4.Moses 20 vo 36

4.Moses 20 vo 36

20:1 Im erschte Monet het di ganz Gmeind vo de Israelite d Wildnis Zin erreicht und s Volk isch in Kạdesch gläge. Dert isch Mịrjam gstorbe und isch begrabe worde.

2 Nun isch kes Wasser gsi für d Gmeind da und si hei sech vereint gäge Moses und Aron.

3 Volk stritt mit Moses. Si hei gseit: "Wäre wir nur auch gestorben, wo unsere Brüder vor Jehova gstorben sind!

4 Warum hei i dä Jehovas Versammlig i die Wildnis bracht? Damit mir u üse Vieh hie umchöme?

5 Wieso hei ihr üs us Ägypte usegfüehrt und üs a dä schreckliche Ort bracht? Hie cha me nüt ussee u es git ke Fige, Wystöck u Granatäpfel. Und Wasser zum Trinke isch o kes da!"

6 Da si Moses und Aaron vor Versammlig wäg zum Igang vom Zält vor Zämekunft gange. Si si hei mit em Gsicht zur Ärde nieder gfloge und em Jehovas Herrlichkeit isch ihne erschiene.

7 Jehova het denn zu Moses gseit:

8 "Nimm dr Schtab un rüef d Gmeinde zämme, dü un di Brüeder Aaron, un schwätze vor ihre Ougen zum Felse, dmit si Wasser usekummt. Du wirsch für sie Wasser üs däm Felse la usflüsse und dr Gmeind un ihrem Vieh z trinke ge."

9 Da het dr Moses dr Stab vor Jehova wäggnoh, wien er's ihm het uftreit.

10 Danach hei Moses u dr Aaron d Versammlig vorem Felse zäme gloh und dr Moses het gseit: "Höret itz zue, ier Räbelle! Söue mir us däm Felse Wasser für öich usefliesse la?"

11 Moses häb den sini Hand u mit sim Stab zwöimau a de Felse gschlage. Da het vill Wasser ussezströme agfange und d Gmeind und ihres Vieh hei afa trinke.

12 Spöter het Jehova zu Moses und Aron gseit: "Ihr hend kein Glaube a mich bewise und mich vor de Auge vo Israelite ned gheiligt. Drum werdet ihr die Versammlig ned i das Land bringe, woni ihne werde."

13 Das isch ds Wasser vo Merịba, wo d Israelite mit Jehova gstritte hend, sodass er unger ihne gheiligt worde isch.

14 Moses schickte dann von Kạdesch aus Boten zum König von Ẹdomo und hat ihm ausrichten: "Das sagt dein Bruder Israel: 'Du weisst ja was mir alles durchgmacht hend.

15 Üsi Vätere sy uf Ägypte zoge und mir hei dört viu Jahr glebt. Doch d Ägypter hei üs und üsi Vätere schlächt behandlet.

16 Schlussendlich hei mir z Jehova um Hilf gschroue und är het üs ghört. Är het üs ä Engel gschickt und üs us Ägypte usegfüehrt. Jetz simer hie in Kạdesch, ere Stadt ar Gränze vo dim Gebiet.

17 Lönd üs bitte dür dis Land zieh. Mir wärde nid düres Fäud oder e Wygarte gah und o us kem Brunne Wasser trinke. Mir düend dis Gebiet uf dr Königstrass ohni nach rächts oder links abzbiege.

18 Ẹdom erwideret jedoch: "Du darfsch nid dür mis Gebiet zieh. Falls es doch tuesch wird ich mit dem Schwert gege dich usrücke."

19 Druf antworte d Israelite: "Wir wärde d Stross entlang gaa, u we mir u üse Veh dis Wasser trinke, de zahle mir drfür. Mir wei würklech nume z Fuess durezieh."

20 Er het aber gseit: "Du darfsch nid dürezieh!" Denn het Ẹdom usegrüert und het Israel mit me mächtige, starke Heer entgege.

21 So lass Ẹdom Israel nid durch sis Gebiet zieh. Deshalb het Israel e anderi richtig gschlosse.

22 Di ganzi Gmeind vo Israelite het vo Kạdesch ufbrocht u isch zum Berg Hor cho.

23 Jehova het zu Moses und Aaron am Berg Hor an der Grenz vom Land Ẹdom:

24 "Aaron wird mit sim Volk vereint werde. Er wird das Land wo ich de Israelite gib, nid beträte will ihr beidi eu bim Wasser vo Merịba mim Befehl widersetzt hend.

25 Nimm Aaron u sy Sohn Eleạsar mit ufe Berg Hor.

26 Zieh Aaron das Priestergwand uus und legs sim Sohn Eleạsare aa. De Aaron wird det sterbe."

27 Moses het genau das gmacht wo Jehova ihm uftreit het. Si si vor de Auge vo de ganze Gmeind uf e Bärg Hor gstige.

28 Dänn isch dr Moses Aaron ds Prieschtergwand uszoge und hets sim Sohn Eleạsar aagleit. Nachher isch dr Aaron dert ufem Bärggipfel gstorbe und dr Moses isch mit Eleạsar wider abe gstige.

29 Wo d Gmeind het gseh dass dr Aron gstorbe isch, het ds ganze Huus Israel 30 Täg um ihn ghült.