Jeremia 42 vo 52

Jeremia 42 vo 52

42:1 De si aui Heerführer cho u Jọhananan, dr Sohn Karẹachs, Jesạnja, dr Sohn Hoschạjas, u ds ganze Volk, vom Chliinschte bis zum Gröschte, härbi

2 u säge zum Prophete Jeremia: "Lass unses Aliege bitte bi dir Ghör finde und bätte für üs zu dim Gott Jehova, für dä ganz Überrescht, we du gsesch, si vo de vile nume wenig übrig bliebe.

3 Din Gott Jehova söll is sage weli Wäg mir nähme u was mir söue mache."

4 Der Prophet Jeremia erwidert het: "Guet, i bätte zue äichem Gott Jehova, we ihr's wünscht, un i wär äich jedes Wort mitteile, des Jehova äich git zantwort. Ich wird äich keis Wort vorenthalte."

5 Da hei si zu Jeremia gseit: "Jehova söu aus wahre u tröie Züg gäge üs ufträtte, we mer nid genau das tüe wozue di Gott Jehova üs dür di aleitet.

6 Obs sich für üs aus guet oder schlächt usestellt, mir wärde uf d Schtimm vo üsem Gott Jehova ghöre zu däm mir di schicke, damits üs guet geit wüu mir üsem Gott Jehova ghorched.“

7 Zehn Täg speter het Jeremia e Botschaft vom Jehova übercho.

8 Also het är Jọhananan gredt, dr Sohn Karẹach u aui Heerführer wo bi ihm si gsi u das ganze Volk, vom Chliinschte bis zum Gröschte, zäme.

9 Er teilt ne mit: "Das sait Johova, der Gott Israels, zue däm ihr mi mit äire Bitte um Gunst gschickt hän:

10 'We dir würklich i däm Land blibt, de wird i euch ufboue u nid niederriisse, i wirde eu pflanze u nid usrisse, denn i wirde Beduure empfinde iba des Unglück, des i i über äich ha gläse.

11 Het ke Angst wägem König vo Babylon, vor däm Der euch so fürchtet!'

"Heit sinetwäge ke Angst", erklärt Jehova, 'wenn i bi öich, zum öich z rette und eu us sinere Hand z befreie.

12 Ich wird barmherzig mit äich si und er wird Erbarme mit äich ha un äich in äire Heimat zrüggbringe.

13 Wenn ihr aba sage: "Nei, wir wäre nit in däm Land bliebe!", un äirem Gott Jehova nit ghorrt,

14 sondern seit: "Nei, mir gö stattdesse nach Ägypte womer ke Chrieg gseh ke Hörnerschall lose u nid uf Brot hungere wärde, dört wärde mr Läbe",

15 när ghört d Wort Jehovas, o Überrest Judas. Des sait Johva, dr Herr vum Heere, dr Gott Israels: "Wenn ihr druf bschtoht, nohch Ägypte z go, un dert hi zeht, um dert z läbä,

16 denn wird genau des Schwert, vor däm ihr Angst hän, äich in Ägypte erreiche, un genau d Hungersnot, vor der ihr äich fürchtet, wird äich bis uf Ägypte verfolge, un dört wäre ihr sterbe.

17 U aui wo entschlosse si nach Ägypte z zieh um dert z läbe, wärde dür Schwert, Hunger u Pescht stärbe. Kene vo dene wird überläbe oder em Unglück entcho, won i de über si bringe."'

18 Denn des sait Johva, dr Herr vum Heere, dr Gott Israels: "So, we sich mi Vuärgig un mi Zorn iba d Bewohner Jerusalems ergosse hän, so wird sich mi Zorn iba äich ergiesse, wenn ihr nohch Ägypte zehn. Un ihr wäre zum Fluech, zue nem Bild vum Graue, zue d Vuwünschig un zum Schand wäre, un ihr wäre de Ort nie wieda aluege."

19 Jehova het sini Wort gege dich grichtet, o Überrest Judas. Goht nit nohch Ägypte. Lönd euch in alli Dütlichkeit gseit si, das i euch höt gwarnt ha:

20 Euer Vergehe wird euch das Lebe koste! Denn ihr hän mi zue äirem Gott Jehova gschickt un gsait: "Bete fir uns zue unsam Gott Jehova, un deile uns alles mit, was unsar Gott Jehova sait, un ma werde's doe.

21 Ich has öich hüt gseit, aber ihr werdet nid uf d Schtimm eures Gottes Jehova ghöre u nüt vo däm wo i öich i sim Uftrag mitteilt ha.

22 Drum lat Nech i auer Dütlechkeit la säge das ihr dür Schwert, Hunger u Pescht stärbe wärdä a däm Ort wo dir wei ga um dert z wohne."