Ds hoche lied 7 vo 8

Ds hoche lied 7 vo 8

7 "Wie schön dini Füess i dine Sandale sy, edle Tochter! D Rundige vo dine Hüfte sy wi Schmuck, ds Wärch vo Künschtlerhand.

 2 Dis Nabel isch e rundi Schale wo's nie sött a Mischwein fähle. Din Buch isch e Weizehügel, gsäumt vo Lilien.

 3 Dini beide Brüscht si wi zwöi Kitze, ja wi d Zwillinge vonere Gazelle.

 4 Dis Hals isch wienes Elfebeinturm. Dini Ouge si wi d Teiche z Hẹschbon am Tor vo Bath-Rạbim. Dini Nase isch wie de Lịbanonturm wo nach Damạskus luegt.

 5 Din Grind krönt di wie der Kạrmel und d Locke vo dim Haaresag sind wie purpurrot Wulle. Dr König isch gfesslet vo dire wallende Haarpracht.

 6 Wie schön du bisch u wie reizend, gliebts Meitli, du übertriffsch aui Gnüss!

 7 Dis Wuchs grad a Palme und dini Brüscht si wi Dattelrischpi.

 8 "Ich wird d Palme erklimme", ha i gseit, "zum nach irne fruchtträgende Zweige z griffe." Dini Brüst sölle wi Truube sii, diis Atem wie de Duft vo Öpfle

 9 u dis Muul wi di bescht Wy." "Mym Liebschte soll er sanft abegleite, sanft über d Lippe vo de Schlafende flüsse.

10 I ghöre mim Liebschte u sis Verlange gilt mer.

11 Chum min Liebste, het üs useghaue zu de Fälder. Lönd üs zwüsche de Hennapflanze übernachte.

12 Lönd üs früeh ufstah u i d Wygärte ga zum luege öb dr Wyschtock nöii Triib het, öb sech die Blüete göffnet hei ob d Granatapfelböim blüeh. Dert wird ig dir zeige, wi innig ig di liebe.

13 D Mandragore verströme ihre Duft. A üsne Türe git's erlössti Frücht vo allne Art. Sowohl di nöie als o di alte hani für di ufbewahrt min liebste.