bibel Bärndütsch

Esther 5 vo 10

5 Am dritte Tag isch d'Esther iri künigleche Chleider aagloge u het sech i Innenhof vom Palast vom König gsteut, u zwar gägenüber drvo. Dr König isch gägenüber em Iigang uf sim Thron im mügliche Huus ghockt.

2 Won er Königin Esther im Innenhof het gstande, het si sini Gunst gfunde, u är het ere z goldige Zepter entgäge gstreckt, woner ir Hand ghebt het. Da isch d'Esther nöcher cho u het d'Spitze vom Zäptere berüert.

3 Der König het gfragt: "Was hesch uf em Härz, Königin Esther? Was isch di Bitte? Söttsch alles ha – u we's d Hälfti vo mim Chönigrich isch!"

4 Esther antwortet: "Wenns der recht isch min König, denn chum doch bitte hüt mit Hạman zu dem Fescht woni für di vorbereitet han."

5 Da befohl de König sine Männer: "Seit Hạman er söll schnell cho wie d Esther es wünscht." Also sind de König und Hạman zu Esthers go Festässe.

6 Wo si bim Wy gsässe hei, het der König zu Esther gseit: "Was isch di Wunsch? Är söll erfüllt wärde! Worum o immer bittisch, du söllsch es ha – u we's d Hälfti vo mym Chönigrich isch!"

7 Esther erwideret: "Mini Bitte und mi Wunsch isch:

8 Wenni dini Gunst han, min Chönig, u we du würklech mi Wunsch u mini Bitte wotsch erfülle, denn chum doch bitte morn mit Hạman zumene wiitere Fästli wonich für eu gäh wird. Morn wirdi de d Frag vom Chönigs beantworte."

9 Hạman isch a däm Tag fröhlich u i beste Luune use gange. Aber won är Mọrdechai im Königstor het gseh u bemerkt het, das är nid ufgstande het u nid vor ihm zitteret het, griet er in Zorn über Mọrdechai.

10 Hạman het sich jedoch beherrscht und isch hei gange. Denn het er sini Fründe u sini Frou Sẹresch lo rüefe.

11 Hạmä het mit sim gwautige Richtum aagä, mit sine viune Söhn u drmit, dass ne dr König beförderet u über die Füürscht u müglechi Diener gsetzt het.

12 "Und no öppis", het Hạman witer gseit. "Wen het Königin Esther wohl zemme mitm König zumene Fescht iiglade? Nume mi allei! U morn bini no einisch zäme mit em König bi ihre iiglade.

13 Aber all das stellt mi nid zfride solangi de Jude Mọrdechai im Königstor hocke."

14 Si Frou Sẹresch und alli sini Fründe hei druf zu ihm gseit: "Lass es Stamm ufstelle, wo 50 Ellna höch isch, und säge em König morn morge, dass Mọrdechai dra ghängt werde söll. De chasch dr zfescht mit em König la schmöcke." Dä Vorschlag het Hạman gspiut u är het z'Stamm la ufsteue.

Esther 4 vo 10

4 Wo Mọrdechai vo auem erfahre isch, het er syni Chleider zerrisse u isch in Sack u Asche gange. Lut u bitterlech schreend isch er i d Stadtmitte gloffe.

2 Vor em Königstor ischer jedoch bliebe, will niemer het dörfe z Sacktuech s Tor beträte.

3 I jedere Provinz, wo d Aaordnig vom König bekannt worde isch, het grossi Truur unger de Jude gherrscht. Sie faschte, hiile un klage, un vieli bätte sich uf Sackduech un Äsche.

4 Als Esthers Dienerinne und ihri Eunuchene sy cho und Ihr devo verzellt hei, isch d Königin ztief erschütteret gsi. Sie het Mọrdechai Chleider gschickt, won er statt em Sacktuech sött aalegge, aber er het si nid agno.

5 Da het d Esther der Esther der Eunuchen Hạthach gschickt, wo der König ihr zu Dienst gstellt het, zu Mọrdechai zum erfahre, was das alles z bedüte het u was passiert isch.

6 Hạthach isch zu Mọrdechai uf e öffentliche Platz vor Stadt gange, wo sich vor em Königstor befunde het.

7 Mọrdechai het ihm usfüehrlich verzellt, was er erläbt het, und het ihm de gnau Gäldbetrag gnoh, de Hạman em Chönig für d Schatzchammere versproche gha, wenn d Jude vrnichtet würde.

8 Au het er ihm e Abschrift vo dr Aaordnig geh, wo z Sụsa zur Vernichtig vo de Jude erloh worde isch. Är sött se d'Esther zeige, ihr aues erkläre und sie awiise, vor em König z'erschiine, ihn zum Gnade azflege und sich bi ihm persönlich für ihres Volk iizsetze.

9 Hạthach isch z Esther zrugg gange und het ere mitteilt, was Mọrdechai gseit het.

10 Drufabe het si Mọrdechai durch Hạthach usrichta:

11 "Alli Diener des Königs und Bewohner der königlichen Provinzen wüssen: Wer immer, ob Mann oder Frou, der Innenhof vom Chönig betritt, ohni gruefe worde z'sii, für dä gilt nume ds einte Gsetz: Är muess stärbe. Nume we ihm dr König ds goldige Zepter entgägestreckt, darf er am Läbe blibe. Und i bi scho sit 30 Täg nid zum König grüefe worde."

