Nehemia 13 vo 13

Nehemia 13 vo 13

13 A dem Tag isch me em Volk us em Buech vo Moses vorgloffe. Dört isch gstande, dass kes Ammonịter und ke Moabịter jemals id Versammlig vom wahre Gott darf ufgno wärde.

2 Si si dr Israelite nämlech nid mit Brot und Wasser entgägecho. Im Gägeteil si hei dr Bịleam drfür agworbe ds Volk z'verflueche. Üse Gott het dr Fluech jedoch i ne Sege um gänderet.

3 Sobald Israelite das Gsetz hei ghört, si hei si agfange vo allne trenne wo usländischer Herkunft warena.

4 Dervor isch der Prieschter gsy Ẹljaschib, e Verwandte Tobịjas, für d Lagerrüüm im Huus vo üsem Gottes verantwortlich.

5 Er het Tobịja e grosse Lagerruum zur Verfüegig gstellt, wo me früecher ds Getreideopfer lageret het, dr Wihrauch, d Utensilien, dr zehnte Teil vom Getreide, vom nöie Wy u vom Öl, wo der Levịte, Sänger u Torwächter zuegstande isch, sowie d Biträg für d Prieschter.

6 Während dere ganze Zit bini nid in Jerusalem gsi, denn im 32. Jahr vo Artaxẹrxes, em König vo Babylon, bini an Königshof zruggkehrt gsi. Irgendwenn spöter beni dr König de, mi für e gwüssi Zyt z beurloube.

7 Zrugg in Jerusalem hani mitbecho, was Ẹljaschibo Unerhörtes gmacht het. Im Vorhof vom Wahre Gott het är Tobịja e Lagerruum zur Verfüegig gstellt.

8 Das het mi sehr ergeret und i ha tobịjas ganze Huusrat usem Lagerruum gworfe.

9 Uf mi Befähl si d Lagerrüüm grinigt worde, u i ha d Utensiliä brocht, wo zum Huus vom wahre Gott ghöret, zäme mit em Getreideopfer u em Wiehrauch dert hii zrügg.

10 I ha o usegfunge das d Levị ihri Aateil nid becho hei. Deswäge si di diensttuende Levịet und Sänger wäggange, jede zu sim eigete Fäud.

11 Da han i d Undervorsteher zur Red gstellt: "Warum isch des Huus vom wahre Gott vernachlässigt worde?" Denn hani d Levịet zäme gruefe und ha sie wieder a ihri Poschte gstellt. 12 Ganz Juda het itz dr zehnte Teil vom Getreide, vom nöie Wy u vom Öl zu de Lagerruum bracht.

13 D Verantwortig für d Lagerrüüm übertrug i denn em Prieschter Schelẹmja, em Abschriiber Zạdok und em Levịten Pedạja und het ne Hạnan, Sohn vo Sạkur, Sohn vo Mattạnja, zur Site. Si hei nämlech aus zueverlässig gulte. Es isch ihre Ufgab gsi, d Verteilig a ihri Brüeder vorznäh.

14 Vergiss mi nid, o mein Gott, u lösch nid us dim Gedächtnis wasi aues us loyale Liebi für dis Huus u dä Dienscht dert ha!

15 Damols ha i z Juda Lüt gsäh, wo am Sabbat in d Wycheltere Drube zerstampft hän, de Getreide herbeischaffe un uf Esel glude un d Wy, Wiitraube, Fiege un de verschidene Laste nohch Jerusalem bringe. Ig warte se vorhär a däm Tag War z verchoufe.

16 Un d Tyrer, de in dr Schtadt gwohnt hän, hän Fisch gschafft un di verschidene Ware herbi un hän sie am Sabbat in Jerusalem an d Bewohner vu Juda verkauft.

17 Da han i di iiflussriche Manne vo Juda zur Reed stellt: "Wie chöit der nume so öppis schlächts tue und sogar der Sabbat entweihe?

18 Hei das nid scho eui Vorfahre gmacht? Drum het üse Gott ja das ganze Unglück über üs und o über die Stadt bracht. Und itz bringe ihr durch ds Entweihe vum Sabbat no grössere Zorn über Israel!"

19 Sobald vor rem Sabbat d Schatte uf d Tore vu Jerusalem flege, bfahl i, d Dire z schlüsse. O hani agordnet, sie ersch nach em Sabbat wider zöffne und i ha einigi vo mine Lüt a de Tore ufgschteut, damit am Sabbat ke Laste hei chönne inebracht wärde.

20 D Händler und d Verchäufer vo allne mögliche Ware verbracht druf i, zwöi Nächt usserhalb vu Jerusalem.

21 Ig ha si gwartet: "Wie chöme dir derzue vor der Müür z übernachte? We Der das no einisch machet, lani Nech mit Gwalt wägschaffe!" Vo da a si nümme am Sabbat cho.

22 Die Levịten hanni uf gforderet, sech regelmässig z reinige und d Tore z bewache, damit dr Sabbat heiligghalte wird. Vergiss mi nid, o mein gott, u rächne mir o das a, u ha i dire grosszügige loyale Liebi Mitleid mit mir!g

23 Damals hani o gse, dass mängi Jude aschdodịtischi, ammonịtischi und moabịtischi Fraue ghürate hei.

24 Die einte Hälfti vo ihrne Chind het Aschdodịtisch gredt u di ander Helfti d Sprache vo verschidene Völker, aber kes vo ihne het d Sproch vo de Jude beherrscht.

25 Ich ha mit däne Jude gschimpft, isch e Fluech gäge sie usegschlage, ä baar Männer riss ne Hoor us, het sie vor Gott unger Eid gschtellt un het gsait: "Ihr sollt eiri Töchter nid ihri Söhn gäh und keini ihre Töchter für eui Söhn oder euch sälber näh.

26 Het nid o König Sạlomo vo Israel wäge settige Fraue gsündigt? Unger de vile Vöuker hets ke König wi ne gä. Si Gott het nen gliebt un het nen dorum iba ganz Israel regiere lo. Aba sogar nen vuliitet sini Usländische Fraue zum Sündige.

27 Es isch nid z'fasse, dass ier so unverschämt sit usländischi Froue z'hürate, u drmit üsem Gott d'Treue bricht!"

28 E Sohn vom Jojạda, em Sohn vom Hohen Priester Ẹljaschib, isch Schwiegersohn vom Horonịter Sanbạllats worde. Also han ne furt gjagt.

29 Bitte vergiss ihne das nid, o mein Gott, denn sie hei ds Prieschtertum und dr Bund mit de Priester und de Levịten verunreinigt!

30 I ha ds Volk itz vo aune frömde Iiflüss reinigt u wies dr Priester u dr Levị hei ihri jewilige Dienstufgabe zue.

31 O hani drfür gsorgt, dass zu de feschtgleiti Zyte Holz glieferet isch worde sowie di erst Ernte. Vergiss mi nid u sägä mi, o mein Gott!