Markus 6 vo 16

Markus 6 vo 16

6:1 Er isch vo dert i sys Heimatgebiet gangä u sy Jünger sy ihm gfougt.

2 Am Sabbat het er agfange, i dr Synagoge z lehre und di meischte vo vo vo sinere Zuhörer hei sich gwunderet und gseit: "Wo het dä Maa das alles nume här? Werum söu grad di Wiisheit übercho ha? U wieso söue sech dürne settigi mächtige Tate gscheh?

3 Isch das nid dr Zimmerma, dr Sohn vo Maria und dr Brüeder vom Jakobus, Joseph, Judas und Sịmon? U si sini Schwöschter nid hie bi üs?"Sie hei auso Astoss a ihm gno.

4 Doch Jesus het zue nene gseit: "E Prophet wird überall geehrt, nume nid i sim Heimatgebiet und unger syne Verwandte und i sim eigete Huus".

5 So het är dört ke mächtige Tate vollbringe chönne usser paar Chranke d Händ ufzlege und se z heilige.

6 Är het sech übere Ungloube vo de Lüt gwunderet u het när ä Rundi dür d Dörfer ringsum gmacht u het glehrt.

7 Etze het er di zwöelf Aposchtel zu sich gruefe, schickt si zwöit uus und git ne Macht iba di böse Geischter.

8 O wies er se aa, für ungerwägs nüüt mitznäh – kes Brot, ke Provianttäsche, kes Gäud i ihrem Gürtel –,l nume e Stab.

9 Sie söttet Sandale träge aber keis zuesätzlichs Gwand.

10 Denn het er ne no gseit: "Wo geng Ihr ines Huus iträtted, dert blibed, bis Der der Ort wider verlaht.

11 U we me nech am ne Ort nid ufnimmt oder euch nid zuelost, de schüttlet bim Wägg d Stoub vo öie Füess aus Warnig für d Bewohner."

12 Druf si los gange, hei predigt dass d Lüt söte bereue,

13 triebe etlichi Dämọne us u schiebe vieli Chranki mit Öl ih und hei si gheilt.

14 Das isch o der König Herodes z Ohre cho, denn der Name Jesus isch bekannt worde u d Lüt hei gseit: "Johạnnes der Täufer isch vo de Tote uferweckt worde und drum isch er zu mächtige Tate fähig."

15 Anderi hei gmeint: "Er isch Elịa" Und no anderi: "Er isch e Prophet wie die vo früecher".

16 Als Herodes das ghört het, het er gseit: "Das isch de Johạnnes woni behauptet ha. Er isch uferweckt worde."

17 Herodes het dr Johạnnes nämlech säuber feschtnäh u is Gfängnis la sperre – u zwar wäge Herọdias, der Frou vo sim Brüeder Philịppus. Denn Herodes het si ghürate

18 und Johạnes het wiederholt zu ihm gseit: "Es isch gäg ds Gsetz, dass d Frou vo dim Brüeder hesch".

19 Herọdias het ihm das nache treit u het ne wöue umbringe lo. Allerdings het ihr das nid glanget,

20 wüu sech der Herodes vor Johạnnes fürchtet het – won är als e grächte u heilige Ma het kennt –v u ne beschützt het. Immer wenn är ihm zueglost het, isch är hingerhär völlig ratlos gsy, was är mit ihm sött mache, aber är het ihm witerhin gärn zue ghört.

21 Doch als Herodes a sim Geburtstag für sini höche Beamte, d Militär¬befehlshaber und di agsehschte Männer Galilạ̈a es Znacht verastaltet het, het sich e günstigi Glägeheit botte.

22 D Tochter von Herọdias isch ine cho u tanzet, u Herodes u sini Gäscht si hingererisse gsy vo ihre. Der König het zu däm Meitli gseit: "Wünsch dir, was immer du willsch, i gibs dir."

23 Ja är schwor Dir: "Was immer du dir wünschisch, i wirde's dir ge – bis zur Hälfti vo mym Chönigrich!"

24 Da isch se usegange u het ihri Mueter gfragt: "Was söu i mir wünsche?" "De Chopf vom Johạnnnes em Täufer", si het zur Antwort übercho.

25 Sofort isch di jung Frou zum König gläge u het ihri Bitte vorgschribe: "I möcht, dass du mir jitz grad ufere Platte dr Chopf vom Johạnes em Täufer gisch."

26 Der König isch sehr bestürzt gsi, aber är het ihre d Bitte nid wöue abschlah – wäg syre Eid u dr Gescht, wo mit ihm z Tisch lige.

