2.Chronika 33 vo 36

2.Chronika 33 vo 36

33:1 Manạsse isch mit zwölf Jahr König worde u het 55 Jahr in Jerusalem regiert.

2 Er het gmacht, was in Jehovas Auge schlecht isch gsi, denn er het die abscheuleche Praktike vo de Völker übernoh, wo Jehova vor em Volk Israel vertribe het.

3 Är het d Höhe bout, wo sy Vater Hiskịa niedergrisse het, wider uf, het Altäre für d Baal errichtet u het heiligi Pfähle gmacht. O het är sich vor däm ganze Heer vom Himmel verbütet u het ihm dient.

4 Usserdäm het är Altäre im Huus Jehovas bout, iba des Jehova gsait het: "Mein Name wird für immer in Jerusalem si."

5 Är het i zwöi Vorhöf vom Huus Jehovas Altärä für ds ganzä Heer vom Himmu errichtet.

6 Är het sini eigeti Söhn im Tal vom Sohn Hịnom als Opfer verbrennt. Är het Magie, Wahrsagerei und Zauberei triebe u het Geischtermedie u Wahrsager aagschtellt. In grossem Usmass doet da, was in Jehovas schlächt war, un kränkt nen drmit.

7 Är het ds Götzebild gstellt, won är gmacht het, i ds Huus vom wahre Gott zu David u däm Bueb Sạlomo gseit het: "Des Huus und Jerusalem, wo i us allne Stämm Israels usgwählt ha, wird uf Duur mit mim Name verbunde sii.

8 Und i wirde d Israelite nie wider usem Land entferne, das i ihre Vorfahre zuegwiese ha – vorusgsetzt, sie halte sich genau a alli mini Gebot, a das ganze Gsetz, a die Vorschrifte u Rächts-entscheidige, wo ihne dür Moses gäh worde si.“

9 Manạsse het Juda u d Iwohner vo Jerusalem ständig derzue verleitet, schlechter z handle als d Völker, wo Jehova vernichtet het, als d Israelite ds Land ynähme.

10 Jehova het immer wieder an Manạsse appelliert und sis Volk, aber si hei ne nid beachtet.

11 Da het Jehova d Heerführer vom König vo Assyrie la gäge se arocke. Meạsi isch mit Häcke gfange gno worde, me het ne mit zwei Chupferne Chettene gfässe und het ne uf Babylon bracht.

12 I siire Not het är zu sim Gott Jehova gflegt u het sich immer z tüüf vorem Gott sire Vorfahre demüetigt.

13 Immer wieder het er zu ihm bätet. Das het Gott berührt und er het si idringliche Bitte ghärt. Er het Manạsse wieder als Kenig in Jerusalem iigstellt. Da het Meạsse erchennt, dass Jehova der wahre Gott isch.

14 När het är ä üsseri Müür für d Stadt David bout.s Si isch sehr höch gsy u het westlech vo dr Gịhonquelle dür ds Tal um dr Ọphelu ume bis zum Fischtor. Usserdäm het er in alle feschtgte Schtädt in Juda Heerfihrer ibrocht.

15 Dann het er di frömde Götter entfernt un des Götzebild üs sem Hus Jehovas un alli Altäre, de er uf fem Berg vum Hus Jehovas un in Jerusalem errichtet het. Är het se us dr Stadt use lah.

16 Au het er de Altar Jehovas vorgmacht un het agfange, druf d Gmeinschaft un Dankopfer z opfere. Er het Juda gforderet, Johva, däm Gott Israels, z diene.

17 Trotzdem het ds Volk immerno uf d Höhe opferet, auerdings nume für ihre Gott Jehova.

18 Alles Witeri über d Gschicht Manạsses, sy Gebet zu sym Gott und was d Visioneseher ihm im Name Jehovas, vom Gott Israel gseit hei, staht i de Chronik vo de Könige vo Israel.

19 D Uffzaichnige vo syre Visionänseher hei über sys Gebätt u wi sy idringlige Bitte erhört isch, über aui sy Sinde u syni Untröi u über di Ort, won är Höchi igrichtet het u heiligi Pfääli sowie Götzebilder ufschtellt het, bevor är sich dämüetiget het.

20 Schliesslich gstorbe Meạsse u me het nen bi sim Huus begraubt. Nach ihm isch si Sohn Ạmon uf de Thron cho.

21 Ạmon isch mit 22 Johr König worde u het zwöi Johr in Jerusalem regiert.

22 Wi si Vater Manạsse het är immer wider ta, was z Jehovas Ouge schlecht isch gsy. Ạmon het allne Götzebilder brocht, wo si Vater Manạse gmacht het, Opfer dar und bätte si ah.

23 Im Gegesatz zu sim Vater Manạsse het er sech jedoch nid vor Jehova demüetigt. Stattdesse lud Ạmon immer meh Schuld uf sich.

24 Schliesslech verschworä sech sini Diener gägä ihn u bringä ne i sim Hus um.

25 Ds Volk vom Land het jedoch alli tötet wo sech gäg König Ạmon verschworä hei gha u het si Sohn Josịan zum König gmacht.