzigkeit Jehova ihr zeigt het, freut sie sich mit ihre.

59 Am achte Tag si si si zur Bschneidig vom Ching cho u hei ihm wöue vo sim Vater Sachạrja gäh.

60 Doch sini Mueter widerspricht: "Nei! Er söll Johạnes heisse."

61 Da hei si zu ihre gmeint: "Aber so heisst doch ke einzige vo dine Verwandte."

62 De hei si sy Vater dür Zeiche gfragt, wi är das Ching het wöue nenne.

63 Är het a Täfeli gschlage u het druf gschribe: "Johạnnes isch si Name." Über das hei sech alli gwunderet.

64 Im glyche Ougeblick het sech sys Muul göffnet, sy Zunge het sech glöscht u är het agfange z rede u Gott z preise.

65 Da griegt di ganz Nachbarschaft in Furcht u me het sech im ganze Bärgland vo Judạ̈a drvo verzellt.

66 Alli wo das ghört hei, hei sech drüber Gedanke gmacht u hei sech gfragt: "Was wird äue us däm Ching wärde?", denn d Hand Jehovas isch eidütig über ihm gsi.

67 Dänn isch sy Vater Sachạrja mit heiligem Geischt erfüllt worde und het di prophetische Wort üsseret:

68 "Jehova, der Gott Israels, soll priese werde, denn na het sinem Volk Beachtig gschänkt und es befreit.

69 Us em Huus vo sym Diener David het är für üs e mächtige Rätter fürebrocht,

70 so win er's dür sini heilige Prophete vor langer Zyt akündet het,

71 um üs vor üsne Fäinde u us dr Hand üsere Hasser z rette,

72 zum a üsne Vorfahre barmherzig z handle und um sich sin heilige Bund in Erinnerig z rüefe,

73 ja dr Eid, won är üsem Vorfahre Abraham schwor,

74 für üs nach dr Rettig vor üsne Feind z Vorrächt z gwährle, furchtlos heilige Dienscht für ne z tüe,

75 u zwar üses Läbe lang i Loyalität u Grächtigkeit.

76 Du aba, Kind, di wird ma Prophet vum Hechschte nenne, denn dü wirsch Jehova vorusgoh, um sini Wäg vorzbereite,

77 zum sis Volk wüsse z loh, dass es durch Sündevergebig grettet wird,

78 wüu Gott innigs Mitgfühl mit üs het. Wäg däm Mitgefüu wird üs es Morgeliecht us dr Höchi bsueche,

79 zum dene Liecht ds gä wo im Funschter u im Todesschatte hocke, u zum üs uf e Wäg vom Friede z füehre."

80 Johạnes isch zumene riife junge Maa ane gwachse. Bis zu sim öffentliche Ufträtte unger de Israelite het er ir Wildnis gläbt.

Lukas 9 vo 24

9:1 Denn het er d Zwölf zemme gruefe und het ne Macht u Autorität über aui Dämọne u d Macht, Chrankheite z heile.

2 Är het se usgschickt, ds Königrich Gottes z predige und Kranki gsund z mache.

3 "Nähmet für ungerwägs nüt mit", wies er se ah, "weder e Stab no e Provianttäsche no Brot no Gäld und o kes zuesätzlechs Gwand.

4 Doch wo immer Ihr ines Huus iträtted, dert blibed und vo da geit wyter.

5 U wome nech nid ufnimmt, da schüttlet bim Verlasse vor Stadt der Stoub vo eune Füess aus Warnig für d Bewohner."

6 Da si los gange u zoge dürs Gebiet vo Dorf zu Dorf, hei überau di gueti Botschaft bekannt gmacht u hei Chranki gheilt.

7 Das alles isch o Herodes cho, em Bezirksherrscher, z Ohre, u är isch zimlech irritiert gsy, wüu die einte hei gseit Johạnnes syg vo de Tote uferweckt worde,

8 di angere, elịa sy erschiene, u no anderi, e Prophet vo früecher sy ufgschtande.

9 Herodes het sich gwunderet: "Ich ha Johạnnes doch la enthaupte. Wer isch denn bloss dä Maa, wo ich das alles ghöre?" Er het ne wölle drum unbedingt gseh.

