Nehemia 10 vo 14

Nehemia 10 vo 14

10:1 Folgendi Männer hei das dür ihres Siegel bestätigt:

Der Statthalter Nehemịa, Sohn von Hachạlja,

u Zedekịa,

2 serạja, Asạrja, Jeremia,

3 Pạschhur, Amạrja, malkịja,

4 Hạtusch, Schebạnja, Mạlluch,

5 Hạrim, Mẹremoth, Obạdja,

6 Daniel, Gịnnethon, Bạruch,

7 Meschụllam, Abịja, Mịjamin,

8 Maạsja, Bịlgai und Schemạja. Das si d Prieschter.

9 Die Levịten: Jeschụa, Sohn vo Asạnja, Bịnnnui vo de Söhn Hẹnadadads, Kạdmiëld

10 u ihri Brüeder Schibạnja Hodịja, Kelịta, Pelạja, Hạnan,

11 Micha, Rẹhob, Haschạbja,

12 Sạkur, Scherẹbja,e Schebạnja,

13 Hodịja, Bạni und Bẹninu.

14 D Oberhäupter vom Volk: Pạrosch, Pạhath-Mọab, Ẹlam, Sạttu, Bạni,

15 Bụnni, Ạsgad, Bẹbai,

16 Adonịa, Bịgwai, Ạdin,

17 Ạter, Hiskịa, Ạsur,

18 Hodịja, Hạschum, Bẹzai,

19 Hạriph, Ạnathoth, Nẹbai,

20 Mạgpiasch, Meschụllam, Hẹsir,

21 Meschẹsabel, Zạdok, Jạddua,

22 Pelạtja, Hạnan, Anạnan, Anạja,

23 Hoschẹa, Hanạnja, Hạschub,

24 Hạlohesch, Pịlha, Schọbek,

25 Rẹhum, Haschạbna, Maasẹja,

26 Ahịja, Hạnan, Ạnan,

27 Mạlluch, Hạrim und Baana.

28 Die Übrige vom Volk – d Prieschter, d Levịte, d Torwächter, d Sänger, d Tempeldiener und jede, wo sech vo de Völker vo de Länder trennt het, um ds Gsetz vom wahre Gott z befolge, sowie ihri Froue, Söhn und Töchter (alli, wo d Vereinbarig hei chönne verstah) –

29 hei sech ihrne Brüedere gschlosse, dr agseh Männer. Sie vupflichte sich mit nem Fluch un nem Eid, nohch rem Gsetz vum wahre Gottes z läbä, des Moses, dr Diena vum wahre Gottes, ibaantwortet het, un sich gnau an alli Gebote vu unsrem Herr Jehova z richte, nohch sinene Urdeil un sinene Vorschrifte.

30 Mir wärde üsi Töchter nid de Vöuker vom Land gä und ihri Töchter wärde mir nid für üsi Söhn näh.

31 Falls d Völker vom Land am Sabbat ihri Ware oder irgendwelches Getreide zum Verchouf herbringe, wärde mir ne weder am Sabbat no amene andere heilige Tagi öppis abchoufe. O wärde mir im sibte Jahr uf d Ärnte verzichte und aui Schulde erloh.

32 Mir hei üs usserdem verpflichtet, jährlech pro Person es drittu Scheku für dä Dienscht im Huus üsem Gottes z gä:

33 für di ufgschichtete Brot, ds regelmässige Getreideopfer, ds regelmässige Brandopfa vum Sabbat un vum Nöimondstag un fir di vorgsehene Fescht, fir di heilige Sache, fir d Sindopfa, de Sühn fir Israel leischte, un fir alli Arbeite im Hus unsam Gottes.

34 O hei mir us verlore, weli Familie vo Prieschter, der Levị u vom Volk für Jahr zu de feschtgleiti Zyte ds Houz für ds Huus vo üsem Gott söue liefere, damit's uf em Altar vo üsem Gott Jehova cha verbrennt wärde – wi's im Gsetz steit.

35 Mir wärde o Jahr für Jahr di erst Ernte vo üsem Bode u di erschte riife Frücht vo de verschidene Böim zum Huus Jehovas bringe

36 sowie üsi erschtgeborene Söhn u d Erschtgeburt vo üsem Vieh – wi's im Gsetz steit – u d' Erschtgeburt vo üsere Gross- u Chlyyviehherde. Mir wärde sie zum Hus üsem Gott bringe, zu de diensttuende Prieschter.

37 Ou wärde mir dr Prieschter für d Lagerrüüm im Huus vo üsem Gott dr erscht Ertrag vo üsem Schrotmehls, üsi Biiträg, d Frücht vo de verschidenschte Böim, nöie Wy u Öl bringe. Und mir wärde dr Levịte es Zehntel vo däm, wo üses Land härgit, bringe, wöu si sammle ja i aune Städt, wo Ackerbou betribe wird, de Zähnte ii.

38 E Prieschter, e Sohn Aaron, muess bi de Levịte si, we si de Zähnte isammle. Und d Levịte söue es Zehntel vom Zehnte zum Huus üsem Gott bringe, zu de Rüüm vom Vorratshuus.

39 D Israelite u d Levịte söue d Biiträg vo däm Getreide, em nöie Wy u em Öl nämmlech zu de Lagerruume bringe. Dert befinde sech o d Utensilien vom Heiligtum u dert si diensttuende Prieschter, d Torwächter u d Sänger. Mir wärde ds Huus üsem Gott nid vernachlässige.