Hebräer 6 vo 13

Hebräer 6 vo 13

6 Drum wette mer jitz, nachdem mer d Grundlehre über de Christus hinter üs glah hei, nach Reife strebe u nid wider e Grundlag lege, nämlech Röi über toti Werke u Gloube a Gott,

2 d Lehr über Toufe u Händuflege, d Uferschtehig vo de Tote u ewigs Gricht.

3 Das wärde mir mache wenn Gott's erloubt.

4 Was di betrifft, wo einisch erlüchtet sy worde und ds Gschänk vom Himmel gschmöckt hei, wo Ateil am heilige Geischt hei becho

5 und die das guete Wort Gottes sowie d Chräfte vom kommende Wäutsystem gschmöckt hei,

6 wo aber abgfaue si si chöi unmöglech wider zur Röi belebt wärde, wüu si dr Sohn Gottes für sech ufs Nöie a Pfiu nenne und ne öffentlech dr Schand ussetze.

7 Denn: Wenn dr Bode dr Räge ufnimmt, wo geng wider uf ihn gheit, und denn Pflanze laht wachse, wo dene nutze, für die er baut wird, erhaltet er Säge vo Gott.

8 Wachse aber Dornne u Distele druf, wird er wertlos u isch nooch dra, verfluecht z werde. U am Änd wird er verbrennt.

9 Au wenn mer so rede, ihr Liebe, simmer i euem Fall vo öpis besserem überzügt, vo öpisem wo zur Rettig füehrt.

10 Denn Gott isch nit ungrecht. Er vergisst äiri Arbet un de Lebi nit, de na fir si Name zeigt hän, indem ihr d Heilige dient hän un witer dient.

11 Mir wünsched üs aber, dass ihr alli des Gliche Fleiss zeiged, damit ihr eu dr Hoffnig bis as Endi ganz sicher chönd si.

12 Werdet nit träge, sundern nähmä äich de zum Vorbild, de durch Glaube un Geduld d Verspräche erbe.

13 Denn we Gott Abraham si Vuwandte git, schwört er bi sich selbscht, als er bi keinem Grössere schwöre ka.

14 Är het gseit "I wird di ganz bestimmt segnä und di ganz bestimmt zu vielen lassen.

15 So kummt Abraham, nohchdem er Geduld bewise het, des Vuschpreche. 16 Mönsche schwöre bi öpperem wo grösser isch u ihres Eid beändet jedi Usenandersetzig, da er ä rächtsgültigi Garantie isch.

17 So het's o Gott gmacht. Wo är der Erbe vom Verspräch no dütlech het wöue zeige, wi unveränderlech sy Vorhabe isch, het är mit emene Eid d Garantie derfür gä.

18 So si mer, wo mer a de Zuefluchtsort gflohe si, dür zwöi unveränderleche Sache, wo Gott unmöglich cha lüge, sehr derzue ermuetigt worde, wo üs i Ussicht gstellti Hoffnig fescht z ergriffe.

19 Die Hoffnig isch wiene Anker für üsi Seel, wo sowou sicher aus o fescht isch u bis hinger der Vorhang längt.

20 Derthi isch e Vorläufer für üs gange, Jesus wo für immer Hoher Priester nach dr Art Melchisẹdeks worde isch.