2.Moses 33 vo 40

2.Moses 33 vo 40

33:1 Jehova het wyter zu Moses gseit: "Mach di mit däm Volk wo us Ägypte usegfüehrt hesch, ufe Wäg. Zieh vo hie i das Land, woni Abraham, Isaak und Jakob mit eme Eid zuegsicheret ha, woni gseit ha: 'Dine Nachkomme wird i es ge.'

2 I wirde e Engel vor dir här schicke u d Kanaanịter, d Amorịter, d Hethịter, d Perisịter, d Hiwịter und d Jebusịter vertriibe.

3 Zieht ines Land wo Milch und Honig flüssed. Ich aba wär nit mit äich ziend, wel ihr e eigensinnigs Volk sin, suscht chönnts sy, dass i Nech unterwägs usrotte.“

4 Wo ds Vouch das härte Wort ghört het, het es afa truure, u niemer het sy Schmuck aagleit.

5 Jehova forderet Moses uf: "Sag zu den Israeliten: 'Dir sind ein eigensinnigs Volk. I chönnt imene Augeblick dur eui Mitti gah und eu usrotte. Also leged itz euren Schmuck nüme ah, bisi entschide han, wasi mit öich tue wirde.'"

6 Deshalb hend d Israelite vom Berg Họreb a ihre Schmuck nüme treit.

7 Moses het de sys Zelt chli usserhalb vom Lager gschlage u hets Zelt vo de Zämekunft gnennt. Jede wo Jehova het welle befräge, isch usem Lager use zum Zelt vo de Zämekunft gange.

8 We dr Moses zum Zelt usegange isch, si aui ufgschtande, hei sech a Iigang vo ihrere Zäute gschteut u hei Moses nogluegt, bis er ds Zelt betratet.

9 Sobald Moses is Zelt inegange, het sich d Wolkesüüle gsänkt u isch am Iigang stah, während Gott mit Moses gredt het.

10 Immer wenn ds Vouch d Woukesäuli am Igang vom Zäut gseh, si aui ufgstande u hei sech am Igang vo ihrere Zäut verbüte.

11 Jehova hät mit Moses vo Agsicht zu Agsicht gredt, wienenen Maa mitenem andere Maa redt. We dr Moses de zum Lager zruggkehrt het, isch sy Diener u Ghilf Jọsua, dr Sohn vo Nun, bim Zelt blibe.

12 Moses het jz zu Jehova gseit: "Du seisch doch zu mir: 'Führ das Volk vo hie wäg, aber du hesch mi nid lo wösse, wer mit mir schicke wirsch. O hesch gseit: 'I kenne di mit Name und usserdem schteisch i mire Gunst.'

13 Weni würk i dire Gunst stah, de lah mi bitte dini Wäg erkenne, damit ig di kenne lerne und o witer dini Gunst ha. Bedänke o dass das Volk dis Volk isch."

14 Er het antwortet: "Ich selber werd mit dir gah und dir rueh schänke."

15 Druf het Moses gseit: "We du sälber nid mitgosch, de füehr üs nid vo hie wäg.

16 Woran söu me de erkenne, dass i i i dire Gunst stah – ig und di Volk? Nid öppe dra das du mit üs geisch, damit ig u dis Volk üs vo jedem angere Volk uf dr Ärde ungerscheide?"

17 Jehova het wyter zu Moses gseit: "I wird dir o die Bitte erfülle, denn steisch i mi Gunst und i kenn di mit Name."

18 Druf het Moses gseit: "Bitte zeig mir deine Herrlichkeit."

19 Er het jedoch gantwortet: "Ich werde mini ganzi Güte vor dir la vorüberzieh und de Name Jehovas vor dir usrüefe. I wirde em Gunst schänke, won i Gunst wirde schenke, u em Barmherzigkeit zeige, won i Barmherzigkeit zeige."

20 Und er het füegt dezue: "Du chasch mis Gsicht nid gseh, denn ke Mönsch cha mi gseh u am Läbe blibe."

21 Wiiter het Jehova gseit: "Hier neben mir ist ein Platz. Stell di uf de Felse.

22 Wenn mini Herrlichkeit vorüberzieht, stell i di ine Felsspalte und heb mini Hand schützend vor di, bis i verbiigange bi.

23 När nimmi mini Hand wäg u du wirsch min Rugge gseh. Aber mis Gsicht darf niemer gseh.