bibel Bärndütsch

Aposchtelgschicht 9 vo 28

9:1 Saulus aber, wo d Jünger vom Herr immer no wutschnaubend bedroht het und si het welle umbringe, isch zum hoche Priester gange

2 u bat ne um Briefe ad Synagoge z Damạskus. Är het alli welle, wo zum Wäg ghöre u won är würd ufspüre, gfesslet nach Jerusalem bringe – sowohl Manne als o Froue.

3 Won är sech uf sire Reis Damạskus nöcher het, het ne plötzlech es Liecht vom Himmu umschtraut.

4 Är isch ufe Bode gfloge u het e Stimm zu ihm ghört: "Saulus, Saulus, werum verfolgsch du mich?"

5 Er het gfragt: "Wär bisch du, Herr?" D Stimm het antwortet: "I bi Jesus, wo du verfolgsch.

6 Doch steit uf u gang i d'Stadt. Dört wird mä dir sägä was söllsch machä."

7 Die Manne, wo mit ihm rischte sy sprachlos da gstande, wo si zwar dr Klang vonere Stimm ghört hei, aber si hei niemer gseh.

8 Wo dr Saulus vom Bode ufgstande isch, het är nüt chönne gseh obwou sini Ouge offe gsy sy. Do hei si ne ar Hand gno u hei ne uf Damạskus gfüehrt.

9 Drü Täg lang het er nüt gseh u är gässe u trank o nid.

10 In Damạskus het sich e Jünger mit Name Ananịas gfunde. Dr Herr het zu ihm inere Vision gseit: "Aanịas!" Er het Antwortet: "Hie bin ich, Herr."

11 Der Herr sait: "Steh uf, gang in d Schtross, de ma d Grad nennt, un suech im Hus vu Judas ä Ma üs Tạrsus, der Saulus heisst. Denn na bätet,

12i u är het ire Vision gseh, wi ne Maa namens Ananịas inechunnt u ihm d Händ ufleit, sodass är wider cha gseh."

13 Ananịas aba git zantwort: "Herr, i ha vo vilne glost, über all dene Schade, den na di Heilige in Jerusalem zuegfüert het.

14 U itz isch er mit der Befugnis vom Oberprieschter hie, um aui feschtznäh, wo di Name alüte."

15 Doch der Herr het zue nem gsait: "Gah, denn i ha dä Maa als Wärchzüüg usgwählt, um mi Name sowohl zu de andere Völker als o zu Könige und de Söhn Israels z trage.

16 Ig wird ihm dütlech zeige wieviu är für mi Name mues liide.

17 Da het sech Ananịas ufä Wäg gmacht u isch i ds Huus gange. Er legt Saulus d Händ uf un sait: "Saulus, Brueda, dr Herr Jesus, der dir uf dr Schtross hie erschiene isch, het mi gschickt, dmit dü wieda gsehsch un mit heiligem Geischt erfüllt wirsch.

18 Sofort het's ihm gfalle wi Schuppe vo de Ouge u är het wieder chönne gseh. De isch är ufgstande u het sich daufe lo.

19 Er het öppis gässe u isch zu Chräfte cho. Nochher isch er einigi Täg blybe bi de Jünger in Damạskus

20er und het uf dr Stell agfange, i dä Synagoge über Jesus z predige, dass dä Bueb Gottes isch.

21 Doch alli, de nen ghärt hän, hän sich gwunderet un gsait: "Isch des nit dr Ma, der in Jerusalem heftig unda däne gwüetet het, de dä Name alüte? Ischer nid hie härecho zum se festnäh und zu de Oberpriester z bringe?

22 Saulus isch jedoch immer überzügender uftaucht u het d Jude verwirrt, wo i Damạskus gläbt hei, indäm er logisch bewise, dass Jesus dr Christus isch.

23 Wo derno e längeri Ziit vergange isch, beriete sech d Jude, wi si ne chöi umbringe.

24 der Saulus het jedoch vo ihrem Plan erfahre. Da si o Tag und Nacht d Tore sorgfältig bewachte zum ne z besitige, 25i hei ihn sini Jünger gno und nä nachts imene Chorb dür ne Öffnig ir Stadtmuur la abe.

