2.Chönigi 22 vo 25

2.Chönigi 22 vo 25

2: 1 Josịa isch mit acht Johr König worde und het 31 Johr in Jerusalem regiert. Sy Mueter het Jedịda gheisse u isch d Tochter vo Adạja us Bọzkath gsi.

2 Är het gmacht, was in Jehovas Ouge richtig isch gsi u isch uf ä glyche Wäg wi si Vorfahr David gange. Är sech weder nach rächts no nach links ab.

3 I sim 18. Jahr het dr König Josịa dr Sekretär Schạphan gschickt, dr Sohn vo Azạlja, em Sohn Meschụllams, zum Huus Jehovas. Är het gseit:

4 "Gang zum Hohen Priester Hilkịjaf hinauf. Är söll ds ganze Gäud zämeträge wo is Huus Jehovas bracht wird, ds Gäud wo d Türwächter vom Volk iigsammlet hei.

5 Es sött dene gäh wo iigsetzt worde si, d Arbeite am Huus Jehovas z beufsichtige. Si chöi de d Arbeiter zahle, wo am Huus Jehovas d Schäde usbessere:

6 d Handwerker, d Baulüt und d Maurer. Und si sölle drmit Holz und behoupte Schtei für d Reparature kaufe.

7 Mer sött vo ihne aber nid verlange, dass si über ds erhaltene Gäud Rächeschaft ablege, denn si sind vertrauenswürdig."

8 Spöter het der Hohe Priester Hilkịja zu Schạphan, em Sekretär: "Ich ha im Huus Jehovas das Buch mit dem Gsetz gfunde." Hilkịja het ds Buech Schạphan gä wo den agfange het z läse.

9 Danach isch de Sekretär Schạphan zum König gange und het zue ihm gseit: "Dini Diener hei ds Gäud usem Huus igsammlet und es dene usghändiget, wo d'Arbeite am Huus Jehovas beufsichtige."

10 Witer het dr Sekretär Schạphan zum König gseit: "Der Priester Hilkịja het mer es Buech geh", und er het agfange es em Chönig vorzläse.

11 Sobald dä König d Wort usem Gsetzbuech ghört het, het är sini Chleider zerrisse.

12 Dänn hät er Hilkịja, em Prieschter, Ạhikam, em Sohn Schạphans, Ạchbor, em Sohn Michạjas, Schạphan, em Sekretär, u Asạja, em Diener vom König, de Uftrag:

13 "Goht, befragt Jehova für mich, fürs Volk und für ganz Juda. Es geit um de Inhalt vom Buech, wo gfunde worde isch. Jehovas Zorn wo geg eus ufgflammt isch gross will üsi Vorfahre nid befolgt hend was i däm Buech stoht. Sie hend sich nid a das ghalte was drin für üs ufgschribe isch"

14 Da isch de Prieschter Hilkịja mit Ạhikam, Ạchbor, Schạphan und Asạja zu de Prophetin Hụlda zum mit ihre rede. Si isch d Frou vom Schạllum gsi, em Sohn vo Tịkwa, em Sohn vo Hạrhas, wo für d Chleider zueständig gsy isch, u het im zweite Stadtteil vo Jerusalem gwohnt.

15 Sie sait zue nene: "Das sait Johova, der Gott Israels: "Teilt däm Ma, der äich zue ma gschickt het, mit:

16 "Das seit Jehova: 'I bringe Unglück über dä Ort und sini Bewohner – alles, wo i däm Buech steit, wo dä König vo Juda gläse het.

17 Mi zorn wird gäge dä Ort uflamme und nüt cha ne uslösche will si mi verlah hei für angeri Götter Opfer i Rauch la ufgah und mi mit allem wo si mache kränke.

18 Dem Kenig vu Juda jedoch, der äich gschickt het, um Jehova z befroge, richtet us: "Das sagt Jehova, der Gott Israels: 'Was die Wort betrifft, wo du ghört hesch:

19 Als Dir z Ohre isch cho, was i däm Ort u sy Bewohner aakündet ha – dass es Fluech si träffe u me über si entsetzt wird –, da isch dis Härz empfänglech gsy. Du hesch di vor Jehova gmüetetet, hesch dini Chleider zerrisse und bisch vor mir in Träne usbroche. Drum erhöri Di, erklärt Jehova.

20 Drum wird ich dich mit dine Vorfahre vereine und me wird dich in Friede i dis Grab lege. Du wirsch all das Unglück woni über dä Ort bringe, nid mit gseh. Die Antwort hei si de am König überbracht.