Prediger 3 vo 12
- von Rico Loosli 6934 Bioggio
-
Zugriffe: 383
Prediger 3 vo 12
3:1 Für aues git's e Zyt, e Zyt für jedes Gschee ungerem Himmel:
2 e Zyt für d Geburt u e Zyt für ds Stärbe, e Zyt zum Pflanze u e Zyt, Pflanze uszrisse,
3 e Zyt zum Töte un e Zyt zum Heile, e Zyt zum Niederreise un e Zyt zum Ufboue,
4 e Zyt zum Gränne u e Zyt zum Lache, e Zyt zum Truure u e Zyt zum Tanze,
5 e Zyt zum Steiwärfe u e Zyt zum Stei sammle, e Zyt zum Umarme u e Zyt zum d Umarme la sy,
6 e Zyt zum sueche u e Zyt, öppis als verlore ufzgää, e Zyt zum Ufbewahre u e Zyt zum Wägwerfe,
Siebä ä Ziit zum Zerreise un ä Zit zum Zsämmehang, ä Zit zum Schwiege un ä Ziit zum Schwätze,
8 e Zyt zum Liebe u e Zyt zum Hasse, e Zyt für Chrieg u e Zyt für Friede.
9 Was het dr Arbeiter vo au sire Müeh?
10 I ha d Beschäftigung gseh, wo Gott de Mönsche het gä, um si beschäftigt z haute.
11 Alles het er schön gmacht zur passende Zyt. Är het ne sogar d Ewigkeit i ds Härz gleit, doch ds Wärch wo dr wahri Gott vo Afang bis Ändi vollbracht het wärde d Mensche nie ergründe.
12 I bi zu däm Schluss cho dases nüt bessers für sie git aus sech z freue und ihres Läbe lang Guets ztüe,
13 u o, dass jede isst u trinkt u freud erläbt für au sini harti arbeit. Es isch es Gschänkli vo Gott.
14 Ig ha erkennt, das aues wo de wahri Gott macht für immer blibt. Nüt cha hinzuefüege u nüt wäggno wärde. So hets dr wahri Gott gmacht demit d Mensche Ehrfurcht vor ihm hend.
15 Was immer gscheht, isch scho gscheh, u was söll cho, isch scho gsi, doch de wahre Gott isch uf de Suechi nachem Erstrebte.
16 Au das hani unter de Sunne gseh: Wo Rächt sötti gredet wärde, herrscht Schlächtigkeit. Wo Gerechtigkeit sött si, herrscht Schlächtigkeit.
17 Auso hani mer dänkt: "De wahri Gott wird sowohl über de Grächt aus o de Böse urteile, denn es git es Zytli für jedes Gschehe u jedes Vorgehe."
18 O dachte i mer: Der wahre Gott stellt d Mönsche uf d Prob u macht ne klar, dass si sech nid vo Tier ungerscheide,
19 denn we`s d Mensch ergoht, goht`s au d Tier: Beidi nähmä des gliche End. We dr eint schtirbt, so schtirbt dr andre, un sie hän alli d Geischt. Dr Mönsch isch de Tier somit nid überlege, denn aues isch sinnlos.
20 Aui gö a gliche Ort. Si chöme aui usem Stoub u cheere aui zum Stoub zrügg.
21 Wer weiss scho, ob dr Geischt vom Mönsch nach obe stiigt oder ob dr Geischt dr Tier zur Erde sinkt?
22 U ig ha gseh dases nüt bessers für ne mönsch git aus sech a sire arbeit z fröie wüu das sini belohnig isch. Denn wer cha's ihm ermögliche z'gseh, was nach ihm gscheh wird?