26 Als sa nohch Jerusalem kummt, het da sich d Jinger azschliesse, aba sie hän alli Angscht vor nem gha, denn sie hän nit glaubt, dass sa ä Jinger war.

27 Do isch ihm Bạrnabas zue Hilf cho und het ihn zu de Aposchtel gfüehrt. Är het ne usfüehrlech verzeut, wi dr Saulus uf em Wäg dr Herr gseh het u dass är mit ihm gredt het u wi er i Damạskus mutig u offe im Name Jesus gredt het.

28 Saulus bliebt dann bi nene, zeht sich fräi in Jerusalem un sait mutig un offe im Name vum Herrn.

29 Är het mit de Griechisch sprechende Jude gredt u diskutiert, doch die unternähme Versuech, ihn umzbringe.

30 Wo d Brüedere devo erfahre isch, hei si ne uf em Cäsarẹa abe bracht und hei ne uf Tạrsus wäg gschickt.

31 Für d Versammlig i ganz Judạ̈a und Galilạ̈a und Samạri het itz e Zyt vom Friede agfange u si isch gstärkt worde. Als sie in Ehrfurcht vor Johva gläbt het, un d Trost vum heilige Geischt het, wird sie immer gresser.

32 Wo etze dr Petrus die ganzi Gägend dure isch, isch är o zu de Heilige cho, wo z Lỵdda gwohnt hei.

33 Dert het er e Maa namens Änẹas troffe, wo acht Jahr glähmt het uf sim Bett gläge.

34 Der Petrus het zu ihm gseit: "Änẹas, Jesus Christus macht di gsund. Schteit uf u mach dis Bett!" Da isch er sofort ufgschtande.

35 Aus aui, wo z Lỵdda und ir Schạron-Ebeni hei gwohnt, ne hei si sech em Herr zue gwohnt.

36 In Jọppe hets e Jüngeri mit Name Tabịthha gäh, was übersetzt "Dọrkas" heisst. Si het sehr viu Guets gmacht u het di Arme unterstützt.

37 Zum Zyt isch si aber chrank worde u isch gstorbe. Da het me se gwuschet u het si i ne Ruum im Obergschoss gleit.

38 Lỵdda jitz nooch bi Jọppe gläge, u wo di Jünger ghört hei, dass der Petrus i derre Stadt gsy isch, hei si zwöi Manne zu ihm gschickt mit der dringende Bitte: "Chum bitte sofort zu üs.

39 Druf het sech dr Petrus mit ne uf e Wäg gmacht, u won är aacho isch, het me ne i Ruum im obere Stock gfüehrt. Alli Witwe sy zu ihm cho brüele u hei vili Unger- u Obergewänder zeigt, wo Dọrkas gmacht het, wo si no bi ihne isch gsy.

40 Dr Petrus het när aui usegschickt, het sech häre gmüetet u bätet. När het är sech zu däm Lichnam gwandlet u het gseit: "Tabịtha, stah uf!" Sie het d Auge ufdoe, un wo sie Petrus gsäh het, het sie sich ufgsetzt.

41 Er het dr d Hand gä u ufghört. De het är d Heilige u d Witwen gruefe u het ne zeigt, dass si läbt.

42 Das isch i ganz Jọppe bekannt worde und vili si zum Gloube a de Herrn cho.

43 Er isch einigi Täg in Jọppe blybe bimene Gerber namens Sịmon.

Aposchtelgschicht 8 vo 28

8:1 Saulus itze isch mit sire Ermordig iverstande.

A däm Tag het ä heftigi Verfolgig vo dr Versammlig in Jerusalem ysetzt. Alli usser de Aposchtel sy in d Gegände vo Judạ̈ und Samạria vrstreut worde.

2 Tüüfgläubigi Männer hei Stẹphanus zur Bestattig wäg treit und hei ä grossi Toteklag für ihn abhaute.

3 Saulus jedoch het agfange geg d Versammlig z wüete. Är drang in es Huus nach em andere i, het Manne und Froue furt gschlappt und het si is Gfängnis lo rüere.

