Jesaia 64 vo 66

Jesaia 64 vo 66

64:1 Hätsch doch nume der Himmel zerrisse und wärsch herabcho,

sodass deinetwege d Berge beben würden,

 2 wi we Füür Reisig entzündet

u ds füür ds Wasser zum choche bringt,

denn würd di Name bi dine Gegner bekannt werde

u d Völker würde vor dir zittere!

 3 Wo du Ehrfurcht iiflüssendi Sache tätisch, wo mir nid ds hoffe hei,

bisch abe cho u vor dir bäte d'Bärge.

 4 Sit jehär het niemer ghört no Ghör gschänkt,

no het irgend es Oug e Gott usser dir gseh,

dä für die handlet, wo geduldig uf ihn warte.

 5 Du bisch dene entgägecho wo fröidig tüend was richtig isch,

dene wo a di dänked u din wäg folged.

Sieh nume! Du bisch zornig worde während mer witer si gstige,

u das hei mer langi Zyt gmacht.

Und itz söue mer grettet wärde?

 6 Mir si alli wiene Unreiner worde

u aui üsi Tate vor Grechtigkeit si wi d Bind vore Menschstruierende.

Mir wärde aui verwälke wi es Blatt

u üsi Vergehe wärde üs furttrage wi dr Wind.

 7 Es git keini wo di Name alütet,

keine rüehrt sech zum di feschthalte,

denn du hesch dis Gsicht vor üs verborge

u laht üs vergah wäg üsem vergehe.

 8 Mou jetzt o Jehova, du bisch üse Vater.

Mir si dr Ton u du bisch üse Töpfer.

Mir aui si ds Wärch vo dire Hand.

 9 Wär nid allzu zornig Jehova,

u dänk nid für immer a üses vergah.

Lueg üs bitte ah weu mir si aui dis Volk.

10 Dini heilige Schtädt si zur Wildnis worde.

Zion isch zur Wildnis worde,

Jerusalem zur Eid.

11 Üses Huus vor Heiligkeit u Herrlichkeit,

wo üsi Vorfahre di priese,

isch verbrennt worde,

un alles, was uns lieb un tüür war, ligt in Trümmere.

12 Wirsch di da immer no zrughalte o Jehova?

Wirsch still blibe und üs so schrecklich la liide?