2.Moses 9 vo 40

2.Moses 9 vo 40

9:1 Da het Jehova zu Moses gseit: "Gang zum Pharao inne und teile ihm mit: 'Jehova, wo Gott vo de Hebräer, het gseit: "La mi Volk gah, damits mir diene cha.

2 Wenn di aber weigerisch es lo z zieh und witer fäscht hebsch,

3 denn wird sech Jehovas Hand gäge dis Vieh ufem Fäld richte. Under de Ross, Esle, Kamelen, de Rinderhärde und de Chlyyviehherde wird e verheerendi Süüch usbreche.

4 Und Jehova wird ganz bestimmt en Unterschied mache zwüsched em Vieh vo Israelite und em Vieh vo de Ägypter. Kei Tier wo Israelite ghört wird sterbe.

5 Jehova het usserdem e Zytpunkt fescht gleit. Är het gseit: "Morgen wird Jehova das im Land gschehe lassen."

6 Wo Jehova des glych am nägschte Dag gschähe het, het in Ägypte ä grosses Viehschterbe ysetzt,

 aber keis einzigs Tier vo Israelite gstorbe isch.

7 Dr Pharao het nacheforsche, un tatsächlech: Bi de Israelite isch kes einzigs Stück Vieh gstorbe! Trotzdem isch ds Härz vom Pharao hert bliebe und är het ds Volk nid la gah.

8 Jehova het denn zu Moses und Aron gseit: "Nähmet euch beidi Händ voll Russ vomene Brennofe und Moses soll der Russ vor dem Pharao in d Luft rüere.

9 Der Russ wird sich aus feiner Staub uf ganz Ägypte lege und an Mönsche und Tier überau im Land zu itrige Gschwüre werde."

10 Do nähmä sie Russ vumä Brennofe un sin vor d Pharao kumme. Moses isch d Russ in d Luft gworfe un na isch an Mensche un Tier zue etrige Gschwüre worde.

11 D Zauberprieschter hei nid chönne vor Moses erschine, denn d'Gschwür hei sech a ihne genauso bildet gha wie aune Ägyptere.

12 Jehova het jedoch zue gloh, dass sich s Härz vom Pharao verhärtet het. Är het nid uf Moses und Aron ghört, so wi Johova es Moses gseit het.

13 De wies Jehova Moses ah: "Mach di am Morge früe uf u steu di vor de Pharao. Teili ihm mit: 'Jehova, wo Gott vo de Hebräer, het gseit: "La mi Volk gah, damit's mir diene cha.

14 Denn i richte etze aui mini Schläg gege di, dini Diener u dis Volk, dmit dü erkennsch, dass es uf dr ganze Erde niemer git wie mi.

15 I hätt itz scho mini Hand chönne usstrecke, um di u dis Volk mitere verheerende Plag z schlah, u du wärsch uf dr Erde usglöscht worde.

16 Doch us däm Grund han ig di am Läbe lah: um dir mini Macht z zeige u drmit min Name uf dr ganze Ärde bekannt gmacht wird.

17 Benimmsch di immerno überheblich gägenüber mim Volk u lahsches nid gah?

18 morge um di Zyt lahni e so schwäre hagel niederprassle, wi's ne z Ägypte no nie gäh het, sit's beschtaht.

19 Schick därum lüt los, u lah dis ganze Veh u aues wo süsch dusse bsitzisch, i sicherheit bringe. Aui Mönsche u Tier wo sech im Freiheite befinde u nid inegholt worde sy, wärde sterbe, we dr Hagel uf si abechunnt.

20 D Bedienschtetä vom Pharao, wo Jehovas Wort ärnscht gno hei, hei ihri eiget Diener u ihri Tier gschnäll ine ghaute.

21 Wer sich Jehovas Wort aba nit z Herze nimmt, het sini Diener un sini Tier im Freie lo.

22 Jehova forderet Moses dann auf: "Streck di Hand zum Himmel aus, damit Hagel uf ganz Ägypte fallt uf d Mönsche, wo Tier und di gsamti Vegetation im Land. 23 Da het dr Moses si Stab zum Himmel usgschtreckt und Jehova hets dunne gloh und hagle. Füür isch uf d Erde abegheit und Jehova Hagel uf Ägypte niederprassle gloh.

24 Es het ghaglet und zmittaglet Füür uf. Es isch e sone starche Hagel gsi, wi's ne ir Gschicht Ägypte no nie gäh het.

25 Dr Hagel het i ganz Ägypte alles zerstört, wo unger freiem Himmel isch. Är het Mönsche erschlacht u Tier vrnichtet u het di gsamti Vegetation vernichtet, o au alli Böim.

26 Nume im Land Gọsen wo d Israelite si gsi, het ke Hagel gfalle.

27 Do het dr Pharao Moses glo un Aron rüefe un het gsait zue nene: "Dimool hän i gsindigt. Jehova isch grächt. Ich un mi Volk sin im Unrecht.

28 Fleht zu Jehova, dass Gottes Donner und Hagel ufhöre. De wotti öich gah lah und ihr werdet nid länger dabliibe."

29 Moses antwortet: "Sobald i d Stadt verlah wird i mini Händ vor Jehova usstrecke. Es wird nümm donneret und o nüm hagle, damit de erkennsch, dass d Erde Jehova ghört.

30 Doch i weiss jetzt scho: Du und dini Diener, ihr werdet nid mal den Ehrfurcht vor Jehova Gott ha."

31 Der Flachs u d Gerschte sy zerschlage worde, wüu d Gerschte het scho Ähre gha u dr Flachs isch z Blüete gstande. 32 Der Weize u der Dinkel jedoch sy nid zerschlage worde wüu si zu de spötere Getreide ghört hei.

33 Moses het dann den Pharao verlüsst. Er isch us dr Stadt gange u het sini Händ vor Jehova usgschtreckt. Da het's nümme dunneret u o dr schtarchi Räge het ufghört.

34 Wo dr Pharao het gseh, dass dr Räge, dr Donner u dr Hagel ufghört hei, isch är wider gsündiget, u sis Härz isch wieder hert worde. Genauso isch es bi siine Diener gsi.

35 Des Herz vum Pharao isch hert bliebe, un na het d Israelite nit losse, so we Jehova's durch Moses akündigt het.