4 D Jinger aba, de vuschtreut wore sin, zege durchs Land un vukündete de gueti Botschaft vum Wort Gottes.d

5 Philịppuse isch id Stadt Samạria abegange und het dört dr Christus bekannt z mache.

6 Schare vo Mönsche hei däm gschänkt, wo Philịppus gseit het, gschlossne Beachtig während si ihm zueglost hei und d Zeiche beobachtet hei, woner vollbracht het.

7 Vili ware nämlich vu bese Geischter bsesse, wo je lut ufschreie un üs d Bsessene üsgfahre sin. Usserdem sin vieli Glähmti un Lahmi gheilt worde.

8 So isch es cho das i dere Stadt grossi Fröid herrscht het.

9 Nun het sech ir Stadt o ä Maa namens Sịmon, wo vorher Magie tribe het u ds Volk z Samạria z Stune versetzt het. Är bhouptet vo sich, är isch ä Grosse.

10 Aui Lüt, vom Chlynschte bis zum Greschte, beachtet ne u hei gsait: "Dä Mann ist die Kraft Gottes, die man die Grosse nennt."

11 Si hei ihm Beachtig gschänkt, wüu är si scho ä ganzi Zyt dür sini Magie z Stune het vrsetzt.

12 Dänn händs aber Philịppus glaubt, wo di gueti Botschaft vom Königrich Gottes und vom Name Jesus Christi verkündet hät, und sowohl Männer als au Fraue hend sich taufe lah.

13 Sịmon isch ebefalls gläubig worde, und nachdem er dauft worde isch, het er sich a Philịppus ghalte. Är het gstunne, won är die Zeiche u groosse het, mächtige Tate gscheh het.

14 Wo d Aposchtel in Jerusalem ghört hei, dass d Mönsche in Samạria s Wort Gottes agno hei, hei si Petrus und Johạnes zu ihne gschickt.

15 Diese sin durab gange u bätte fir si, dmit si heilige Geischt gregt hän.

16 Är isch nämlech no uf kene vo dene abecho, sondern si si nume im Name vom Herr Jesus tauft worde.

17 Si hei ne d Händ ufm gleit und vo dert a empfinge si heilige Geischt.

18 Wo Sịmon het gseh, dass Mensche de heilige Geist empfange hei, wenn d Aposchtel ihne d Händ ufleit hei, het er ihne Geld ahbotte.

19 Är het gseit: "Gäbt o mir die Macht, damit jede woni d Händ uflege, heilige Geist empfangt."

20 Drufabe het dr Petrus erwideret: "Dein Silber soll mit dir zugrunde gah, weil du gmeint hesch, du chönntisch dir es Gschänk Gottes mit Geld chaufe.

21 Du hesch weder Ateil a dere Sach no e Anrecht druff, denn dis Herz isch nid ufrichtig vor Gott.

22 Bereue also die Schlächtigkeit, u flehe zu Jehova, dass dir, wenns müglech isch, di bös Absicht vo dim Herz wird vergäh.

23 I gseh nämlech: Du bisch es bitteres Gift und e Sklave vo dr Ungerechtigkeit."

24 Sịmon het zur Antwort geh: "Fleht für mi z Jehova, das mi nüt vo däm trifft wo ier gseit heit."

25 Wo si nun es gründlichs Zügnis abgleitet und über ds Wort Jehovas gredt hei, hei si sech uf e Rückweg uf Jerusalem gmacht. Si hei die gueti Botschaft i viune Dörfer vo de Samarịter verkündet.

26 Jehovas Engel aber het zu Philịppus gseit: "Mach di uf und gang uf Süde uf d Strass, wo vo Jerusalem uf Gạsa abfüehrt." (Das isch e Wüestross.)

27 Drufabe het är sich uf e Wäg gmacht. Jetz isch da e äthiopische Eunuch gsi, ä Amtsträger unger dr Kandạke, dr Königin vo Äthiopie, wo ihre ganz Schatz verwaltet het. Er war nohch Jerusalem kumme, um Gott azbäte,

28 un het sich etze uf fem Rückweg gfunde. Während er uf sinem Wage gsässe het, lut er d Prophete Jesaja lut.

