Markus 4 vo 16

Markus 4 vo 16

4:1 Won er wieder einisch am See glehrt het, het sich e sehr grossi Mönschmängi bi ihm versammlet. Drum isch er ines Boot gstiege u het sich gsetzt. Är isch es Stück wäg vom Ufer gsi während d Lüt aui a Land stöh blibe.

2 Är het ne vieles dür Vergliich bibracht u het si glehrt wie folgt:

3 "Höret zue! Da isch der Sämann gsi, wo losgange isch, um z'säie.

4 Bim Säää si einigi Samäkörner ufä Wäg gflogä, u Vögu si cho und hei si ufgspickt.

5 Anderi felse uf felsige Bode mitere dünne Erdschicht. Wüu si nume wenig Ärde hei gha, si si sofort ufgange.

6 Doch wo d Sunne höcher isch gstige, hei d Pflänzli verbrönnt. Si si iigange wüu si ke Wurzle hei gha.

7 Wider angeri Samäkörner si unger d Dorne gfaue, wo d Pflänzli när überwucheret hei u erstickt hei, so das si ke Ertrag hei bracht.

8 Doch anderi flüge uf guete Bode, si uf, usgwachse und hei Ärtrag – si hei 30-, 60- und 100-mau so viu Frucht treit."

9 Denn hetter no dezue gführt: "Wer Ohre het, söll guet zuelose"

10 Woner itze allei gsi isch, hei ihn d Zwölf u angeri um ihn umenand zu de Vergliiche befragt.

11 Är het zue nene gseit: "Eu isch ds heilige Gheimnis vom Kenigrich Gottes avertrut worde, aber für d Mönsche dusse si das alles nume Vergliich,

12 sodass si zwar luege, aber bim luege nüt gseh – zwar lose, aber bim ghöre nid d Bedütig verstah. Ou werde sy niemols umcheere u Vergebig finde."

13 Är het witer gseit: "We dir scho dä Vergliich nid verstöh, wie weider de aui angere verstah?

14 Der Sämann sätt das Wort Gottesa.

15 Mit däne uf däm Wäg, wo des Wort Gottes gsät worde isch, isch es so: Chum hei si des Wort Gottes ghört, chunnt dr Satano u nimmt wäg, was i si gsät worde isch.

16 Mit dene, wo uf de felsige Bode gsät worde sind, isches ähnlich. Sobald sie das Wort Gottes ghöret, näme sie es mit Fröid ah.

17 Allerdings hei si ke Wurzle i sech, hautet sech aber glych es Zytli lang. Sobald de wägem Wort Gottes Schwierigkeite oder Verfolgig entstöh, chöme si is Stolper.

18 No anderi wäre under d Dorne gsät. Das si die wo ds Wort Gottes ghört hei,

19 aber d Sorg vo däm Wäutsystem u di trügerisch Macht vom Riichtum u ds Verlange nach auem mügliche andere dringe i und ersticke ds Wort Gottes und es cha ke Ertrag bringe.

20 Mit dene, wo ufe guete Bode gsät worde si, isch es schliesslech so: Es sy die, wo ds Wort Gottes ghöre, es gärn aanäh u Ertrag bringe – 30-, 60- oder 100-mal so vil.“

21 Witer hetter zu ihne gseit: "Würd me e Lampe hole und se unger es Messgfäss oder unters Bett stelle? Schtellt me se nid uf ne Lampeständer?

22 So isch nüt versteckt was nid ufdeckt wird, nüt sorgfältig verborge was nid as liecht wird cho.x

23 Wer Ohre het, söll guet zuelose."

24 Er het au gseit: "Achtet uf das, was ihr loset. Mit däm Mass, mit däm ihr messet un zueteilt, wird äich au zueteilt wäre, ja ihr bechämt sogar no meh.

25 Denn wär het, däm wird no meh gäh. Aber wer nid het, däm wird säuber ds woner het wäggnoh."

26 Als Nächschts het er gseit: "Mit em Königrich Gottes isch es eso wie mit emene Maa wo Samenkörner uf e Bode streut.

27 Nachts schlaft er u morn schteit er uf, u d Saat geit uf u wachst – genau wie, weis er nid.

28 Vo säubscht bringt der Bode noche u nach Ertrag, zersch der Halm, när d Ähre u schliesslech ds voue Korn ir Ähre.

29 Doch sobald ds Korn riif isch, schnidet ärs mit dr Sichle ab wöu d Ärntezyt isch cho."

30 Er isch furt gfahre: "Womit chöi mir ds Königrich Gottes vergliiche? Mit wellem Bild chömmers begriiflich mache?

31 Es isch wie miteme Sänfkorn. Bir Ussaat isch ds Sänfkorn ds chliinschte vo allne Sämekörner uf dr Ärde.

32 Doch isch es einisch gsät, de geits uf u d Pflanze wachst u wird grösser aus aui angere Gartepflanze u bechunt grossi Zweigi, so dass d Vögu vom Himmu i ihrem Schatte Ungerschlupf chöi finde.“

33 Wenn är vor guete Botschaft verzellt het, het är vil settigi Bilder bruucht – je nachdäm, wie vil d Zuehörer hei chönne ufnäh.

34 Ja är het ne nüt gseit, ohni ds Biudli z rede, aber wenn är de mit sine Jünger allei isch gsi, het är ihne aues erklärt.

35 Am selbe Tag, wo's Abe isch worde, het er zu ihne gseit: "Lönd üs as angeri Ufer fahre."

36 Nochdem si sech auso vor Mönschemengi verabschiedet hei, hei si ne gno, so win er gsi isch, im Boot mit, u es hei no angeri Boot mit ihm gfahre.

37 Uf einisch isch e gwaltige Sturm ufcho, u d Wälle hei ständig is Boot gschwappet, so dass's fasch vollloffe isch.

38 Doch er hinge im Boot ufm Küssi gschlafe. Also händs ne gweckt und gseit "Lehrer, machts dir nüt uus das mir undergönd?"

39 Da isch är ufgschtande, het es Machtwort zum Wind gseit u het zu däm See gseit: "Rueh! Sig still!" Da het sech der Wind u a gleit