1.Moses 44 vo 50

1.Moses 44 vo 50

44:1 Später befahl Joseph sym Huusverwalter: "Füll so vil Getreide i die Säck vo de Manne, wi si chöi trage und lege jedem sis Gäud obe in Sack.

2 In Sack vom Jüngere legsch dü usserem Gäld fir si Getreide au mi Bächer, dr Silberbecher. Er het gmacht, was Joseph ihm gseit het.

3 Wo's am Morge hell worde isch, het me d'Männer mit ihrne Esel wäg gschickt.

4 Si si no nid wit vor Stadt entfernt gsi, da het Joseph zu sim Verwalter gseit: "Mach di uf! Verfolg d Männer! Wenn se igholt hesch sägne: "Warum zahlet dir guets mit bösem zrugg?

5 Werum heit dr Bächer mitgnoh, us däm mi Herr trinkt u woner benutzt, um Vorzeiche genau z düte? Ihr heit da würklech öppis schlächts ta!'"

6 Dr Verwauter het se iighout u het das zu ihne gseit.

7 Si aber antwortet ihm: "Warum seisch du so öppis, Herr? Es isch unenkbar, dass mir, dini Diener, so öppis würded mache!

8 Mir hei dir doch z Gäud wo mir obe i üsne Säck gfunge hei, wieder usm Land Kạnaan zruggbrocht. Wie chönnt mir da Silber oder Gold us em Huus vo dim Herrn stähle?

9 Wenn de Becher bi eim vo dinere Sklave findsch söll er sterbe und mir andere werded ebefalls Sklave vo mim Herrn werde."

10 "So soll es sein", het er gseit. "Der wo der Becher gefunden wird, soll mein Sklave werden. Ihr andere aber sind unschuldig."

11 Schnell hei si aui ihri Säck am Bode abe gloh und hei si ufmache.

12 Er het si gründlech dürsuecht. Bim Ältiste het er ahgfange u bim Jüngschte het er ufghört. Schliesslech isch dr Bächer z Bẹnjamins Sack gfunge worde.

13 Da verrissed si ihri Chleider, hei ihri Esel wider beluuched u i d Stadt zrügg gchährt.

14 Als Juda un sini Brüedere in Josefs Hus kumme, isch er no dert gsi, un sie werfe sich vor ihm ufe Bode.

15 Joseph het zu ihne gseit: "Was heit der da gmacht? Heit dir nid gwüsst, dass e Maa wie ig Vorzeige cha genau düte?"

16 Juda erwideret: "Herr was söue mer säge? Üs fähle d Wort. Wie chöi mir üsi Unschuld bewiise? Dr wahri Gott het ds Vergehe vo dire Sklave usegfunge. Mir si itz dini Sklave, Herr – mir und de, i dere Hand vo de Bächer gfunge worde isch."

17 Er het aber gseit: "Es isch für mi undenkbar, so öppis ztue! Der Maa söll my Sklave wärde, wo der Bächer gfunde worde isch. Ihr andere chönd in Friede zu euem Vater zrugg gah."

18 Drno isch Juda nöcher cho un het gsait: "I fleh di a, mi Herr, lah mi, di Sklave, bitte es Wort a di richte, u wär nid zornig uf din Sklave, denn du bisch wie dr Pharao sälber.

19 Mi Herr het üs, sy Sklave, gfragt: 'Hend der e Vater oder e Brüeder?'

20 Da hei mir zu mim Herrn gseit: 'Ja mir hei ä betagte Vater u no ä Brüeder, dä Jüngscht. Är isch gebore worde, wo üse Vater scho alt isch gsy. Sy Brüetsch isch dot. Är isch dr einzig no läbendi Sohn vo syre Mueter u sy Vater liebt ihn.'

21 Denn hesch zu dine Sklave gseit: 'Bringt ne her, i wott ne gseh.'

22 Mir aber hei mim Herrn gantwortet: 'De Bueb cha si Vater nid verloh, süsch würd sy Vater bestimmt sterbe.'

23 Druf hesch zu dine Sklave gseit: 'Ihr döfed mir nüme unger d Ouge träte we eue jüngere Brüeder nid mitchömed.'

24 Mir si de zu dim Sklave, mim Vater, gange u hei ihm verzeut was du, Herr, gseit hesch.

25 Speter het üses Vater üs ufgforderet: 'Goht no einisch ane u chouft üs chli Nahrig.'

26 Doch mir erwiderte: 'Mir chöi nid gah, ussert üse jüngschte Brüetsch chunnt mit. Mir chöi em Maa nid unger d Ouge träte, es sygi denn, üse jüngscht Brüetsch isch derbi.'

27 Denn het di Sklave, mi Vater, zu üs gseit: 'Dir wüsset ja, dass mini Frou mir nume zwöi Söhn gebore het.

28 Eine vo dene het mi verlore u i ha gseit: "Er isch bestimmt i Stück grisse worde!" I ha ne bis itz nümme gseh.

29 We Der mir dr anger o no wägnämet u ihm öppis zuestöset bringet Der bestimmt mis graue Hoor mit Kummer is Grab.'

30 Wenn ig zu dim Sklave mim Vater ohni de Junge zrügg chume woner doch so hange,

31 u ä gseht, dass dä Bueb nid da isch, dänn stirbt er u mir, dini Sklave bringe ds graue Hoor vo dim Sklave, üsem Vatter, bestimmt mit Chummer i ds Grab.

32 I ha mi bi mim Vater für die Junge vrbürgt u zu ihm gseit: 'Weni ne nid zu dir zrüggbringe, de wird i mi für immer a mim Vater versündet ha.‘

33 Bitte mi Herr, la mi statt em Buebe aus Sklave bi dir blibe, damit är mit sine Brüedere cha zrüggchere.

34 Wie söu i ohni de Junge zu mim Vater zrügg? Chönts nid mitluege we mi Vater so es Unglück trifft."