2.Moses 10 vo 40

2.Moses 10 vo 40

10:1 Dänn het Jehova zu Moses gseit: "Göh zum Pharao inne, denn i ha zueglah, dass sy Härz u ds Härz vo syre Diener hert wird, damit i di Zeiche diräkt vor ihm cha vollbringe

2 u damit dine Söhn u Änkle chasch verzelle wie streng i mit Ägypte umgange bi u weli Zeiche i bi de Ägypter vollbracht ha. Und dir werdet ganz bestimmt erkenne dasi Jehova bi."

3 Da sy der Moses u der Aron zum Pharao inne u teile ihm mit: "Jehova, der Gott der Hebräer, het gseit: 'Wie lang weigerisch di no, dich mir z underwerfe? Lah mis Volk la damits mir diene cha.

4 Denn wede di witer machsch mis Volk ziä la, de schicki morn Heuschrecke i dis Land.

5 Si wärde d Erdoberflächi bedecke, so dass me dr Bode nüm cha gseh. Si wärde aues frässe wo dr Hagel überstande het u für üch übrig blibe isch. Si wärde o aui eui Böim abfrässe wo uf em Fäud wachse.

6 Dini Hüüser, d Hüüser vo allne dine Diener und d Hüüser i ganz Ägypte wärde so voll vo ihne si, wies dini Vätere u Grossvätere bis hüt i däm Land nid gseh hei. Damit het sech Moses umdräit u isch vom Pharao wäggange.

7 Denn hei d Diener vom Pharao zu ihm gseit: "Wie lang wird dä Maa no ä Bedrohig für üs sii? Lah d Männer ga, damit si Jehova, ihrem Gott, chöi diene. Merksch no nid, dass Ägypte ruiniert isch?"

8 Do si Moses und Aron zum Pharao zruggholt worde, und är het zue nene gseit: "Goht, dient Jehova, eurem Gott. Aber wer vo öich wird eigentlech mitgah?"

9 Moses antwortet: "Eusi Junge u Alte, üsi Söhn u Töchter, üsi Schaf u Rinder. Mir wärde nämlech es Fescht für Jehova fiire.

10 Dr Pharao entgägnet ihne: "Faus ig Nech und üsi Ching jemals la gah, de isch Jehova würklech a eurere Site! Es isch doch klar, dass ihr bösi Absichte hend.

11 Nei! Nume öii Männer dörfe ga und Jehova dienä, denn das het er verlangt." Damit het dä Pharao se uswärfe lo.

12 Jehova het jetzt zu Moses gseit: "Streck dini Hand über Ägypte uus, damit d Heuschrecke i ds Land chöme und di ganz Vegetation uffrässe – alles, wo de Hagel übrig gla het."

13 Sofort het Moses sy Stab über Ägypte uusgschtreckt, woruuf Jehova dr ganz Tag u di ganz Nacht lang e Oschtwind über ds Land het la wehe. Wo der Morge isch cho, het der Oschtwind d Heuschrecke mit bracht.

14 Si si über ganz Ägypte här gfloge und hei sech überau im Gebiet vo Ägypte nieder gloh. Es isch verheerend gsy. Nie vorher hets so viu huschrecke gä u es sött o nie wieder so viu gä.

15 Si hei di gsamti Erdoberflächi bedeckt – ds Land isch schwarz vo Heuschrecke gsy. Sie fresse alles ab, was im Land isch gwachse, un alli Frücht uf de Böim, de d Hagel iberschtande hei. A de Böim un de Pflanze in ganz Ägypte isch nigs grüens me gsi.

16 Schnell reft de Pharao Moses un Aron zue sich un het gsait: "Ich ha gege Jehova, aire Gott, un gege äich gsindigt.

17 Jetz vergeit mir bitte mini Sünde – nume das einisch – u flegt zu Jehova, euem Gott, dass er mi bloss vo dere tödleche Plag befreit."

18 Da isch er vom Pharao wägg u het zu Jehova gflegt.

19 Jehova het denn veraalasst, dass sich dr Wind dreiht het und zumene sehr starche Westwind isch worde. Är het d Heuschrecke weg treit und het si is Rote Meer gwehrt. Nid ei einzigi Heuschrecki isch im gsamte Gebiet vo Ägypte übrig blibe. 20 Jehova het jedoch zue gloh, dass sich des Herz vum Pharao verhärtet het, un na het d Israelite nit losse.

21 Druf het Jehova zu Moses gseit: "Streck diini Hand zum Himmel us, damit sech Dunkelheit uf Ägypte leit. D D Dunkelheit söll so dicht si, dass me se cha fühle."

22 Sofort het dr Moses syni Hand zum Himmel uusgschtreckt u diëti Dunkelheit het sech drü Täg lang über ganz Ägypte gleit.n

23 Keine het de andere chönne gseh und drü Täg lang het niemer si Platz verlore. Aber wo d Israelite gwohnt hei, hets überall Liecht gä.

24 Do het dr Pharao Moses zu sich gredt u het gseit: "Goht, dient Jehova. Nume öii Schoof und Rinder müäsä hiibliebe. Euri Chind chönd ihr o mitnäh." 25 Doch Moses erwideret: "Du selber wirsch üs au Tier für Brandopfer und anderi Opfer geh, und mir wärde si Jehova, üsem Gott, darbringe.

26 Üses Vieh wird äbäfaus mitgah. Nid es Tier derf zruckblibe, denn ma wäre ä baar fir d Aabetig Jehovas, unsam Gottes, bruche. Un ma wisse erst, was ma Jehova opfere wäre, wenn ma dert aacho sin.“

27 Da het Jehova zue gläse, dass sich ds Härz vom Pharao verhärtet het, u är isch nid parat gsy, si go z'lah.

28 Der Pharao het gseit: "Gö mir us de Ouge! Versuech nie wider, vor mir z erschiine! Denn a däm Tag wo du vor mir erschiinsch wirsch stärbe."

29 Druf erwiderti Moses: "Wie du gseit hesch, wird ich nie wider versueche, vor dir z erschiine."