29 Da het der Geist zu Philịppus gseit: "Gang zum Wage dert häre."

30 Philịppus isch näbedra gläge u het der Maa lut der Prophet Jesaja gläse. Är het gfragt: "Verstahst du denn was du da lesisch?"

31 Der Mann hat gantwortet: "Wie soll i das jemals verstehen, wenn mir nicht jemand derbei hilft?" Dann bitt er Philịppus iidringlich, ufstiege und sich zu ihm z setze.

32 Der Ma het grad folgendi Passage i de Schrifte gläse: "Wie es Schof isch är zum Schlachte gfüehrt worde, u wi ne Lamm, wo vor sym Schärer still blybt, macht är sy Muu nid uf.

33 Während sire Demüetigung isch ihm Gerechtigkeit verweigeret worde. Wer wird vo de Einzelheite vo sinere Generation verzelle? Denn si Läbe wird vo dr Erde wäggnoh.

34 Der Eunuch het denn zu Philịppus gseit: "Bitte sag mir: Vo wem redt der Prophet hie? Vo sich sälber oder vomene andere?"

35 Philịppus het afa rede und ihm usgehend vo dere Schriftsteu die gueti Botschaft über Jesus bekannt gmacht.

36 Während si so uf der Stross ungerwägs sy gsy, sy si a Gwässer cho, u der Eunuch het gseit: "Sieh mal! Da isch Wasser. Was steit mi Taufi im Wäg?"

37 ––

38 Nochdem är der Wage het la aalte, si der Eunuch u Philịppus beidi is Wasser durab, u der Philịppus het ne touft.

39 Wo si us em Wasser ufecho si, het Jehovas Geist Philịppus schnäu wäggführt. D Eunuch het ne nümme gseh, aber er het voll Fröid sine Wäg gsetzt.

40 Philịppus jedoch het sich in Ạschdod wieder gfunde. Är het dürs Gebiet zoge u het i aune Städt wyter die gueti Botschaft bekannt gmacht bis är uf em Cäsarẹa isch cho.

Aposchtelgschicht 7 vo 28

7:1 Dr Hohe Prieschter het denn gfragt: "Isch das wahr?"

2 Stẹphanus het antwortet: "Männer, Brüedere und Vätere, hört mi a! Der Gott der Herrlichkeit erschient üsem Vorfahre Abraham in Mesopomie bevor er sech z Hạran niederlah het,

3 u het zue ihm gseit: 'Verlass dis Land u dini Verwandte, u chum i das Land woni dir zeige wird.'

4 Da isch er usem Land vo de Chaldạ̈er wäg zoge und het sich z Hạran nieder loh. Nohchdem si Vater gschtorbe war, het Gott nen vu dert i des Land ibaantwortet, in däm ihr etze wohnet.

5 Är het ihm i däm Land auerdings kes Erbe gä, ja nid mau ä Fuessbreit. Doch är het vrsproche, nen un si Nochkumme als Bsitz z gäh, obwohl Abraham no kes Chind het gha.

6 Usserdäm het Gott zu ihm gseit, dass sini Nachkomme als Fremde imene fremde Land würde läbe und dass me se zu Sklave mache und 400 Jahr würd ungerdrücke.

7 'I wird s Volk wo si als Sklave diene wärde beschtrafe', het Gott gseit, 'und danach wärde se uszieh u a däm Ort heilige Dienscht für mi verrichte.

8 Au het Gott gschlosse mit ihm dr Bund vor Bschneidig. Abraham isch dr Vater vu Isaak u bschnitt nen am achte Dag. Isaak isch dr Vater vo Jakob und Jakob vo de zwöi Familieoberhäuptere worde.

9 Die Familieoberhäupter si denn eifersüchtig uf Joseph worde und hei ne nach Ägypte verchouft. Doch gott isch ihm bii gstande.