10 Wo d Aposchtel zrugg cho sind, händ sie Jesus verzellt, was sie alles gmacht händ. När het er si mitgnoh und sich id Stadt Betsaida zruggzoge, um elei z si.

11 Doch vieli erfahre devo und hei ihm gfolgt. Är het si fründlech empfangä, het ne vo Gottes Königrich verzellt u het d Kranke gheilt.

12 Denn isch der Tag allmählich z End gange und die Zwölf sy cho und hei zu ihm gseit: "Schick d Lüt wäg, damit si sech i de Dörfer ringsum und ufem Land e Unterkunft chöi go sueche und Proviant beschaffe, wüu hie dusse sy mir amene abglägene Ort."

13 Är het erwidderet: "Gäbe ihr ne öppis z'ässe", wo si gseit hei: "Mir hei nume füf Brot und zwöi Fisch. Ussert vilicht, mir gö säuber ga und choufe für aui Ässe."

14 Es si nämlech um die 5000 Ma gsi. Är het itz zu sine Jünger gseit: "Sorgt derfür, dass sie sech i Gruppe vo ungefähr 50 zämesetze."

15 Das hei si gmacht u aui hei sech gsetzt.

16 Er het etze die fünf Brot gno und die zwei Fisch, het zum Himmel blickt und segnet sie. Denn het er d Brot brocht u het sie de Jinger glängt, dmit sie de Lüt gä het.

17 Alli ässä un sin satt worde. Die übrig bliebne Stück sammlet me ih und füllt dermit zwöelf Kerb.

18 Speter, won er allei bätet, sy die Jünger zue ihm cho, u het si gfragt: "Für wen halte d Lüt mi?"

19 Si hei antwortet: "Für Johạnnes der Täufer. Aber angeri säge: Elịa, und no anderi säge: E Prophet vo früecher isch ufgschtande."

20 Do het er si gfragt: "Und ihr, für wer haltet ihr mich?" Petrus het zur Antwort geh: "Für den Christus Gottes."

21 Nachhär weis är se ire ärnschtä Red a, wo niemerem z'sägä.

22 Er het hinzue gfüegt: "Der Menschensohn muss viel durchmache und vo de Ältiste, Oberpriester und Schriftgelehrte abglehnt werde, me wird ihn töte, u am dritte Tag wird er uferweckt werde."

23 De het er no zu allne gseit: "Wer e Nachfolger vo mir wott sy, mues sech säuber verlügnet, Tag für Tag sy Marterpfahl nä u mir ständig folge.

24 Denn wer sis Läbe will rette, wird's verliere, aber wer sis Läbe minetwäge verlürt, dä wird's rette.

25 Was bringts eim Mönsch scho wenn är die ganzi Wäut gwinnt aber sech säuber verlüürt oder sech zgrunde richtet?

26 Denn wer sich für mich un mini Wort schämt, fir den wird sich dr Menschensohn schäme, wenn na in sinere Herrlichkeit un der vum Vater un dr heilige Engel kummt.

27 Doch i versichere euch: Einigi vo dene wo hie stöh wärde uf ke Fall sterbe, ohni ds Königrich Gottes gseh z ha."

28 U so het er gno, öppe acht Täg nachdem er das gseit het, dr Petrus, Johạnnnes und Jakobus mit und isch uf e Bärg gstige, um z'bätte.

29 Bim Bätt het sech ds Usgseh vo sim Gsicht veränderet u sini Chleidig isch strahlend wiss worde.

30 Uf einisch hei sech zwöi Manne mit ihm – Moses u Elịa ungerhautet. 31 Si erschine in Herrlichkeit un schwätze über si Wäggang, wo sich in Jerusalem an ihm erfülle sötti.

32 Petrus u di angere si vom Schlaf überwältigt worde, doch wo si wider hellwach si gsi, hei si sini Herrlechkeit gseh u die zwöi Manne, wo bi ihm gstande si.

33 Wo nen die beide Manne grad hei wöue verlah, het der Petrus zu Jesus gseit: "Lehrer, wie guet das mir hie sy! Lass uns drü Zelte ufbaue: eis für dich, eis für Moses und eis für Elịa". Är het nid gwüsst was är da gredt het.

34 Doch während er das gseit het, het sech e Wulke bildet u het si bedeckt. Wo d Wolke si iighüllt het, hei si Angst übercho.

