GTranslate Wähle deine Sprache

Römer 5 vo 16

von Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 421

 

Römer 5 vo 16

5:1 Da mir itz aus Foug vom Gloube für grächt erklärt worde si, wei mir üs vom Friede mit Gott erfreue dür üsem Herr Jesus Christus.

2 Dür ihn hei mir ufgrund vo Gloube o Zuegang zu dere unverdiente Güte übercho, womer itz stöh. Und mir wei üs wäg dr Hoffnig uf d Herrlichkeit Gottes freue.

3 Nid nume das, sondern mir wei üs fröie während mir schwirigkeite düre mache, da mir wüsse, dass me dür schwirigkeite usharre lehrt,

4 Usharre aber füehrt zumene bewährte Zuestand, der bewährte Zuestand widerum zur Hoffnig,

5 und d Hoffnig füehrt nid zur Enttüschig, wüu d Liebi Gottes durch ä heilige Geischt, wo üs gä isch, i üses Härz usgosse worde.

6 Christus isch ja, während mer no schwach si gsi, zur feschtgleiti Zyt für Gottlosi gstorbe.

7 Es würd chuum öpper für e grächte Mönsch sterbe. Fürne guete Mönsch wär vilech no öpper parat z'stärbe.

8 Doch Gott zeigt sini eigeni Liebi zu üs dadurch, dass dr Chrischtus für üs gstorbe isch, während mer no Sünder gsy sind.

9 Da mer jitz dür sys Bluet für Grecht erklärt worde sy, wärde mr durch ihn umso sicherer vor em Zorn Gottes grettet wärde.

10 Denn we mer mit Gott durch d Tod vo sim Bueb versöhnt worde si, wo mer Find si gsi, de wärde mer itz, wo mer versöhnt worde si, erscht rächt dür sis Läbe grettet wärde.

11 Nid nume das, sondern mir fröie üs o über üses Verhäutnis zu Gott dür üsem Herr Jesus Christus, womer itz d Versöhnig empfange hei.

12 Drum: So wi düre einzige Mönsch d Sünde i d Wält cho isch u dür d Sünde vo dr Tod u sech dr Tod so unger aune Mönsche het usbreitet, wüu si aui gsündiget hei

13 Denn scho vor dem Gsetz hets Sünde i de Welt geh, doch Sünde wird niemertem aagrechnet wenn keis Gsetz da isch.

14 Trotzdem het der Tod aus König vo Adam bis Moses sogar über die regiert, wo nid so gsündigt hei, wi der Adam s dür sini Iberträtig gmacht het, är, der Ähnlechkeit mit däm het, wo söu cho.

15 Doch mit dr Gabe isches nid so wi mit dr Verfählig. Denn we wäg dr Verfählig vomene einzige Mönsch viu gstorbe si, wi viu überströmänder gägenüber viune isch de di unverdiente Güte Gottes gsi sowie sy Gschänk dür die unverdiente Güte vomene Mönsch, Jesus Christus.

16 Au het ds Gschänk nid di glich Uswirkig wi d Sünde vomne Mönsch. Wüu d Foug vonere einzige Verfählig isch e Verurteilig gsi, doch d Gabe nach viune Verfählige het drin bestande, vili für Grecht z erkläre.

17 Denn we wäg dr Verfählig vom einte Mönsch vo dr Tod aus Kenig dür dene einte regiert het, de wäre doch ersch rächt die, dene die unverdienti Güte u ds Gschänkli vo dr Grechtigkeit i Füll zuecho, dür dä einte, Jesus Christus, läbe u als Könige regiere.

18 Wies auso dürne einzigi Verfählig für Mönsche vo auem Art zur Verurteilig cho isch, so füehrt o es einzige Akt vor Rächtfertigung drzue, dass Mönsche vo allne Arte für grächt erklärt wärde und läbe.

19 Denn we durch d Unghorsam vum einte Mensch vieli zue Sinde gmacht wäre, so wäre au durch d Gehorsam vum einte zue Grechte gmacht wäre.

20 Etze isch des Gsetz ins Desin kummt, sodass d Verfehlig zuenimmt. Wo aba Sinde im Überfluss vorhande war, do isch di unverdiente Güte in no grösserem Überfluss vorhande.

 21 Wozu? Damit so we d Sinde als Kenig mit däm Tod regiert het, au di unverdienti Güte als Kenig durch Grechtigkeit regiert un durch Jesus Christus, unsere Herr, zum ewige Läbe füehrt.