10 Er tuet ihn us aune sine Schwierigkeite befreie u het ihm Wiisheit u d Gunscht vom Pharao, vom Kenig vo Ägypte gschänkt. Und är het nen aus Regänte über Ägypte gsetzt u sis ganzes Huus ihgsetzt.

11 Ganz Ägypte u Kạnaan si aber vonere Hungersnot erfasst worde. Ja, es isch e sehr schweri Zyt gsy und üsi Vorfahre hei nüt me z'ässe gfunge.

12 Jakob het jedoch ghört, dass es in Ägypte Läbensmittel gäh het, und är het üsi Vorfahre es erschts Mol ane gschickt.

13 Bim zwöite Mal het sich dr Joseph syne Brüedere z erkenne und dr Pharao het vo Josephs Familie erfahre.

14 Denn het dr Joseph si Vater Jakob mit allne siine Verwandte us Kạnaan lo hole. Es si insgesamt 75 Persone gsi.

15 Jakob auso uf Ägypte zoge u isch dert gstorbe – wi o üsi Vorfahre.

16 Si si nach Sịchem überführt worde und i ds Grab gleit, ds Abraham für ne Silbergeld vo de Söhn Hạmors in Sịchem kouft het.

17 Als etze de Ziit neecha rückt het, in der sich des Vuheissig, des Gott Abraham ge het, erfillt het, des Volk wachse un het sich in Ägypte vermehrt.

18 Denn isch en andere König in Ägypte an d Macht cho, eine wo Joseph nid kennt het.

19 Dä isch lischtig gäge üses Volk vorgange u zwang di Vätere zu Unrächt, ihri Söugling uszsetze, damit si nid am Läbe blibe.

20 Zu dr Zyt isch Moses gebore worde u är isch schön gsi i Gottes Ouge. Är isch drü Mönet lang im Huus sym Vatter ufzoge worde.

21 Won är aber uusgsetzt worde isch, het nen d Tochter vom Pharao zu sich gno und het ne aus ihre eigete Sohn ufzoge.

22 So isch dr Moses i dr ganze Wisheit vo dr Ägypter usbiudet worde. Ja, är isch mächtig gsi z Wort u Tat.

23 Won er 40 Johr alt gsi isch, isch i sym Härz vo dr Gedanke ufcho, nach syne Brüedere, dr Söhn Israels, z gseh.

24 Da het är gseh, wi eine vo dene ungrecht behandlet worde isch, u het ne verteidigt. Är het de Misshandlete grächt, idem är de Ägypter niedergschlage het.

25 Är het gmeint, sini Brüedere würde begriffe, dass Gott se durch ihn rette würd, aber sie begriffe's nid.

26 Am nächschte Tag het är bi ihne erschient, wo si grad stritte, u är het se derzue wöue bewege, wider friedlech mitenang uszcho. Är het gseit: 'Männer, dir sit doch Brüedere. Warum behandlet ihr eu gegesitig schlächt?

27 Derjenig, wo sy Mitmensche schlächt behandlet het, het ne jedoch wäggschteckt u gseit: 'Wär het di aus Herrscher u Richter iigsetzt?

28 Wetsch mi öppe umbringe wide geschter der Ägypter umbrocht hesch?'

29 Wo Moses das ghört het, het er gfloh u het aus Fremde im Land Mịdian gläbt, wo er dr Vater vo zwöi Söhn worde isch.

30 Nach 40 Jahr erschine ihm ir Wildnis am Berg Sịnai es Ängel i dr Flamme vomene brennende Dornbusch.

31 Wo Moses das gseh het, het är sich drüber gwunderet. Doch won är anegange isch zum nacheluege, isch Jehovas Stimm z'ghöre, wo gseit het:

32 'Ich bi dr Gott vo dinere Vorfahre, dr Gott Abrahams, Isaaks und Jakobs.' Do het Moses agfange zittere und het nid gwagt, die Sach genauer z untersueche.