12 Wo Mọrdechai Esthers Nochricht het becho,

13 het er ihre gseit: "Glaub nid dass du eher mitem Läbe dervo chunnsch als die andere Jude, nume wüu du am Königshof bisch!

14 Wennd itz schweigsch, de wird vo woanders Hilf u Rettig für d Jude cho, aber du u d Familie vo dim Vater, ihr werdet sterbe. Wär weiss, öb du nid für ne Zyt wie di Königin worde bisch?"

15 Esther loh Mọrdechai usrichte:

16 "Gah, versammle alli Jude in Sụsa. Faschtet für mi, esst u trinkt drü Täg lang nüt – Tag u Nacht. O i wird mit mine Dienerinne faschte. De gani zum König, obwohl das gäge das Gsetz isch, u weni söu umcho, de chumi äbe um."

17 Da isch Mọrdechai weggange u het ta, was d'Esther ihm het uftreit.

Esther 3 vo 10

3:1 Einigi Zyt speter het gla König Ahasvẹrus Hạman, de Sohn vom Agagịter Hammedạth, ufstige u verliere ihm e Position, wo höcher isch gsi aus die aller andere Fürst näb ihm.

2 U aui möglechi Diener im Königstor hei sech töif vor Hạman verbütet u wärfe sich vor ihm ufe Bode wüu so hets dr König befole. Mọrdechai jedoch hets abglähnt, sich zverbüüge oder niederzwerfe.

3 Da hei di khönige Diener gseit wo im Königstor si gsi, zu Mọrdechai: "Warum missachtisch du der Befehl des König?"

4 Das hei si ne Tag für Tag gfragt, aber er het nid uf si ghört. Schliesslech hei sies verzeut Hạman zum gseh ob Mọrdechais verhalte geduldet würd. Mọrdechai het ne nämlech gseit, dass är e Jude isch.

5 Als Hạma denn het gseh, dass sich Mọrdechai nid verbüüte und sich nid vor ihm ufe Bode het welle rüere, isch er hässig worde.

6 Doch är hets ghebt für unger sire Würd, nume Mọrdechai us em Wäg z ruume. Me het ihm verzellt gha, zu wellem Volk Mọrdechai ghört het, u so plant er, alli Jude im ganze Riich vo Ahasvẹrus uszlösche – s ganze Volk Mọrdechais.

7 Im erschte Monet, also im Monet Nịsan, im 12. Jahr vom König Ahasvẹrus, het Hạman durch ds Purh (das heisst ds Los) der Tag u dr Monet bestimme wo das sött gschehe. Es isch uf de 12. Monet gheit, das heisst de Monet Ạdarb.i

 8 Danach het Hạman zu König Ahasvẹrus gseit: "Do git's es Volk, zerstreut und überall verteilt unter de Völker aune Provinze vo dim Riich, wo sich vo dene aller andere Völker unterscheide. Si hebe sech nid a di königleche Gsetz, u es isch nid im Interesse vom König sie so witermache loh.

9 Wenns em König guet erschiint, denn söll e Aordnig erlah werde zum si vernichte. I säuber wirde de Beamte 10'000 Silbertalänt für die königliche Schatzchammere überreiche."

10 Uf dr König sin Siegelring vo dr Hand zoge und het ne Hạman, em Sohn vom Agagịters Hammedạth, em Fäind vo de Jude.

11 Der König het zu Hạman gseit: "Das Silber und s Volk sölled dir ghöre. Tu was de für richtig haltisch."

12 Am 13. Tag vom erste Monet si d Sekretär vom Chönig grüefe worde. Si hei aues ufgschribe, was Hạman dr Satrạpen vom Königs, de Statthalter vo de Provinze u de Fürschte vo de verschidene Völker befau. Dr Befehl isch für jedi Provinz i ihrere eigete Schrift und für jedes Volk i syre eigete Sprach verfasst worde. Im Name vom König Ahasvẹrus isch är gschribe worde u mitem Siegelring vom Chönig versieglet.

13 D Briefe si dür Kurier i aui Provinze vom König gschickt worde. Si hei dr Befähl enthalte, aui Jude – Jung u Alt, Froue u Ching – a eim einzige Tag, am 13. Tag vom 12. Monet, also im Monet Ạdar, z töte, z vernichte u uszrotte u ihne ihre Bsitz wägznäh.

14 Der Inhalt vom Dokument sollte überall in den Provinzen als Gesetz gelten und alle Völker bekannt gemacht werden, damit sie auf den Tag vorbereitet wäre.

15 D'Kuriere hei uf Befähl vom Chönig drvo gä. Ds Gsetz isch ir Feschtig Sụsa erloh worde, u während d Stadt Sụsa i Ufregig isch gsi, hei sech dr König u Hạman ane gsetzt zum trinke.