Josua 24 vo 24

Josua 24 vo 24

24:1 Jọsua het denn alli Stamm Israels bi Sịchem versammlet und die Ältiste, Oberhäupter, Richter und Beamte Israels zu sich gruefe und si si si vor em wahre Gott gstande.

2 Jọsua hät vor em ganze Volk erklärt: "Das sagt Jehova, de Gott Israels: 'Vor langer Zyt heit euri Vorfahre uf dr andere Siite vom Euphrat, drunter Tẹrach, dr Vater Abrahams und Nạhors, und si dient andere Götter.

3 Eines Tages hani Abraham, eure Vorfahre, vor andere Siite vom Euphrat uf Kạnaan brocht. I ha ne dürs ganze Land lo zügle u ha ihm viu Nachkomme gschänkt. i ha ihm isaak gä,

4 und Isaak hani Jakob u Ẹsau gä. Spöter het Ẹsau vo mir ds Gebirge Sẹir aus Bsitz übercho, u Jakob u sini Söhn hei nach Ägypte anezoge.

5 Spöter hani dr Moses und Aaron gschickt und Ägypte dür das plaget, wo ig i sire Mitti ha gmacht, und denn hani Nech vo dert usegfüehrt.

6 Won i euri Vätere us Ägypte ha usegfüehrt u se am Meer aacho, hei die Ägypter ihne mit Chriegswäge u Riter bis zum Rote Meer hingerhärgjagt.

7 Do brellä sie nohch Jehova, un na het ä Dunkle zwische äich un d Ägypter entschtande un des Meer iba sie kumme, so dass sa sie bdeckt het. Ihr hän mit eigene Auge gsähne, was i in Ägypte doe ha. Aaschlussend hän ihr vieli Johr in dr Wildnis gläbt.

8 Schliesslech hani Nech i ds Land vo de Amorịter bracht, wo uf dr angere Jordanseite hei gwohnt. Sie hän gege äich kämpft, aba i gib sie in äiri Hand, un ihr kennte so ihres Land in Bsitz näh. Ich ha sie vor äich usglöscht.

9 Dann erhob sich König Bạlak von Mọab, dr Sohn Zịppors, u het Israel bekämpft. Är het Bịleam gruefe, dr Sohn Bẹors zu sich um euch z'verflueche.

10 ha aber nid uf Bịleam ghört. Drufhin het är öich widerholt und i rettet öich us sinere Hand.

11 Dänn hender de Jordan überquiert und sit nach Jẹricho cho. D Führer vom Jẹricho, d Amorịter, Perisịter, Kanaanịter, Hethịter, Girgaschịter, Hiwịter und Jebusịter kämpfte gegen euch doch i eure Hand.

12 I ha ds Gfüeu vor Muetlosigkeit vor euch här gschickt u ds vrtribe sieb – zwöi Könige vor Amorịter. Das isch nid dür öie Schwert u nid dür eure Boge.

13 So gib i äich es Land, fir das ihr äich nit abgmüet hän, un Schtädt, wo ihr nit bäut hän. Dir heit nech dert niedergloh u isst der Ärtrag vo Wigärte u Olivehaine, woner nid pflanzt heit.'

14 Het drum Ehrfurcht vor Jehova u dient ihm mit Integrität u Treue. Schaft de Götter wäg, de äiri Vorfahre uf dr andere Site vum Euphrat un in Ägypte abetetet hän, un dient Johva.

15 We's Nech aber nid gfallt Jehova z diene, de entscheidet euch hüt, wäm ihr diene werde: dä Götter, wo euri Vorfahre uf der andere Siite vom Euphrat abetetet hei, oder dä Götter vo dä Amorịter, i dere Land ihr wohnet. Ig aber u mini Familie, mir wärde Jehova diene."

16 Druf het ds Volk erwideret: "Es isch für üs undenkbar, Jehova zverlah und angeri Götter z diene.

17 Unser Gott Jehova het is un unseri Vädare doch schlussendlich üs Ägypte usegführt, wo mir Sklave gsi si, un vor unsere Auge all di grosse Wunder vollbracht. Är het üs uf üsem ganze Wäg bhüetet u vor auem de Völker beschützt, durch dere Gebiet mir zoge si.

18 Jehova het alli Völker vertriebe, au d Amorịter wo vor üs im Land gwohnt hend. Drum werde au mir Jehova diene, denn er isch euse Gott."

19 Druf het d Jọsua zum Volk gseit: "Ihr sind nid ir Lag, Jehova zu diene, denn er isch e heilige Gott. Er isch ä Gott wo verlangt, dass me nume ihm ällei ergäh isch. Er wird euri Überträtige u Sünde nid verzieh.

20 Wenn ihr Jehova verlönd und frömde Götter dient, wird er sech nach auem guete, woner für euch ta het, vo euch abwände und euch völlig vernichte."

21 Ds Volk het Jọsua gantwortet: "Wir werden auf jeden Fall Jehova dienen!"

22 Da het d Jọsua gseit: "Ihr sind Züge gege eu sälber, dass ihr eu us eigene Antrieb entschide hend, Jehova zu diene", wo das Volk bestätigt het: "Wir sind Zeugen."

23 "Denn besitigt die frömde Götter, wo ihr no bi eu händ, u wändet euches Herz Jehova zue, däm Gott Israels."

24 Ds Volk het zu Jọsua gseit: "Wir werden unserem Gott Jehova dienenen und auf ihn hören!"

25 A dem Tag het Jọsua en Bund mit em Volk gschlosse und in Sịchem e Vorschrift und e Entscheid für sie.

26 Aaschlüssend het Jọsua di Wort in ds Gsetzbuech Gottes gno, het e grossi Schtei gno und het ne ungerem schtattleche Baum ufgschteut, wo bim Heiligtum Jehovas steit.

27 Wiiter erklärt het Jọsua am Volk: "Dä Schtei hie wird Züg gäge üs si, denn er het aues ghört wo Jehova zu üs gseit het. Er wird Züg gäge euch si damit ihr eue Gott nid verlügnet."

28 Damit het Jọsua ds Volk wäggschickt, jede i si Erbsitz.

29 Noch däne Ereignis gstorbe isch Jọsua, dr Sohn Nuns, dr Diener Jehovas, im Alter vo 110 Jahr.

30 Me het ihn uf sim Erbsitz begruebt Tịmnath-Sẹrach im Bergland vo Ẹphraim, nördlich vom Berg Gaasch.

31 Israel dient Jehova, solang d Jọsua glebt het und solang di Ältiste no da si gsi, d Jọsua überläbt hei und die hei gwüsst, was Jehova alles für Israel gmacht het.

32 Josephs Gebi, wo d Israelite us Ägypte mitgno hei, si z Sịchem begrabe worde – uf em Stück Land, wo Jakob dr Söhn vom Hạmor, em Vater Sịchems, für 100 Gäudstück abkouft het. Es isch zum Erbbsitz vor Söhn Josefs worde.

33 O Eleạsar, dr Sohn Aarons isch gschtorbe. Är isch uf em Hügel vo sim Sohn Pịnehasg begrabe worde, wo me ihm im Bergland vo Ẹphraim het gä.