33 Jehova het zu ihm gseit: 'Zieh dini Sandale us denn steisch uf heiligem Bode.

34 Ig ha huere äuä gseh wi mis Vouch i Ägypte ungerdrückt wird. I ha ghört wi si stöh, u i bi übercho, um se z befreie. Chum i wird di nach Ägypte schicke.

35 Di Moses wo si hei verleugnet wo si gseit hei: 'Wär het di aus Herrscher u Richter über üs igsetzt? – ihm het Gott dür e Ängel, wo ihm im Dornbusch erschiene, als Herrscher u Befreier gschickt.

36 Dä Maa het se usegfüehrt u het z Ägypte, am Rote Meer u

40 Si hei zum Aron gseit: 'Mach üs Götter, wo vor üs här gö. Wär weiss, was mit däm Moses, wo üs us Ägypte usegfüehrt het, passiert isch!

41 Auso hei si damaus es chalb gmacht und am götze opferet u agfange wo si hei gmacht z erfreue.

42 Da wandt sich Gott vo ihne ab und het zue glo, dass si fürs Heer vom Himmel heilige Dienscht verrichtete, so wie im Buech vo de Prophete stoht: 'Hend ihr öppe 40 Jahr i de Wildn Tieropfer und anderi Opfer darbrocht, Huus Israel?

43 Nei, ihr heit ds Zelt vom Mọloch u dr Stern vom Gott Rẹphan umetrage, die Figure wo ihr gmacht hei zum si aazbätte. Drum wird ig Öich über Babylon use deportiere.

44 Üsi Vorfahre hei im Wildnis ds Zelt vom Zügniss gha, wo Moses uf Aawisig Gottes nach em Muschter sött afertige, won er gseh het, wo Gott mit ihm het gredt.

45 Üsi Vorfahre hei es überno und hei es mit dr Jọsua i ds Land vo dr Völker brocht, wo Gott vor üsne Vorfahre vertribe het. Hie isch es bis zur Zyt David blybe.

46 Er het Gunst bi Gott gfunde und bat drum, däm Gott Jakobs e Wohnort dörfe parat mache.

47 Aber es isch Sạlomo gsi wo ihm es Huus baut het.

48 Der höchst wohnt jedoch nit in Hüser, die vo Menschehand gmacht worde sind. Seit doch de Prophet:

49 '"Dä Himmel isch mi Thron u d Erde isch mi Fuessschemel. Was für es Huus wend ihr mir baue?", seit Jehova. "Oder wo isch mi Ruehort?

50 Het nid mini Hand all das gmacht?

51 Dir syt eigensinnig u a Herz u Ohre unbeschnitte. Ständig widrsteit dr em heilige Geischt. Ihr macheds genauso wie eui Vorfahre.

52 Weli vo de Prophete hei öichi Vorfahre nid verfolgt? Ja, sie umzbringe, wo im Vorus des Kumme vum Grechte akündigt hän, däm si Vuräter un Mörder ihr etze wore sin,

53 ihr wo ihres gsetz becho hei wies vo engel übermittlet worde isch, aber nid befolgt hei."

54 Wo si das hei ghört, si si uf ne huere hässig worde und hei mit de Zähn agfange z knirsche.

55 Er aba, vum heilige Geischt erfüllt, het unentwägt zum Himmel hoch gluegt un het d Herrlichkeit Gottes erlickt un au Jesus, der a dr rechte Site Gottes isch gstande.

56 Är het gseit: "Da! I gseh dr Himmu göffnet u dr Mönschensohn ar rächte Site Gottes stah.

57 Drufabe hei si lut gschroue, hei sech mit de Häng d Ohre zue ghaute und aui zäme uf ne los gstürmt.

58 Nachdem si ne us dr Stadt usegschnitte hei, hei si ne afah steinige. D Ziige lege ihri Obergewänder zue d Fess vumä junge Ma a, der Saulus gnennt wird.

59 Während si Stẹphanus steinigt hei, het er gflegt: "Herr Jesus, nimm mi Geischt uf."

60 De het är uf d'Chnü gsunge u het mit luuter Stimm gruefe: "Jehova, rächne ne die Sünde nid a! Nachdem är das gseit het, isch är gschtorbe.