35 Denn isch e Stimm us de Wolke cho: "Das isch mi Sohn, wo userwählt het. Höret uf ihn!"

36 Wo d Stimm het gseit, isch Jesus widr elei gsy. D Jünger hei das ganze für sich bhaute u hei damals niemerem verzellt was si gseh hei.

37 Am Tag druf si si der Bärg abe gange u ä grossi Mönsch isch Jesus entgägecho.

38 Uf einisch e Maa us dr Mengi gruefe: "Lehrer, i bitte di, e Blick uf my Sohn z rüere – i ha nume de eint!

39 Äs Geischt packt ihn u är fangt plötzlech a schreie, wird i Chrämpf gstürzt u het Schuum vor em Muul. Dr Geischt verletzt ihn u laht ihn nid so liecht widr los.

40 Ig ha di Jünger bätte ne ustribe, aber si hei's nid chönne."

41 Aus Reaktion druf het Jesus gseit: "Was für ne ungläubige, verdreiti Generation! Wie lang mues ig no bi öich blibe und euch ertrage? Bring di Sohn her."

42 Sogar wo de Bueb nöcher isch cho, het der Dạ̈monne ufe Bode gschluderet und ihm heftige Chrämpf plaget. Doch Jesus isch der bese Geischt a gange, het de Junge gsund gmacht u het nen sinem Vater zruck ge.

43 Alli hei nume so gstunne über di grossi Macht Gottes.

Während sech d Lüt über alli sini Tate gwunderet hei, het är zu sine Jinger gseit:

44 "Höret guet zue und merked eu die Wort, denn de Menschensohn wird a Mensche verrate."

45 Doch si hei nid verstande was är da gseit het. Es isch ihne verborge gsi, damit si s nid begriffe, u si trout sich o nid nachefrage.

46 Nochane afo diskutiere wär vo ihne äuä dr Grösst sig.

47 Da Jesus het gwüsst was si i ihrem Herz überleit hei, het er es Chind gno, het's näb sich gstellt

48 un sait: "Wer in minem Name des Kind ufnimmt, der nimmt mi au uf. Un wer mich ufnimmt, nimmt au den uf, der mi gschickt het. Denn wer sich unda äich alle dämüetig vuhaltet, der isch gross."

49 Als Reaktion druf het Johạnnnes gseit: "Lehrer, mir hei gseh wie öpper di Name bruucht het zum Dämọnene ustriibe. Mir hei probiert ihn dra z'hindere wüu är dir nid mit üs zäme folgt."

50 Jesus entgägnet: "Hinderet ne nid dra, denn wär nid gägä euch isch, isch für euch."

51 Da d Täg siire Himmelfahrt nöcher cho sy, isch er entschlosse, nach Jerusalem z go.

52 Är het Bote voruus gschickt, wo ines samarịtischs Dorf si ga, um Vorbereitige für ihn z treffe.

53 Doch, me het ne nid ufgno, wüu er fescht vor gha het, nach Jerusalem z'gah.

54 Wo d Jünger Jakobus und dr Johạnnnes das gseh hei, hei si gfragt: "Herr, wotsch dass mir Füür vom Himmel herabrüfet und se vernichted?"

55 Doch är het sech umdräit u het ne wägem Vorhautige gmacht.

56 Drufhin si si i es angers Dorf ga.

57 Underwägs het öpper zu ihm gseit: "I folg dir, wo du o gosch."

58 Doch Jesus het erwideret: "D Füchs hei ihre Bau und d Vögel vom Himmu ihres Näscht, aber dr Mönschensohn het kes eigets Dehei."

59 E and're Maa het er ufgforderet: "Folge mir nach!", doch der entgägnet: "Herr, erloub mer, das i zersch ga u mi Vatter begrabe."

60 Druf het Jesus gseit: "Lah d Tote ihri Tote la begrabe, du aber gang und mach das Königrich Gottes wit und breit bekannt."

61 No e angere het gseit "I wird dr folge, Herr, doch erloub mer zersch, mi vo dene z'verabschiede, wo i mim Huus sy."

62 Jesus erwideret: "Niemert, wo sini Hand a Pflug legt und hinne blickt, eignet sech für Gottes Königrich."