1.Moses 30 vo 50

1.Moses 30 vo 50

30:1 Wo de Rahel het gseh, dass si Jakob keni Chind gebore het, isch si uf ihri Schwöster iversüchtig worde. Sie het immer wider zum Jakob gseit: "Gib mir Chind, susch stirbi."

2 Da isch Jakob uf Rahel zornig worde und het erwideret: "Bin ig ar stell vo Gott wo di ke chind laht la becho?"

3 Si het gseit "Hier isch mini Sklavin Bịlha. Ha Beziehige mit ihre, damits für mi Ching zur Wäut bringt und ig dür se o Ching cha ha."

4 Auso het si ihm ihri Dienerin Bịlha zur Frou gä u Jakob het Beziehige mit ihre gha.

5 Bịlha isch schwanger worde und gebare em Jakob de e Sohn.

6 Rahel het gseit: "Gott het aus mi Richter ghandlet. Är het o uf mi Schtimm ghört u mir e Sohn gä." Drum het si ne Dana gheisse.

7 Rahels Dienerin Bịlha isch wieder vom Jakob schwanger worde und ihm schliesslich e zwöite Sohn gehabt.

8 Rahel het gseit: "Ich ha mit minere Schwöschter heftig grunge. I ha o gwunne!" Da het si ihm de Name Nạphtalia geh.

9 Als Lẹa het gseh, dass si kei Chind meh becho het, het si de Jakob ihri Dienerin Sịlpa zur Frau gäh.

10 Lẹas Dienerin Sịlpa isch em Jakob e Sohn gsi.

11 Lẹa het gseit: "Was für es Glück!", u het ne Gada gnennt.

12 Danach gebar Lẹas Dienerin Sịlpa em Jakob e zwöite Sohn.

13 "Wie glücklich i bi!", het Lẹa gheisse. "D Froue wärde mi ganz bestimmt für glücklech erkläre" Drum het si ihm de Name Ạscher gä.

14 Zur Zyt vo dr Wizernte isch Rụbäni einisch ufs Fäld gange und het Mandragore gfunde. Är het si si sire Mueter Lẹa bracht. Da het Rahel zu Lẹa gseit: "Bitte gib mir es paar von den Mandragore deinem Sohn."

15 Lẹa erwideret: "Längt's nid, dass du mir mi Maa wäggno hesch? Wotsch itz o no d Mandragore vo mim Sohn?" Rahel entgägnet: "Aso guet. Im Ustusch gäg d Mandragore vo dim Sohn wird sech Jakob hüt Nacht zu dir legge."

16 Wo Jakob am Obe vom Fäud zrug isch cho, isch Lẹa ihm entgäge gange u het gseit: "Hütt Nacht wirsch mit mir Beziehige ha, denn i ha drfür mit de Mandragore vo mim Sohn zahlt." Da het er sich i dere Nacht zu ihre gleit.

17 Gott het Lẹa erhört. Sie isch schwanger worde und het im Jakob nach einere Ziit e fünfte Sohn gebore.

18 "Gott het mer min Lohn geh", het Lẹa, "will i mim Maa mini Dienerin geh han". Da het sie ne gnennt Ịssacharb.

19 Lẹa isch no einisch schwanger worde und nach em Jakob nach eme zit e sächste sohn gä.

20 druf het Lẹa: "Gott het mer, ja mir, öppis Guets gschänkt. Ändlech wird mi Maa mi dulde, denn i ha ihm sächs Söhn gebore." So het si ihm dr Name Sẹbulon gäh.

21 Danach het si e Tochter zur Welt brocht, wo si Dịna het gheisse.

22 Schliesslich het Gott a Rahel dänkt. Gott het sie ghärt und het's möglich gmacht, Chind z'becho.

23 Si isch schwanger worde und ä Suhn gä. De het si gseit: "Gott het mi vo mire Schand befreit!"

24 Si het ihn Josephas gheisse und gseit: "Jehova füegt mir itz e wytere Sohn derzue."

25 Grad nachdem Rahel Joseph gebore het, het Jakob zu Lạban gseit: "Lass mir gah, damit ich hei i mis Land chan zrüggchere.

26 Gib mer mini Froue u mini Ching, für die woni bi dir di dient ha, damit ig cha ga. Du weisch ja, wie ig dir dient ha."

27 Druf het dr Lạban zu ihm gseit: "Wenn ig i Dinere Gunst stah I ha us de Vorzeige erkennt, dass Jehova mi dinetwäge segnet."

28 Witer hetter gmeint: "Setz din Lohn fescht. I wirde ne dir ge."

29 Jakob git nem zantwort: "Du weisch wie i dir di dient ha u wies diner Herde bi mir isch gange.

30 Bevor i cho bi, hesch nid viel gha, doch dini Herde het sech vermehrt u isch immer grösser worde. Sit i hie bi, het d Jehova di gsägnet. Itz möchti öppis für mini eigeti Familie tue."

31 Da het Lạban gfragt: "Was söu i dir gä?" Jakob antwortet: "Du bruchsch mir gar nüt zgä! I wirde dini Herde witer hüte u bewache, we du die ei Sach für mi tuesch:

32 Ig gah hütt dür dini ganzi Herde. Dü sortiersch alli gspränkleti un gschäckte Schof üs, usserdem alli dunkelbrunne junge Schofböck un alli gschäckte un gschpänkleti Geischter. Diä möcht i vo itz a aus Lohn ha.

33 We de i Zuekunft chunsch u dr mi Lohn aaluegsch, söu mini Gerechtigkeit für mi rede. Faus bi mir Ziegewible fingsch wo nid gspränklet oder gschisse si, oder jungi Schofböck wo nid dunkubruun si, chasch se aus gstohle."

34 "Guet! Es söu gscheh, wie du gseit hesch",a het Lạban erwideret.

35 Am Tag het er di gschtriifte u gschseckte Ziegeböck usgsortiert, usserdem alli gschpränklette u gschscheckte Ziegewible, alli, wo wissi Stelle hei gha, u alli dunkelbrune junge Schafböck. Är het si sine Söhn übergäh.

36 De het är zwüsche syne und Jakobs Härde e Abstand vo drü Tagereise gschafft. Jakob het die übrige Tier Lạbans ghütet.

37 Jakob het jitz früsch abgschnittni Zweige vo Storaxböim, Mandelböim u Platane gno u het se a einige Schteue abgschalte, so dass ds wisse Houz usegluegt het.

38 Di abgschälte Schtöck het är i d Tränkrinne gleit, i d Trög, wo d Härde si zum Trinke si cho, damit si vor ihne brünschtig würde, we si zum Trinke si cho.

39 So si d Härde vor de Stöcke brünschtig worde u hei gschtriifte, gspränkleti u gscheckti Bueb becho.

40 Jakob het denn die junge Schafböck usgsortiert und d Härde so dräit, dass si die gstriifte und aui Dunkelbrunne Tier in Lạbans Herde vor sich gha hei. Er het denn sini eiget Herde abtrennt und het si nid mit Lạbans Herde vermiesst.

41 Immer we di chräftige Tier brünschtig worde si, het jakob d Stöck i d Tränkrinne vor d Ouge vo de Herde gleit, damit si bi de Stöcke brünschtig würde.

42 Doch we d Tier schwach sy gsy, het är keni Stöck dert äne gleit. So het dr Lạban immer nume di schwache Tier becho, Jakob dergäge wo chräftiget.

43 Der Maa isch immer wohlhabender worde un bsesse schlüsslech grossi Herde sowie Diener un Dienerinne, Kamele un Esel.