1.Moses 29 vo 50

1.Moses 29 vo 50

29:1 Danach het Jakob wider ufbrocht und isch wyter i ds Land vo de Bewohner vom Oschte ryscht.

2 De het är uf däm freie Fäud e Brunne gseh wo drei Schofherde glageret hei. A däm Brunne si gwöhnlech d Herde tränkt worde. Uf dr Öffnig vom Brunnä isch ä grosse Stei gläge.

3 Wenn me alli Herde zämegschribe het, isch dr Schtei vor Brunneöffnig wäggrollt worde, damit d Tier hei chönne tränkt wärde. När isch dr Schtei wider a sy Platz uf em Brunne cho.

4 Jakob het d Hirte gfrogt: "Mini Brüedere, vo wo chunt ihr?" "Wir sind aus Hạran", hei si gseit.

5 "Kennt ihr Lạban, der Enkel von Nạhor?",c wollte jakob wissen. "De kennemer", hei si gantwortet.

6 "Gaht's ihm guet?", het er sech erkundiget. Si hei gseit: "Es geit ihm guet. Und hie chunt sini Tochter Raheld mit de Schaaf."

7 Drufabe hetter gmeint: Es isch no mitts am Tag u nid d Zyt, d Härde zämetrybe. Tränkt d Schoof, u de geit u la se la frässe.

8 Da hei si erkläre: "Das dörfe mer nid. Ersch müesse aui Herde zämetribe wärde und dr Schtei muess vor Brunneöffnig wäggrollt wärde. De chöi mer d Schöfli tränke."

9 Während er no mit ne schwätzt het, isch Rahel mit de Schöfli vo ihrem Vatter cho, denn si isch e Hirtin gsi.

10 Als Jakob Rahel, d Tochter Lạbans, vom Brüeder vo syre Mueter, mit Lạbans Schoof het gseh, isch er sofort zum Brunne gange, isch dr Schtei vor Öffnig wäggrollt u het d Schoof Lạbans, em Brüeder vo syre Mueter tränkt.

11 Dänn küsst Jakob Rahel und het luut afa gränne.

12 Jakob het dr Rahel verzellt, är syg e Verwandte vo ihrem Vater, dr Sohn vo Rebẹkka. Da isch se losgloffe u hets ihrem Vater brichtet.

13 Sobald Lạban het ghört, dass de Jakob, de Sohn vo sinere Schwöschter, da isch gsi, het er ihm entgäge gwilt. Är het umarme und het ne küsst und ihn mit hei gno. Und Jakob het afa Lạban vo allem z verzelle.

14 Lạban het zu ihm gseit: "Du bisch tatsächlich mi bluetsverwandter." Da isch er e ganze Monet bi ihm blibe.

15 Lạban het denn zu Jakob gseit: "Du söttsch nid um mi schaffe, nume wöu du min Verwandter bisch. Seg mer wasd als Lohn wetsch ha."

16 Lạban iz het zwöi Töchter gha. Dr Name vo dr äutere isch Lẹa gsi, di jüngeri het Rahel gheisse.

17 Lẹas Ouge hei jedoch ke Glanz gha während Rahel e sehr hübschi, attraktivi Frou gworde isch.

18 Jakob het sech z Rahel verliebt. Drum het er gseit: "I bi parat, dir siebä Jahr für dini jüngeri Tochter Rahel z diene."

19 Druf antwortet Lạban: "I gibe si besser dir als emene andere Maa. Bliib bi mir."

20 Jakob dient siebä Jahr für Rahel, doch will er si gliebt het, erschiinä si ihm nur wi äs paar Täg.

21 Jakob het denn zu Lạban gseit: "Die Zeit ist um. Gib mer jetz mini Frou, damit i Beziehige mit ihre cha ha."

22 Da het Lạban aui Lüt usem Ort zämä cho und het es Fäscht verastaltet.

23 Am Obe het er jedoch sini Tochter Lẹa gnoh u het si zum Jakob bracht, damit er Beziehige mit ihre het.

24 Het dr Lạban vo syre Tochter Lẹa sy Dienerin Sịlpa als Dienerin.

25 Am Morge het jakob gmerkt, dass es Lẹa isch gsi. Da het er zu Lạban gseit: "Was hesch du mir ahta? I ha dr doch dient, damit i Rahel überchume! Warum häsch mi betroge?"

26 Lạban het gantwortet: "Bi üs hie isch es nid üblich, di Jüngere vor der Erschtgeborene wägzgä.

27 Fiir d Wuche mit dere Frou. När bechunsch o di angeri, wed mer no einisch sibni Jahr diensch."

28 Jakob het das gmacht u het d Wuche mit dere Frou gfiiret. De het Lạban ihm sini Tochter Rahel zur Frau geh.

29 Usserdäm het Lạban syre Tochter Rahel sy Dienerin Bịlhan als Dienerin.

30 Jakob het de o Beziehige mit Rahel gha. Är het si meh aus Lẹa gliebt u het d Lạban witer sibe Jahr dient.

31 Wo Jehova sieht, dass Lẹa nid gliebt worde isch, het er se Chind lo übercho. Rahel dergäge isch unfruchtbar gsi.

32 Lẹa isch auso schwanger worde und het e sohn zur wäut bracht. Si het ihm de Name Rụbän gä, denn si het gseit: "Jehova het mini schwirig Lag gseh. Vo jetzt a wird mi Maa mi liebe."

33 Nachdem si widr schwanger worde isch und e Sohn becho het, het si gseit "Jehova het ghört dasi nid gliebt bi. Deswege het er mir o dä gschenkt". Si het ihm denn de Name Sịmeon gäh.

34 U si isch wieder schwanger worde u het e Bueb uf d Wäut brocht. De het si gseit: "Jitz, wo i drü Söhn uf d Welt ha, wird är sich mir aschlüsse." Drum het är de Name Lẹvia übercho.

35 U nomal isch sie schwanger worde und het e Bueb übercho, wo sie gseit het: "Diesmal wird ich Jehova preise." Deshalb het sie ihn Juda gheisse. Nachher het sie kei Chind meh becho.