Hesekiel 33 vo 48
- von Rico Loosli 6934 Bioggio
-
Zugriffe: 358
Hesekiel 33 vo 48
33:1 Und i ha e Botschaft vo Jehova übercho. Si het glutet:
2 "Mönschensohn, sprich mit de Söhn vo dim Volk und säg zu ihne:
'Aagno, i bringe es Schwert über es Land u ds ganze Volk vom Land nimmt e Maa u macht ne zu sym Wächter
3 und är gseht das Schwert über ds Land chöme und schtosset is Horn u warnt ds Volk.
4 Falls öpper dr Schall vom Horn ghört, d Warnig aber nid beachtet, u ds Schwert chunt u nimmt ihm ds Läbe, de isch är für si Tod säuber verantwortlech.
5 Er het dr Schall vom Horn ghört aber d Warnig nid beachtet. Er isch für sin Tod selber verantwortlich. Hett är d Warnig beachtet, hätt är sis Läbe grettet.
6 Doch we dr Wächter ds Schwert chöme gseht u nid is Horn schtöckt u ds Volk ke Warnig erhaltet, un ä Schwert chunt un nimmt eim vu nene des Läbe, de wird der für si Vergehe schterbe, aber si Bluet wird i vom Wächter zruggfordere.‘
7 Dich, Mönschensohn, di hani aus Wächter fürs Volk Israel igsetzt, u wenn es Wort us mim Muul ghörsch muesch es i mim Name warne.
8 Wenni zumene böse säge: 'Du schlächte Mönsch, du wirsch ganz bestimmt sterbe!", aber du forderisch ne nid i aller Dütlichkeit uf, sin Kurs z ändere, de wird er als schlechte Mönsch stärbe wäg sim eigete Vergehe, aber sis Bluet wirdi vo dir zrüggfordere.
9 Wennd jedoch e Böse warsch, damit er vo sim Wäg umkehrt, aber si Kurs nid änderet, denn wird er für sis Vergehe sterbe, doch dis eigete Läbe wirsch ganz bestimmt rette.
10 Mönschensohn, teil dem Huus Israel mit: 'Ihr hend gseit: "Eusi Uflehnige und üseri Sinde lönd schwer uf üs und lönd üs dahinsieche. Wie söue mir da am Läbe blibe?
11 Richte ne us: 'So wahr I läbe!', erklärt der Souverän Herr Jehova. "I ha kes Gfalle am Tod vom Böse, sondern dra, dass e Böser sy Kurs änderet und am Läbe blibt. Kehrt um, kehrt um vu äire schlechte Wäg; denn werum sollt ihr schterbe, Volk Israel?
12 Mönschensohn, sag zu de Söhn vo dim Volk: 'D Gerechtigkeit vom Grächte wird ne nid rette, we är sech uflehnt, u d'Schlächtigkeit vom schlächte Mönsche wird ne nid i Stolper bringe, wenn är sech vo sire Schlächtigkeit abwändet, u ä grächte Mönsch wird dür sini Gerechtigkeit nid am Läbe chönne blybe a däm Tag, won är sündigt.
13 Weni zu däm Grächte säge: "Du wirsch ganz bestimmt am Läbe blibe", u är vertrout uf sini eigeti Grechtigkeit u handlet verchert, de wird me sech a keni vo sine rächte Tate erinnere, sondern är wird für sys verchehrte Handle sterbe.
14 U weni zu däm Böse säge: "Du wirsch ganz bestimmt sterbe", u är wändet sech vo sire Sünde ab u handlet nach Rächt u Grächtigkeit,
15 u dr Bös heiget ds gnoh Pfand wider us, zaut ds Groubte zrügg u fougt de Bestimmige, wo zum Läbe füehre, i däm er nid verchert handlet, de wird er ganz bestimmt am Läbe blibe. Er wird nid sterbe.
16 Keine vor Sünde, won er begange het, wird ihm vorghalte wärde Wül er nach Rächt u Gerechtigkeit ghandlet het, wird er ganz bestimmt am Läbe bliibe.'
17 Dis Volk het jedoch gseit: 'Der Weg Jehovas isch ungrächt', derbi isch ihr Wäg ungrächt.
18 Git e Grechter sini Gerechtigkeit uf u handlet verchert, de mues er drfür stärbe.
19 Doch we sech e schlächte Mönsch vo sire Schlächtigkeit abwändet u nach Rächt u Grächtigkeit handlet, wird er deswäge am Läbe blibe.
20 Ihr hend jedoch gseit: 'Der Weg Jehovas isch ungerecht.' I wirde über jede vo euch so urteile wies si Wäg entspricht, o Huus Israel."
21 Im 12. Jahr, am 5. Dag vum 10. Monet üsere Gfangeschaft, isch schliesslich e Entkommeer us Jerusalem zu mir cho un het gsait: "D Stadt isch gfalle!
22 am abig vor em iträffe vom gflohne isch d hand jehovas über mich cho. Bevor der Maa am Morge zu mir isch cho, het Gott mis Mul göffnet gha. Mini Zunge isch auso glöst gsi u i bi nümme stumm gsi.
23 Aaschlüssend hani e Botschaft vo Jehova übercho. Si het glutet:
24 "Mönschensohn, die Bewohner der Ruine dert sage über das Land Israel: 'Abraham isch nume e einzelne Ma gsi und doch het er das Land in Bsitz gno. Mir degege si viu, auso ghört üs das Land ersch rächt.'
25 Drum sag zue nene: 'Das sind d Wort vom Souverän Herr Jehova: "Ihr issed Fleisch wo nid usblüetetet isch, und lueget zu öie widerliche Götze uf und vergüsset ständig Bluet. Werum also sött euch das Land ghöre?
26 Ihr heit euch uf eure Schwert verloh, verüebt abscheulichi Praktike und jede vo euch het d Frau vo sim Mitmönsche verunreinigt. Werum also sött euch das Land ghöre?
27 Säg zu ihne: 'Das sy d Wort vom Souveräne Herr Jehova: "So wahr i läbe: D Bewohner vo de Ruine wärde dür ds Schwert gheie. Die uf däm offene Gländ wärd i de wilde Tier zum Frass überloh, un de in de Feschtige un Höhle wäre anere Krankheit schterbe.
28 I wirde ds Land zure völlig verlassene Eid mache und si arrogante Stolz wird es End ha und d Berge Israels wärde trostlos si, sodass niemer dürrezieht.
29 U si müesse erkenne, dasi Jehova bi, wenni das Land zunere völlig verlohne Iöde mache wäg all dene Abscheulichkeite wo si verüebt hei."'
30 Mönschensohn, dis Volk redet über di a de Muur u i de Iigäng vo de Hüser. Si säge zunenang, jede zu sym Brüetsch: 'Chunnt u lasst uns die Wort lose, wo Jehova übermittlet.'
31 Si wärde härbeiströme um aus mis Volk vor dir z sitze, u si wärde dini Wort ghöre aber nid när handle. Denn mit ihrem Mul schmeichle sie dir, aber ihr Herz isch nach unerworbenem Gwinn.
32 Gseh nume! Du bisch für sie wiene romantischs Liebeslied, mit schöne Stimm gsunge und miteme Saiteninstrument chönne gspiut. Si wärde dini Wort ghöre, aber niemer wird när ghandle.
33 Wenns de wahr wird – und es wird wahr werde –, werde si müesse erkenne, dass e Prophet unger ihne isch gsy."