27 Ougeblicklech bscheid het är e Leibwächter gha, dr Chopf vom Johạnnes herzbringe. Dä isch ids Gfängnis cho, het Johạnnes enthauptet,

28 het der Chopf ufere Platte bracht, het ne däm Meitli gä, u ds Meitli het ne syre Muetter gä.

29 Wo d Jünger vo Johạnes das erfahre isch si cho, hei si dr Leichnam gholt u ines Grab gleit.

30 Die Aposchtel händ sich jetzt um Jesus versammlet und ihm alles verzellt, was sie gmacht händ und glehrt gha händ.

31 Es si cho u so viu Lüt gange, dass si nid mau d Rueh hei gha öppis z ässe. Da het er zu ihne gseit: "Chömet mit, ihr allei, a einsamen Ort und rüehet euch es bitzli us."

32 Si hei auso mitem Boot ane einsam Ort gfahre, wo si elei hei chönne si.

33 Aber d'Lüt hei si wägfahre und viu erfahre dervo. Drufhin hei si us aune Städt z'Fuess zäme gstosse und si no vor ihne gsi.

34 Won er uusgstiege het, het er e grossi Mönschemengi gsee u töifs Mitgfühl mit de Lüt g empfunde, denn si si wie Schoof ohni e Hirte gsi. Und er het agfange, si vil z lere.

35 Inzwüsche isch es aber spät worde u so sy sy sini Jinger zue ihm cho u hei gseit "Dä Ort isch abgläge und es isch scho spätb.

36 Schick die Lüt doch wäg, damits uf ds Land und id Dörfer ringsum göh und sech öppis chöi z ässe."

37 Är het erwyderet: "Gäbe dir ne öppis z ässe", wo si gseit hei: "Söue mir los gah und für 200 Dä ạre Brot choufe und's dä Lüt z ässe gäh?"

38 Är het si gfragt: "Wie viu Brot heit der? Geit u gseht nach." Das hei si ta und antworte: "Fünf – und no zwöi Fisch."

39 Drufabe het är alli ufgforderet, sech i Gruppe uf ds grüene Gras z setze.

40 Si hei auso Gruppe vo je 100 oder 50 biudet u sech setzt.

41 Drno het är die fünf Brot gno u die zwöi Fisch, het zum Himmel gluegt u het es Gebeta gredt. När het är d Brot bracht u het se de Jünger zum verteile. Ebeso het er die zwei Fisch unter allne verteile.

42 Alli ässä u si satt worde.

43 Die übrig bliebne Stück het me ys sammlet u dermit zwölf Chörbe gfüllt, d Fisch nid mitgrächnet. 44 5000 Manne frässe vo de Brot.

45 Gliich nachane drängt är syner Jünger i ds Boot z schtige u Richtig Betsaid as angeri Ufer voruszfahre. Är het d Mönschengi wäggschickt.

46 Nochdem är sich vo de Lüt verabschiedet het gha, isch är uf e Bärg gange zum bätte.

47 Es isch itz Obe gsy und ds Boot het sech mittlerwile uf em See gfunge, aber är isch elei uf ds Land gsy.

48 Wo är gseh het wi si sech wägem Gägewind bim Rueder abmüehte, isch är i de früeche Morge übere See ga uf si zue, schiesse aber a ne verbii z loufe.

49 D Jünger hei ihn uf em See loufe, hei dänkt: "Das isch e Erschiinig!" u schreie.

50 Si hei ne aui gseh u si beunruhigt gsi. Doch är het si sofort aagsproche: "Nume Muet, i bi's! Heit ke Angst."

51 Dänn isch är zu ihne is Boot gstige u dr Wind het sich gleit. D Jünger sy völlig verwunderet gsy,

52 denn si hei nid begriffe, was das mit de Brot bedütet het – ihres Härz isch immerno nid ufnahmebereit gsi.

53 Nach dr Überfahrt si si bi Genẹzareth vor Anker gange.

54 Sobald si usem Boot stige, hei ne d Lüt erkennt.

55 Si si dür die ganzi Gägend gloffe u si agfange, d Kranke uf trage dert häre z bringe, woner sich het wi si erfahre hei ufghört.

56 U wohi immer er isch cho, ob z Dörfer, z Städt oder ufs Land, da het me d Kranke uf d Märtplätz gleit. Si hei ne de ah gfleit, nume d Franse vo sim Obergwand dörfe z berüere, u aui wo das gmacht hei si gsund worde.