Offebarig 6 vo 22

Offebarig 6 vo 22

6 U ig ha gseh, wi ds Lamm eis vo de siebe Siegel het ufgmacht, u i ha eis vo de vier läbige Gschöpf ghört, wi mit Donnerschtimm: "Chum!"

2 U do! I ha ä wises Ross gsäh, un der druf hockt, het ä Boge, un s isch nem ä Krone ge worde. Er zoge triumphierend, um si Sieg z vollende.

3 Wo ds Lamm ds zwöite Siegel het ufgmacht, han i ds zwöite läbige Gschöpf ghört säge: "Chum!"

4 Ä andere, ä fyrfarbnigs Ross kummt hervor, un däm, der druf gsässt het, schtattet wird, d Friede vu d Erde wägzneh, so dass d Mensche sich gägesitig umbringe solle, un er hebt ä grosses Schwert.

5 Wo ds Lamm ds dritte Siegel het ufgmacht, han i ds dritt läbige Gschöpf ghört säge: "Chum!" Und da! Ich ha ä schwarzes Ross gsäh, un der druf hockt, het ä Woog in dr Hand.

6 I ha so öppis ghört wi ne Stimm im Mittelpunkt vo de vier läbige Gschöpf säge: "E Liter Weize für eine Deạr, 3 Liter Gerste für ne Deạr! Und geit sorgsam mitem oliveöl u em wii um.

7 Wo ds Lamm ds vierte Siegel het ufgmacht, han i di Schtimm vom vierte läbende Gschöpf ghört säge: "Chum!"

8 Un do! Ich sieh ä fals Pferd, un der druf hockt, het d Name Dod. Un des Grab goht di hinda nem. U si hei Macht übernes viertel vo der Ärde übercho, um z töte – mit em ne lange Schwert, mit Läbensmittel¬knappheit, mit tödlecher Plag u dür di wilde Tier vor Ärde.

9 Wo des Lamm des fünfte Siegel ufgmacht het, ha i ungerem Altar d Seele vo dene gse, wo umbrocht worde si, wüu si sich a das Wort Gottes ghalte hei und als Ziige usgseit hei.

10 Si rüefe mit luuter Stimm: "Bis wenn, Souveräner Herr, heiliger und wahrhaftiger, haltisch di devo zrügg, ds Urteil z rede und üses Bluet a dene z räche, wo uf der Ärde wohne?"

11 Jede vo dene het es wissi langs Gwand übercho, und si si si ufgforderet worde, no es chlises Zytli z ruhe bis d Zahl vo ihrne Mitsklave und ihrne Brüeder voll wär, wo churz drvor gstande si, so wi si umbrocht wärde.

12. Un i sieh, we des Lamm des sechschte Siegel ufgmacht het, un s erignet sich ä grosses Erdbebe. D Sunne isch schwarz worde wie Sacktuech us Tierhaar und dr ganz Mond isch worde wie Bluet.

13 D Sterne vom Himmel flege zur Erde, wi we e Fieigebaum vomene starche Wind gschüttlet wird u sini unreife Figeige abwirft.

14 Dr Himmel verschwunde wiene Buechrolle, wo me zämmerollt, u jede Bärg u jedi Insle si vo ihrere Stell grückt worde.

15 Da hei sech d Chönige vo dr Ärde vrsteckt, die höche Beamte, d Militär Befehlshaber, d Riiche, d Starche, jede Sklave u jede Frei i de Höhle u zwüsche de Felse vor Bärge.

16 Schtändig sage sie zue d Bärge un zue d Felse: "Fallt über üs, un vrbergt uns vor d Blicke, der uf däm Thron hockt, un vor rem Zorn vum Lamm,

17 we dr grossi Tag vo ihrem Zorn isch choo. Wär cha da beschtah?"